In De mislukkingskunstenaar voert Otterspeer ons langs de belangrijkste episoden uit de eerste helft van Hermans’ leven. Maar behalve een nauwgezette reconstructie van de periode 1921-1952, biedt deze biografie ook een nieuwe en belangwekkende visie op deze schrijver. Een schrijver die gevangen zat in zijn eigen ambitie om ‘alles’ tot stand te brengen. Een schrijver voor wie de mislukking het belangrijkste motief van zijn leven en werken werd.
Een zeer uitvoerige beschrijving van de eerste eenendertig levensjaren van Willem Frederik Hermans. De fascinatie van de biograaf voor Hermans klinkt in alles door. Dat hij hem meermaals 'de grootste schrijver van Nederland' noemt illustreert dit. Buiten het feit dat ik het hier volledig mee eens ben, lijkt het mij geen ideale grondhouding om een biografie te schrijven. Nu krijg je toch het idee dat de biograaf bij het doorspitten van de archieven van Hermans zich als een kind in de snoepwinkel heeft gevoeld en alles heeft willen proeven, waardoor de lezer met hem vele taaie en smakeloze exemplaren verteren moet. Derhalve alleen voor diegenen die eenzelfde fascinatie hebben voor snoepwinkel Willem Frederik Hermans.
Oei wat een slecht boek. Veel teveel oninteressante en m.i. Irrelevante details, zo schrijf je wel dikke boeken. Ook weinig levendig geschreven. Ik lees normaliter een boek uit maar hier heb ik op pagina 250 de moed opgegeven.
Ongelofelijk dat je zo'n saai boek kunt schrijven over zo'n auteur. Wel geleerd dat Hermans veel inspiratie voor plots uit zijn eigen leven putte. Laten we hopen dat deel 2 beter leesbaar is.