What do you think?
Rate this book
Las buenas personas
¿Qué habrías hecho tú?
Europa, 1938. Cuando se ve forzado a abandonar una prometedora carrera en una empresa estadounidense, Thomas Heiselberg decide trabajar para la maquinaria nazi en Polonia. Mientras tanto, en Leningrado, Aleksandra Weissberg, hija de un intelectual judío, debe elegir entre traicionar a sus padres, a quienes cree condenados sin remedio, o poner en juego su propia vida y la de sus hermanos pequeños, y accede a implicarse con el Comisionado del Pueblo para Asuntos Internos de Stalin.
Enfrentados al ocaso de un mundo que se desmorona, Thomas y Aleksandra han resuelto sobrevivir a cualquier precio. En el camino aprenderán que ciertas decisiones pueden marcar el curso de una vida. Y otras cambian el curso entero de la historia.
Europa, 1938. Cuando se ve forzado a abandonar una prometedora carrera en una empresa estadounidense, Thomas Heiselberg decide trabajar para la maquinaria nazi en Polonia. Mientras tanto, en Leningrado, Aleksandra Weissberg, hija de un intelectual judío, debe elegir entre traicionar a sus padres, a quienes cree condenados sin remedio, o poner en juego su propia vida y la de sus hermanos pequeños, y accede a implicarse con el Comisionado del Pueblo para Asuntos Internos de Stalin.
Enfrentados al ocaso de un mundo que se desmorona, Thomas y Aleksandra han resuelto sobrevivir a cualquier precio. En el camino aprenderán que ciertas decisiones pueden marcar el curso de una vida. Y otras cambian el curso entero de la historia.
552 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2010
42 people are currently reading
883 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 80 reviews
July 6, 2022
A pesar de la distancia que ya nos separa de aquellas dos atrocidades que fueron la Alemania de Hitler y la Rusia de Stalin pocas veces se han tratado en clave de parodia. Así, a bote pronto, solo me vienen a la mente aquel famoso libro que es Rebelión en la granja o, mucho más reciente, la estupenda película de La vida es Bella. Pues bien, dos historias centrales de este libro pienso que darían pie a estupendas parodias de aquellos mundos (dos grandes absurdos: un informe sobre el hombre polaco y la organización de un desfile militar soviético-alemán a las puertas del conflicto entre ambos países). El problema es que aquí se busca la verosimilitud dentro de un libro que pretende aportar una explicación de cómo todo aquello fue posible, y al mismo tiempo llamar la atención sobre la participación que en ello tuvieron incluso los propios judíos.
Quizás ese contraste entre lo absurdo de los hechos y la verosimilitud buscada sea la causa de que con este libro me haya pasado lo mismo que con Las benévolas, con la que detecto un aire de familia: a pesar de que me interesa mucho lo que me cuentan, ninguno de ellos ha conseguido involucrarme en su trama ni ha logrado que me afecte apenas nada de lo que allí se cuenta (y mira que se cuentan cosas... y qué cosas). Y a pesar de ello me leí las más de mil páginas de aquella y me he leído las más de quinientas de esta, por lo que algo tendrán ambas obras para conseguir mantener mi atención y querer seguir hasta terminarlas... y descubrir un final que, para no desentonar con mi impresión previa, ni fu ni fa.
May 23, 2016
Yesterday at the Melbourne Jewish Writers Festival, I asked Nir Baram the wrong question about his stunning novel Good People. I asked him if he meant us to be wary of contemporary commercial entities who are complicit in marketing government messages, but I should have asked him, did he mean for us to be wary of ourselves.
That’s because, in the course of teasing out the reasons why authors should be writing fiction about the Holocaust, Baram shared a shaming statistic. He said that some people are interested in asking themselves the question, what would I have done in that situation. But the answer is already known: 89% of people collaborated. Fiction is a useful way of exploring the motivations of characters who represent that overwhelming majority, if we wish to understand why.
The title of the novel is not entirely ironic. The novel follows the hopes and ambitions of two ordinary people confronting the apparatus of totalitarian regimes, and the author makes the reader confront the reality of ‘goodness’ when it’s tested. Thomas Heiselberg is in Nazi Berlin and Sasha Weissberg is in Stalin’s Leningrad. The story begins in 1938 when the world is on the cusp of war and the German-Soviet Nonaggression Pact is yet to be signed. Both characters start out in naïveté, thinking that they can outwit the State, neither understanding that they are out of their depth.
To read the rest of my review please visit https://anzlitlovers.com/2016/05/23/g...
That’s because, in the course of teasing out the reasons why authors should be writing fiction about the Holocaust, Baram shared a shaming statistic. He said that some people are interested in asking themselves the question, what would I have done in that situation. But the answer is already known: 89% of people collaborated. Fiction is a useful way of exploring the motivations of characters who represent that overwhelming majority, if we wish to understand why.
The title of the novel is not entirely ironic. The novel follows the hopes and ambitions of two ordinary people confronting the apparatus of totalitarian regimes, and the author makes the reader confront the reality of ‘goodness’ when it’s tested. Thomas Heiselberg is in Nazi Berlin and Sasha Weissberg is in Stalin’s Leningrad. The story begins in 1938 when the world is on the cusp of war and the German-Soviet Nonaggression Pact is yet to be signed. Both characters start out in naïveté, thinking that they can outwit the State, neither understanding that they are out of their depth.
To read the rest of my review please visit https://anzlitlovers.com/2016/05/23/g...
December 28, 2013
Ik heb mijn best moeten doen om dit boek uit te lezen. Op geen enkel moment werd ik écht geraakt of kon ik me inleven of voelde ik me betrokken bij het verhaal. Die persoonlijke inleving in een verhaal is natuurlijk geen noodzakelijke voorwaarde om een boek al dan niet goed te vinden maar de vonk sloeg gewoonweg niet over.
Waarschijnlijk heeft het ermee te maken dat Nir Baram té veel tijd neemt om de twee hoofdpersonages te kaderen en om de tijdsgeest te beschrijven. Het is duidelijk dat hij niks aan het toeval heeft overgelaten en het onderzoek naar deze periode (1939 -1941) zeer zorgvuldig heeft uitgevoerd. Dat is op zich zeer knap maar wat hij dan met al die informatie in deze roman doet, raakte mijn koude kleren niet
Bij momenten vond ik het wel bewonderenswaardig hoe hij het verhaal van de Duitse Thomas in een afstandelijke, koele, zakelijke stijl vertelt terwijl zijn stijl voor het verhaal van de Russische Sasja doet denken aan de romans van Dostojevski en Tolstoi. Maar nergens bereikt Nir Baram ook effectief dat niveau van de grote Duitse en Russische romans. Ik bleef voortdurend op mijn honger zitten: mijn vragen over de levens van de hoofdpersonages werden zelden beantwoord, er kwam geen vaart in het verhaal, het einde was ronduit flauw.
Het geheel vond ik dus zeer mager (voor zo'n dik boek!) en teleurstellend maar aangezien 'Goede mensen' zulke lovende kritieken kreeg, heb ik misschien iets essentieels niet begrepen …
Waarschijnlijk heeft het ermee te maken dat Nir Baram té veel tijd neemt om de twee hoofdpersonages te kaderen en om de tijdsgeest te beschrijven. Het is duidelijk dat hij niks aan het toeval heeft overgelaten en het onderzoek naar deze periode (1939 -1941) zeer zorgvuldig heeft uitgevoerd. Dat is op zich zeer knap maar wat hij dan met al die informatie in deze roman doet, raakte mijn koude kleren niet
Bij momenten vond ik het wel bewonderenswaardig hoe hij het verhaal van de Duitse Thomas in een afstandelijke, koele, zakelijke stijl vertelt terwijl zijn stijl voor het verhaal van de Russische Sasja doet denken aan de romans van Dostojevski en Tolstoi. Maar nergens bereikt Nir Baram ook effectief dat niveau van de grote Duitse en Russische romans. Ik bleef voortdurend op mijn honger zitten: mijn vragen over de levens van de hoofdpersonages werden zelden beantwoord, er kwam geen vaart in het verhaal, het einde was ronduit flauw.
