What do you think?
Rate this book
Dodelijke cocktail
Geheimen kunnen een vriendschap maken of breken
Vijf vrijgezelle vriendinnen beleven een zinderende zomervakantie in Italië. Maar wat zo mooi begon, eindigt in een nachtmerrie: slechts vier van hen keren terug naar huis.
Wanneer Charlie jaren later een oude ansichtkaart ontvangt, wordt ze in een keer teruggeworpen in de tijd. Al twintig jaar lang dragen zij en haar oude vriendengroep een duister geheim met zich mee. Maar wie probeert hun zorgvuldig opgebouwde levens te ontwrichten en hen ervan te overtuigen terug te gaan naar de plek waar het allemaal begon?
Vijf vrijgezelle vriendinnen beleven een zinderende zomervakantie in Italië. Maar wat zo mooi begon, eindigt in een nachtmerrie: slechts vier van hen keren terug naar huis.
Wanneer Charlie jaren later een oude ansichtkaart ontvangt, wordt ze in een keer teruggeworpen in de tijd. Al twintig jaar lang dragen zij en haar oude vriendengroep een duister geheim met zich mee. Maar wie probeert hun zorgvuldig opgebouwde levens te ontwrichten en hen ervan te overtuigen terug te gaan naar de plek waar het allemaal begon?
300 pages, Paperback
First published August 2, 2023
7 people are currently reading
108 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
August 23, 2023
Lees dit boek als je een sexy thriller wilt lezen 😏🍸
Dodelijke Cocktail gaat over vijf vriendinnen die in 2003 samen op vakantie gingen. Er kwamen er maar vier thuis. Nadine Barroso heeft het zo geschreven dat je steeds heen en weer springt tussen het heden en verleden. De stukjes zijn steeds precies de goede lengte en eindigen vaak met een cliffhanger.
Ik las in een andere recensie dat je bij dit boek geen boekenlegger nodig hebt, ben ik het volledig mee eens! 😆 Als je eenmaal begonnen bent, wil je heel graag weten wat er is gebeurd en hoe het afloopt.
De geheimen van het verleden en het heden komen steeds meer aan het licht. Hoe alles in elkaar steekt en hier en daar hints worden gegeven, ik vind dat Nadine Barroso dat heel goed in elkaar heeft gezet!
Ik noem het een sexy thriller omdat er vrij veel seks in deze thriller zit, maar het past helemaal in het verhaal!
Bedankt voor dit recensie exemplaar @decrimecompagnie 😄 en @barroso_nadine bedankt voor deze sexy thriller!
Dodelijke Cocktail gaat over vijf vriendinnen die in 2003 samen op vakantie gingen. Er kwamen er maar vier thuis. Nadine Barroso heeft het zo geschreven dat je steeds heen en weer springt tussen het heden en verleden. De stukjes zijn steeds precies de goede lengte en eindigen vaak met een cliffhanger.
Ik las in een andere recensie dat je bij dit boek geen boekenlegger nodig hebt, ben ik het volledig mee eens! 😆 Als je eenmaal begonnen bent, wil je heel graag weten wat er is gebeurd en hoe het afloopt.
De geheimen van het verleden en het heden komen steeds meer aan het licht. Hoe alles in elkaar steekt en hier en daar hints worden gegeven, ik vind dat Nadine Barroso dat heel goed in elkaar heeft gezet!
Ik noem het een sexy thriller omdat er vrij veel seks in deze thriller zit, maar het past helemaal in het verhaal!
Bedankt voor dit recensie exemplaar @decrimecompagnie 😄 en @barroso_nadine bedankt voor deze sexy thriller!
August 29, 2023
Zo, die is uit, en dan nu een poging tot een review. Lastig. Want vroeger las ik heel veel van dit soort boeken. iets minder chicklit-gehalte misschien, maar thrillers en soms vakantiethrillers. Maar op een gegeven moment vond ik de formule die steeds weer terugkomt niet leuk meer en ben ik veel meer andere dingen gaan lezen. Maar, een aantal reviews die ik voorbij zag komen zorgde ervoor dat ik dit boek dan toch opeens aan het lezen was.
Het leest als een trein, dat moet gezegd, het is zeker niet slecht, en leest als de spreekwoordelijke t**t. Korte hoofdstukken, clifhangertjes aan het einde van elk hoofdstuk, wisseling tussen heden en verleden. Dat was allemaal prima. Wel vond ik de taal soms net iets te gekunsteld. Als je dikke vriendinnen bent dan mag het wat mij soms iets mindere formeel als bij deze dames het geval was.
Het probleem voor mij zit 'm in het snel doorhebben van het plot. Wanneer je de formule goed volgt weet je eigenlijk al op 1/3 van het boek hoe het verhaal uiteindelijk in elkaar steekt en wat er aan de hand is. uiteraard is de uitvoering dan belangrijk, omdat je niet weet wat de afloop is en dat maakt het toch boeiend om door te gaan. Maar er zitten een paar clichés in, een paar toevalligheden in gebeurtenissen en in de tijdlijn die toch ervoor zorgen dat je het gevoel krijgt dat die te sturend zijn in het verhaal. Het einde was goed, maar voorspelbaar toen het eenmaal ingezet was, en de afronding had wat mij betreft wat minder 'goed' kunnen zijn. Ik zit ergens tussen 3 en 3,5 ster, dus ik maak er 3 van. leuk, vermakelijk, als je geen doorgewinterde thrillerlezer bent dan vind je dit geweldig (of als dit helemaal jouw ding is ook), maar ik zie het meer als vermaak voor op het strand of in het vliegtuig. Een echt vakantieboek, verstand op nul en gaan.
Het leest als een trein, dat moet gezegd, het is zeker niet slecht, en leest als de spreekwoordelijke t**t. Korte hoofdstukken, clifhangertjes aan het einde van elk hoofdstuk, wisseling tussen heden en verleden. Dat was allemaal prima. Wel vond ik de taal soms net iets te gekunsteld. Als je dikke vriendinnen bent dan mag het wat mij soms iets mindere formeel als bij deze dames het geval was.
Het probleem voor mij zit 'm in het snel doorhebben van het plot. Wanneer je de formule goed volgt weet je eigenlijk al op 1/3 van het boek hoe het verhaal uiteindelijk in elkaar steekt en wat er aan de hand is. uiteraard is de uitvoering dan belangrijk, omdat je niet weet wat de afloop is en dat maakt het toch boeiend om door te gaan. Maar er zitten een paar clichés in, een paar toevalligheden in gebeurtenissen en in de tijdlijn die toch ervoor zorgen dat je het gevoel krijgt dat die te sturend zijn in het verhaal. Het einde was goed, maar voorspelbaar toen het eenmaal ingezet was, en de afronding had wat mij betreft wat minder 'goed' kunnen zijn. Ik zit ergens tussen 3 en 3,5 ster, dus ik maak er 3 van. leuk, vermakelijk, als je geen doorgewinterde thrillerlezer bent dan vind je dit geweldig (of als dit helemaal jouw ding is ook), maar ik zie het meer als vermaak voor op het strand of in het vliegtuig. Een echt vakantieboek, verstand op nul en gaan.
March 29, 2024
Ik heb ondertussen ondervonden dat de boeken van De Crime Compagnie bij mij een hit-or-miss zijn, en dit is er ook weer zo eentje. Hierom twijfel ik tussen 2 en 3 sterren, dus het worden er 2,5.
Het boek draait om een vriendinnengroep van 20 jaar geleden en diezelfde groep in het heden. Op vakantie is er 20 jaar geleden het een en ander gebeurd waardoor hun vriendschap flink op de proef is gesteld.
Ik moest in het begin erg in het boek in komen. Vervolgens leest het vanaf ongeveer 20%-75% als een trein en daarna wordt het plot voor mij ongeloofwaardig en soms ook echt wel ehm... slecht. Pluspunten voor het feit dat het een doorleesboek is, minpunten voor het einde van het boek.
Het boek draait om een vriendinnengroep van 20 jaar geleden en diezelfde groep in het heden. Op vakantie is er 20 jaar geleden het een en ander gebeurd waardoor hun vriendschap flink op de proef is gesteld.
Ik moest in het begin erg in het boek in komen. Vervolgens leest het vanaf ongeveer 20%-75% als een trein en daarna wordt het plot voor mij ongeloofwaardig en soms ook echt wel ehm... slecht. Pluspunten voor het feit dat het een doorleesboek is, minpunten voor het einde van het boek.
January 20, 2024
3,5 sterren
July 30, 2023
Er zou een waarschuwing op de voorkant moeten staan dat je geen boekenlegger nodig hebt. Want je leest dit boek in één ruk uit. De hoofdstukken zijn redelijk kort en dat leest lekker snel. Omdat de hoofdstukken wisselen tussen het heden en het verleden raak je niet gauw verveeld. En stoppen is gewoon geen optie want elk hoofdstuk eindigt met een mini cliffhanger.
In het verleden gaat Charlie met haar vriendinnen op vakantie. Ze zijn happy, single en klaar voor een avontuurtje. Maar dan spoelt er een lijk aan op het strand en niet veel later verdwijnt hun vriendin spoorloos. In het heden zijn de dames natuurlijk volwassen geworden ieder met hun eigen wel en wee. De vriendschap is wat verwaterd maar wordt weer nieuw leven ingeblazen wanneer ieder een ansichtkaart ontvangt. Die ansichtkaarten zou hun verdwenen vriendin jaren geleden al op de post doen. Dus super vreemd dat ze die nu op eens ontvangen. Ze worden getriggerd om samen terug te gaan naar Italië waar alles begon.
Het is een lekkere vakantie thriller maar niet zoals Suzanne Vermeer of Linda van Rijn. Ik vond deze echt van een hoger niveau. Ik denk dat iedereen zich wel in een van de vriendinnen zal herkennen. De personages zijn dan ook heel realistisch geschreven. Ik vond het geweldig.
Ik hoop nog veel boeken te mogen lezen van Nadine Barroso.
In het verleden gaat Charlie met haar vriendinnen op vakantie. Ze zijn happy, single en klaar voor een avontuurtje. Maar dan spoelt er een lijk aan op het strand en niet veel later verdwijnt hun vriendin spoorloos. In het heden zijn de dames natuurlijk volwassen geworden ieder met hun eigen wel en wee. De vriendschap is wat verwaterd maar wordt weer nieuw leven ingeblazen wanneer ieder een ansichtkaart ontvangt. Die ansichtkaarten zou hun verdwenen vriendin jaren geleden al op de post doen. Dus super vreemd dat ze die nu op eens ontvangen. Ze worden getriggerd om samen terug te gaan naar Italië waar alles begon.
Het is een lekkere vakantie thriller maar niet zoals Suzanne Vermeer of Linda van Rijn. Ik vond deze echt van een hoger niveau. Ik denk dat iedereen zich wel in een van de vriendinnen zal herkennen. De personages zijn dan ook heel realistisch geschreven. Ik vond het geweldig.
Ik hoop nog veel boeken te mogen lezen van Nadine Barroso.
