少女Ａの殺人

by Aya Imamura

深夜の人気ラジオで読まれた手紙は、ある少女が養父からの性的虐待を訴えたものだった。その直後、三人の該当者のうちひとりの養父が刺殺され……。

411 pages, Kindle Edition

First published July 25, 2010

About the author

Associated Names:
* Aya Imamura
* 今邑 彩 (Japanese Profile)

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 4 out of 5]

เมื่อ “เสียงจากวิทยุยามค่ำคืน” กลายเป็นคำสารภาพที่สะเทือนทั้งสังคม

คานะ ดีเจรายการตอบปัญหาจากทางบ้านยอดฮิตได้รับจดหมายลึกลับจากคนที่แทนตัวเองว่า A จากโรงเรียน F

เนื้อหาในจดหมายเล่าว่าเธอถูกพ่อเลี้ยงล่วงละเมิดทางทุกคืน และหากหลุดจากสถานการณ์นี้ไม่ได้ สักวันไม่เธอก็พ่อเลี้ยงคงต้องตายไปข้างหนึ่ง

คานะได้ขอร้องเพื่อนสมัยมัธยมซึ่งเป็นครูโรงเรียน F ให้ช่วยสืบหาว่ามีนักเรียนคนไหนที่มีแนวโน้มว่าจะเป็น A ได้บ้าง

ปรากฏมีเด็กสาวเข้าข่าย 3 คน คนแรกเป็นลูกสาวครูในโรงเรียน คนที่สองเป็นลูกสาวของหมอ และคนสุดท้ายเป็นลูกของตำรวจสืบสวน

แต่ยังไม่ทันจะระบุตัว A ได้ ก็มีหนึ่งในพ่อของผู้ต้องสงสัยถูกแทงเสียชีวิตในบ้าน และตำรวจที่มาสืบสวนคือพ่อของหนึ่งในเด็กที่คาดว่าเป็น A

ลูกสาวผู้เสียชีวิตยืนยันว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อเลี้ยง และทางการก็ไม่สามารถหาหลักฐานมามัดตัวเธอได้ จนทำให้น่าสงสัยว่าเหตุการณ์ทั้งหมดน่าจะมีเงื่อนงำมากกว่าที่เห็น

เรื่องนี้เป็นประเด็นทางสังคมเกี่ยวกับมุมมืดในครอบครัวที่หลายคนเผชิญอยู่แต่ไม่กล้าบอกใคร คนที่ภายนอกดูมีหน้าที่การงานดีเป็นที่น่าเชื่อถือในสายตาคนภายนอก แต่กลับมีความวิปริตซ่อนไว้

เหยื่อต้องถูกกระทำมานาน ความทุกข์ที่ไม่อาจเล่าให้คนใกล้ตัวฟัง ดีเจจึงเป็นที่พึ่งสุดท้ายที่เธอจะสามารถระบายความเจ็บช้ำได้

เรื่องชิงหักมุมไปตั้งแต่ช่วง 3/4 ของเรื่อง ทำให้ส่วนที่เหลือเดาได้ไม่ยาก

Goodreads ให้ 4 เราให้ 4

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

เป็นคดีฆาตกรรมที่อ่านสนุก

ทริคการฆาตกรรมนั้นไม่ซับซ้อนเลย อยู่ในระดับมาตรฐานทั่วไป แต่ดีตรงที่อาจารย์อายะแกเขียนได้ไหลลื่นมาก เอาเรื่องรายการวิทยุมาเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมได้อย่างดี เหตุจูงใจในการฆาตกรรมก็สะท้อนสังคมญี่ปุ่นได้อย่างเห็นได้ชัด ทั้งการล่วงละเมิดทางเพศ ความเครียด ความกดดัน และฐานะทางสังคม

ถ้าให้เป็นคะแนน คงจะให้ 3.5/5 กำลังเหมาะเลย

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องน่าติดตาม แบ่งบท อ่านได้ง่ายเพลินๆ สนุกเลยล่ะ

ถือว่าเยี่ยมมากเลยสำหรับพล็อตเรื่องที่เขียนมาตั้งแต่30ปีที่แล้ว สำหรับคนที่ชอบอ่านนิยายสืบสวนมาเยอะ น่าจะเดาคนร้ายกันได้ไม่ยากเลย

