Grzybobranie. Kulturowa historia psylocybiny

by Maciej Lorenc

Po dekadach demonizacji i kryminalizacji, psychodeliki przeżywają niezwykły renesans dokonujący się na pograniczu nauki, kultury i biznesu. Najpowszechniej badaną substancją z tej grupy jest psylocybina, która odpowiada za psychoaktywne właściwości grzybów nazywanych „halucynogennymi” albo „magicznymi”. Wyniki coraz liczniejszych eksperymentów wskazują, że może ona pomagać nie tylko w leczeniu szeregu zaburzeń psychicznych, takich jak depresja czy uzależnienia, ale również w zgłębianiu zależności między mózgiem i świadomością.

Maciej Lorenc przedstawia aktualny stan wiedzy o właściwościach psylocybiny, a także przybliża jej bogatą i złożoną historię, która zaczęła się znacznie wcześniej niż działania na rzecz jej kryminalizacji czy próby włączenia jej do zachodniego systemu biomedycznego jako leku.

Czytelnicy dowiedzą się z tej książki między innymi:
- jaki jest wpływ psylocybiny na funkcjonowanie układu nerwowego
- jakie mechanizmy leżą u podstaw terapeutycznego potencjału psychodelików i jakie zagrożenia wiążą się z ich stosowaniem
- co wiadomo o wpływie mikrodawkowania na dobrostan
- co stało się z mezoamerykańskimi kultami grzybowymi
- jak grzyby psylocybinowe wpłynęły na kulturę zachodnią
- kto sfinansował renesans psychodeliczny
- gdzie zainicjowano zmiany prawne na rzecz legalnego dostępu do terapii psychodelicznej

Genres: Nonfiction, Audiobook, Science

360 pages, Paperback

First published September 7, 2023

Reviews

[Kamil Matyszczak · Rating 5 out of 5]

ULTIMATE BANGER!

[Zuzanna · Rating 5 out of 5]

Wspaniała, merytoryczna książka. Zawiera najważniejsze informacje o psylocybinie i jest idealna jako baza do dalszych eksploracji.
Zawiera bardzo obszerną bibliografię, która umożliwia zgłębianie tematu, a jednocześnie pokazuje jaki ogrom pracy wykonał autor.
Duża polecajka!!

[Dobroszka · Rating 4 out of 5]

Super, w pewnych momentach tylko trochę masło maślane

[Karolina Rogaska · Rating 5 out of 5]

Fantastyczna książka! Napakowaną wiedzą, a przy tym napisana ciekawie i przystępnie. Rozwiewa mity dotyczące grzybów psylocybinowych, pokazuje ich leczniczy potencjał, ale przy tym Maciek nie wpada w huraoptymistyczy ton tylko uwrażliwia na zagrożenia i na potencjalne szkody, jakie może przynieść ze soba komercjalizacja psychodelików.

[Ania ❤ · Rating 5 out of 5]

May the force be with fungi!

Niesamowita podróż po magicznym i psychodelicznym świecie grzybów. Książka idealnie balansująca pop i naukowość, pełna ciekawostek z wyjaśnieniem badań.

[Hanna Konstancja · Rating 5 out of 5]

Świetna książka, temat został bardzo dobrze wytłumaczony m.in dzięki obszernej bibliografii i dobrze uporządkowanym rozdziałom. Od razu widać ogrom pracy i wspaniały warsztat autora, który sprawiał, że byłam zaangażowana w lekturę.

[Dominika · Rating 4 out of 5]

Dobry wstęp do tematu psylocybiny, chociaż trochę pobieżny. Polecajka!