August 14, 2024
Het verhaal leest vlot en de schrijfster heeft ook veel cliffhangers in het verhaal verwerkt. Daarnaast switch je steeds tussen heden en verleden. Dat maakt dat je nieuwsgierig wordt en verder wil lezen. Dat heeft de schrijfster goed gedaan. Toch vind ik het plot wat magertjes. Dat jaloezie de reden van alle gebeurtenissen is. Op zich geen hele vreemde reden, maar het kwam voor mijn gevoel toch wat uit de lucht vallen. Ook had ik soms moeite om de personages te plaatsen. Het verhaal wordt vanuit de verschillende personages verteld en ik kon soms bij een wisselend perspectief niet altijd meteen plaatsen wie wie was. Dat maakte dat ik met bepaalde personages minder een connectie had. Toch heb ik wel genoten van het verhaal. Voor zo tussendoor is het prima.
August 2, 2023
Vijf vrijgezelle vriendinnen beleven een zinderende zomervakantie in Italië. Maar wat zo mooi begon, eindigde in een nachtmerrie: slechts vier van hen keerden terug naar huis.
Wanneer Charlie jaren later een oude ansichtkaart ontvangt, wordt ze in een keer teruggeworpen in de tijd. Al twintig jaar lang dragen zij en haar oude vriendengroep een duister geheim met zich mee. Maar wie probeert hun zorgvuldig opgebouwde levens te ontwrichten en hen ervan te overtuigen terug te gaan naar de plek waar het allemaal begon?
'Dodelijke cocktail' is de nieuwste thriller van Nadine Barroso en de flaptekst + cover spraken mij direct aan!
De proloog speelt zich af in de zomer van 2003 en begint meteen met een dode jongeman in een hotelkamer. Hoe hij aan zijn eind is gekomen is onduidelijk, maar de vijf vrijgezelle vriendinnen zijn allemaal in paniek en weten niet wat ze moeten doen...
Vervolgens maak je een sprong naar het heden en lees je vanuit Charlie. Ze is één van de vijf meiden en ontvangt een ansichtkaart die haar meteen aan de bewuste zomer van 2003 laat denken. Ook de andere meiden hebben een kaart ontvangen en ze besluiten terug te gaan naar dezelfde plek...
Ik kan niet teveel vertellen, omdat ik dan waarschijnlijk spoilers weggeef, maar de vijf vriendinnen hebben al die tijd een groot geheim met zich meegedragen en het lijkt erop dat iemand hier iets over weet. De grote vraag is dus of het geheim van de vrouwen aan het licht komt en welke gevolgen heeft dat voor ze?
De sprongen naar het verleden maken het verhaal interessant, want hierdoor krijg je een goed beeld van wat zich in 2003 heeft afgespeeld. Wel moet ik zeggen dat het thema 'seks' veel aanwezig is (iets wat voor mij nooit zo hoeft bij een thriller, maar in deze setting hoorde het er gewoon bij): in 2003 waren de meiden vrijgezel en genoten van dit leven. Ook lees je in het heden over hun huidige relaties. Eenmaal op het eiland gebeuren er ook weer vreemde dingen die helemaal uit de hand lopen, maar wie is de dader?
'Dodelijke cocktail' vond ik een vermakelijk boek om eens gelezen te hebben en ik wil @decrimecompagnie bedanken voor dit recensie-exemplaar!
Beoordeling: 3,5 ⭐
Wanneer Charlie jaren later een oude ansichtkaart ontvangt, wordt ze in een keer teruggeworpen in de tijd. Al twintig jaar lang dragen zij en haar oude vriendengroep een duister geheim met zich mee. Maar wie probeert hun zorgvuldig opgebouwde levens te ontwrichten en hen ervan te overtuigen terug te gaan naar de plek waar het allemaal begon?
'Dodelijke cocktail' is de nieuwste thriller van Nadine Barroso en de flaptekst + cover spraken mij direct aan!
De proloog speelt zich af in de zomer van 2003 en begint meteen met een dode jongeman in een hotelkamer. Hoe hij aan zijn eind is gekomen is onduidelijk, maar de vijf vrijgezelle vriendinnen zijn allemaal in paniek en weten niet wat ze moeten doen...
Vervolgens maak je een sprong naar het heden en lees je vanuit Charlie. Ze is één van de vijf meiden en ontvangt een ansichtkaart die haar meteen aan de bewuste zomer van 2003 laat denken. Ook de andere meiden hebben een kaart ontvangen en ze besluiten terug te gaan naar dezelfde plek...
Ik kan niet teveel vertellen, omdat ik dan waarschijnlijk spoilers weggeef, maar de vijf vriendinnen hebben al die tijd een groot geheim met zich meegedragen en het lijkt erop dat iemand hier iets over weet. De grote vraag is dus of het geheim van de vrouwen aan het licht komt en welke gevolgen heeft dat voor ze?
De sprongen naar het verleden maken het verhaal interessant, want hierdoor krijg je een goed beeld van wat zich in 2003 heeft afgespeeld. Wel moet ik zeggen dat het thema 'seks' veel aanwezig is (iets wat voor mij nooit zo hoeft bij een thriller, maar in deze setting hoorde het er gewoon bij): in 2003 waren de meiden vrijgezel en genoten van dit leven. Ook lees je in het heden over hun huidige relaties. Eenmaal op het eiland gebeuren er ook weer vreemde dingen die helemaal uit de hand lopen, maar wie is de dader?
'Dodelijke cocktail' vond ik een vermakelijk boek om eens gelezen te hebben en ik wil @decrimecompagnie bedanken voor dit recensie-exemplaar!
Beoordeling: 3,5 ⭐
June 5, 2024
Een vermakelijke zomerse thriller dat lekker vlot leest, maar voor mij ook niet meer dan dat.
July 31, 2023
Twintig jaar geleden gingen vijf vriendinnen op vakantie in Italië. Dat begon leuk, maar eindigde ermee dat 1 van hun niet thuis kwam. De vier vriendinnen gaan met een geheim naar huis. Maar het geheim van de vriendinnen lijkt in gevaar te komen als Charlie een ansichtkaart van de vakantie van 20 jaar geleden in de brievenbus vindt, de kaart die toen geschreven is, maar nooit verstuurd is. Wat is er tijdens die vakantie gebeurd en waarom krijgt ze die kaart nu?
Dodelijke cocktail begint met een proloog waarin de spanning meteen voelbaar is. Je weet dat er iets ergs is gebeurd tijdens die vakantie en krijgt in de proloog een tipje van de sluier. Hierdoor wordt je nieuwsgierigheid aangewakkerd en wil je doorlezen.
Na de proloog volg je Charlie in het heden. Zij krijgt de kaart en neemt contact op met de anderen. Hier leer je de personages een beetje kennen, met hun zorgen in het heden. De hoofdstukken vanuit het heden worden afgewisseld met flashbacks naar de zomervakantie 20 jaar geleden. Deze zijn niet op chronologische volgorde, waardoor je soms al weet wat er gaat gebeuren, maar niet precies hoe het in elkaar zat. Hierdoor leg je het boek niet graag weg, je wil weten wat er precies gebeurd is.
De spanning wordt goed opgebouwd in de Dodelijke cocktail, je blijft benieuwd naar het geheim. Daarnaast is het verhaal niet voorspelbaar, er zitten meerdere (kleine) wendingen in en ik wisselde een paar keer van verdachte. Wat ik wel miste is de diepgang. De personages blijven wat oppervlakkig, terwijl er best mogelijkheden in zaten om wat meer diepgang te creëren. Zoals met de mentale gezondheid die aangehaald wordt, dat wordt nu voornamelijk gebruikt om de spanning op te bouwen, maar daar had wat meer uitgehaald kunnen worden.
Dodelijke cocktail van Nadine Barroso is een thriller waarin de spanning goed opgebouwd wordt, het verhaal is niet voorspelbaar, de schrijfstijl is vlot en het is een boek die je niet weg wil leggen als je eenmaal bent begonnen.
Dodelijke cocktail begint met een proloog waarin de spanning meteen voelbaar is. Je weet dat er iets ergs is gebeurd tijdens die vakantie en krijgt in de proloog een tipje van de sluier. Hierdoor wordt je nieuwsgierigheid aangewakkerd en wil je doorlezen.
Na de proloog volg je Charlie in het heden. Zij krijgt de kaart en neemt contact op met de anderen. Hier leer je de personages een beetje kennen, met hun zorgen in het heden. De hoofdstukken vanuit het heden worden afgewisseld met flashbacks naar de zomervakantie 20 jaar geleden. Deze zijn niet op chronologische volgorde, waardoor je soms al weet wat er gaat gebeuren, maar niet precies hoe het in elkaar zat. Hierdoor leg je het boek niet graag weg, je wil weten wat er precies gebeurd is.
De spanning wordt goed opgebouwd in de Dodelijke cocktail, je blijft benieuwd naar het geheim. Daarnaast is het verhaal niet voorspelbaar, er zitten meerdere (kleine) wendingen in en ik wisselde een paar keer van verdachte. Wat ik wel miste is de diepgang. De personages blijven wat oppervlakkig, terwijl er best mogelijkheden in zaten om wat meer diepgang te creëren. Zoals met de mentale gezondheid die aangehaald wordt, dat wordt nu voornamelijk gebruikt om de spanning op te bouwen, maar daar had wat meer uitgehaald kunnen worden.
Dodelijke cocktail van Nadine Barroso is een thriller waarin de spanning goed opgebouwd wordt, het verhaal is niet voorspelbaar, de schrijfstijl is vlot en het is een boek die je niet weg wil leggen als je eenmaal bent begonnen.
November 4, 2023
Achteraf gezien zit de plot goed in mekaar. Maar terwijl je het boek leest heb je als lezer geen idee welke kant de schrijfster nu eigenlijk uit wil. Het steeds dooreen mengen van heden en vroeger in opeenvolgende hoofstukken zorgt dat de hoofdpersonen in het heden dingen doen en beslissingen nemen op basis van info die ze hebben uit het verleden. De lezer heeft die luxe niet en holt dan niet-begrijpend achter de feiten aan.
Niet al te lange hoofdtukken die telkens duidelijk gemarkeerd worden als HEDEN een referentie naar 2003. Dit wordt gebracht als 2 apart verlopende verhalen, waarbij het duidelijk is dat het heden volledig beïnvloed wordt door de gebeurtenissen uit 2003. Deze invloed is vanaf het begin duidelijk in de HEDEN hoofdstukken. De personages zijn uiteraard van alles op de hoogte. De lezer moet zich door de hoofdstukken uit het verleden worstelen en steeds de verhaallijn uit het HEDEN bijstellen met de nieuw ontvangen informatie. Elk hoofdstukje uit het heden wordt ingeleid door een korte tekst. Na enige tijd wordt duidelijk dat dit gedachten zijn van de moordenaar.
En dat geeft de essentie van de schrijfstijl weer: het zijn hoofdzakelijk gedachten van en gesprekken met hoofdpersonage Charlie die aan bod komen.
De opzet van 5 vriendinnnen die tijdens hun vakantie bij een aantal moorden betrokken raken en dan 20 jaar later opnieuw op die plaats samen komen klinkt misschien niet uniek. Maar is het wel. Meer details gaan niet zonder spoiler.
Het hele verhaal is een voortdurende plotwending. Zowel door de feiten van 2003 die mondjesmaat worden onthuld als in het heden. De lezer vertrek met een verhaal dat louter uit leugens blijkt opgebouwd te zijn. Continu worden die leugens blootgelegd en vervangen, soms door de waarheid maar vaak door nieuwe leugens. Op het einde wordt veel duidelijik maar blijft de lezer eveneens nog met heel veel vragen zitten.