[Art Mlang · Rating 4 out of 5]

สนุก อ่านง่าย อ่านจบในสองคืน

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

ในรายการวิทยุที่มีจดหมายปริศนาเขียนมาระบายทุกข์ว่าโดนพ่อเลี้ยงล่วงละเมิด ดีเจสาวเจ้าของรายการจึงผนวกกำลังกับครูหนุ่มที่คาดว่าอาจเขียนมาจากลูกศิษย์สักคนในรร. แต่แล้วก็มีพ่อเลี้ยงถูกฆาตกรรมจริง ๆ อ่านสนุกติดพันมาก ลุ้นสืบเบาะแสความจริงตามตำรวจ ลึกลับเชื่อมโยงซ่อนปมมีชั้นเชิง
.
คานะ ดีเจผู้จัดรายการวิทยุ มิดไนท์ เจแปน รายการดังที่มีแฟนคลับไม่น้อยโดยเฉพาะเด็กสาวมัธยม วันหนึ่งมีจดหมายจากทางบ้านจากโรงเรียนหญิงล้วนตัวย่อFในนามเด็กสาวAชั้นม.4 เธอเขียนระบายความทุกข์ใจว่าถูกลวนลามจากพ่อบุญธรรมมากขึ้นทุกวัน จนทนไม่ไหวอีกแล้ว อาจลงมือฆ่าพ่อขึ้นมาได้สักวัน

คานะติดใจในเรื่องนี้จึงสืบหาเด็กสาวAที่คาดว่าอยู่ในโรงเรียนของวากิซากะ ครูหนุ่มเพื่อนเก่าสมัยเรียนของเธอ เขาเองก็รับปากจะช่วย เมื่อตีวงข้อมูลให้แคบลงจากข้อมูลในจดหมาย เด็กสาวที่เป็นลูกเลี้ยงอาศัยอยู่กับพ่อบุญธรรมเพียงลำพัง(แม่เสียไปแล้ว) เป็นความอัศจรรย์ที่ในรร.พบเจอเด็กสาวคู่พ่อบุญธรรมถึง3คู่

จาก3ครอบครัวที่มีทั้งพ่อเป็นหมอกับลูกสาวที่หน้าตาสะสวยดูฉลาด อีกคนพ่อเป็นตำรวจกับลูกสาวหน้าตาธรรมดาสดใส อีกหนึ่งเป็นครูกับลูกสาวที่คงแก่เรียนเรียบร้อย ทุกคนอยู่ในเมืองนี้ และดูไม่น่ามีปัญหาอะไรเกี่ยวกับพ่อข่มเหงลูกได้เลย แต่แล้วหนึ่งในเหล่าพ่อเลี้ยงนั้นก็ถูกฆาตกรรมถูกมีดแทงอกตายคาเตียงในบ้าน

จากนั้นตำรวจจึงเข้ามามีบทบาทสืบสวนในคดีสะเทือนขวัญจนค้นพบความจริงที่แสนหดหู่และน่าตกใจ(หักมุมหลอกหลายมุม) อ่านง่ายในบรรยากาศโรงเรียน ละแวกบ้าน ความลับในครอบครัว ความลึกลับกับปมใจผู้คนที่เล่าได้น่าติดตาม ยิ่งพาร์ทที่เล่าผ่านมุมมองเด็กสาวที่กำลังฆาตกรรมพ่อเลี้ยงก็ยิ่งหลอนเย็นยะเยือก

เล่มนี้สนพ.ทำผังตลค.ลงที่คั่นไว้ด้วย ถือเป็นไอเดียที่ดี คนอ่านอ่านไปก็ได้ดูผังไปด้วย ตามความเป็นจริงแล้วเล่มอื่นคงนั่งดูกันมันส์ แต่สำหรับเล่มนี้อาจไม่ต้อง อ่านไปจะจำได้เองว่าใครเป็นใคร ปะติดปะต่อเอาจากความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละครอบครัว อ่านสนุกติดพันจริง รู้ตัวอีกทีก็จะจบแล้ว