[natnanananannasai · Rating 2 out of 5]

dosyć nudna książka, napisana bez fantazji, choć piękna okładka wiele obiecywała. nadmiernie skupiona na USA, pełna zdań typu "Hipisi wyrażali swoją niezgodę na powszechnie obowiązujące zwyczaje i konwenanse nie tylko poprzez swój światopogląd, ale również charakterystyczny wygląd, na który składały się między innymi kolorowe ubrania, długie włosy czy nieogolone nogi i pachy u kobiet" (ogólnie hipisiarstwo jest opisane z nadmierną łaskawością) i powtarzanych w kółko na nowo wniosków z badań typu "psylocybina może mieć pozytywne długofalowe skutki". ale jakieś tam ciekawostki są. daję dwie gwiazdki i liczę, że grzyby podszepną coś autorowi o pracy nad stylem i strukturą książki, bo duża wiedza na pewno już jest!

[Maiky777 · Rating 5 out of 5]

Książka Grzybobranie. Kulturowa historia psylocybiny Macieja Lorenca to znakomita i rzetelna pozycja, która w przystępny sposób wprowadza czytelnika w świat substancji psychoaktywnych, koncentrując się przede wszystkim na tych naturalnie występujących w grzybach. Autor doskonale balansuje między naukowymi informacjami a kulturowymi i historycznymi anegdotami, dzięki czemu lektura nie tylko edukuje, ale również angażuje i pobudza do refleksji.

Lorenc podchodzi do tematu z dużą rozwagą – nie zachęca do zażywania psychodelików, ale skutecznie oddemonizowuje ich obraz, który przez lata był kształtowany przez społeczne uprzedzenia i politykę narkotykową. Pokazuje, że substancje takie jak psylocybina czy marihuana miały i nadal mają istotne miejsce w nauce, popkulturze oraz sztuce. Dzięki temu książka może szczególnie zainteresować osoby negatywnie nastawione do psychodelików – Grzybobranie pozwala spojrzeć na nie z innej perspektywy, opierając się na faktach i rzetelnych badaniach.

Jednocześnie publikacja ta jest wartościową lekturą również dla tych, którzy są zwolennikami substancji psychoaktywnych, zwłaszcza użytkowników rekreacyjnych. Autor nie tylko przybliża historię i zastosowanie psychodelików, ale także tłumaczy, czym one są i jakie mechanizmy za nimi stoją. Dzięki temu książka nie jest jednostronna – nie jest ani ostrą krytyką, ani pochwałą psychodelików, lecz rzetelną analizą ich miejsca w społeczeństwie.

Podsumowując, Grzybobranie to świetna i wartościowa książka, która w przejrzysty, ciekawy i wyważony sposób podejmuje temat psychodelików. To lektura godna polecenia zarówno sceptykom, jak i osobom zainteresowanym tym zagadnieniem. Maciej Lorenc udowadnia, że psychodeliki to temat wart poważnej i merytorycznej dyskusji, a nie jedynie kontrowersyjny element popkultury.

[Entropia Kontrolowana · Rating 4 out of 5]

Bookstagram: Entropia Kontrolowana

Zanim zaczniemy, postawmy sprawę jasno – ja boję się substancji zabronionych (nie powiem, że psychoaktywnych, bo z miłą chęcią sięgam po poranną kawę czy kostkę czekolady). Ten lęk został mi wpojony już w dzieciństwie.

Czy to znaczy, że odpuściłam sobie temat, kiedy zaciekawiła mnie kwestia opioidów? Absolutnie nie. Zaczęłam zgłębiać ich (i nie tylko) tematykę.

I tak trafiłam na Grzybobranie – książkę w całości poświęconą grzybom tzw. psylocybinowym, czyli takim, które wpływają na ludzką świadomość. Temat okazał się naprawdę ciekawy, w dodatku ujęty (hehe) z różnych stron.

Jeśli zdecydujecie się sięgnąć po książkę, zapnijcie pasy – czeka was podróż przez psylocybinę (słowo wybitnie trudne dla dyslektyka, moja głowa potrafi je przeczytać na kilka sposobów, z których często żaden nie jest właściwy) w ujęciu biologicznym, kulturowym, (potencjalnie) medycznym i antropologicznym. Ja byłam w szoku. Nie sądziłam, że jedna książka pozwoli mi spojrzeć na ten temat tak interdyscyplinarnie.