De schrijfster heeft haar best gedaan om de 5 vriendinnen goed te beschrijven. Vooral de verschillen (en hoe ze mekaar aanvullen) krijgen aandacht. Initieel krijgt de lezer de indruk van 5 jonge sletten die leven voor het genot (drank & drugs) en seks. Hun vriendschapsband komt wel op de eerste plaats. Hun motto: chicks before dicks.
Vooral Charlie wordt psychologisch diep geprofileerd. Zij is dan ook iemand met een psychiatrisch verleden en moet pillen slikken om haar psychologische problemen onder controle te houden. De andere vriendinnen hebben ook allemaal een rugzakje maar bij hen richt de schrijfster zich meer op de verhouding ten opzichte van de 4 andere vrouwen. Naar gelang er meer leugen door (halve) waarheden worden vervangen krijgt de lezer ook een beter begrip van de psyche van de vrouwen. De sprong van 20 jaar in de tijd laat uitschijnen dat 4 van de vrouwen wel veranderd zijn (en getekend door de gebeurtenissen tijdens de moordvakantie) maar benadrukt toch vooral dat ze in essentie vooral meer van bepaalde reeds aanwezige eigenschappen ontwikkeld hebben. Wel hebben ze natuurlijk 20 jaar leven, van jonge vrouw naar middelbare leeftijd, jeugddromen naar alledaagse realiteit en vrijgezel naar familiemens doorgemaakt.
De mannen uit de entourage, de polie en de moordslachtoffers worden eerder oppervlakkig uitgetekend, in functie van hun rol in het verhaal.
De Italiaanse locatie is mooi weergegeven. Een toeristische badplaats in volle ontwikkeling met het potentieel om een soort Ibiza te worden. En na 20 jaar dan de ontnuchtering, geen mondain en hip toeristencentrum maar een slaperig plaatsje dat zijn kansen gemist heeft. Levensecht.
Er is weinig te merken van veranderd taalgebruik. Die is (buiten de sporadische italiaanse woorden natuurlijk) hetzelfde in het Italië van 20 jaar geleden als het Nederland vandaag. Het gedrag van de vrouwen in 2003 lijkt me nogal rauw voor die tijd. Alles voor drank en seks. Dat lijkt me eerder iets voor vandaag in bepaalde kringen, met cocaïne uiteraard. Als het verhaal zijn ontknoping nadert vallen heel veel leugens weg. Dan krijgt het iets van een Grieks melodrama met zware psychologische bijwerkingen.
De rode draad is de vraag of we nog wat van Esmee gaan vernemen. De lezer zit ook erg lang met de vraag wat er nu in 2003 gebeurde. Dat komt door de opbouw in hedendaagse hoofdstukken en flashbacks waarin alle info mondjesmaat wordt weergegeven. Voor wie zich daar voor interesseert is er natuurlijk gedurende lange tijd de vraag of het weer goed komt tussen Charlie en Laurens.
En op het einde wordt het echt cru: wie gaat dit overleven en wie zal als de schuldige aangewezen worden.
Er wordt enkele keren verwezen naar het prachtige uitzicht maar verder krijgen we daar weinig details van. Het meeste speelt zich af in het hoofd van Charlie en in de gesprekken met haar vriendinnen. Beeldend en ook expliciet gebracht zijn de talloze verwijzingen naar seks. Als dit boek verfilmd wordt zal het toch Kinderen Niet Toegelaten zijn. Algemeen wordt er veel herhaald en ligt het temp heel erg laag.
Na ongeveer 20 bladzijden viel ik telkens in slaap. Weinig spanning en geen probleem om het boek neer te leggen en later weer op te nemen dus. Het boeide me maar matig. 2 leuke personages, Esmee en Isabelle, bleken in de loop van het verhaal niet mijn beste keuzes te zijn. Het gebeurt niet vaak maar ik ben niet van plan om de andere boeken van deze schrijfster te lezen.
Niet al te lange hoofdtukken die telkens duidelijk gemarkeerd worden als HEDEN een referentie naar 2003. Dit wordt gebracht als 2 apart verlopende verhalen, waarbij het duidelijk is dat het heden volledig beïnvloed wordt door de gebeurtenissen uit 2003. Deze invloed is vanaf het begin duidelijk in de HEDEN hoofdstukken. De personages zijn uiteraard van alles op de hoogte. De lezer moet zich door de hoofdstukken uit het verleden worstelen en steeds de verhaallijn uit het HEDEN bijstellen met de nieuw ontvangen informatie. Elk hoofdstukje uit het heden wordt ingeleid door een korte tekst. Na enige tijd wordt duidelijk dat dit gedachten zijn van de moordenaar.
En dat geeft de essentie van de schrijfstijl weer: het zijn hoofdzakelijk gedachten van en gesprekken met hoofdpersonage Charlie die aan bod komen.
De opzet van 5 vriendinnnen die tijdens hun vakantie bij een aantal moorden betrokken raken en dan 20 jaar later opnieuw op die plaats samen komen klinkt misschien niet uniek. Maar is het wel. Meer details gaan niet zonder spoiler.
Het hele verhaal is een voortdurende plotwending. Zowel door de feiten van 2003 die mondjesmaat worden onthuld als in het heden. De lezer vertrek met een verhaal dat louter uit leugens blijkt opgebouwd te zijn. Continu worden die leugens blootgelegd en vervangen, soms door de waarheid maar vaak door nieuwe leugens. Op het einde wordt veel duidelijik maar blijft de lezer eveneens nog met heel veel vragen zitten.
De schrijfster heeft haar best gedaan om de 5 vriendinnen goed te beschrijven. Vooral de verschillen (en hoe ze mekaar aanvullen) krijgen aandacht. Initieel krijgt de lezer de indruk van 5 jonge sletten die leven voor het genot (drank & drugs) en seks. Hun vriendschapsband komt wel op de eerste plaats. Hun motto: chicks before dicks.
Vooral Charlie wordt psychologisch diep geprofileerd. Zij is dan ook iemand met een psychiatrisch verleden en moet pillen slikken om haar psychologische problemen onder controle te houden. De andere vriendinnen hebben ook allemaal een rugzakje maar bij hen richt de schrijfster zich meer op de verhouding ten opzichte van de 4 andere vrouwen. Naar gelang er meer leugen door (halve) waarheden worden vervangen krijgt de lezer ook een beter begrip van de psyche van de vrouwen. De sprong van 20 jaar in de tijd laat uitschijnen dat 4 van de vrouwen wel veranderd zijn (en getekend door de gebeurtenissen tijdens de moordvakantie) maar benadrukt toch vooral dat ze in essentie vooral meer van bepaalde reeds aanwezige eigenschappen ontwikkeld hebben. Wel hebben ze natuurlijk 20 jaar leven, van jonge vrouw naar middelbare leeftijd, jeugddromen naar alledaagse realiteit en vrijgezel naar familiemens doorgemaakt.
De mannen uit de entourage, de polie en de moordslachtoffers worden eerder oppervlakkig uitgetekend, in functie van hun rol in het verhaal.
De Italiaanse locatie is mooi weergegeven. Een toeristische badplaats in volle ontwikkeling met het potentieel om een soort Ibiza te worden. En na 20 jaar dan de ontnuchtering, geen mondain en hip toeristencentrum maar een slaperig plaatsje dat zijn kansen gemist heeft. Levensecht.
Er is weinig te merken van veranderd taalgebruik. Die is (buiten de sporadische italiaanse woorden natuurlijk) hetzelfde in het Italië van 20 jaar geleden als het Nederland vandaag. Het gedrag van de vrouwen in 2003 lijkt me nogal rauw voor die tijd. Alles voor drank en seks. Dat lijkt me eerder iets voor vandaag in bepaalde kringen, met cocaïne uiteraard. Als het verhaal zijn ontknoping nadert vallen heel veel leugens weg. Dan krijgt het iets van een Grieks melodrama met zware psychologische bijwerkingen.
De rode draad is de vraag of we nog wat van Esmee gaan vernemen. De lezer zit ook erg lang met de vraag wat er nu in 2003 gebeurde. Dat komt door de opbouw in hedendaagse hoofdstukken en flashbacks waarin alle info mondjesmaat wordt weergegeven. Voor wie zich daar voor interesseert is er natuurlijk gedurende lange tijd de vraag of het weer goed komt tussen Charlie en Laurens.
En op het einde wordt het echt cru: wie gaat dit overleven en wie zal als de schuldige aangewezen worden.
Er wordt enkele keren verwezen naar het prachtige uitzicht maar verder krijgen we daar weinig details van. Het meeste speelt zich af in het hoofd van Charlie en in de gesprekken met haar vriendinnen. Beeldend en ook expliciet gebracht zijn de talloze verwijzingen naar seks. Als dit boek verfilmd wordt zal het toch Kinderen Niet Toegelaten zijn. Algemeen wordt er veel herhaald en ligt het temp heel erg laag.
Na ongeveer 20 bladzijden viel ik telkens in slaap. Weinig spanning en geen probleem om het boek neer te leggen en later weer op te nemen dus. Het boeide me maar matig. 2 leuke personages, Esmee en Isabelle, bleken in de loop van het verhaal niet mijn beste keuzes te zijn. Het gebeurt niet vaak maar ik ben niet van plan om de andere boeken van deze schrijfster te lezen.
September 24, 2023
Wat een bizar einde! Dat zag ik niet aankomen. Zeker een aanrader!
August 5, 2023
Hoe ver is iemand bereid te gaan vanuit jaloezie?
"Misschien is het mijn jaloezie die spreekt. Ik kom er niet tussen. Niet echt. Toen niet en nu niet."
Wat een mega spannende thriller. Een boek dat je steeds door wilt lezen om erachter te komen wat er is gebeurd.
Het is een fijn boek om in te komen. Begin van het verhaal pakte mij meteen. De wisselingen tussen heden en verleden zijn soms heel 'vervelend', omdat je verder wil lezen wat er op dat moment gebeurd. Echt goed geschreven, hierdoor wil je maar doorlezen.
"Misschien is het mijn jaloezie die spreekt. Ik kom er niet tussen. Niet echt. Toen niet en nu niet."
Wat een mega spannende thriller. Een boek dat je steeds door wilt lezen om erachter te komen wat er is gebeurd.
Het is een fijn boek om in te komen. Begin van het verhaal pakte mij meteen. De wisselingen tussen heden en verleden zijn soms heel 'vervelend', omdat je verder wil lezen wat er op dat moment gebeurd. Echt goed geschreven, hierdoor wil je maar doorlezen.
September 20, 2023
Love it! Werd zoals altijd weer op het verkeerde been gezet en had het einde totaal niet zien aankomen
August 29, 2023
𝑫𝒂𝒂𝒓 𝒑𝒓𝒐𝒐𝒔𝒕𝒆𝒏 𝒘𝒆 𝒐𝒑. 𝑪𝒉𝒊𝒄𝒌𝒔 𝒃𝒆𝒇𝒐𝒓𝒆 𝒅𝒊𝒄𝒌𝒔!
Sisterhood Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee, vijf jonge studentes denken in de zomer van 2003 de vakantie van hun leven te beleven. Zon, zee, feest, drank, vrijheid én mannen in Bella Italia, zijn hier de perfecte ingrediënten voor. Wat willen ze nog meer?
