Ραντεβού στο Κύτταρο

by Φώντας Τρούσας

Παρουσίαση της ελληνικής pop και rock μουσικής μέσα από τη δισκογραφία της, μέρος Α΄ (1965-1982).

214 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Ο Φώντας Τρούσας δημοσιεύει κείμενα (για τη μουσική κυρίως) από τα τέλη της δεκαετίας του '80. Το 1996 κυκλοφόρησε την πρώτη του συγγραφική δουλειά με τίτλο Ραντεβού στο Κύτταρο , ένα βιβλίο για το ελληνικό ροκ. Για δεκαεφτά χρόνια (1996-2013) δούλεψε ως αρχισυντάκτης στο μηνιαίο περιοδικό "Jazz & Τζαζ". Από το 2009 τρέχει το on line μπλογκ Δισκορυχείον και από το 2014 γράφει κείμενα για το LiFO.gr…

Reviews

[Konstantinos Mindcrimek · Rating 4 out of 5]

O Φώντας Τρούσας έγραψε το «Ραντεβού Στο Κύτταρο» το 1996, ένα βιβλίο που κάλυπτε την ελληνική rock σκηνή από το 1965 έως το 1982, αλλά μιας και ήταν χρόνια τώρα εξαντλημένο, η είδηση πως επανεκδίδεται το 2024 ήρθε να χαροποιήσει όλους τους μουσικόφιλους που, πέρα από το να ακούνε μουσική, θέλουν και να διαβάζουν γι’ αυτή.

Επιπρόσθετα πρόκειται για μια πλήρως αναθεωρημένη έκδοση, με περισσότερες σελίδες αυτή τη φορά, κάνοντας έτσι το βιβλίο ακόμα πιο πλούσιο. Ο συγγραφέας είναι ένας άνθρωπος που γράφει για μουσική εδώ και πολλά χρόνια, μέσα από ένα ιδιαίτερο προσωπικό στυλ, αρκετά ακαδημαϊκό θα έλεγα, αφού αποφεύγει την αυτοαναφορικότητα και προσπαθεί να είναι πιστός στην τεκμηρίωση μέσα από πηγές κτλ. Όσοι τον παρακολουθούμε χρόνια τώρα, έτσι τον έχουμε συνηθίσει, μέσα από τα άρθρα του κάποτε στο Jazz&Τζαζ, ή στο προσωπικό του blog Δισκορυχείον ή ακόμα και στα μουσικά post που κάνει στο facebook, όχι ότι αποφεύγει τα λάθη ή τα προσωπικά κολλήματα, αλλά νομίζω πως το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει και αυτή τη φορά, προσθέτοντας ένα σημαντικό κεφάλαιο σε αυτό που λέμε καταγραφή.

Στο βιβλίο ακολουθείται η χρονολογική σειρά, η οποία δίνει και μια ωραία αίσθηση ειρμού. Έτσι, τα βασικά κεφάλαια είναι οι πρώιμες προσπάθειες στα 60ς, τα γόνιμα χρόνια 1970-73 και μετά οι περίοδοι 1974-78 και 1979-82. Υπάρχουν επιπρόσθετα ξεχωριστά (νέα) κεφάλαια για τους ξένους μουσικούς στην Ελλάδα αλλά και τους Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής μουσικούς του εξωτερικού.

Περιττό να πω πως υπάρχει πλήθος ονομάτων, γνωστών και μη, ενώ ο συγγραφέας επιλέγει να αναφερθεί και σε πράγματα που ξεφεύγουν από τη στενή έννοια του ποπ ή ροκ, αλλά ο τρόπος που το κάνει είναι απόλυτα αποδεκτός. Στα θετικά ότι ο λόγος του είναι συμπυκνωμένος και χωρίς σάλτσες, κάνει αναφορά σε κομμάτια που ξεχωρίζουν σε ένα άλμπουμ, αναφέρει μουσικούς, ετικέτα, χρονολογίες, ενώ δε διστάζει στις αξιολογήσεις του να χαρακτηρίσει μέτριο κάτι, αφού δε μπορεί να αποθεώνονται όλα και πάντα. Στο τέλος υπάρχει αναλυτικό παράρτημα με δισκογραφία, κάτι που μοιάζει αυτονόητο αλλά δυστυχώς δε συμβαίνει σε πολλά βιβλία του είδους.

Το εξώφυλλο του Απτόσογλου είναι από τον Ζορρό της Ζούγκλας και δημιουργεί μια ωραία αισθητικά σύνδεση με το εξώφυλλο του δίσκου Ζωντανοί Στο Κύτταρο.