เล่มที่อ่านรวดเดียวจบก็ย่อมได้เพราะเขียนผูกเรื่องได้น่าติดตาม แม้จะเขียนมากว่า25ปีแล้ว ยังคลาสสิกอ่านสนุกเหมือนเขียนยุคปัจจุบัน หรรษาเหนือกาลเวลาผ่านคดีฆาตกรรม ความสัมพันธ์ซ่อนปม อดีตอันปวดร้าวสุดละเหี่ยใจ มีชั้นเชิงการเล่าเรื่องหลอกล่อคนอ่านได้อยู่หมัด สมฐานะนักเขียนดังอย่างอิมามุระ อายะ


วรรคที่ชอบ

- "ฉันโล่งอกที่เรื่องกลายเป็นแบบนี้" สิ่งที่ผุดขึ้นมาในก้นบึ้งของความสิ้นหวังอาจเป็นความโล่งอก

[Tanh Chomphooteep · Rating 4 out of 5]

เป็นอีกเล่มที่อ่านเพลิน วิธีเล่าเรื่องลื่นไหล ปริศนาฆาตกรรมไม่ได้ซับซ้อนมาก และเฉลยค่อนข้างเร็ว เรื่องนี้จะไม่ได้มีกลิ่นอายความเป็น supernatural ขลังๆ หลอนๆ แบบที่คุ้นเคยของอาจารย์ จะเป็นสืบสวนล้วนๆ และแตะประเด็นทางสังคมแทน

เรื่องราวเล่าถึงจดหมายจากเด็กสาว A ที่ถูกส่งไปยังรายการวิทยุ เนื้อความเล่าว่าเธอถูกพ่อบุญธรรมลวนลามและคิดอยากก่อเหตุฆาตกรรม ดีเจสาวเจ้าของรายการจึงพยายามตามหาว่าใครคือเด็กสาว A ซึ่งก็มีความเป็นไปได้อยู่ 3 คน แต่ยังไม่ทันรู้ตัวแน่ชัด ก็ดันเกิดคดีฆาตกรรมแบบในจดหมายขึ้น

เป็นเรื่องที่ตัวละครไม่เยอะ คนที่เนื้อเรื่องพยายามปูมาว่ามีความเป็นไปได้ที่จะเป็นฆาตกร พออ่านไปอ่านมาก็รู้สึกว่าไม่น่าใช่สักคน จนกระทั่งเฉลย ซึ่งเค้าก็ผูกปมมาดี แรงจูงใจดูไม่แปลก อ่านแล้วเนียนๆ ไปได้

ส่วนตัวชอบซีนบรรยายการฆาตกรรม รู้สึกว่าเป็นกลิ่���อายแบบอาจารย์ที่เราชอบเลย แต่พาร์ตนี้มีไม่เยอะ ส่วนใหญ่จะเป็นรูปแบบการบรรยายปกติ

หนังสือมีแนบผังตัวละครมาด้วย แต่สำหรับเรื่องนี้คิดว่าไม่ต้องดูผังก็ได้ เพราะความสัมพันธ์ตัวละครไม่ซับซ้อน อ่านได้ลื่นๆ ไม่สะดุดเลย

ปมปริศนาเฉลยค่อนข้างเร็ว แบบที่ทำให้รู้สึกว่า โห ยังเหลือหน้าอีกตั้งเยอะ หนังสือจะเล่าอะไรต่อวะ 555 ซึ่งพอเฉลยเร็วก็มีข้อเสียตรงที่มันไม่ค่อยมีอะไรลุ้นต่อเท่าไรละในหน้าท้ายๆ มีแค่อธิบายเพิ่มเติมในฝั่งคนร้ายมากกว่า ตอนจบก็ค่อนข้างเรียบง่าย ไม่ได้มีจุกหรือโหวงแบบเรื่องอื่นๆ

เนื้อเรื่องเป็นสืบสวนเรียลๆ แบบไม่ได้มีความเหนือมนุษย์หรือความหลอนๆ ปนมาแบบเรื่องอื่นของอาจารย์ แตะประเด็นทางสังคมอย่างเรื่องครอบครัว การคุกคามทางเพศ ปัญหาด้านการเงิน อะไรพวกนี้แทน