𝒁𝒐𝒓𝒈 𝒆𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒅𝒆𝒈𝒆𝒏𝒆 𝒗𝒂𝒏 𝒘𝒊𝒆 𝒋𝒆 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒕 𝒐𝒐𝒌 𝒗𝒂𝒏 𝒋𝒐𝒖 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒕.
Al snel blijkt dat dit niet de vakantie is die ze voor ogen hadden. Door een opeenstapeling van traumatische gebeurtenissen verandert de vakantie al snel in een grote nachtmerrie, die hun levens voorgoed veranderd. Wanneer een van de vriendinnen tot overmaat van ramp vermist raakt, wil de rest nog maar een ding; linea recta terug naar huis.
𝑯𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒈𝒐𝒏 𝒊𝒏 𝑰𝒕𝒂𝒍𝒊ë 𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒛𝒂𝒍 𝒆𝒊𝒏𝒅𝒊𝒈𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝑰𝒕𝒂𝒍𝒊ë.
Bijna twintig jaar later ontvangt de een na de ander een ouderwetse ansichtkaart met een boodschap uit het verleden. Dit brengt ze in een klap weer terug naar de plek des onheils, waardoor het hele verleden weer opgerakeld wordt. Wie heeft het op ze voorzien? En lukt het ze om de waarheid boven tafel te krijgen? En zullen ze hierbij spreken of voor altijd zwijgen?
𝑭𝒓𝒐𝒏𝒕𝒊 𝒏𝒖𝒍𝒍𝒂 𝒇𝒊𝒅𝒆𝒔.
In 2016 debuteerde schrijfster Nadine Barroso met haar roman Ego. Een jaar later verscheen haar thriller Ken mij niet, welke in juli 2023 opnieuw is uitgebracht door uitgeverij De Crime Compagnie. In 2022 verscheen haar thriller Verraderlijk spel en recent verscheen haar nieuwste thriller Dodelijke cocktail bij uitgeverij De Crime Compagnie. Nadine Barroso was een voor mij nog onbekende auteur, dus ik was heel benieuwd naar haar werk. Ik mocht haar nieuwste boek lezen en recenseren en heb dat met veel plezier gedaan. Het was een aangename eerste kennismaking. Binnenkort begin ik aan Ken mij niet.
Dodelijke cocktail speelt zich af in het heden en het verleden. De hoofdstukken verspringen telkens in de tijd, waardoor je een totaal plaatje van het verhaal krijgt. Nadine neemt ons twintig jaar mee terug in de tijd, naar Italië in 2003, dat wat de vakantie van hun leven had moeten worden maar in werkelijkheid hun levens voorgoed veranderde. En we krijgen een kijkje in het heden, anno 2023.
Het verhaal gaat van start met een zinderende proloog, die start met een dramatische gebeurtenis heel lang geleden.
We beleven het verhaal grotendeels vanuit vriendinnen Charlie en Maaike.
Nadine Barroso heeft een aangename boeiende filmische schrijfstijl die veel spanning en vaart kent. Door middel van korte hoofdstukken, welke van start gaan met een vinnige tekst vanuit een nog onbekend personage, loods ze ons met veel vaart door het verhaal.
De verhaallijn zit gelikt in elkaar met een relatief onschuldige mooie roze cover en dan in werkelijkheid zo’n grillig verhaal. Vanaf het eerste moment begint je brein mee te ratelen en ben je aan het meepuzzelen, terwijl de verdenkingen over en weer vallen, werkelijk iedereen is een verdachte. Nadine weet de spanning steeds verder op te bouwen en met gemene cliffhangers aan de hoofdstukeindes houdt ze je aan het verhaal gekluisterd. Zo komen we steeds een beetje meer te weten en steeds dichterbij de waarheid. Het laatste gedeelte van het boek, kun je niet anders dan in volle snelheid door blijven lezen. Barroso weet de nieuwsgierigheid van de lezer steeds verder op te jagen tot een climax met bijna ondraaglijke spanning.
Ook de karakters zijn heel goed uitgewerkt. In Dodelijke cocktail maken we kennis met een hechte vriendinnengroep. Destijds jonge studentes, inmiddels veertigers met een eigen leven. Sisterhood; Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee gaan in de zomer van 2003 op vakantie in Bella Italia. Ze verblijven in het pittoreske gebied van het Italiaanse Riviera del Concero. Vrijheid blijheid, zon, zee, feest, drank en mannen, wat willen ze nog meer? Maar wel met afspraak Sisters before misters! Door een opeenstapeling van traumatische gebeurtenissen verandert de vakantie al snel in een angstaanjagende bizarre situatie. Wat de vakantie van hun leven had moeten worden ontplooit zich tot een grote nachtmerrie, die hun levens voorgoed veranderd. Wanneer een van de vriendinnen tot overmaat van ramp spoorloos verdwijnt, wil de rest nog maar een ding; linea recta terug naar huis.
Bijna twintig jaar later heeft iedereen zo goed als mogelijk, hun leven weer opgepakt. Tot de een na de ander een ouderwetse ansichtkaart met een boodschap uit het verleden ontvangt. Welke ze een klap terug brengt naar de plek des onheils en het hele verleden weer oprakelt. Wie heeft het op ze voorzien? Lukt het ze om de waarheid boven tafel te krijgen? En zullen ze hierbij spreken of voor altijd zwijgen?
Een scherpe spannende thriller met dito plottwist waardoor wegleggen geen optie meer is. Met veel erotiek (ook als je hier niet van houdt, laat je niet afschrikken, dan nog steeds is dit verhaal de moeite van het lezen meer dan waard) en thema’s als vriendschap en geheimen, huwelijksperikelen, stigma’s en mentale gezondheid, goed door het verhaal heen verweven. Waarom is iemand geworden tot wat hij of zij is geworden? Wanneer is iemand slachtoffer of juist dader? Welke waarheid is de werkelijkheid?
Met Dodelijke cocktail heeft Nadine Barroso een voortreffelijke cocktail gemixt. Onschuldig van de buitenkant, grillig vanbinnen. En heeft daarmee een ingenieuze vinnige thriller afgeleverd. Met scherpe verhaallijn en gemene cliffhangers en goed uitgewerkte karakters. Vol speed opgejaagd naar een bijna ondraaglijke climax. Een aangename eerste kennismaking, die smaakt naar meer.
𝑫𝒐𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒆 𝒄𝒐𝒄𝒌𝒕𝒂𝒊𝒍, 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒕𝒓𝒆𝒇𝒇𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒈𝒆𝒎𝒊𝒙𝒕𝒆 𝒄𝒐𝒄𝒌𝒕𝒂𝒊𝒍, 𝒐𝒏𝒔𝒄𝒉𝒖𝒍𝒅𝒊𝒈 𝒗𝒂𝒏𝒃𝒖𝒊𝒕𝒆𝒏, 𝒈𝒓𝒊𝒍𝒍𝒊𝒈 𝒗𝒂𝒏𝒃𝒊𝒏𝒏𝒆𝒏. 𝑰𝒏𝒈𝒆𝒏𝒊𝒆𝒖𝒛𝒆 𝒗𝒊𝒏𝒏𝒊𝒈𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑾𝒆𝒍𝒌𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒊𝒔 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒉𝒆𝒊𝒅? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★1/2
Sisterhood Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee, vijf jonge studentes denken in de zomer van 2003 de vakantie van hun leven te beleven. Zon, zee, feest, drank, vrijheid én mannen in Bella Italia, zijn hier de perfecte ingrediënten voor. Wat willen ze nog meer?
𝒁𝒐𝒓𝒈 𝒆𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒅𝒆𝒈𝒆𝒏𝒆 𝒗𝒂𝒏 𝒘𝒊𝒆 𝒋𝒆 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒕 𝒐𝒐𝒌 𝒗𝒂𝒏 𝒋𝒐𝒖 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒕.
Al snel blijkt dat dit niet de vakantie is die ze voor ogen hadden. Door een opeenstapeling van traumatische gebeurtenissen verandert de vakantie al snel in een grote nachtmerrie, die hun levens voorgoed veranderd. Wanneer een van de vriendinnen tot overmaat van ramp vermist raakt, wil de rest nog maar een ding; linea recta terug naar huis.
𝑯𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒈𝒐𝒏 𝒊𝒏 𝑰𝒕𝒂𝒍𝒊ë 𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒛𝒂𝒍 𝒆𝒊𝒏𝒅𝒊𝒈𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝑰𝒕𝒂𝒍𝒊ë.
Bijna twintig jaar later ontvangt de een na de ander een ouderwetse ansichtkaart met een boodschap uit het verleden. Dit brengt ze in een klap weer terug naar de plek des onheils, waardoor het hele verleden weer opgerakeld wordt. Wie heeft het op ze voorzien? En lukt het ze om de waarheid boven tafel te krijgen? En zullen ze hierbij spreken of voor altijd zwijgen?
𝑭𝒓𝒐𝒏𝒕𝒊 𝒏𝒖𝒍𝒍𝒂 𝒇𝒊𝒅𝒆𝒔.
In 2016 debuteerde schrijfster Nadine Barroso met haar roman Ego. Een jaar later verscheen haar thriller Ken mij niet, welke in juli 2023 opnieuw is uitgebracht door uitgeverij De Crime Compagnie. In 2022 verscheen haar thriller Verraderlijk spel en recent verscheen haar nieuwste thriller Dodelijke cocktail bij uitgeverij De Crime Compagnie. Nadine Barroso was een voor mij nog onbekende auteur, dus ik was heel benieuwd naar haar werk. Ik mocht haar nieuwste boek lezen en recenseren en heb dat met veel plezier gedaan. Het was een aangename eerste kennismaking. Binnenkort begin ik aan Ken mij niet.
Dodelijke cocktail speelt zich af in het heden en het verleden. De hoofdstukken verspringen telkens in de tijd, waardoor je een totaal plaatje van het verhaal krijgt. Nadine neemt ons twintig jaar mee terug in de tijd, naar Italië in 2003, dat wat de vakantie van hun leven had moeten worden maar in werkelijkheid hun levens voorgoed veranderde. En we krijgen een kijkje in het heden, anno 2023.
Het verhaal gaat van start met een zinderende proloog, die start met een dramatische gebeurtenis heel lang geleden.
We beleven het verhaal grotendeels vanuit vriendinnen Charlie en Maaike.
Nadine Barroso heeft een aangename boeiende filmische schrijfstijl die veel spanning en vaart kent. Door middel van korte hoofdstukken, welke van start gaan met een vinnige tekst vanuit een nog onbekend personage, loods ze ons met veel vaart door het verhaal.
De verhaallijn zit gelikt in elkaar met een relatief onschuldige mooie roze cover en dan in werkelijkheid zo’n grillig verhaal. Vanaf het eerste moment begint je brein mee te ratelen en ben je aan het meepuzzelen, terwijl de verdenkingen over en weer vallen, werkelijk iedereen is een verdachte. Nadine weet de spanning steeds verder op te bouwen en met gemene cliffhangers aan de hoofdstukeindes houdt ze je aan het verhaal gekluisterd. Zo komen we steeds een beetje meer te weten en steeds dichterbij de waarheid. Het laatste gedeelte van het boek, kun je niet anders dan in volle snelheid door blijven lezen. Barroso weet de nieuwsgierigheid van de lezer steeds verder op te jagen tot een climax met bijna ondraaglijke spanning.