Het geheel vond ik dus zeer mager (voor zo'n dik boek!) en teleurstellend maar aangezien 'Goede mensen' zulke lovende kritieken kreeg, heb ik misschien iets essentieels niet begrepen …
August 15, 2023
2,5. Ik moet toegeven: dit boek heeft me uiteindelijk wel gegrepen en aan het denken gezet over de personages en hun ontwikkeling en waar dat hen naartoe heeft gebracht, was intrigerend om te lezen. Ik kon het alleen niet echt goed met de geforceerde schrijfstijl vinden met matige dialogen, en 500 pagina's was gewoon teveel voor mij. 300 was ook prima geweest. Maar oef nu kan ik eindelijk verder met lezen!!! Slaaptekort is wel een ding nu.
February 24, 2013
Stel je voor dat het eerste wat je jezelf elke ochtend in paniek moet afvragen, is: wie heb ik het laatst ontmoet? Heb ik iets tegen hem gezegd? Heb ik kritiek geuit? Niet genoeg bezwaar gemaakt tegen kritiek?
Aleksandra Vajsberg in Leningrad hoeft zich dat niet af te vragen; zij weet dat de mensen - dichters, kunstenaars en andere intellectuelen - met wie zij 'gedwongen' door haar ouders omgaat, als staatsgevaarlijk worden beschouwd. Ze voelt er echter niets voor om lijdzaam af te wachten tot er op de deur geklopt wordt en heeft daarom maatregelen genomen. Onder het motto 'als je ze niet kunt verslaan, kun je je maar beter bij hen aansluiten'hoopt ze zo niet alleen zichzelf te redden, maar ook haar twee broers. Aleksandra weet dat de mannen in de zwarte auto's zullen langskomen; ze weet alleen niet precies wanneer.
Thomas Heiselberg heeft in Duitsland andere problemen. Hij heeft zich opgewerkt tot mede-eigenaar van de Duitse vestiging van een Amerikaans bedrijf door een vrijwel feilloze marketingstrategie per Europees land te bedenken. Die strategie houdt rekening met en speelt in op de landsaard en cultuur van de inwoners van het desbetreffende land bij de verkoop van de producten en is bij iedere nieuwe Europese vestiging succesvol gebleken. Helaas trekt de firma zich aan de vooravond van de oorlog terug uit Europa, waardoor Thomas zijn werk verlieest.
Alsof dat niet al genoeg is, loopt een ontmoeting met een jeugdvriend, inmiddels SS-er, slecht voor hem af en nog slechter voor zijn bedlegerige moeder en haar joodse vriendin. Gelukkig krijgt Thomas na al die ellende bij toeval de gelegenheid om zijn talenten in te zetten bij Buitenlandse zaken. Hij krijgt de opdracht om een strategie te bedenken en op basis daarvan een model op te zetten dat gebruikt kan worden om Polen zonder al te veel problemen bij Duitsland in te lijven. Hij grijpt die kans met beide handen aan en geniet vervolgens weer met volle teugen van zijn werk.
Dat de tijd van goed is 'in en in goed' en slecht is 'door en door slecht' voorbij is in de literatuur, bewijst Goede mensen van Nir Baram eens temeer. Baram slaagt er namelijk op voortreffelijke wijze in om de keuzes van Thomas en Aleksandra begrijpelijk te maken. Zowel Thomas als Aleksandra slagen er op overtuigende wijze lange tijd in om zichzelf wijs te maken dat hun werk geen kwaad aanricht, maar zelfs het leven van anderen verlicht. Zo is Aleksandra ervan overtuigd dat de goede resultaten van haar verhoren niet alleen gunstig zijn voor haar, maar ook voor de mensen die ze verhoort. Bovendien rekent ze erop dat het haar zal helpen om haar broers te redden. Ook Thomas denkt dat zijn bijdrage niet alleen zijn eigen leven aangenamer maakt, maar dat hij de Poolse joden er ook mee helpt. Hij is bijvoorbeeld tegen het bouwen van de muur waarmee de joden worden opgesloten in het getto in Warschau. Hij legt de districtscommandant die daarover gaat uit "[...]dat zo'n groot getto meer zou kosten dan het zou opleveren en de economie ernstig zou schaden, het verkeer zou hinderen en in feite Warschau zou verstikken, en ook dat het 'zou leiden tot wanhoop en extremistische daden' [...]." Het helpt niet, maar Thomas heeft zijn best gedaan.
Helaas heeft Baram besloten dat de twee hoofdpersonen elkaar moesten ontmoeten, maar lukt het hem niet om dat net zo natuurlijk en vloeiend te laten verlopen als het voorgaande. Hij gebruikt teveel pagina's waarin hij te weinig vertelt om het slot van Goede mensen op een boeiende manier af te ronden. Jammer natuurlijk, maar het is het enige smetje op deze verder prachtige roman.
Uitstekend vertaald door Hilde Pach.
Aleksandra Vajsberg in Leningrad hoeft zich dat niet af te vragen; zij weet dat de mensen - dichters, kunstenaars en andere intellectuelen - met wie zij 'gedwongen' door haar ouders omgaat, als staatsgevaarlijk worden beschouwd. Ze voelt er echter niets voor om lijdzaam af te wachten tot er op de deur geklopt wordt en heeft daarom maatregelen genomen. Onder het motto 'als je ze niet kunt verslaan, kun je je maar beter bij hen aansluiten'hoopt ze zo niet alleen zichzelf te redden, maar ook haar twee broers. Aleksandra weet dat de mannen in de zwarte auto's zullen langskomen; ze weet alleen niet precies wanneer.
Thomas Heiselberg heeft in Duitsland andere problemen. Hij heeft zich opgewerkt tot mede-eigenaar van de Duitse vestiging van een Amerikaans bedrijf door een vrijwel feilloze marketingstrategie per Europees land te bedenken. Die strategie houdt rekening met en speelt in op de landsaard en cultuur van de inwoners van het desbetreffende land bij de verkoop van de producten en is bij iedere nieuwe Europese vestiging succesvol gebleken. Helaas trekt de firma zich aan de vooravond van de oorlog terug uit Europa, waardoor Thomas zijn werk verlieest.
Alsof dat niet al genoeg is, loopt een ontmoeting met een jeugdvriend, inmiddels SS-er, slecht voor hem af en nog slechter voor zijn bedlegerige moeder en haar joodse vriendin. Gelukkig krijgt Thomas na al die ellende bij toeval de gelegenheid om zijn talenten in te zetten bij Buitenlandse zaken. Hij krijgt de opdracht om een strategie te bedenken en op basis daarvan een model op te zetten dat gebruikt kan worden om Polen zonder al te veel problemen bij Duitsland in te lijven. Hij grijpt die kans met beide handen aan en geniet vervolgens weer met volle teugen van zijn werk.
