Drie verhalen. Het titelverhaal is gesitueerd in een kinderziekenhuis, waar een acteur die z'n hoogtijdagen vijftig jaar geleden beleefde, een patiëntje met kanker gaat bezoeken. Inmiddels heeft hij zelf ook de gevreesde ziekte onder de leden ... 'Sluimerstad': de overgrootvader van de vertelster heeft een onwankelbaar vertrouwen in antibiotica en gebruikt deze geneesmiddelen frequent, als een preventief middel. Door omstandigheden kan de oude man ook zijn stempel drukken op de opvoeding van de vertelster. Zo komt het dat ze grote hoeveelheden hoestsiroop met codeïne drinkt, en 's avonds voor het slapengaan een glas whiskey. Als gevolg van dit alles brengt ze bijna twee jaar door in "een nogal sterk veranderde bewustzijnstoestand" ... 'Een kousebandslang': De negenjarige Marty is gek op alles wat kruipt, rent, vliegt en zwemt, met ėėn uitzondering; slangen. Zelfs boeken waarin deze dieren zijn afgebeeld zorgen voor volslagen paniek. Dan komt er een vervelend neefje logeren, een echte dierenbeul..
Donna Tartt is an American author who has achieved critical and public acclaim for her novels, which have been published in forty languages. In 2003 she received the WH Smith Literary Award for her novel, The Little Friend, which was also nominated for the Orange Prize for Fiction. She won the Pulitzer Prize and the Andrew Carnegie Medal for Fiction for her most recent novel, The Goldfinch.
For Donna Tartt these short stories are ‘ultra short track’ compared to her novels. I think she masters this genre as well. My favorite story is A garter snake, because of the well-built tension. JM
My first meeting with the writing of Donna Tartt was different than I had expected - short stories, and translated to Dutch! - but one I enjoyed.
All three of these stories “De Schotse Baret” / “Tam-O’-Shanter”, “Sluimerstad”/“Sleepytown” and “Een kousebandslang”/“A Garter Snake” (+ others, like «The Ambush», which I also read) are available to read for free online in the original English!
Something about the tensions and the atmosphere of the stories reminded me of Roald Dahl’s short stories, which are some of the weirdest and creepiest, but best short stories I’ve ever read. The creepiness of Donna Tartts stories are not on the Roald Dahl-level, but there is some underlying darkness in the atmosphere of it that I find really intriguing and makes me want to finally pick up “The Secret History”
Mijn eerdere ervaringen met short stories zijn niet geweldig, dus van deze bundel verwachtte ik vrij weinig, ookal is hij van een van mijn favoriete schrijvers.
Short stories weten me nooit zo te raken, maar deze wel! De verhaallijnen zijn van zichzelf best simpel, maar toch uniek en in prachtige woorden tot uiting gebracht.