Ook de karakters zijn heel goed uitgewerkt. In Dodelijke cocktail maken we kennis met een hechte vriendinnengroep. Destijds jonge studentes, inmiddels veertigers met een eigen leven. Sisterhood; Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee gaan in de zomer van 2003 op vakantie in Bella Italia. Ze verblijven in het pittoreske gebied van het Italiaanse Riviera del Concero. Vrijheid blijheid, zon, zee, feest, drank en mannen, wat willen ze nog meer? Maar wel met afspraak Sisters before misters! Door een opeenstapeling van traumatische gebeurtenissen verandert de vakantie al snel in een angstaanjagende bizarre situatie. Wat de vakantie van hun leven had moeten worden ontplooit zich tot een grote nachtmerrie, die hun levens voorgoed veranderd. Wanneer een van de vriendinnen tot overmaat van ramp spoorloos verdwijnt, wil de rest nog maar een ding; linea recta terug naar huis.
Bijna twintig jaar later heeft iedereen zo goed als mogelijk, hun leven weer opgepakt. Tot de een na de ander een ouderwetse ansichtkaart met een boodschap uit het verleden ontvangt. Welke ze een klap terug brengt naar de plek des onheils en het hele verleden weer oprakelt. Wie heeft het op ze voorzien? Lukt het ze om de waarheid boven tafel te krijgen? En zullen ze hierbij spreken of voor altijd zwijgen?
Een scherpe spannende thriller met dito plottwist waardoor wegleggen geen optie meer is. Met veel erotiek (ook als je hier niet van houdt, laat je niet afschrikken, dan nog steeds is dit verhaal de moeite van het lezen meer dan waard) en thema’s als vriendschap en geheimen, huwelijksperikelen, stigma’s en mentale gezondheid, goed door het verhaal heen verweven. Waarom is iemand geworden tot wat hij of zij is geworden? Wanneer is iemand slachtoffer of juist dader? Welke waarheid is de werkelijkheid?
Met Dodelijke cocktail heeft Nadine Barroso een voortreffelijke cocktail gemixt. Onschuldig van de buitenkant, grillig vanbinnen. En heeft daarmee een ingenieuze vinnige thriller afgeleverd. Met scherpe verhaallijn en gemene cliffhangers en goed uitgewerkte karakters. Vol speed opgejaagd naar een bijna ondraaglijke climax. Een aangename eerste kennismaking, die smaakt naar meer.
𝑫𝒐𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒆 𝒄𝒐𝒄𝒌𝒕𝒂𝒊𝒍, 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒕𝒓𝒆𝒇𝒇𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒈𝒆𝒎𝒊𝒙𝒕𝒆 𝒄𝒐𝒄𝒌𝒕𝒂𝒊𝒍, 𝒐𝒏𝒔𝒄𝒉𝒖𝒍𝒅𝒊𝒈 𝒗𝒂𝒏𝒃𝒖𝒊𝒕𝒆𝒏, 𝒈𝒓𝒊𝒍𝒍𝒊𝒈 𝒗𝒂𝒏𝒃𝒊𝒏𝒏𝒆𝒏. 𝑰𝒏𝒈𝒆𝒏𝒊𝒆𝒖𝒛𝒆 𝒗𝒊𝒏𝒏𝒊𝒈𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑾𝒆𝒍𝒌𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒊𝒔 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒉𝒆𝒊𝒅? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★1/2
December 10, 2024
De thriller 'Dodelijke cocktail' geschreven door Nadine Barroso gaat over vriendinnen die 20 jaar geleden op vakantie zijn geweest. Daar is iets gebeurd waardoor ze al 20 jaar een groot geheim delen.
In dit boek lopen twee verhaallijnen door elkaar heen. Een in het heden en de ander 20 jaar geleden. Hierdoor kom je steeds meer te weten over wat er 20 jaar geleden is gebeurd. Dat maakt het boek wel beter. Een echte thriller vind ik het niet, maar het is wel een spannend verhaal.
'Dodelijke cocktail' krijgt van mij 3 sterren.
In dit boek lopen twee verhaallijnen door elkaar heen. Een in het heden en de ander 20 jaar geleden. Hierdoor kom je steeds meer te weten over wat er 20 jaar geleden is gebeurd. Dat maakt het boek wel beter. Een echte thriller vind ik het niet, maar het is wel een spannend verhaal.
'Dodelijke cocktail' krijgt van mij 3 sterren.
April 12, 2024
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
‘Dodelijke cocktail’: Het begon zo mooi...
Vijf vriendinnen, een zinderende zomervakantie in Italië, en een duister geheim dat hen twintig jaar later nog steeds achtervolgt. In 'Dodelijke cocktail' neemt Nadine Barroso ons mee op een spannende reis door tijd en geheugen, waar de grens tussen vriendschap en verraad flinterdun blijkt te zijn.
De spanning zit vanaf het begin in de lucht. Barroso wisselt knap af tussen twee verhaallijnen: de onbezorgde vakantie van de vriendinnen in 2003 en het heden, waar ze geconfronteerd worden met de gevolgen van die ene fatale nacht. De flashbacks brengen de sfeer van de Italiaanse zomerzon en het onbezonnen jeugdige enthousiasme perfect tot leven, terwijl de hoofdstukken in het heden een beklemmend gevoel van onrust creëren.
De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en voelen realistisch aan door beschrijving van de innerlijke conflicten en de emoties bij het bewaren van hun eigen geheimen. De vriendinnen, elk met hun eigen persoonlijkheid en geheimen, komen stukje bij beetje tot leven. De lezer leeft mee met hun angst, verdriet en schuldgevoelens. De spanning tussen hen wordt versterkt door de komst van anonieme dreigementen die hen dwingen om terug te keren naar de plek waar het allemaal begon.
“Haar kinderen en ex-man konden alleen maar in ongeloof afwachten tot haar lichaam zou worden vrijgegeven, zodat ze met eigen ogen konden zien dat ze er echt niet meer was.
‘Ongelukkige omstandigheden,’ zei Charlie peinzend. ‘Die los van elkaar onschuldig zijn, maar fataal blijven als ze met elkaar worden gemixt.’
Ook zij haalde een enkele bloem uit de bos die Enzo in zijn handen had. Ze kon het gevoel niet van zich afschudden dat zij het bepalende ingrediënt was dat die cocktail dodelijk maakte.”
De plot is origineel en houdt je tot het einde in zijn greep. Barroso weet de lezer op het verkeerde been te zetten met onverwachte wendingen en sluwe hints. De spanning wordt geleidelijk opgevoerd tot een climax die je niet snel zult vergeten.
Een extra troef van 'Dodelijke cocktail' is de nostalgische sfeer. De beschrijvingen van de Italiaanse zomer, de muziek en de kleding uit de jaren '90 zullen bij menig lezer herinneringen oproepen.
'Dodelijke cocktail' is een meeslepende thriller die je van begin tot eind in zijn greep houdt. Het gaat hier verder dan een oppervlakkige spanning, je raakt werkelijk in zijn greep. Nadine Barroso combineert deze spanning, het mysterie en de nostalgie van een perfect gedoseerd verhaal tot een juweeltje van een psychologische thriller.
‘Dodelijke cocktail’: Het begon zo mooi...
Vijf vriendinnen, een zinderende zomervakantie in Italië, en een duister geheim dat hen twintig jaar later nog steeds achtervolgt. In 'Dodelijke cocktail' neemt Nadine Barroso ons mee op een spannende reis door tijd en geheugen, waar de grens tussen vriendschap en verraad flinterdun blijkt te zijn.
De spanning zit vanaf het begin in de lucht. Barroso wisselt knap af tussen twee verhaallijnen: de onbezorgde vakantie van de vriendinnen in 2003 en het heden, waar ze geconfronteerd worden met de gevolgen van die ene fatale nacht. De flashbacks brengen de sfeer van de Italiaanse zomerzon en het onbezonnen jeugdige enthousiasme perfect tot leven, terwijl de hoofdstukken in het heden een beklemmend gevoel van onrust creëren.
De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en voelen realistisch aan door beschrijving van de innerlijke conflicten en de emoties bij het bewaren van hun eigen geheimen. De vriendinnen, elk met hun eigen persoonlijkheid en geheimen, komen stukje bij beetje tot leven. De lezer leeft mee met hun angst, verdriet en schuldgevoelens. De spanning tussen hen wordt versterkt door de komst van anonieme dreigementen die hen dwingen om terug te keren naar de plek waar het allemaal begon.
“Haar kinderen en ex-man konden alleen maar in ongeloof afwachten tot haar lichaam zou worden vrijgegeven, zodat ze met eigen ogen konden zien dat ze er echt niet meer was.
‘Ongelukkige omstandigheden,’ zei Charlie peinzend. ‘Die los van elkaar onschuldig zijn, maar fataal blijven als ze met elkaar worden gemixt.’
Ook zij haalde een enkele bloem uit de bos die Enzo in zijn handen had. Ze kon het gevoel niet van zich afschudden dat zij het bepalende ingrediënt was dat die cocktail dodelijk maakte.”
De plot is origineel en houdt je tot het einde in zijn greep. Barroso weet de lezer op het verkeerde been te zetten met onverwachte wendingen en sluwe hints. De spanning wordt geleidelijk opgevoerd tot een climax die je niet snel zult vergeten.
Een extra troef van 'Dodelijke cocktail' is de nostalgische sfeer. De beschrijvingen van de Italiaanse zomer, de muziek en de kleding uit de jaren '90 zullen bij menig lezer herinneringen oproepen.
'Dodelijke cocktail' is een meeslepende thriller die je van begin tot eind in zijn greep houdt. Het gaat hier verder dan een oppervlakkige spanning, je raakt werkelijk in zijn greep. Nadine Barroso combineert deze spanning, het mysterie en de nostalgie van een perfect gedoseerd verhaal tot een juweeltje van een psychologische thriller.
September 22, 2023
Italië 2003, 5 vriendinnen zijn op vakantie in het zonnige Riviera del Conero en genieten er van de cocktails, het zwembad en de mannelijke aandacht. Tot één van hun veroveringen vermist wordt. en daar blijft het helaas niet bij. Want uiteindelijk keren slechts 4 van de 5 vriendinnen terug huiswaarts.
20 jaar later is de vriendengroep helemaal uiteen gevallen en zijn ze elk hun eigen weg gegaan. Wanneer een oude ansichtkaart bij Charlie toekomt, notabene de kaart die ze 20 jaar geleden naar haar ouders stuurde, neemt ze contact op met de meiden en zien ze zich genoodzaakt om terug naar Italië af te reizen en voor eens en altijd af te rekenen met de demonen uit hun verleden.
De hoofdstukken worden telkens opgedeeld in 2 stukken: het heden en een dag uit hun trip 20 jaar geleden. Ook het inleidende stuk van elk hoofdstuk is er ene die alleen maar triggert om verder te lezen. Een nog geheim personage die zijn/haar plannen uitvoerig uit de doeken doet. Zo krijg je stapsgewijs meer informatie over de personages en hun huidige perikelen, maar ook wat er zich allemaal heeft afgespeeld in Italië. In het begin is het wat zoeken en uit elkaar houden wie nu met wie heeft afgesproken en geflikflooid maar algauw ben je mee met de flow van de meidengroep. De karakters zijn heel uiteenlopend en vooral Charlie leren we het best kennen, mede door haar huidige huwelijksproblemen met haar man Laurens.