Dat de tijd van goed is 'in en in goed' en slecht is 'door en door slecht' voorbij is in de literatuur, bewijst Goede mensen van Nir Baram eens temeer. Baram slaagt er namelijk op voortreffelijke wijze in om de keuzes van Thomas en Aleksandra begrijpelijk te maken. Zowel Thomas als Aleksandra slagen er op overtuigende wijze lange tijd in om zichzelf wijs te maken dat hun werk geen kwaad aanricht, maar zelfs het leven van anderen verlicht. Zo is Aleksandra ervan overtuigd dat de goede resultaten van haar verhoren niet alleen gunstig zijn voor haar, maar ook voor de mensen die ze verhoort. Bovendien rekent ze erop dat het haar zal helpen om haar broers te redden. Ook Thomas denkt dat zijn bijdrage niet alleen zijn eigen leven aangenamer maakt, maar dat hij de Poolse joden er ook mee helpt. Hij is bijvoorbeeld tegen het bouwen van de muur waarmee de joden worden opgesloten in het getto in Warschau. Hij legt de districtscommandant die daarover gaat uit "[...]dat zo'n groot getto meer zou kosten dan het zou opleveren en de economie ernstig zou schaden, het verkeer zou hinderen en in feite Warschau zou verstikken, en ook dat het 'zou leiden tot wanhoop en extremistische daden' [...]." Het helpt niet, maar Thomas heeft zijn best gedaan.
Helaas heeft Baram besloten dat de twee hoofdpersonen elkaar moesten ontmoeten, maar lukt het hem niet om dat net zo natuurlijk en vloeiend te laten verlopen als het voorgaande. Hij gebruikt teveel pagina's waarin hij te weinig vertelt om het slot van Goede mensen op een boeiende manier af te ronden. Jammer natuurlijk, maar het is het enige smetje op deze verder prachtige roman.
Uitstekend vertaald door Hilde Pach.
January 19, 2020
Dobar početak knjige, zaista se činilo kao da će ovo biti jedna od onih knjiga koja tjera na razmišljanje o odnosu dobra i zla u ljudima, o ispravnim i neispravnim odlukama, ali... ili sam ja promašila poantu ili je negdje zapelo. Likovi, nezanimljivi i ne previše originalni, radnja previše razvučena, toliko da se po meni izgubila poanta priče. Ne kažem da je knjiga loša, ali nije ni jedna od onih koje ću pamtiti.
January 25, 2017
‘Quite possibly, Dostoyevsky would write like this if he lived in Israel today.’
Frankfurter Allgemeine Zeitung
‘Written with great talent, momentum and ingenuity…it expands the borders of literature to reveal new landscapes.’
Amos Oz
‘One of the most intriguing writers in Israeli literature today.’
Haaretz
‘[Baram] asks what kind of people would choose to serve…empires of falsehood with their eyes open and their minds sharp. Not monsters or even cynics, he answers in a pacey, plot-heavy novel of dramatic events and big ideas, but gifted storytellers fuelled by ordinary motives of love, loyalty or ambition.’
Economist
‘Good People rewards the reader’s patience while mining a tragic sense of irony that extends all the way to its title.’
Big Issue
‘Baram uses intense geographical plotting and is chillingly eloquent…[Good People] is tremendous. I read it in two sittings and I learned a lot. How does a man in his early 30s know how to write like this?’
Australian
‘Good People is a richly textured panorama of German and Russian life…This ample novel lives most memorably through Baram’s vignettes of people, dwellings, cities, landscapes and the like that seem to lie, at times, at the periphery of its central concerns.’
Age/Sydney Morning Herald
‘A groundbreaker…Riveting reading.’
Qantas Magazine
‘Good People is the tale of ordinary, middle-class lives sucked into a moral maelstrom. It is compulsive and profoundly disturbing.’
Sunday Star Times
‘A taut, compelling novel that’s hard to put down…By creating an imaginary situation, Baram also refreshes the discourse away from clichés and stereotypes. It shows how people who were indifferent to politics can be sucked into its grasp.’
ANZ LitLovers
‘Precise and evocative, Good People is a riveting glimpse into a different place and a different time.’
Canberra Weekly
‘Astonishingly powerful…[A] compelling, important story.’
New Zealand Listener
‘[Nir Baram’s] narrative anatomises the malleability and fragility of truth, during lives of monstrous brutality and incoherence. Order is ephemeral; chaos is always just a falter away. Meaning and morality are quickly twisted. Unrelenting and undeniable, this is a savage, sometimes horrifyingly comic, autopsy on the warping of once-decent people.’
New Zealand Herald
‘Good People has been showered with praise for its elegance prose and scope…By putting the types of people who brought about the Second World War under a microscope, Baram creates an allegorical warning bell.’
Culture Trip
‘Chillingly captures the terrors and tensions of life under Stalin and Hitler. The chapters set in Russia are particularly effective, carrying the suspense of a spy thriller. Nir Baram explores the frightening speed and ease with which ordinary people become functionaries in totalitarian societies.’
TLS
Frankfurter Allgemeine Zeitung
‘Written with great talent, momentum and ingenuity…it expands the borders of literature to reveal new landscapes.’
Amos Oz
‘One of the most intriguing writers in Israeli literature today.’
Haaretz
‘[Baram] asks what kind of people would choose to serve…empires of falsehood with their eyes open and their minds sharp. Not monsters or even cynics, he answers in a pacey, plot-heavy novel of dramatic events and big ideas, but gifted storytellers fuelled by ordinary motives of love, loyalty or ambition.’
Economist
‘Good People rewards the reader’s patience while mining a tragic sense of irony that extends all the way to its title.’
Big Issue
‘Baram uses intense geographical plotting and is chillingly eloquent…[Good People] is tremendous. I read it in two sittings and I learned a lot. How does a man in his early 30s know how to write like this?’
Australian
‘Good People is a richly textured panorama of German and Russian life…This ample novel lives most memorably through Baram’s vignettes of people, dwellings, cities, landscapes and the like that seem to lie, at times, at the periphery of its central concerns.’
Age/Sydney Morning Herald
‘A groundbreaker…Riveting reading.’
Qantas Magazine
‘Good People is the tale of ordinary, middle-class lives sucked into a moral maelstrom. It is compulsive and profoundly disturbing.’
Sunday Star Times
‘A taut, compelling novel that’s hard to put down…By creating an imaginary situation, Baram also refreshes the discourse away from clichés and stereotypes. It shows how people who were indifferent to politics can be sucked into its grasp.’
ANZ LitLovers
‘Precise and evocative, Good People is a riveting glimpse into a different place and a different time.’
Canberra Weekly
‘Astonishingly powerful…[A] compelling, important story.’
New Zealand Listener
‘[Nir Baram’s] narrative anatomises the malleability and fragility of truth, during lives of monstrous brutality and incoherence. Order is ephemeral; chaos is always just a falter away. Meaning and morality are quickly twisted. Unrelenting and undeniable, this is a savage, sometimes horrifyingly comic, autopsy on the warping of once-decent people.’
New Zealand Herald
‘Good People has been showered with praise for its elegance prose and scope…By putting the types of people who brought about the Second World War under a microscope, Baram creates an allegorical warning bell.’
Culture Trip
‘Chillingly captures the terrors and tensions of life under Stalin and Hitler. The chapters set in Russia are particularly effective, carrying the suspense of a spy thriller. Nir Baram explores the frightening speed and ease with which ordinary people become functionaries in totalitarian societies.’
TLS
April 26, 2013
Een huiveringwekkend verhaal met een historisch decor. Er heerst een beklemmende sfeer, je weet vanaf het begin dat er vreselijke dingen gaan gebeuren. De verschrikkingen van de Kristallnacht, het getto, de angst voor het regime, angst voor mogelijk verraad van familie en vrienden, de vrees voor de zwarte auto’s, je voelt het aan den lijve.
