死仮面

Detective Kosuke Kindaichi #29

by Seishi Yokomizo

昭和23年秋、「八つ墓村」事件を解決した金田一耕助は、岡山県警へ挨拶に立ち寄った。ところがそこで、耕助は磯川警部から、無気味な死仮面にまつわる話を聞かされる。東京で人を殺し、岡山に潜伏中の女が腐爛死体で発見され、現場に石膏のデスマスクが残されていたのだ。デスマスクはいったい何の意味なのか？　帰京した耕助は、死んだ女の姉の訪問を受け、さらに意外な事実を聞いて、この事件に強い興味をそそられた。巨匠幻の本格推理に、絶筆「上海氏の蒐集品」を併録する。

Genres: Japanese Literature, Suspense

217 pages, Kindle Edition

First published July 10, 1984

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[kunaom · Rating 4 out of 5]

ครั้งแรกกับคินดะอิจิ

ต้องบอกก่อนว่า สนุกอ่าา! ดำเนินเรื่องกระชับ ฉับไวต่างจากนิยายแปลญี่ปุ่นทั่วไป แทบไม่มีการบรรยายเนิบนาบให้เห็นเลย ยอมรับว่าอ่านเพลิน อ่านง่าย ไม่มีง่วง มีแต่ให้ลุ้นไปตลอดเรื่อง ปมสลับซับซ้อน แบบคดีซ้อนคดี อีกที *0*

แต่มีติงนิดๆตอนเฉลยปมคดี ดูจะเป็นการ..ยกเมฆ..อย่างไรไม่รู้ ที่จู่ๆคำตอบก็ลอยออกมาจากปากนักสืบคินดะอิจิ โดยยังไม่เห็นเลยว่าเขาไปสืบเอาตอนไหน หรือวาง clue เอาไว้ตรงไหนของเรื่องเลย

และมีจุดนึงที่ได้เห็นมุมใหม่ในการอ่านนิยาย ที่เรื่องนี้มีการบรรยายโดยใช้ POV จากคนเขียนเอง เช่นว่า
..เรื่องนี้ผมขอพักไว้ก่อน โดยต้องขอเล่าที่มาของคดีก่อนหน้านั้น ..
หรือ ... เรื่องที่เกิดมีดังต่อไปนี้ ..
หรือ ..ในตอนนั้นเองตัวคินดะอิจิยังไม่รู้เรื่องนี้ เพราะเขาไปสืบคดี ... ในตอนที่... (มีการยกชื่อตอนในเล่มก่อนๆมาบอกคนอ่านด้วย 55)

การเขียนแบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรกันนะ?

ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ในเล่มนี้ยังมีเรื่องสั้นต่อท้าย
เป็นเรื่องจิตกรชาย ขาไม่ดี ผู้พบว่าเมืองอันแสนสงบสุขที่เขาเพิ่งมาอาศัยอยู่ กำลังจะเปลี่ยนไป ความเจริญกำลังเข้ามา พร้อมกับความโลภในจิตใจคน...

ต้องบอกว่าได้อารมณ์คนละแบบกับเรื่องแรกเลย อย่างกับคนเขียนเป็นคนละคน
ไม่มีสืบสวน ไม่มีคินดะอิจิ มีแต่การบรรยายเนิบนาบตามสไตล์ญี่ปุ่นที่หายไปจากเรื่องแรก มาแบบเต็มๆ แม้จะแอบง่วงๆในช่วงเปิดเรื่อง แต่ต้องบอกว่าชอบวิธีการเล่าเรื่องแบบนี้มากก มันแยบยล จนแยบคาย พล็อตไม่ได้ซับซ้อน เป็นอะไรที่ช่างง่ายดายจนกลายเป็นตลกร้าย เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย ก็ทำให้คนอ่านถึงกับจุก เจ็บ ในโชคชะตาที่มันเล่นงานชีวิตเราเสมอ

ชายคนนี้ทำตัวประหนึ่งเป็นผู้สังเกตการณ์ของเรื่อง เขาคอยเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปในเมืองเล็กๆแห่งนี้ รวมทั้งสองชีวิตแม่ลูกคู่หนึ่ง ใครจะคิดละ ว่าตัวเขานั่นแหละคือ หมากสำคัญในละครเรื่องนี้

[Mancho283 · Rating 3 out of 5]