“Charlie leunde samenzweerderig over de bar naar Maaike toe. Haar ogen stonden groot, alsof ze eindelijk naar boven mocht laten borrelen wat ze de hele maaltijd had moeten onderdrukken. ‘ik heb iets stoms gedaan. Iets heel stoms.’ “
Op een heel subtiele manier komen we zo details te weten die wat klaarheid geven maar evengoed soms misleidend uitpakken. Daardoor krijgen we af en toe een verrassende twist en op den duur word je even achterdochtig als de vrouwen zelf.
De schrijfstijl is heel losjes, vlot en zoals de meeste conversaties tussen vrouwen er aan toe gaat. Vriendschappelijk, soms met een venijnige steek en op het eerste gezicht één en al charme… maar dat maakt het juist zo leuk, iedereen heeft wel een geheimpje of een verrassend weetje over de ander en pas later heb je de subtiele hints door.
De spanning verloopt niet in pieken en dalen maar is toch wel continu aanwezig. Vooral door de vele geheimzinnige acties en nog meer ongekende feiten uit het verleden, blijft het aan je knagen. Het is een gevoel van onbehagen en die zinderende onrust wekt alleen maar nog meer je nieuwsgierigheid op. Naar het einde toe wordt de spanning nog opgedreven en komen we tot de verrassende ontknoping.
Een wervelende en bruisende maar verraderlijke cocktail!
20 jaar later is de vriendengroep helemaal uiteen gevallen en zijn ze elk hun eigen weg gegaan. Wanneer een oude ansichtkaart bij Charlie toekomt, notabene de kaart die ze 20 jaar geleden naar haar ouders stuurde, neemt ze contact op met de meiden en zien ze zich genoodzaakt om terug naar Italië af te reizen en voor eens en altijd af te rekenen met de demonen uit hun verleden.
De hoofdstukken worden telkens opgedeeld in 2 stukken: het heden en een dag uit hun trip 20 jaar geleden. Ook het inleidende stuk van elk hoofdstuk is er ene die alleen maar triggert om verder te lezen. Een nog geheim personage die zijn/haar plannen uitvoerig uit de doeken doet. Zo krijg je stapsgewijs meer informatie over de personages en hun huidige perikelen, maar ook wat er zich allemaal heeft afgespeeld in Italië. In het begin is het wat zoeken en uit elkaar houden wie nu met wie heeft afgesproken en geflikflooid maar algauw ben je mee met de flow van de meidengroep. De karakters zijn heel uiteenlopend en vooral Charlie leren we het best kennen, mede door haar huidige huwelijksproblemen met haar man Laurens.
“Charlie leunde samenzweerderig over de bar naar Maaike toe. Haar ogen stonden groot, alsof ze eindelijk naar boven mocht laten borrelen wat ze de hele maaltijd had moeten onderdrukken. ‘ik heb iets stoms gedaan. Iets heel stoms.’ “
Op een heel subtiele manier komen we zo details te weten die wat klaarheid geven maar evengoed soms misleidend uitpakken. Daardoor krijgen we af en toe een verrassende twist en op den duur word je even achterdochtig als de vrouwen zelf.
De schrijfstijl is heel losjes, vlot en zoals de meeste conversaties tussen vrouwen er aan toe gaat. Vriendschappelijk, soms met een venijnige steek en op het eerste gezicht één en al charme… maar dat maakt het juist zo leuk, iedereen heeft wel een geheimpje of een verrassend weetje over de ander en pas later heb je de subtiele hints door.
De spanning verloopt niet in pieken en dalen maar is toch wel continu aanwezig. Vooral door de vele geheimzinnige acties en nog meer ongekende feiten uit het verleden, blijft het aan je knagen. Het is een gevoel van onbehagen en die zinderende onrust wekt alleen maar nog meer je nieuwsgierigheid op. Naar het einde toe wordt de spanning nog opgedreven en komen we tot de verrassende ontknoping.
Een wervelende en bruisende maar verraderlijke cocktail!
August 2, 2023
Dodelijke Cocktail is de nieuwste thriller van Nadine Barroso.
Het verhaal speelt zich al in Italië waar vijf vriendinnen, Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee een gezellige vakantie vieren. De vriendinnen hebben zo hun eigen regels “Sisters for Misters”. Maar ze willen vooral genieten van de zon, zee, strand, heerlijke cocktails en alle knappe mannen. Ze hebben het erg gezellig, totdat er een verschrikkelijk drama gebeurd wat hun hele vakantie veranderd in een nachtmerrie. Twintig jaar later ontvangt Charlie de oude ansichtkaart die ze toen in Italië verzonden heeft naar huis. Dit zorgt ervoor dat alle nare herinneringen uit het verleden weer naar boven komen. Maar daar blijft het niet bij, er gebeuren nog meer vreemde dingen, waardoor er onschuldige slachtoffers vallen. Heeft Charlie een inzinking of speelt er iemand een spelletje met haar? Zoja, wie dan?
Bij het zien van de mooie cover en de titel was ik al verkocht, ik moest dit verhaal lezen. En vanaf de eerste pagina werd ik het verhaal ingesleurd, afgezonderd van de wereld om me heen. Je kon een kanon naast me afschieten en ik zou het waarschijnlijk niet gehoord hebben.
Nadine heeft een verslavende schrijfstijl, waardoor je het boek gewoon niet weg kunt leggen. Het leest vlot, is makkelijk te volgen, heeft korte hoofdstukken, is heel gedetailleerd en beeldend geschreven, met een goede opbouw van spanning. De afwisseling van heden en verleden, zorgt ervoor dat het verhaal als een puzzel aan je word uitgelegd, maar de laatste stukjes moet je zelf uitvogelen. En als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, kan je nog wel eens voor een verrassing komen te staan.
De personages zijn goed uitgediept om je goed in te kunnen leven, hoe het voor de vriendinnen was op vakantie en twintig jaar later. Naarmate het verhaal vordert leer je de vriendinnen ook steeds een beetje beter kennen, en kom je erachter dat niet alles is zoals je het ziet. Hoe goed sommige mensen zijn in het verbergen van hun gevoelens. Zo komen de onderwerpen, jaloezie, (on)macht, vernedering, populair en seksualiteit in het verhaal voor.
Het einde van het verhaal vond ik ook heel mooi neergezet, hoe alles voor je ogen werd ontrafeld. Dan krijg je het besef, dat we soms zo met onszelf bezig zijn dat we niet merken wat voor een interne strijd iemand met zichzelf voert. Of niet voor haar/zijn eigen gevoelens of geaardheid durft uit te komen.
Een geweldige thriller met een spannende opbouw naar het einde, hierdoor laat het verhaal je niet los tot het boek uit is.
Het verhaal speelt zich al in Italië waar vijf vriendinnen, Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee een gezellige vakantie vieren. De vriendinnen hebben zo hun eigen regels “Sisters for Misters”. Maar ze willen vooral genieten van de zon, zee, strand, heerlijke cocktails en alle knappe mannen. Ze hebben het erg gezellig, totdat er een verschrikkelijk drama gebeurd wat hun hele vakantie veranderd in een nachtmerrie. Twintig jaar later ontvangt Charlie de oude ansichtkaart die ze toen in Italië verzonden heeft naar huis. Dit zorgt ervoor dat alle nare herinneringen uit het verleden weer naar boven komen. Maar daar blijft het niet bij, er gebeuren nog meer vreemde dingen, waardoor er onschuldige slachtoffers vallen. Heeft Charlie een inzinking of speelt er iemand een spelletje met haar? Zoja, wie dan?
Bij het zien van de mooie cover en de titel was ik al verkocht, ik moest dit verhaal lezen. En vanaf de eerste pagina werd ik het verhaal ingesleurd, afgezonderd van de wereld om me heen. Je kon een kanon naast me afschieten en ik zou het waarschijnlijk niet gehoord hebben.
Nadine heeft een verslavende schrijfstijl, waardoor je het boek gewoon niet weg kunt leggen. Het leest vlot, is makkelijk te volgen, heeft korte hoofdstukken, is heel gedetailleerd en beeldend geschreven, met een goede opbouw van spanning. De afwisseling van heden en verleden, zorgt ervoor dat het verhaal als een puzzel aan je word uitgelegd, maar de laatste stukjes moet je zelf uitvogelen. En als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, kan je nog wel eens voor een verrassing komen te staan.
De personages zijn goed uitgediept om je goed in te kunnen leven, hoe het voor de vriendinnen was op vakantie en twintig jaar later. Naarmate het verhaal vordert leer je de vriendinnen ook steeds een beetje beter kennen, en kom je erachter dat niet alles is zoals je het ziet. Hoe goed sommige mensen zijn in het verbergen van hun gevoelens. Zo komen de onderwerpen, jaloezie, (on)macht, vernedering, populair en seksualiteit in het verhaal voor.
Het einde van het verhaal vond ik ook heel mooi neergezet, hoe alles voor je ogen werd ontrafeld. Dan krijg je het besef, dat we soms zo met onszelf bezig zijn dat we niet merken wat voor een interne strijd iemand met zichzelf voert. Of niet voor haar/zijn eigen gevoelens of geaardheid durft uit te komen.
Een geweldige thriller met een spannende opbouw naar het einde, hierdoor laat het verhaal je niet los tot het boek uit is.
August 12, 2023
Deze thriller is niet de eerste die Nadine Barroso schreef, we konden al eerder genieten van de boeken Verraderlijk spel en Ken mij niet. Deze verschenen allebei bij De crime compagnie.
Daarvoor schreef ze haar debuut Ego. Ze zegt zelf dat dit boek haar voorgoed heeft veranderd.
Dodelijk cocktail was voor mij de eerste keer dat ik een boek van Nadine las.
“Linksom of rechtsom zal ik erachter komen wat er die nacht gebeurd is.”
Het duurt ook even voor de lezer erachter is wat er die bewuste nacht van de vriendinnenvakantie gebeurd is. Vier vriendinnen gaan samen naar Italië op vakantie en daar zijn een aantal dingen helemaal fout gegaan. Een van de meisjes wordt vermist sinds die tijd. Als twintig jaar na die vakantie de vriendinnen weer met de gebeurtenissen geconfronteerd worden reizen ze weer naar de badplaats in Italië af om antwoorden te vinden.
Hoewel de cover anders doet vermoeden gaat dit boek niet over een drankje maar over een groep vriendinnen, eigenlijk over hoe men met elkaar omgaat. Samen vormen de vriendinnen een dodelijke cocktail en dat is heel goed gevonden. Ook de cursieve teksten in elk hoofdstuk laat de lezer nadenken over vriendschappen die ze hebben. Een stukje diepgang in een heerlijke vakantiethriller.
Er wordt in de gedeeltes die “heden” heten best vaak gewezen op bepaalde gebeurtenissen in de levens van de hoofdpersonen en niet alle antwoorden hierop worden gegeven. Dat is helemaal niet erg, het geeft ruimte aan de lezer om zelf ook iets in te vullen.
In de hoofdstukken met de titel Juni 2003 zijn de meiden ook echt in gedrag, spraak en acties twintig jaar jonger.
Het boek leest als een Cluedo spel. Wie heeft de moord gepleegd en met wat en waar? Iedereen verdenkt elkaar en de drank maakt alles lekker wazig….Zelfs de lezer weet het op een gegeven moment niet meer.
Barroso heeft ervoor gekozen om de groep met personages klein te houden en de rollen goed te verdelen. Het toevoegen van een familielid en een rechercheur die zich na twintig jaar weer vastbijt in de zaak laat een stukje extra detective thriller zien.