Bijzonder griezelig vond ik het door Thomas ontwikkelde 'Model van de Poolse nationale mens'. Koude rillingen kreeg ik ervan. Het Model maakt van Thomas een belangrijk man, ‘het Model hulde zich, althans in de ogen van enkele vragenstellers, in een elegante mantel van wetenschap, waarachter een profetische kracht schuilging’ hij en zijn medewerker worden door ministeries gevraagd op basis van het model bepaalde toekomstvoorspellingen te doen. Daartoe wordt een adviesbureau opgericht dat vragen krijgt als: Een analyse van de Poolse bevolking van Opper-Silezië, dit ivm de bouw van reusachtige fabrieken bij het stadje Oświęcim! Daarbij ook de vraag hoe de Polen hierbij kunnen worden ingeschakeld. Een andere vraag of het ‘vanuit historisch perspectief mogelijk is de Polen, net als de joden, te karakteriseren als chronische verspreiders van overdrijvingen’. Dit omdat de ‘Polen leugens verspreiden over gruweldaden van de Duitse bezetters’. Of de vraag of er een brochure bestaat met ziekten die karakteristiek zijn voor de Polen en die op formulieren vermeld kunnen worden zonder detaillering…
Wanneer Thomas hogerop wil met het bureau, neemt hij teveel risico en graaft zo zijn eigen ondergang. Hij wordt van Warschau overgeplaatst naar Lublin om een rapport te schrijven over de Wit-Russische mens en valt voortaan onder de SS. Wordt daar met minachting behandeld.
Ook dat waar Aleksandra mee bezig is, is natuurlijk weerzinwekkend: mensen (vrienden van haar ouders) bekentenissen laten afleggen die op onwaarheden berusten maar het regime goed uitkomen. Ze is ‘redacteur’ bij de NKVD (’n soort van geheime dienst) en begeleidt arrestanten bij het opstellen van een goede bekentenis. Door mee te werken in het ‘systeem’ probeert ze haar jongere broers van de ondergang te redden.
Maar toch: door de geloofwaardig beschreven verhalen rond deze twee ‘gewone, goede(?) mensen’ ga je je afvragen wat je zelf eigenlijk gedaan zou hebben in vergelijkbare omstandigheden. Zijn Thomas en Aleksandra, ondanks hun verwerpelijke activiteiten toch goede mensen en alleen slachtoffer van het systeem in hun land? Begrijp je hen een beetje of veroordeel je ze? Klopt de bewering van A’s echtgenoot: ‘de enige constante in de geschiedenis is de verbijsterende elasticiteit van de menselijke ziel’
‘Het was zo gemakkelijk om te spelen met de zwaktes van een mens, om het enige dat hij niet wilde verliezen te destilleren, waarvoor gold dat als je dat van hem afpakte, hij niet meer de mens zou zijn die hij was.’
Behoorlijk gecompliceerd boek vond ik het wel maar zeker de moeite waard.
Bijzonder griezelig vond ik het door Thomas ontwikkelde 'Model van de Poolse nationale mens'. Koude rillingen kreeg ik ervan. Het Model maakt van Thomas een belangrijk man, ‘het Model hulde zich, althans in de ogen van enkele vragenstellers, in een elegante mantel van wetenschap, waarachter een profetische kracht schuilging’ hij en zijn medewerker worden door ministeries gevraagd op basis van het model bepaalde toekomstvoorspellingen te doen. Daartoe wordt een adviesbureau opgericht dat vragen krijgt als: Een analyse van de Poolse bevolking van Opper-Silezië, dit ivm de bouw van reusachtige fabrieken bij het stadje Oświęcim! Daarbij ook de vraag hoe de Polen hierbij kunnen worden ingeschakeld. Een andere vraag of het ‘vanuit historisch perspectief mogelijk is de Polen, net als de joden, te karakteriseren als chronische verspreiders van overdrijvingen’. Dit omdat de ‘Polen leugens verspreiden over gruweldaden van de Duitse bezetters’. Of de vraag of er een brochure bestaat met ziekten die karakteristiek zijn voor de Polen en die op formulieren vermeld kunnen worden zonder detaillering…
Wanneer Thomas hogerop wil met het bureau, neemt hij teveel risico en graaft zo zijn eigen ondergang. Hij wordt van Warschau overgeplaatst naar Lublin om een rapport te schrijven over de Wit-Russische mens en valt voortaan onder de SS. Wordt daar met minachting behandeld.
Ook dat waar Aleksandra mee bezig is, is natuurlijk weerzinwekkend: mensen (vrienden van haar ouders) bekentenissen laten afleggen die op onwaarheden berusten maar het regime goed uitkomen. Ze is ‘redacteur’ bij de NKVD (’n soort van geheime dienst) en begeleidt arrestanten bij het opstellen van een goede bekentenis. Door mee te werken in het ‘systeem’ probeert ze haar jongere broers van de ondergang te redden.
Maar toch: door de geloofwaardig beschreven verhalen rond deze twee ‘gewone, goede(?) mensen’ ga je je afvragen wat je zelf eigenlijk gedaan zou hebben in vergelijkbare omstandigheden. Zijn Thomas en Aleksandra, ondanks hun verwerpelijke activiteiten toch goede mensen en alleen slachtoffer van het systeem in hun land? Begrijp je hen een beetje of veroordeel je ze? Klopt de bewering van A’s echtgenoot: ‘de enige constante in de geschiedenis is de verbijsterende elasticiteit van de menselijke ziel’
‘Het was zo gemakkelijk om te spelen met de zwaktes van een mens, om het enige dat hij niet wilde verliezen te destilleren, waarvoor gold dat als je dat van hem afpakte, hij niet meer de mens zou zijn die hij was.’
Behoorlijk gecompliceerd boek vond ik het wel maar zeker de moeite waard.
May 5, 2016
Creo que se ha valorado más el contexto que el contenido y eso ha provocado que esté sobrevalorado. No es una mala historia, pero...
July 5, 2016
I’ve read a lot of World War II history, and a lot of fiction set in that time period, but this is the first novel I’ve read that focuses on the incongruous period from 1938-1941, when Nazi Germany and the USSR briefly masqueraded as friends via their non-aggression pact.
This novel focuses on two young characters, one German and one Russian. Thomas Heiselberg is a young Berliner whose sheer ambition and aggressiveness land him a highly-paid job with the first German office of an American ad agency, at a time when so many Germans were out of work and living hand to mouth. Thomas gets the job by persuading the Americans that their advertising must appeal to the German national spirit, which would require a different approach from what they’d planned.
Thomas’s focus on the German-ness, and all the hard work he does on a research project about Poland (in anticipation of opening a Warsaw office) make him a natural to be recruited by the Nazi government, which, unbeknownst to him, plans to invade Poland and wipe out its intelligentsia and national spirit. Thomas’s self-interest and ambition mean he has no trouble glibly parroting Nazi racial nonsense. He’s not anti-Semitic; he just knows which side his bread is buttered on and has no real care for anyone who can’t benefit him.
In Leningrad, 22-year-old Alexandra “Sasha” Weissberg lives a relatively privileged life because of her father’s status as a well-known physicist. Her parents host many artists and intellectuals, which is where much dissident activity is focused. Naturally, they are spied on by the state security agency, the NKVD, and its informants. The Weissbergs are arrested and sent to Siberia, while Sasha’s younger brothers are taken away, she doesn’t know where. Sasha is saved from her family’s fate by marrying Maxim Podolsky, an NKVD officer and her schooldays boyfriend.
But it isn’t just marriage that is the price for Sasha’s freedom. In exchange, she must also become an agent for state security, interviewing many of the people who were regulars in her parents’ house all her life. Sasha’s job is to persuade them to confess to anti-Party activities and help them craft a good story in their written confessions.
Both Thomas and Sasha find that their new workplaces are pits of mediocrity, back-stabbing and constant moral compromise. Their paths will lead them to meet in Brest in the last weeks before the Nazis invade Russia.
Thomas and Sasha are ordinary people living in extraordinary times. When their countries become dictatorships and every aspect of life ruled by state-sponsored doctrine, they must make a choice whether to go along. But it’s never some clear crossroads. These things creep up. The fact is, in Nazi Germany, the USSR, and the countries occupied by them during World War II, most people weren’t resistors. They either kept their heads down and watched out for themselves, or they actively collaborated.