Grzybobranie zdecydowanie odczarowuje podejście do opisywanej substancji. Autor jednak nie osacza czytelnika jakimiś podłymi zabiegami manipulacyjnymi, które miałyby go przekonać do spróbowania. Ja na przykład – nie zamierzam.
Chociaż, nie ukrywam, miałam moment zawahania i intrygi, czytając o opisywanych efektach (rozpłynięcie ego brzmi jak koncept rodem z powieści science fiction).

Nie zmienia to faktu, że jako „skarbnica wiedzy” książka wypada naprawdę świetnie – temat jest przedstawiony kompleksowo i zaskakująco ciekawie.

Jedyne, do czego mogłabym się przyczepić, to momenty, w których narracja zaczyna „gonić własny ogon” – powracając do wcześniej omówionych i, zdawać by się mogło, zamkniętych już wątków.

Jeśli tak jak ja niewiele wiecie o grzybach wpływających na świadomość, Grzybobranie może być idealnym źródłem wiedzy – bez konieczności zdobywania jej w praktyce. No i dowiecie się też sporo o samej historii psylocybiny, która stoi za popularnością tych niepozornych grzybków.

[Julia Arndt]

Szanuję max za ilość i jakość powielanej tutaj wiedzy. Początek był super, dużo informacji, które zupełnie odmieniły moje nastawienie i uprzedzenia do potencjału grzybów w psychiatrii i medycynie. ALE…im dalej w las, tym bardziej miałam wrażenie, że autor się po prostu powtarza. Z chęcią sięgnę po kolejną książkę pana Lorenca, ale potrzebuje chyba przerwy. Kolejna rzecz to to, że zabrakło mi narracji, która będzie opierała się na negatywach, skutkach ubocznych i pokazaniu drugiej strony medalu z taką samą zawziętością jak specjaliści, próbujący pokazać możliwości i potencjał psylocybiny.

[TomaszT · Rating 5 out of 5]

Trudno takie kwestie oceniać, ale prawdopodobnie jest to najbardziej merytoryczna książka o psychodelikach dostępna po polsku. Łączy klarownie uporządkowaną wiedzę z rożnych dyscyplin, opatrzoną wypowiedziami polskich naukowców, między innymi z Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego czy Instytutu Farmakologii PAN. Poziom szczegółowości i zagęszczenie informacji są bardzo satysfakcjonujące - literatura popularnonaukowa w najlepszym wydaniu.

[martyna · Rating 3 out of 5]

i'm fascinated by fungi and even though the subject of psychedelics isn't really something i'd gravitate towards on my own this was an interesting read. you could feel the author's bias towards psilocybin but the extensive bibliography in itself is a proof of long hours of research he put into this book. unfortunately i feel like it didn't really answer many of my questions and there was a lot of repetition which is one of my pet peeves, especially in nonfiction.

[bookclub may/june 2024]

[Martyna · Rating 3 out of 5]

ciekawa książka, ale dość chaotycznie napisana, z dużą ilością powtórzeń i bardzo skupiona na kwestiach kulturowych i USA, a niewiele informacji było o historii stosowania psylocybiny poza USA, jej działaniu czy możliwych zastosowaniach (w tych tematach było głównie powtórzone kilka sztampowych zdań w kółko przez całą książkę)

[patrycja polczyk · Rating 3 out of 5]

Ciekawy temat, ale wydaje mi się, że można było przedstawić temat krócej i może nieco bardziej dynamicznie. Niemniej temat na pewno wart zgłębienia.

[Maria · Rating 4 out of 5]

Kocham gziby, ale czasem za dużo powtórzeń się wkradło

[Acetylocysteina · Rating 4 out of 5]

3,5/5⭐️

[Matylda · Rating 3 out of 5]

3,5