โดยรวมคิดว่าเป็นอีกเล่มที่สนุก ใครเป็นแฟนอาจารย์ก็แนะนำให้ตามเก็บ แต่ความประทับใจอาจจะสู้เล่มอื่นๆ ที่ไม่ได้เพราะเรื่องนี้ก็ค่อนข้างเรียบง่ายไม่หวือหวา แต่ก็ถือว่าอ่านเพลินๆ ได้ค่ะ

[Phongsapak Pipatnavakij · Rating 4 out of 5]

หลังจากอ่านงานอายะมาสักระยะนึงก็ทำให้เริ่มจับทางได้ แต่ผมก็ยังรู้สึกชอบบรรยากาศของความไม่ไว้ใจตัวละครที่แกจัดให้อยู่ดีนะ แต่ส่วนที่ชอบยิ่งกว่านั้นคือประเด็นทางสังคมที่แกไม่พยายามพูดตรงๆ แต่ใส่มาอย่างเนียนๆ และมันดันกลายเป็นชนวนสำคัญที่ทำให้เกิดเรื่องวายป่วงขึ้น

ฆาตกรรมหลังไมค์เล่าเรื่องของจดหมายปริศนาที่ถูกส่งไปให้กับชินทานิ คานะ ดีเจสาวในรายการมิดไนท์ เจแปน อ้างว่าถูกส่ฃมาจากเด็กสาว A เนื้อความว่าด้วยเรื่องการถูกพ่อเลี้ยงล่วงละเมิดทางเพศ เธอจึงขอความช่วยเหลือวากิซะกะ เพื่อนสมัยเด็กให้ช่วยสืบ เพราะมีเหตุผลให้เชื่อว่าเด็กสาว A เป็นนักเรียนของโรงเรียนที่วากิซะกะเป็นครูอยู่นั่นเอง

ความสนุกของเล่มนี้คือการได้ติดตามเนื้อเรื่องที่พับทบไปมาและทำให้เราคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ได้ ไม่เน้นทริกหวือหวา แต่การปรากฏตัวของแต่ละตัวละครจะทำให้คุณสงสัยอยู่ตลอดเวลาอะไรหรือทำไม แล้วสาเหตุที่ซุกซ่อนอยู่จริงๆ คืออะไร ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าแม้ผมจะอ่านงานทำนองนี้มาเยอะมาก ก็ยังสนุกกับมันจนติดมือวางไม่ลงอยู่ดี

แต่สิ่งที่ซื้อใจผมไปเต็มๆ คือประเด็นทางสังคมที่ถูกนำเสนอ อาจจะเพราะผมแก่แล้วด้วยมั้งครับ ทำให้ผมไม่ค่อยโหยหาพล็อตหรือทริกแหวกแนวพร้อมจุดหักมุมใหญ่ๆ เลยทำให้ประเด็นเรื่องการถูกล่วงละเมิดทางเพศเป็นสิ่งที่ทำให้ชอบหนังสือเล่มนี้ การกระทำเกินอภัยของพ่อเลี้ยงทำให้เกิดเรื่องเกิดราวขึ้น แต่คำถามย้อนกลับที่ควรตั้งคือ…ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะผลักดันไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้น ไม่ว่าจะในสังคมไหนหรือประเทศใดก็ตาม เพราะการล่วงละเมิดนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้โดยเด็ดขาด

นิยายเล่มนี้จึงไม่เป็นเพียงความบันเทิงลุ้นระทึกชวนสงสัยเท่านั้น แต่มันยังเป็นสาส์นสำคัญที่ผู้เขียนพยายามชี้เป้าให้เห็นว่าปัญหาทางสังคมนั้นมีอยู่เสมอ และควรได้รับการใส่ใจและแก้ไข บอกได้เลยว่าสนุก ติดมือ และชวนให้เราขบคิดได้ดีมากๆ

[poomyeah · Rating 4 out of 5]

สำหรับคนที่อายุ 35 ขึ้นไปอ่านแล้วอาจจะหวนนึกถึงตอนเด็กๆกันหน่อย เช่นการรอฟังวิทยุ การส่งจดหมายไปให้ดีเจอ่านในรายการ รวมถึงชีวิตที่ยังมีแค่โทรศัพท์บ้าน เป็นต้น

ในส่วนของคดีถือว่าปูเรื่องมาได้ดี มีการตัดสลับไปมาระหว่างกลุ่มผู้ต้องสงสัย และพาร์ทฆาตกร ที่จะค่อยๆเผยขึ้นเรื่อยๆ