Thomas and Sasha are just like the majority. No, they are not “Good People.” But, if we judge by what most people would do in their circumstances, can we declare that they are bad people? Protecting and helping self and family feels concrete, immediate. Protecting and helping others, and concepts like freedom and conscience, can quickly become abstract and remote. As Thomas remembers his father saying to him, “there isn’t any single thing––any one thing that you learned or believe in or inherited––that you won’t discard on the spot in order to survive.”
In our eyes, they aren’t sympathetic characters. We want them not to be so compliant with more and more outrageous actions by their countries. They are hard to relate to––especially Thomas, who is just plan odd most of the time––and the book is often difficult to read because we don’t want to think about what we might have done in Thomas and Sasha’s positions. But this is a strength of the book. Nir Baram forces us to look, to face facts. This is the banality of evil; that for evil to thrive, it needs very little assistance from most people.
This novel focuses on two young characters, one German and one Russian. Thomas Heiselberg is a young Berliner whose sheer ambition and aggressiveness land him a highly-paid job with the first German office of an American ad agency, at a time when so many Germans were out of work and living hand to mouth. Thomas gets the job by persuading the Americans that their advertising must appeal to the German national spirit, which would require a different approach from what they’d planned.
Thomas’s focus on the German-ness, and all the hard work he does on a research project about Poland (in anticipation of opening a Warsaw office) make him a natural to be recruited by the Nazi government, which, unbeknownst to him, plans to invade Poland and wipe out its intelligentsia and national spirit. Thomas’s self-interest and ambition mean he has no trouble glibly parroting Nazi racial nonsense. He’s not anti-Semitic; he just knows which side his bread is buttered on and has no real care for anyone who can’t benefit him.
In Leningrad, 22-year-old Alexandra “Sasha” Weissberg lives a relatively privileged life because of her father’s status as a well-known physicist. Her parents host many artists and intellectuals, which is where much dissident activity is focused. Naturally, they are spied on by the state security agency, the NKVD, and its informants. The Weissbergs are arrested and sent to Siberia, while Sasha’s younger brothers are taken away, she doesn’t know where. Sasha is saved from her family’s fate by marrying Maxim Podolsky, an NKVD officer and her schooldays boyfriend.
But it isn’t just marriage that is the price for Sasha’s freedom. In exchange, she must also become an agent for state security, interviewing many of the people who were regulars in her parents’ house all her life. Sasha’s job is to persuade them to confess to anti-Party activities and help them craft a good story in their written confessions.
Both Thomas and Sasha find that their new workplaces are pits of mediocrity, back-stabbing and constant moral compromise. Their paths will lead them to meet in Brest in the last weeks before the Nazis invade Russia.
Thomas and Sasha are ordinary people living in extraordinary times. When their countries become dictatorships and every aspect of life ruled by state-sponsored doctrine, they must make a choice whether to go along. But it’s never some clear crossroads. These things creep up. The fact is, in Nazi Germany, the USSR, and the countries occupied by them during World War II, most people weren’t resistors. They either kept their heads down and watched out for themselves, or they actively collaborated.
Thomas and Sasha are just like the majority. No, they are not “Good People.” But, if we judge by what most people would do in their circumstances, can we declare that they are bad people? Protecting and helping self and family feels concrete, immediate. Protecting and helping others, and concepts like freedom and conscience, can quickly become abstract and remote. As Thomas remembers his father saying to him, “there isn’t any single thing––any one thing that you learned or believe in or inherited––that you won’t discard on the spot in order to survive.”
In our eyes, they aren’t sympathetic characters. We want them not to be so compliant with more and more outrageous actions by their countries. They are hard to relate to––especially Thomas, who is just plan odd most of the time––and the book is often difficult to read because we don’t want to think about what we might have done in Thomas and Sasha’s positions. But this is a strength of the book. Nir Baram forces us to look, to face facts. This is the banality of evil; that for evil to thrive, it needs very little assistance from most people.
February 21, 2014
First I'm going to quote from another book I'm reading (Marcel Proust, Days of Reading):
"Was there no more to the book than this, then? These creatures on whom one had bestowed more attention and affection than on those in real life, not always daring to admit to what extent you loved them, and even, when my parents found me reading and seemed to smile at my emotion, closing the book with studied indifference or a pretence of boredom; never again would one see these people for whom one had sobbed and yearned, never again hear of them."
That's how I felt when I closed the book. I wished to stay with the main characters a little longer - I didn't want to leave them yet.
The two main characters, Sasja and Thomas, are collaborators of respectively the Russian Soviet regime and the German nazi regime. Nir Baram has written these characters so well that you feel a kind of sympathy for them even though you know they're on the wrong side of history's coin.
In history books, the changes in late 1930s Nazi Germany seem sudden and inevitable. This novel shows very well how that's not always the case - how change can be gradual and influential, but solutions scarce. It illustrates how destructive some decisions can be which were once taken in a good conscience.
This was an amazing read. It's so insightful, so well-written. If you are still looking for a novel to blow your mind, go buy this book.
"Was there no more to the book than this, then? These creatures on whom one had bestowed more attention and affection than on those in real life, not always daring to admit to what extent you loved them, and even, when my parents found me reading and seemed to smile at my emotion, closing the book with studied indifference or a pretence of boredom; never again would one see these people for whom one had sobbed and yearned, never again hear of them."
That's how I felt when I closed the book. I wished to stay with the main characters a little longer - I didn't want to leave them yet.
The two main characters, Sasja and Thomas, are collaborators of respectively the Russian Soviet regime and the German nazi regime. Nir Baram has written these characters so well that you feel a kind of sympathy for them even though you know they're on the wrong side of history's coin.
In history books, the changes in late 1930s Nazi Germany seem sudden and inevitable. This novel shows very well how that's not always the case - how change can be gradual and influential, but solutions scarce. It illustrates how destructive some decisions can be which were once taken in a good conscience.
This was an amazing read. It's so insightful, so well-written. If you are still looking for a novel to blow your mind, go buy this book.
December 12, 2015
Parece que este libro ha recibido muchas críticas positivas y lo entiendo parcialmente. El hecho de ser el primer libro israelí (quizá sería mejor decir hebreo, en referencia a la lengua) que trata del tema de la Segunda Guerra Mundial tendrá sin duda algo que ver. Pero se trata, a mi entender, de un libro que no acaba de convencer. La historia es interesante, su construcción tiene detalles interesantes, aunque esté contada en sucesión cronológica, no es lineal y sus miradas hacia el pasado añaden interés a la trama. Pero resulta bastante farragosa de lectura. En concreto, todo el primer capítulo de Leningrado me tuvo al borde de la desesperación, sin llegar a entender de qué hablabla. A veces la historia es opaca, hay cosas que pasan sin que sepas muy bien por qué. Por otra parte, los dos personajes principales están muy bien descritos, en toda su odiosa manera de ser. Hasta se permite el autor decir explícitamente, por boca de un malvado cumplidor de su deber, que ambos son malos, pero no han necesitado tocar sangre para serlo.
La verdad, me deja con un sabor de boca entre dulce y amargo, con la impresión de que el libro hubiera sido mejor si lo hubiera escrito de otra forma. Al final, tiro por la calle de enmedio y le doy tres estrellas.
No acostumbro a leer traducciones, a menos que no haya más remedio. Con un original en hebreo, ¿qué puedo hacer? Pero quedé marcado en la infancia por los pastelillos de carne y la cerveza de jengibre (sic) de los libros de Los Cinco, de Enid Blyton. Y no consigo acostumbrarme. A veces, se trata de realidades que no existen en el mundo de habla hispana, como en la expresión "bandejas de salchichas y col agria". Col agria no me trae nada a la mente, mientras que "chucrut" (por cierto en el diccionario de la RAE), sí que me produce imágenes. O, puestos a no saber de qué se habla, ¿no sería preferible Sauerkraut o, incluso, kapusta, ya que hablamos de Polonia? En todo caso, la traducción me sonó poco fluida, poco "española". Y como muestra un botón. Se refiere a los "terraplenes que descienden hacia la costa de Génova" y algo me dice que se está refiriendo a las terrazas que el hombre ha hecho desde siglos para aprovechar el terreno en pendiente.