Het is duidelijk waar en wanneer de hoofdstukken zich afspelen maar het schakelen kan soms wat vermoeiend zijn maar door her en der cliffhangers te plaatsen houdt Barosso de lezer nieuwsgierig naar het plot.
Dat plot is verwacht maar toch ook heel verrassend. Het doet een klein beetje aan de Agatha Christie stijl denken waarop iedereen bij elkaar komt en de lezer denkt alle antwoorden nu te horen……Een heerlijke vakantiethriller met een boeiend plot.
November 18, 2023
‘Dodelijke cocktail’ is een thriller geschreven door Nadine Barrosa.
In 2003 gaan 5 vriendinnen op vakantie naar Italië. Zoals elke jonge meidengroep genieten ze van de vakantie, zon, uitgangsleven en de mannelijke aandacht. Maar dan slaat het noodlot toe. Een man wordt vermist. Hij was de laatste date van Isabel. De vriendinnen willen hun vakantie niet laten vergallen door dit voorval en willen nog alles uit hun vakantie halen. Tot wanneer er een man dood teruggevonden wordt in de hotelkamer van één van hen…
20 jaar later krijgt Charlie een ansichtkaar die ze 20 jaar geleden vanuit haar vakantie in Italia naar haar ouders stuurde. Hoe komt het dat die ansichtkaart nu pas geleverd wordt.? Wie zit hier achter? Wanneer ook blijkt dat haar vriendinnen ook nu hun ansichtkaar ontvangen hebben, zit er niets anders op dan terug naar Italië te reizen en uit te zoeken wie er achter zit…
De cover is heel mooi en opvallend. Het is er eentje die ik prompt zou vastnemen wanneer ik het in de boekenwinkel zou zien liggen. Een mooie cocktail met een kers siert de cover. Aanvankelijk zou je denken dat het een roman, een feelgood is maar de titel verraadt onmiddellijk dat het een ‘Dodelijke cocktail is. Dus verwachten we een thriller. De bijhorende teksten op de cover vind ik storend. De titel is duidelijk genoeg en als je meer wil weten dan lees je gewoon de achterflap.
‘Dodelijke cocktail’ wordt verteld door de verschillende vriendinnen. Heden en verleden wordt afgewisseld. Zo kan de lezer geleidelijk aan weten wat er destijds zich afspeelde. De personages worden goed uitgewerkt. Charlie speelt de hoofdrol. Iedereen kijkt naar haar op. Ze is mooi en kan alles naar haar hand zetten. Haar beste vriendin Maaike heeft Charlie nooit in de steek gelaten. Na al die jaren zijn ze nog altijd de beste vriendinnen, wat niet kan gezegd worden van haar vroegere vakantievriendinnen.
Nadine heeft een vlotte schrijfstijl. Je kan niet raden hoe het verhaal zal eindigen en dat zorgt ervoor dat ze de aandacht van de lezer goed vasthouden. Je weet dat er wrevel in de groep komt maar je kan niet raden wat er destijds voorgevallen is.
De auteur leert ons dat een vriendinnengroep niet zo evident is. Jaloersheid, mannen en nog zoveel kleine dingen kunnen ervoor zorgen dat de groep uiteenvalt.
Dit was mijn eerste kennismaking met de schrijfstijl van Nadine Barrosa. En net als de verleidelijke cocktail op de cover smaakt het naar meer. Ik kijk al uit naar haar volgend boek.
In 2003 gaan 5 vriendinnen op vakantie naar Italië. Zoals elke jonge meidengroep genieten ze van de vakantie, zon, uitgangsleven en de mannelijke aandacht. Maar dan slaat het noodlot toe. Een man wordt vermist. Hij was de laatste date van Isabel. De vriendinnen willen hun vakantie niet laten vergallen door dit voorval en willen nog alles uit hun vakantie halen. Tot wanneer er een man dood teruggevonden wordt in de hotelkamer van één van hen…
20 jaar later krijgt Charlie een ansichtkaar die ze 20 jaar geleden vanuit haar vakantie in Italia naar haar ouders stuurde. Hoe komt het dat die ansichtkaart nu pas geleverd wordt.? Wie zit hier achter? Wanneer ook blijkt dat haar vriendinnen ook nu hun ansichtkaar ontvangen hebben, zit er niets anders op dan terug naar Italië te reizen en uit te zoeken wie er achter zit…
De cover is heel mooi en opvallend. Het is er eentje die ik prompt zou vastnemen wanneer ik het in de boekenwinkel zou zien liggen. Een mooie cocktail met een kers siert de cover. Aanvankelijk zou je denken dat het een roman, een feelgood is maar de titel verraadt onmiddellijk dat het een ‘Dodelijke cocktail is. Dus verwachten we een thriller. De bijhorende teksten op de cover vind ik storend. De titel is duidelijk genoeg en als je meer wil weten dan lees je gewoon de achterflap.
‘Dodelijke cocktail’ wordt verteld door de verschillende vriendinnen. Heden en verleden wordt afgewisseld. Zo kan de lezer geleidelijk aan weten wat er destijds zich afspeelde. De personages worden goed uitgewerkt. Charlie speelt de hoofdrol. Iedereen kijkt naar haar op. Ze is mooi en kan alles naar haar hand zetten. Haar beste vriendin Maaike heeft Charlie nooit in de steek gelaten. Na al die jaren zijn ze nog altijd de beste vriendinnen, wat niet kan gezegd worden van haar vroegere vakantievriendinnen.
Nadine heeft een vlotte schrijfstijl. Je kan niet raden hoe het verhaal zal eindigen en dat zorgt ervoor dat ze de aandacht van de lezer goed vasthouden. Je weet dat er wrevel in de groep komt maar je kan niet raden wat er destijds voorgevallen is.
De auteur leert ons dat een vriendinnengroep niet zo evident is. Jaloersheid, mannen en nog zoveel kleine dingen kunnen ervoor zorgen dat de groep uiteenvalt.
Dit was mijn eerste kennismaking met de schrijfstijl van Nadine Barrosa. En net als de verleidelijke cocktail op de cover smaakt het naar meer. Ik kijk al uit naar haar volgend boek.
August 6, 2023
Barroso neemt je mee op een adembenemende en zenuwslopende reis vol intriges en mysterie.
Vijf vrijgezelle vriendinnen reizen af naar het zonnige Italië om daar een heerlijke vakantie te vieren. Ze spreken af om lekker los te gaan, maar.. “sisters before misters! Alles lijkt gezellig te gaan tot de vakantie al gauw eindigt in een nachtmerrie. Slechts vier vriendinnen keren terug naar Nederland.
Jaren later ontvangen de dames oude ansichtkaarten die zij toen geschreven hadden voor hun ouders. Wat is hier gebeurd? Waarom komen deze kaarten nu pas aan en wat betekenen de teksten op die kaarten. Met enige tegenzin besluiten de vier vriendinnen terug te keren naar Italië om hun geheim dat zij al zo lang met zich mee dragen onder ogen te zien.
Dit boek wordt vanuit twee perspectieven geschreven. Het heden waarin de vriendinnen volwassen zijn en geconfronteerd worden met de ansichtkaarten. Zij hebben ieder hun eigen leven en zijn lang niet zo hecht meer met elkaar. Er is in ieders leven veel gebeurd. Het liefste willen zij de vakantie in Italië vergeten en doorgaan met hun leven. Maar iets roept hen terug naar Italië. Daar gearriveerd komen heden en verleden langzaam bij elkaar.
Het andere perspectief is het verleden waarin zij 9 dagen een bizarre vakantie beleven met elkaar. Hierin wordt langzaam duidelijk gemaakt wat er allemaal gebeurd is.
Barroso weet de spanning feilloos op te bouwen en je mee te nemen op deze bijzondere reis. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, word je steeds meer in het verhaal gezogen en voel je de drang om de waarheid te achterhalen De karakters en hun gevoelens worden uitgebreid omschreven waardoor je de vriendinnen en hun onzekerheden goed leert kennen.
Het plot wordt met meesterlijke precisie onthuld, met onverwachte wendingen die je op het puntje van je stoel houden. Personages met dubbele agenda's, onverwachte bondgenoten en schokkende onthullingen voegen een extra laag spanning toe aan het verhaal.
Vijf vrijgezelle vriendinnen reizen af naar het zonnige Italië om daar een heerlijke vakantie te vieren. Ze spreken af om lekker los te gaan, maar.. “sisters before misters! Alles lijkt gezellig te gaan tot de vakantie al gauw eindigt in een nachtmerrie. Slechts vier vriendinnen keren terug naar Nederland.
Jaren later ontvangen de dames oude ansichtkaarten die zij toen geschreven hadden voor hun ouders. Wat is hier gebeurd? Waarom komen deze kaarten nu pas aan en wat betekenen de teksten op die kaarten. Met enige tegenzin besluiten de vier vriendinnen terug te keren naar Italië om hun geheim dat zij al zo lang met zich mee dragen onder ogen te zien.
Dit boek wordt vanuit twee perspectieven geschreven. Het heden waarin de vriendinnen volwassen zijn en geconfronteerd worden met de ansichtkaarten. Zij hebben ieder hun eigen leven en zijn lang niet zo hecht meer met elkaar. Er is in ieders leven veel gebeurd. Het liefste willen zij de vakantie in Italië vergeten en doorgaan met hun leven. Maar iets roept hen terug naar Italië. Daar gearriveerd komen heden en verleden langzaam bij elkaar.
Het andere perspectief is het verleden waarin zij 9 dagen een bizarre vakantie beleven met elkaar. Hierin wordt langzaam duidelijk gemaakt wat er allemaal gebeurd is.
Barroso weet de spanning feilloos op te bouwen en je mee te nemen op deze bijzondere reis. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, word je steeds meer in het verhaal gezogen en voel je de drang om de waarheid te achterhalen De karakters en hun gevoelens worden uitgebreid omschreven waardoor je de vriendinnen en hun onzekerheden goed leert kennen.
Het plot wordt met meesterlijke precisie onthuld, met onverwachte wendingen die je op het puntje van je stoel houden. Personages met dubbele agenda's, onverwachte bondgenoten en schokkende onthullingen voegen een extra laag spanning toe aan het verhaal.
September 25, 2023
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Dodelijke Cocktail, geschreven door Nadine Barroso, gelezen.
Het is de zomer van 2003 als 5 vrijgezelle vriendinnen samen naar Italië op vakantie gaan. Hun vakantie begint mooi met zon, zee, strand en het bezoeken van clubs om feest te vieren. Maar op het moment dat er een dode man aanspoelt verandert de vakantie van de vriendinnen. Ook verdwijnt een van de vriendinnen. Uiteindelijk komen er maar 4 vriendinnen weer naar Nederland terug.
In 2023 krijgen de vriendinnen de kaart thuis gestuurd welke ze zelf in 2003 geschreven hebben. Het was de bedoeling dat deze door de nu verdwenen vriendin verstuurd zou worden. Dit roept bij de overgebleven vriendinnen natuurlijk de nodige vragen op over wat er nu daadwerkelijk in deze vakantie is gebeurd.
De cover is in verschillende mooie roodtinten uitgevoerd en de cocktail verwijst naar de titel van het boek. Alles bij elkaar komt het bij mij heel rustig over.