ตัวละครในเรื่องไม่เยอะมาก อ่านๆไปจะนึกไม่ออกว่าคนไหนตัวเอกหรือตัวประกอบกันแน่ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะแม้ว่าเรื่องจะเปลี่ยนมุมมองของการเล่าตามตัวละครต่างๆและสลับไปสลับมาบ้าง แต่ก็ไม่ทำให้สับสน

โดยรวมผมถือว่าสนุก อ่านได้เพลินๆครับ (2 คืนจบ) ไม่ใช่หนังสือฆาตกรรมโหดเลือดสาด หรือหนังสือที่พยายามให้หักมุมจนเนื้อเรื่องอิหยังวะไป แต่เล่มนี้เน้นที่การสืบสวนมากกว่า และตอนสุดท้ายก็เชื่อมโยงไปสู่การหักมุมเล็กๆตอนเฉลยได้แบบไม่โดด ผมชอบช่วงท้ายๆของเรื่องมากนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเพราะมันจบสมบูรณ์ด้วย

แต่อย่างที่บอกไปว่า setting ของเรื่องค่อนข้างย้อนยุค อาจจะมีขัดใจบ้างเช่นเรื่องการคุ้มครองพยานบุคคล ตำรวจในเรื่องพี่แกเล่นคุยกับพยานคนแรกที่เป็นเด็กสาวมัธยม เสร็จปุ๊บเอาเรื่องนั้นไปถามผู้ต้องสงสัยอีกคนทันที โดยบอกด้วยว่าใครบอกมา มันก็อาจจะเป็นความตรงไปตรงมาตามยุคสมัยนั้นมั้ง แค่ยกตัวอย่างครับ นอกนั้นไม่มีอะไรที่ขัดใจครับ

ลองหามาอ่านกันครับ

[osa · Rating 3 out of 5]

[3.5] หักมุมให้พอเป็นสีสัน เพราะสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้ก่อนที่เนื้อเรื่องจะเฉลย

❗️ Trigger Warning - Rape

เรื่องย่อ: เรื่องราวของเด็กสาวที่โดนพ่อบุญธรรมล่วงละเมิดทางเพศ ได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ โดยการส่งจดหมายเรื่องราวของตนไปที่รายการ Midnight Japan และจดหมายฉบับนั้นถูกอ่านกลางรายการ พร้อมทิ้งท้ายว่า ‘ถ้าปล่อยไว้ ฉันคงต้องฆ่าเขาสักวัน’ ต่อมาพ่อบุญธรรมได้ถูกพบเป็นศพบนเตียงของตัวเอง

ช่วงแรกของ ฆาตกรรมหลังไมค์ ทำให้คนอ่านเดาไม่ออกว่าจะพาไปจบตรงไหน เรื่องราวค่อยๆ คลี่คลายออกมาทีละชั้น ชวนให้สงสัยไปตลอดทาง คนร้ายใช่ลูกสาวจริงหรือไม่? ถ้าไม่ใช่ แล้วใครที่อยู่เบื้องหลังโศกนาฎกรรมครั้งนี้? เมื่อเข้าสู่กลางเรื่องจนถึงตอนขมวดปม คนอ่านเริ่มเดาได้แล้วว่าเรื่องจะลงเอยอย่างไร ถึงอย่างนั้นก็ยังน่าติดตามจนถึงตอนจบ

ถึงแม้เรื่องนี้จะอยู่ในยุคที่เทคโนโลยียังไม่ล้ำสมัย การสื่อสารยังคงเป็นเพียงโทรศัพท์บ้าน ทำให้เกิดความล่าช้าในการสื่อสาร เป็นทั้งช่องว่างให้คนร้าย และช่องโหว่ในการสืบสวน แต่กลับไม่ได้รู้สึกขัดใจอะไร ดันเป็นองค์ประกอบที่ทำให้เนื้อเรื่องมีอะไรมากขึ้น