La verdad, me deja con un sabor de boca entre dulce y amargo, con la impresión de que el libro hubiera sido mejor si lo hubiera escrito de otra forma. Al final, tiro por la calle de enmedio y le doy tres estrellas.
No acostumbro a leer traducciones, a menos que no haya más remedio. Con un original en hebreo, ¿qué puedo hacer? Pero quedé marcado en la infancia por los pastelillos de carne y la cerveza de jengibre (sic) de los libros de Los Cinco, de Enid Blyton. Y no consigo acostumbrarme. A veces, se trata de realidades que no existen en el mundo de habla hispana, como en la expresión "bandejas de salchichas y col agria". Col agria no me trae nada a la mente, mientras que "chucrut" (por cierto en el diccionario de la RAE), sí que me produce imágenes. O, puestos a no saber de qué se habla, ¿no sería preferible Sauerkraut o, incluso, kapusta, ya que hablamos de Polonia? En todo caso, la traducción me sonó poco fluida, poco "española". Y como muestra un botón. Se refiere a los "terraplenes que descienden hacia la costa de Génova" y algo me dice que se está refiriendo a las terrazas que el hombre ha hecho desde siglos para aprovechar el terreno en pendiente.
April 17, 2017
Good People – Fascinating
Good People is an interesting book from the Israeli writer Nir Baram, who has tackled in this novel of complexity, and its timing could not be more relevant now. Baram in one review has been compared to Dostoevsky, while I would not go that far, he certainly not afraid to tackle controversial subjects and make the reader think.
As someone from Polish stock whose family were affected by arrest in one part of the NKVD in eastern Poland, and subsequent ‘exile’, to other members who were involved in the defence of Poland, captured and then escaped to fight again, this period has always been of interest. It also raises the question, of what would I do, and by using both the Soviet and Nazi backdrop, you get that either on the extreme left and right are all similar in ways, and always subjugate the population.
The novel opens in 1938, on the eve of war, Sasha, in Leningrad, who works for the NKVD writing the confessions of those arrested, and has grown up eavesdropping on her parent’s literary salon, which will eventually send them to the gulag. Fearing for her own safety she marries, Maxim Podolsky who also is a member of the NKVD and in turn protect her from arrest.
Thomas has built a career in Berlin working for an American advertising company and watches as the Nazi takeover of Germany takes place and watches as the Jews are rounded up and disappear. Thomas eventually uses his skills to assist the Nazi regime, especially in the east with the approaching non-aggression pact which would make for the carve up of Poland.
Both Sasha and Thomas have grand plans for their lives and neither has ever concerned themselves about politics. Eventually both of forced to take not of politics by events outside of their control and this will bring them together, and they will have face the consequences of their decisions.
There is a chilling irony in this book which has on one hand the labyrinth of dictator’s politics in that nobody ever escapes and all are doomed eventually if they stay. As the tension in this novel builds and the expected pending doom for when the two characters meet, it does not detract from this fascinating novel.
It may not be the easiest of books to read, but it is one of the most fascinating.
Good People is an interesting book from the Israeli writer Nir Baram, who has tackled in this novel of complexity, and its timing could not be more relevant now. Baram in one review has been compared to Dostoevsky, while I would not go that far, he certainly not afraid to tackle controversial subjects and make the reader think.
As someone from Polish stock whose family were affected by arrest in one part of the NKVD in eastern Poland, and subsequent ‘exile’, to other members who were involved in the defence of Poland, captured and then escaped to fight again, this period has always been of interest. It also raises the question, of what would I do, and by using both the Soviet and Nazi backdrop, you get that either on the extreme left and right are all similar in ways, and always subjugate the population.
The novel opens in 1938, on the eve of war, Sasha, in Leningrad, who works for the NKVD writing the confessions of those arrested, and has grown up eavesdropping on her parent’s literary salon, which will eventually send them to the gulag. Fearing for her own safety she marries, Maxim Podolsky who also is a member of the NKVD and in turn protect her from arrest.
Thomas has built a career in Berlin working for an American advertising company and watches as the Nazi takeover of Germany takes place and watches as the Jews are rounded up and disappear. Thomas eventually uses his skills to assist the Nazi regime, especially in the east with the approaching non-aggression pact which would make for the carve up of Poland.
Both Sasha and Thomas have grand plans for their lives and neither has ever concerned themselves about politics. Eventually both of forced to take not of politics by events outside of their control and this will bring them together, and they will have face the consequences of their decisions.
There is a chilling irony in this book which has on one hand the labyrinth of dictator’s politics in that nobody ever escapes and all are doomed eventually if they stay. As the tension in this novel builds and the expected pending doom for when the two characters meet, it does not detract from this fascinating novel.
It may not be the easiest of books to read, but it is one of the most fascinating.
August 31, 2014
Tartuin kirjaan, koska en ollut ennen kuullut tästä kirjailijasta ja toiseen maailmansotaan sijoittuva israelilaisen kirjailijan kirjoittama kirja vaikutti kiinnostavalta. Kirja kuvaa kahta eri henkilöä 30-40 -luvuilla, Sasaa Neuvostoliitossa ja Thomasia Saksassa. Sasa yrittää ensin veljeilemällä tutun sotilaan kanssa pelastaa perheensä Siperialta, mutta epäonnistuttuaan tässä päätyy pelastaaksensa itsensä naimsiin tämän hyvässä asemassa olevan virkamiehen kanssa. Sopimukseen kuuluu avioliiton lisäksi työskenteleminen kuulustelijana valtiolle, ja tämän myötä ihmisten tuomitseminen pakkotyöhön tai vankilaan. Thomas on psykologisesti taitava omaa etuaan ajava uraohjus, joka päätyy natsihallinnon palvelukseen kehittämään mallia vallattujen alueiden ihmisten ominaispiirteistä, jota sitten käytännössä hyödynnetään ihmisten alistamiseen.
Päähenkilöt ovat paljolti epämielyttäviä kieroilijoita, mutta heitä kohtaan ei voi olla tuntematta myös myötätuntoa. Siitäkin huolimatta, että henkilöt jostain syystä jäävät melko etäisiksi. Molemmilla on pahoja psyykkisiä oireita, vaikka he yrittävät työntää syyllisyyden tunteensa syrjään. Molempien motiivit voi käsittää, selviäminen sodasta mahdollisimman vahingoittumattomana ja oman edun ajaminen. Silti päähenkilöt toimivat jotenkin kovin robottimaisesti, eikä heistä oikein saa otetta. Kirjan nimi hyviä ihmisiä ei kuvaa päähenkilöitä kovin hyvin, he ehkä enemmänkin ovat vain ihmisiä, jotka pyrkivät ajamaan omaa etuaan, kuten ihmisillä usein on tapana. Yksi kirjan ansioista oli mielestäni juuri tämä ihmisluonteen kuvaus. Parasta antia olivat myös ajan, sodan sekä ihmisten toiminnan kuvaus tässä ympäristössä. Silti lukeminen oli jostain syystä työlästä, vaikka hyvä kerronta useasti veti mukaansakin. Tuntui, että kirjassa oli hyviä elementtejä, mutta ne eivät toimineet parhaalla mahdollisella tavalla yhdessä. Hyvästä kerronnasta annan kuitenkin kolme enkä kaksi tähteä.