3.5 สนุกกว่าที่คิด ช่วงหลังๆออกมาเป็นตอนสั้นๆซะส่วนมาก ความสนุกในการสืบสวนเลยดร็อปไป แต่ตอนนี้อ่านแล้วสนุกดี น่าติดตาม

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

เป็นคดีลำดับที่ 13 ถ้าเรียงตามไทม์ไลน์ในเรื่อง
สำหรับเล่มนี้มีอยู่ 2 ตอนด้วยกันคือ
- หน้ากากมรณะ
- ของสะสมของนายเซี่ยงไฮ้

ตอนที่สองเป็นเรื่องสั้นที่ไม่เกี่ยวกับคินดะอิจิ แต่เราว่ามันก็สนุกดี
มีปมที่ไม่ได้บอกว่าตรงๆ คนเขียนเลือกที่จะให้เราไปขบคิดกันเอง


พูดถึงตอนหลักของเล่มอย่าง หน้ากากมรณะ
ตอนนี้มันก็สนุกเหมือนกับหลายๆตอนนั่นแหละ ปมในเรื่องถึงจะไม่ได้หนักหน่วง
แต่ก็ถือว่าซับซ้อนดี
สำหรับตัวฆาตกรในตอนนี้ เรามีเดาได้ตรงฉากที่มีการปะทะกันในโรงเรียน
เราเอะใจกับตัวละครบางตัวและแอบเก็บเอามาคิดเล่นๆ แต่สุดท้ายก็เดาถูกเฉย
แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราอ่านได้สนุกน้อยลงเลย

สรุปคือ สนุกอยู่มาตรฐาน ไม่ได้มาสเตอร์พีซมากมายจรต้องบูชาขึ้นหิ้ง
แต่อ่านสนุก

[Kamons · Rating 4 out of 5]

คดีในเล่มนี้อาจจะดูไม่ลึกลับซับซ้อน แต่ว่าน่าสนใจ
ภาษาเมื่ออ่านลื่นไหลน่าติดตาม คงต้องยกความดีความชอบให้ผู้แปลด้วย
เรื่องสั้นติดมากับเล่มดูธรรมดา จบแล้วก็ไม่ได้ประทับใจเท่าไหร่

[Suwitcha Chandhorn · Rating 3 out of 5]

แยกเป็นสองเรื่องสั้นในหนังสือเล่มบาง

เรื่องแรกหน้ากากมรณะ สนุกได้มาตรฐานคินดะอิจินะ คือซับซ้อน เว่อร์วัง ไม่ต้องคิดอะไรมาก ตามปลายปากกาอาจารย์ไป ตอนท้ายมีหักมุมให้เดาไม่ออกเล็ก ๆ โดยรวมก็สนุกดี

ส่วนอีกเรื่องที่สั้นกว่า ไม่มีคินดะอิจิ และวิธีการเล่าเรื่องก็แตกต่างออกไปด้วย เนื้อเรื่องค่อนข้างจะคลุมเครือ ปล่อยให้คนอ่านคาดเดาบทสรุป ยังกับผู้เขียนอยากทดลองอะไรบางอย่าง ยังไงยังงั้นแหละ

เรื่องแรก 4 ดาว เรื่องหลัง 3 ดาว โดยรวมอยากให้ 3 ดาวครึ่ง สำหรับหนังสือแสนสั้นเล่มนี้

[Stk Kindaichikungz · Rating 4 out of 5]

คดีไม่ยาว เฉลยเบื้องหลังของคดี ก็ทำว้าวได้อยู่

[LiN · Rating 3 out of 5]

เปิดเรื่องน่าสนใจด้วยบันทึกคำสารภาพที่ดูธรรมดาๆ ไขปริศนาอย่างกระชับฉับไวผ่านตัวละครหลายตัว คินดะอิจิไม่ได้มีบทเด่นเพียงคนเดียว ตรงส่วนนี้เราค่อนข้างชอบค่ะ ตัวคดีเดาง่ายมากเลยไม่ตื่นเต้น หรือชวนลุ้นเท่าไหร่

อีกเรื่องสั้นแถมท้าย "ของสะสมของนายเซียงไฮ้" เป็นเรื่องราวของนายเซียงไฮ้ผู้ไร้ความทรงจำ กับเด็กสาวมากเล่ห์ ความโลภและตัณหา นำพาไปสู่บทสรุปที่ต้องถอนหายใจให้ แต่เราไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้นเท่าไหร่นี่สิ