อิมามุระ อายะ เป็นนักเขียนที่ดำเนินเรื่องอย่างตรงไปตรงมา แต่ซ้อนปมของเรื่องราวไว้ได้น่าสนใจ ที่สังเกตเห็นได้ชัดคือเป็นคนที่ไม่พยายามไปจี้จุดหรือเพิ่มน้ำหนักให้ประเด็นที่หนักหน่วง อย่างในเรื่องนี้มีประเด็น 'ล่วงละเมิดทางเพศ' อายะก็ไม่ได้ตอกย้ำถึงประเด็นนั้นมากเกินไป เมื่อเทียบกับ มินะโตะ คานะเอะ ที่พร้อมบดขยี้คนอ่านไปพร้อมกับมวลสารของความรู้สึกแล้วนั้น ถือว่าเทียบกันไม่ได้เลย

ฆาตกรรมหลังไมค์ สามารถดึงเราออกจาก reading slump ได้ ก่อนหน้านี้ติดอยู่ 3 เดือน หยิบเล่มนั้นที เล่มนี้ที ก็ยอมแพ้ไป ไม่สามารถอ่านต่อได้ พอมาได้อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกเพลิน ส���ุกแบบไม่เบาโหวง แต่ไม่หนักจนจมดิ่ง

[Tiim · Rating 4 out of 5]

จดหมายจากเครื่องวาโปรปริศนา จาก “เด็กหญิง A” และความวายป่วงความดำมืดในจิตใจคน เดาตัวร้ายถูกแต่ก็ไม่ทำให้เนื้อเรื่องดรอป

พล็อตไม่ได้สดใหม่มาก แทบจะเดาได้นิดนึงจากความที่อ่านแนวสืบสวนมาเยอะ

แต่ชอบความมีมิติของคาร์ผู้หญิงของอ.อายะที่ให้มาทุกแนวสมกับอยู่ในยุค 90 ให้ความรู้สึกไม่ล้าหลังในสถานการณ์นั้นที่ยังต้องใช้เครื่องวาโปรทำงาน ไม่เหมือนยุคปัจจุบันที่อำนวยความสะดวกไปหมด

•แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าจะใส่ปมความเห็นแก่ตัวของชินาทานิ คานะกับนักธุรกิจไปทำไมนะ? เพราะสุดท้ายแรงจูงใจของเธอมันก็เรื่องอื่นอยู่ดี

[Eye_Candy · Rating 3 out of 5]

การสืบสวนของเรื่องนี้ถ้ามองจริง ๆ ก็ซับซ้อนและมีตัวแปรเยอะนะ แต่คนเขียนเขาเล่าให้อ่านสบาย ๆ ไม่ซับซ้อน มีความราโชมอนนิด ๆ ตัวละครแต่ละคนก็เล่าในมุมของตัวเอง ไม่รู้ใครพูดจริงพูดเท็จ คนอ่านต้องซึมซับข้อมูลไปพร้อมกับตัวละครในเรื่อง สำรวจครอบครัวบุญธรรมแต่ละบ้านที่มีความแตกต่างกัน ทั้งที่มา สาเหตุของการรับบุตรบุญธรรม การเลี้ยงดู และความสัมพันธ์ของแต่ละครอบครัวที่จะว่าไปก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก ส่วนฆาตกรเดาไม่ยาก เพราะคนเขียนก็เหมือนจงใจให้รู้ว่าเป็นตัวละครนี้อยู่แล้ว โดยรวมอ่านสนุกดี

[TONG . · Rating 4 out of 5]

#ShelfReview ฆาตกรรมหลังไมค์

จดหมายที่ว่าด้วยเรื่องการล่วงละเมิดของพ่อบุญธรรมสู่เหตุฆาตกรรม
ยังคงพูดได้ว่ามีเสน่ห์และกลิ่นงานเขียนของอาจารย์อายะอยู่เต็มระเบียด
เป็นเล่มที่อ่านแล้วติดมือมาก ๆ พลอตเรื่องกระชับ ฉับไว ตรงประเด็น
ในจุดที่ทุกอย่างดูเหมือนง่าย ๆ ไม่มีอะไร ก็พร้อมหยอดประเด็นมาตลอด
คอยสับขาหลอกให้หลงทางอยู่เรื่อย ๆ โดยไม่ได้รู้สึกเหมือนโดนโกงพล็อต
มันทำให้เราค่อย ๆ คิดตามตามสภาพการณ์ที่เกิดขึ้นแบบสนุกสมอง
ถึงแม้จะเดาเรื่องราวหรือปะติดปะต่อได้หมดแต่ก็ยังถือว่าทำได้สนุกดี
อาจจะติดตรงหลังจากจุดเฉลยแล้ว ช่วงหลังจากนั้นมีความเอื่อยนิด ๆ
ปมปัญหากับมูลเหตุจูงใจก็ทำออกมาได้น่าสนใจและดูไม่ยัดเยียด
ตัวฃะครที่นึกว่าจะมีบทเด่นกลับไม่เด่นสักเท่าไหร่ แต่ไม่ติดปัญหาอะไร
เป็นอีกเล่มของอาจารย์ที่ชอบ อาจไม่เท่าสวัสดิกะฯ แต่ก็ยังชอบอยู่ดี