Päähenkilöt ovat paljolti epämielyttäviä kieroilijoita, mutta heitä kohtaan ei voi olla tuntematta myös myötätuntoa. Siitäkin huolimatta, että henkilöt jostain syystä jäävät melko etäisiksi. Molemmilla on pahoja psyykkisiä oireita, vaikka he yrittävät työntää syyllisyyden tunteensa syrjään. Molempien motiivit voi käsittää, selviäminen sodasta mahdollisimman vahingoittumattomana ja oman edun ajaminen. Silti päähenkilöt toimivat jotenkin kovin robottimaisesti, eikä heistä oikein saa otetta. Kirjan nimi hyviä ihmisiä ei kuvaa päähenkilöitä kovin hyvin, he ehkä enemmänkin ovat vain ihmisiä, jotka pyrkivät ajamaan omaa etuaan, kuten ihmisillä usein on tapana. Yksi kirjan ansioista oli mielestäni juuri tämä ihmisluonteen kuvaus. Parasta antia olivat myös ajan, sodan sekä ihmisten toiminnan kuvaus tässä ympäristössä. Silti lukeminen oli jostain syystä työlästä, vaikka hyvä kerronta useasti veti mukaansakin. Tuntui, että kirjassa oli hyviä elementtejä, mutta ne eivät toimineet parhaalla mahdollisella tavalla yhdessä. Hyvästä kerronnasta annan kuitenkin kolme enkä kaksi tähteä.
March 30, 2015
Over twee jonge mensen die door omstandigheden aan de kant van de twee grote foute ideologieën (nationaalsocialisme en communisme) komen te staan. Absoluut ambitieus van opzet in hoe het de nuances en grijstinten laat zien van beschadigde mensen die mee worden gesleurd in het vaarwater van historische gebeurtenissen. Ik kwam er zelf nooit helemaal in te zitten door de ellenlange uitweidingen en door de erg bedacht aanvoelende manier van vertellen.
June 11, 2016
Hmmmm I was soooo into this book at the start, I felt like it was doing all sorts of interesting things while writing about the hardest thing: how to understand how good people do bad things. But now I'm not so sure... Did it jump the shark?
If you're into reading about the Holocaust, or repression under the Soviet government (NKVD) stuff then this is a really interesting and different take on those stories to what I've seen before.
If you're into reading about the Holocaust, or repression under the Soviet government (NKVD) stuff then this is a really interesting and different take on those stories to what I've seen before.
March 12, 2016
A compelling and greatly insightful look at the ordinary people who became part of the fascist and Stalinist machines without directly bloodying their hands but who, as Goldhagen argued in Hitler's Willing Executioners, ought to share equally in the national guilt. A powerful and almost Hugoesque companion piece to Tournier's The Erl-King, Moravia's The Conformist and Littell's The Kindly Ones.
January 23, 2023
Een meeslepend boek dat de beklemming laat voelen van twee mensen die ieder onder een dictatuur moeten leven: Thomas Heiselberg in nazi-Duitsland en Aleksandra Vajsberg in het Rusland van Stalin. We schrijven de jaren 1938-1941. De nazi's vallen Polen binnen, maar houden halt voor de Russische grens. Er wordt zelfs een niet-aanvalsverdrag (Molotov-Ribbentroppact) gesloten.
In dat kader speelt zich het leven van Heiselberg en Vajsberg af. Hij is een gewiekst en succesvol manager en reclameman die werkt voor een Amerikaans bedrijf, maar die na vertrek van zijn bedrijf uit Duitsland min of meer gedwongen wordt samen te werken met de nazi's, maar daarbij steds verder in het nauw komt. Zij gaat op haar beurt ook noodgedwongen werken voor de veiligheidsdienst van de overheid, omdat zij op die manier een weg ziet om haar gedeporteerde familieleden te kunnen helpen.
Ik had dagen achter elkaar tijd om het te lezen, en daar ben ik achteraf blij om, want had ik het anders uitgelezen? Misschien was ik verzand, want af en toe vond ik het best ingewikkeld om de draad vast te houden. Soms veronderstelt Baram iets wat pas later beschreven wordt, soms is hij wat 'literatuurderig' in zijn beschrijvingen, er doemen heel veel personages op die of een vluchtige rol hebben of van belang blijken te zijn, kortom, het is opletten geblazen.
Toch boeide de roman mij heel lang. Dat klinkt als 'niet helemaal', en dat klopt. Met name het gedeelte waarin de levenslijnen van de hoofdpersonen elkaar gaan kruisen, overtuigde mij niet echt. Je voelt al het hele boek dat de twee met elkaar te maken gaan krijgen, en zo gebeurt. Maar de manier waarop was gekunsteld voor mijn gevoel.
Wat de roman wel geslaagd maakt is de genoemde dreiging waaronder beide hoofdpersonen moeten leven. De beschrijving van de beklemming zorgt ervoor dat je meeleeft met Thomas en Aleksandra en geeft een indringend tijdsbeeld van een duistere periode in de geschiedenis.
In dat kader speelt zich het leven van Heiselberg en Vajsberg af. Hij is een gewiekst en succesvol manager en reclameman die werkt voor een Amerikaans bedrijf, maar die na vertrek van zijn bedrijf uit Duitsland min of meer gedwongen wordt samen te werken met de nazi's, maar daarbij steds verder in het nauw komt. Zij gaat op haar beurt ook noodgedwongen werken voor de veiligheidsdienst van de overheid, omdat zij op die manier een weg ziet om haar gedeporteerde familieleden te kunnen helpen.
Ik had dagen achter elkaar tijd om het te lezen, en daar ben ik achteraf blij om, want had ik het anders uitgelezen? Misschien was ik verzand, want af en toe vond ik het best ingewikkeld om de draad vast te houden. Soms veronderstelt Baram iets wat pas later beschreven wordt, soms is hij wat 'literatuurderig' in zijn beschrijvingen, er doemen heel veel personages op die of een vluchtige rol hebben of van belang blijken te zijn, kortom, het is opletten geblazen.
Toch boeide de roman mij heel lang. Dat klinkt als 'niet helemaal', en dat klopt. Met name het gedeelte waarin de levenslijnen van de hoofdpersonen elkaar gaan kruisen, overtuigde mij niet echt. Je voelt al het hele boek dat de twee met elkaar te maken gaan krijgen, en zo gebeurt. Maar de manier waarop was gekunsteld voor mijn gevoel.
Wat de roman wel geslaagd maakt is de genoemde dreiging waaronder beide hoofdpersonen moeten leven. De beschrijving van de beklemming zorgt ervoor dat je meeleeft met Thomas en Aleksandra en geeft een indringend tijdsbeeld van een duistere periode in de geschiedenis.
August 8, 2025
Een stilistisch zeer sterk boek. Spannend en steeds wisselend van perspectief tussen de 2 hoofdpersonen. Dramatisch verhaal dat ons nogmaals wijst op de absurditeit van oorlog en de rol die mensen daarin ( moeten) spelen.
July 7, 2013
Een boek om stil van te worden. Een boek over hoe gewone mensen ongewild (?) een rol toebedeeld krijgen in een totalitair regime. Tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog maken we kennis met Thomas, een Duitse reclameman, die zijn talent ter beschikking stelt van het Derde Rijk. Verblind door zijn carrieredrang schrijft hij een werk waarvan hij pas veel later beseft dat het als 'verantwoording' gebruikt werd voor de Jodendeportatie in Polen. In de Sovjetunie volgen we het verhaal van Aleksandra die, nadat haar ouders gearresteerd werden, gaat meewerken met het regime om de hele vriendenkring rond haar ouders te laten oppakken.... en dat allemaal in de hoop zo haar tweelingbroers te kunnen redden. Later in de geschiedenis ontmoeten Thomas en Aleksandra elkaar in Brest (Wit Rusland) en zijn ze weer het werktuig van de machinaties van hun respectievelijke regimes, ditmaal tegen de achtergrond van de start van de oorlog tussen Duitsland en de Sovjet Unie, een oorlog die begint ondanks de vriendschapsbeloftes van Duitsland. Ook hier weer laten de twee protagonisten zich gebruiken door hun regimes om een merkwaardig stukje toneel op te voeren.