Het heden en verleden in dit boek wisselen elkaar regelmatig af. Op deze manier kom je er als lezer langzamerhand achter wat er in 2003 zich daadwerkelijk in Italië heeft afgespeeld. Door de goede uitwerking van de personages ontdek je als lezer ook hoe de dynamiek in de groep in 2003 was, maar ook dat het wel verschilt met de dynamiek in 2023. In de loop van de tijd zijn de vriendinnen elkaar meer uit het oog verloren. Alleen Charlie en Maaike hebben nog contact met elkaar. Door die perspectiefwisseling tussen heden en verleden, maar ook tussen de personages zelf, zorgt er wel voor dat de spanning in het verhaal langzamerhand word opgebouwd. Voor mij was het tot het laatste moment onduidelijk wie de moorden nu had gepleegd.
Het boek Dodelijke Cocktail was mijn eerste kennismaking met de schrijfster Nadine Barroso. Deze kennismaking is mij erg goed bevallen! Ik weet ondertussen dat ze al meerdere boeken heeft geschreven en het is wel mijn bedoeling om die in de toekomst ook te gaan lezen.
Het is de zomer van 2003 als 5 vrijgezelle vriendinnen samen naar Italië op vakantie gaan. Hun vakantie begint mooi met zon, zee, strand en het bezoeken van clubs om feest te vieren. Maar op het moment dat er een dode man aanspoelt verandert de vakantie van de vriendinnen. Ook verdwijnt een van de vriendinnen. Uiteindelijk komen er maar 4 vriendinnen weer naar Nederland terug.
In 2023 krijgen de vriendinnen de kaart thuis gestuurd welke ze zelf in 2003 geschreven hebben. Het was de bedoeling dat deze door de nu verdwenen vriendin verstuurd zou worden. Dit roept bij de overgebleven vriendinnen natuurlijk de nodige vragen op over wat er nu daadwerkelijk in deze vakantie is gebeurd.
De cover is in verschillende mooie roodtinten uitgevoerd en de cocktail verwijst naar de titel van het boek. Alles bij elkaar komt het bij mij heel rustig over.
Het heden en verleden in dit boek wisselen elkaar regelmatig af. Op deze manier kom je er als lezer langzamerhand achter wat er in 2003 zich daadwerkelijk in Italië heeft afgespeeld. Door de goede uitwerking van de personages ontdek je als lezer ook hoe de dynamiek in de groep in 2003 was, maar ook dat het wel verschilt met de dynamiek in 2023. In de loop van de tijd zijn de vriendinnen elkaar meer uit het oog verloren. Alleen Charlie en Maaike hebben nog contact met elkaar. Door die perspectiefwisseling tussen heden en verleden, maar ook tussen de personages zelf, zorgt er wel voor dat de spanning in het verhaal langzamerhand word opgebouwd. Voor mij was het tot het laatste moment onduidelijk wie de moorden nu had gepleegd.
Het boek Dodelijke Cocktail was mijn eerste kennismaking met de schrijfster Nadine Barroso. Deze kennismaking is mij erg goed bevallen! Ik weet ondertussen dat ze al meerdere boeken heeft geschreven en het is wel mijn bedoeling om die in de toekomst ook te gaan lezen.
September 23, 2023
Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigersclub. Deze auteur was voor mij onbekend, altijd leuk.
De cover springt er voor mij uit, waardoor ik het boek meteen wilde lezen. Het verhaal zit supergoed in elkaar, je wilt blijven lezen. Het boek heeft een lekkere vaart en je zit meteen in het verhaal. De hoofdstukken worden afgewisseld met heden en verleden, waardoor het goed overzichtelijk blijft en je heel langzaam meegenomen wordt, de spanning zich opbouwt en de puzzelstukjes worden opgelost.
Het verhaal gaat over 5 vriendinnen: Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee die een heerlijke single vakantie vieren in Italië; Chicks before dicks! Echt onbezorgd is deze vakantie niet. Het eerste lijk vinden ze op het strand, een tweede lijk in de hotelkamer. Beide situaties worden zo goed beschreven dat je het voor je ziet en het gevoel erbij te zijn krijgt. Je leeft helemaal met de meiden mee. Ondertussen wordt je als lezer meegenomen in de acties die in het heden plaatsvinden en verwijzingen hebben naar het verleden. Halverwege het boek beginnen de hoofdstukken ineens met stukjes schuine tekst….. van wie? Het zet je als lezer aan tot nadenken. Elke personage krijgt ruim de aandacht waardoor je een enorme verdieping in deze meiden van toen en vrouwen van nu kan ervaren, hierdoor is het boek amper weg te leggen. Er zitten mooie one liners tussen: 'Zorg ervoor dat degene van wie je houdt ook van jou houdt.' Aan het eind van het boek is het werkelijk: Wie kan je vertrouwen, wie heeft een dubbele agenda. Je vertrouwt niemand meer, en wie weet ook wel in het dagelijks leven niet meer. Zelfs als lezer had ik geen idee hoe het plot in elkaar zou steken. Het plot is verrassend en zeer goed gevonden.
Een aangename kennismaking met deze auteur, wat zeker naar meer smaakt.
De cover springt er voor mij uit, waardoor ik het boek meteen wilde lezen. Het verhaal zit supergoed in elkaar, je wilt blijven lezen. Het boek heeft een lekkere vaart en je zit meteen in het verhaal. De hoofdstukken worden afgewisseld met heden en verleden, waardoor het goed overzichtelijk blijft en je heel langzaam meegenomen wordt, de spanning zich opbouwt en de puzzelstukjes worden opgelost.
Het verhaal gaat over 5 vriendinnen: Charlie, Maaike, Tessel, Isabel en Esmee die een heerlijke single vakantie vieren in Italië; Chicks before dicks! Echt onbezorgd is deze vakantie niet. Het eerste lijk vinden ze op het strand, een tweede lijk in de hotelkamer. Beide situaties worden zo goed beschreven dat je het voor je ziet en het gevoel erbij te zijn krijgt. Je leeft helemaal met de meiden mee. Ondertussen wordt je als lezer meegenomen in de acties die in het heden plaatsvinden en verwijzingen hebben naar het verleden. Halverwege het boek beginnen de hoofdstukken ineens met stukjes schuine tekst….. van wie? Het zet je als lezer aan tot nadenken. Elke personage krijgt ruim de aandacht waardoor je een enorme verdieping in deze meiden van toen en vrouwen van nu kan ervaren, hierdoor is het boek amper weg te leggen. Er zitten mooie one liners tussen: 'Zorg ervoor dat degene van wie je houdt ook van jou houdt.' Aan het eind van het boek is het werkelijk: Wie kan je vertrouwen, wie heeft een dubbele agenda. Je vertrouwt niemand meer, en wie weet ook wel in het dagelijks leven niet meer. Zelfs als lezer had ik geen idee hoe het plot in elkaar zou steken. Het plot is verrassend en zeer goed gevonden.
Een aangename kennismaking met deze auteur, wat zeker naar meer smaakt.
August 13, 2023
Dodelijke cocktail is de nieuwe thriller van Nadine Barroso. Na Verraderlijk spel te hebben gelezen was ik erg benieuwd naar dit boek. And she did not dissapoint!
Synopsis
Dodelijke cocktail gaat over vijf vriendinnen die in 2003 op vakantie gaan naar Italië. Helaas eindigt deze vakantie in een nachtmerrie, want er keren maar 4 vriendinnen terug naar Nederland.. Jaren later ontvangt één van de vriendinnen, Charlie, een ansichtkaart waardoor ze flashbacks krijgt naar de vakantie in Italië. Al die tijd dragen de meiden een geheim met zich mee. Wie heeft de kaart verstuurd? Wat houden ze verborgen?
Het boek is opgedeeld in twee tijdlijnen. Tijdens de vakantie in Italië, en het heden. De hoofdstukken die zich afspelen in Italië zijn niet chronologisch ingedeeld waardoor je je juist meer gaat afvragen hoe iets is gebeurd en waarom.
Nadine is erg goed in de spanning opbouwen. Door de korte hoofdstukken wil je door blijven lezen en erachter komen hoe het in elkaar zit. Je wordt steeds op het verkeerde been gezet. Ik verdacht bijna iedereen en toch zag ik het einde niet aankomen.
Een aanrader voor een spannende thriller met een zomers tintje.
⭐4,3
Synopsis
Dodelijke cocktail gaat over vijf vriendinnen die in 2003 op vakantie gaan naar Italië. Helaas eindigt deze vakantie in een nachtmerrie, want er keren maar 4 vriendinnen terug naar Nederland.. Jaren later ontvangt één van de vriendinnen, Charlie, een ansichtkaart waardoor ze flashbacks krijgt naar de vakantie in Italië. Al die tijd dragen de meiden een geheim met zich mee. Wie heeft de kaart verstuurd? Wat houden ze verborgen?
Het boek is opgedeeld in twee tijdlijnen. Tijdens de vakantie in Italië, en het heden. De hoofdstukken die zich afspelen in Italië zijn niet chronologisch ingedeeld waardoor je je juist meer gaat afvragen hoe iets is gebeurd en waarom.
Nadine is erg goed in de spanning opbouwen. Door de korte hoofdstukken wil je door blijven lezen en erachter komen hoe het in elkaar zit. Je wordt steeds op het verkeerde been gezet. Ik verdacht bijna iedereen en toch zag ik het einde niet aankomen.
Een aanrader voor een spannende thriller met een zomers tintje.
⭐4,3
Read
February 20, 2024Dodelijke cocktail door Nadine Barroso. 🌸🌸🌸
Een boek wat je in één ruk uitleest. Gewoon, omdat het zo lekker leest. 😇
In 2003 gaan vijf vriendinnen samen op vakantie in Italië. Wat een onvergetelijke tijd zou moeten worden eindigt in een ander verhaal. Vier meiden komen terug. Twintig jaar later komen ze weer samen. Wat is er allemaal echt gebeurd tijdens hun losbollige vakantie?
Een boek wat je in één ruk uitleest. Gewoon, omdat het zo lekker leest. 😇
In 2003 gaan vijf vriendinnen samen op vakantie in Italië. Wat een onvergetelijke tijd zou moeten worden eindigt in een ander verhaal. Vier meiden komen terug. Twintig jaar later komen ze weer samen. Wat is er allemaal echt gebeurd tijdens hun losbollige vakantie?
September 6, 2023
Een spannend boek, vlot geschreven en een verrassend einde!
November 27, 2023
Ik vind dat heen en weer gaan in de tijd lastig met lezen.
Verder ook lastig om het boek weg te leggen. Je wil doorlezen 🙃
Verder ook lastig om het boek weg te leggen. Je wil doorlezen 🙃
February 14, 2024
Mooi verhaal!
Je wil blijven doorlezen, de spanning zit er goed in.
Het einde heeft mij verrast.
Je wil blijven doorlezen, de spanning zit er goed in.
Het einde heeft mij verrast.
June 4, 2024
Wauw wat een plottwist.
Ik verdacht echt steeds een ander personage maar die hadden er totaal niets mee te maken.
Echt goed geschreven.
Ik verdacht echt steeds een ander personage maar die hadden er totaal niets mee te maken.
Echt goed geschreven.
January 14, 2025
Door de verschillende verhaallijnen, wisselend tussen heden en 20 jaar geleden, kwam ik moeilijk in het verhaal. Voor mij teveel 'geneuzel' van een paar losgeslagen twintigers.
Displaying 1 - 30 of 34 reviews