8/10 .

[Tia · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องสนุกกกก แต่ไม่ได้ว้าวขนาดนั้น อ่านได้เรื่อยๆ

เราว่าถ้าใครคิดตาม น่าจะพอเดาคนร้ายออก เลยไม่มีหักมุมเท่าไหร่

[clemmie · Rating 5 out of 5]

สนุกกกก เขียนตัวละครหลักออกมาดีมากเลย ชอบ เป็นหนึ่งในเล่มที่ชอบที่สุดของอายะเลยแหละ เขียนดีจังงง

[Mirai · Rating 4 out of 5]

เนื่องจาก ’ชินทานิ คานะ‘ ดีเจสาวประจำรายการ ‘มิดไนต์ เจแปน’ ได้อ่านจดหมายนิรนามของ ‘เด็กสาว A' ออกอากาศ ซึ่งเนื้อความในจดหมายเป็นการสารภาพว่า เธอถูกพ่อบุญธรรมล่วงละเมิด ชินทานิจึงติดต่อไปยังเพื่อนเก่าอย่าง ‘วากิซากะ อิจิโร’ ครูประจำโรงเรียนที่ต้องสงสัย เพื่อสืบหาตัวตนที่แท้จริงของเด็กสาว A และหยุดยั้งเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น แต่ไม่นานนักก็เกิดคดีฆาตกรรมขึ้น ซึ่งผู้ตายก็เป็นพ่อบุญธรรมของนักเรียนหญิงคนหนึ่งในโรงเรียน

เป็นผลงานเล่มแรกของอิมามุระ อายะ ที่เราหยิบขึ้นมาอ่านค่ะ ค่อนข้างคาดหวังเลย เพราะเห็นคนอื่นบอกว่านักเขียนท่านนี้เขียนหนังสือสนุกมาก เลยเลือกเล่มนี้มาอ่านเพราะเห็นว่าเป็นเล่มเดียวจบ น่าจะอ่านง่าย ที่สำคัญคือปกสวย! 😂

สนุกอยู่นะ แม้การดำเนินเรื่องจะค่อนข้างราบเรียบ ไม่ถึงกับตื่นเต้นมากมาย แต่ก็ยังมีความน่าติดตามอยู่ สำนวนการเล่าเรื่องค่อนข้างตรงไปตรงมา อยากให้ข้อมูลอะไรกับคนอ่านก็เสิร์ฟๆ มาตรงๆ เลย ไม่ต้องตีความมากมาย เลยรู้สึกว่าเล่มนี้เป็นสืบสวนที่อ่านเข้าใจง่าย ซึ่งเป็นข้อดีที่ทำให้เราชอบ

สำหรับตัวคดี ความซับซ้อนไม่มากเท่าไหร่ เปิดเรื่องมาน่าสนใจนะ อ่านแล้วอยากรู้เลยว่าเด็กสาว A คือใคร แล้วกับฆาตกรในคดีนี้เป็นคนๆ เดียวกันหรือไม่ เนื้อความในจดหมายของเด็กสาว A คือเรื่องจริงหรือแค่จ้อจี้? มีปมมีประเด็นอะไรมากกว่าที่เราเห็นรึเปล่า คิดไปต่างๆ นานา เลยค่ะ

ชอบค่ะ สนุกกับการสับขาหลอกมาก ไม่น่าเบื่อ ยิ่งตอนเฉลยตัวคดีทำเอาเราขนลุกอยู่เหมือนกัน มิน่าล่ะ 5555