Een intriest verhaal dat een ontluisterend beelt geeft hoe -in wezen-goede mensen voor de kar van nietsontziende regimes worden gespannen. De Israelische schrijver Nir Baram was voor mij de ontdekking van 2013 !
Een intriest verhaal dat een ontluisterend beelt geeft hoe -in wezen-goede mensen voor de kar van nietsontziende regimes worden gespannen. De Israelische schrijver Nir Baram was voor mij de ontdekking van 2013 !
January 9, 2015
An intriguing book about two individuals melting into the mass of people supporting two of the most cruel regimes of the 20th century, at first without really realizing it. The German Thomas, and the Russian, jewish Sasja share a lot of similarities. They both are very intelligent, they both have a lot of knowledge of human nature, they both are very charismatic. And the acts of both of them (indirectly) cause the deaths of hundreds, of thousands of people. They support their dictatorial regimes in quite high ranks, but they aren't the unscrupulous non-humans you think they would be. Are they 'bad'? Probably not. Are they 'good'? Probably neither. They're human. And that's one of the things that make the book so intriguing; (once again) realizing these regimes were maintained by 'normal people'. When Thomas and Sasja finally realize this themselves, when they see what they've done, it's already too late. It took me a long time to finish reading the book, but not because I didn't like it. No, it isn't a light book, it's not easy to read. But it incisively catches the atmosphere of Berlin, of Leningrad, of the war. The psychological processes and dilemmas are interesting, and the book makes you think.
August 21, 2016
I received this book as a Goodreads giveaway, so feel obliged to review it. Initially, I was excited about starting this novel, since it had been highly praised. Soon I found myself getting bogged down, at times forcing myself to continue reading. I found that I didn't care much for either of the main characters, one a German and the other a Russian. They were two ordinary people caught up in a serious moral dilemma faced by so many during the time period of 1838-41 in nazi Germany and communist Russia. As the blurb on the back cover of the book states "when destiny brings them together, they will have to face the consequences of the decisions they have made". I gave the book an average rating, not because I enjoyed it, but rather because of the author's clear understanding of the time period involved. I have read a number of novels on the second world war, and found them much more memorable.
August 3, 2016
Not quite 150 pages into this, and I'm giving up. Life's too short.
I don't find either of the main characters 'good' people, so the title is hard to gauge. And the frequent swinging between the present and the past isn't well done: it comes across as confusing - for me.
I wonder if there's a problem with the English translation; there's nothing obvious (although does anywhere where their 'sleeves bare?') but it often just seems unnecessarily difficult. A character or two will be named and they start talking about someone else and we get a bunch of 'he', 'she', 'they,' and 'them' so that by the time a paragraph is finished you don't know who's who.
Well...a few other 'important' people have enjoyed it. Lots of other not-so-important people have obviously just found it hard work.
I don't find either of the main characters 'good' people, so the title is hard to gauge. And the frequent swinging between the present and the past isn't well done: it comes across as confusing - for me.
I wonder if there's a problem with the English translation; there's nothing obvious (although does anywhere where their 'sleeves bare?') but it often just seems unnecessarily difficult. A character or two will be named and they start talking about someone else and we get a bunch of 'he', 'she', 'they,' and 'them' so that by the time a paragraph is finished you don't know who's who.
Well...a few other 'important' people have enjoyed it. Lots of other not-so-important people have obviously just found it hard work.
April 20, 2024
I had somewhat big expectations of this novel. Perhaps therefore I was a bit dissappointed.
I found this quite uninteresting and partly even dull. Obviously I did not get the purpose of the story. Or stories. I trust there was a message in the novel as this was about both communistic Russia and nazi holocaust. Was the idea to show that there was similarities... or something else. I dunno.
Luckily the usual "the Jewish were badly misterated and deserve the world's utmost and everlasting sympathy" attitude wasn't very clearly visible. I think that point of view has been expressed and duly noted several times.
Hyviä ihmisiä
Otava 2014
I found this quite uninteresting and partly even dull. Obviously I did not get the purpose of the story. Or stories. I trust there was a message in the novel as this was about both communistic Russia and nazi holocaust. Was the idea to show that there was similarities... or something else. I dunno.
Luckily the usual "the Jewish were badly misterated and deserve the world's utmost and everlasting sympathy" attitude wasn't very clearly visible. I think that point of view has been expressed and duly noted several times.
Hyviä ihmisiä
Otava 2014
April 21, 2021
Las buenas personas es una historia a dos voces. Por un lado, el horror del nazismo. Por el otro, la terrible opresión del régimen estalinista.
http://viajeconmiopi.com/las-buenas-p...
Nir Baram presenta la primera novela israelí centrada en la Segunda Guerra mundial que no habla del Holocausto.
La propuesta es interesante, tiene una trama sólida, sólo que de pronto resulta ser un chicle que nunca acaba. A la novela le sobran 200 páginas que de no estar, harían un gran favor al desarrollo de la novela. Aunque la historia es interesante, los contrastes bien logrados y la crítica social muy sólida.
http://viajeconmiopi.com/las-buenas-p...
Nir Baram presenta la primera novela israelí centrada en la Segunda Guerra mundial que no habla del Holocausto.
La propuesta es interesante, tiene una trama sólida, sólo que de pronto resulta ser un chicle que nunca acaba. A la novela le sobran 200 páginas que de no estar, harían un gran favor al desarrollo de la novela. Aunque la historia es interesante, los contrastes bien logrados y la crítica social muy sólida.
October 31, 2018
This is an extraordinary piece of writing. I can only imagine the time and effort put into researching Germany and the USSR in the lead up to WW2. It's an impressive piece of imagination and story telling. The only reason that I haven't given it 5 stars, is because deep down, I didn't come to grips with anything more than superficial motivations for the lead characters. But that may be my problem and not the writers. If you have any interest in totalitarianism or 20th century history, this is a great read.
October 23, 2022
Groots opgezet verhaal over twee (relatief) gewone mensen die in een totalitair systeem terecht zijn gekomen en daarin hun weg proberen te vinden. En verwijzend naar de titel goede dingen proberen te doen. Eigenlijk omdat ze niet echt een veilig alternatief hebben en omdat ze niet meer terug kunnen. Nazi-Duitsland en Sovjet-Rusland waren in die zin verwant. De opzet van het boek met lange hoofdstukken afwisselend over de twee landen is begrijpelijk maar maakt het boek lastig leesbaar. Zeker met alle ingewikkelde Russische namen.
November 1, 2025
un amico e collega mi ha affidato questo libro dicendomi: me l'hanno regalato, non so se mi convince, tu che leggi tanto hai voglia di dargli un'occhiata? ho letto 80 pagine, spero che come occhiata sia sufficiente. troppi, troppissimi personaggi, un protagonista insopportabile (mentre la protagonista poteva darmi delle soddisfazioni, credo), uno stile che - forse per colpa della traduzione - sa di vecchio. 80 pagine mi sembrano già una bella testimonianza d'amicizia.
August 23, 2014
Difficult to review this book. It got a lot of praise, but it failed to capture me. The main characters never really evolve, the book is heavy loaded in language, and it lacks a driving structure. I can really read and appreciate the theme of the book, but it never comes close to the morality questions of e.g. Jonathan Littell or Vassili Grossman.
May 3, 2015
Una historia interesante pero difícil de entender y leer por la forma en que se ha escrito. Me costó mucho trabajo pasar de algunos capítulos y siento que hay eventos que sobran para entender la historia y sólo confunden. Un libro pesado y aburrido la mayor parte del tiemp, lo que es una lástima porque la historia y la construcción de los personajes principales son interesantes y complejas
Displaying 1 - 30 of 80 reviews