What do you think?
Rate this book
Phobia
Libro usado en buenas condiciones, por su antiguedad podria contener señales normales de uso
- GenresHorrorLiteratureMystery
192 pages, Paperback
First published August 1, 1980
3 people are currently reading
114 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
February 23, 2025
Peter Ross pracuje w położony w Cleveland jednym z czołowych ośrodków badawczych zaburzeń psychicznych. Szpital jest dla niego miejscem, gdzie ma wolną rękę do prowadzenia swoich badań i ich realizacji. Dla pięciu pacjentów, zabójców, którzy poddali się terapii implozyjnej, prowadzi program leczenia fobii. Chce udowodnić swoją teorię okrutnymi metodami terapeutycznymi.
Thriller w wykonaniu Grahama Mastertona podobał mi się, ale liczyłam na większe fajerwerki, na mrożące krew w żyłach wydarzenia, na emocje niepozwalające zasnąć. Poziom napięcia też był niewielki, gdyż postać sprawcy zabójstw jest dość oczywista. "Fobia" to niewymagające skupienia czytadło, które jednak daje chwilę relaksu.
Thriller w wykonaniu Grahama Mastertona podobał mi się, ale liczyłam na większe fajerwerki, na mrożące krew w żyłach wydarzenia, na emocje niepozwalające zasnąć. Poziom napięcia też był niewielki, gdyż postać sprawcy zabójstw jest dość oczywista. "Fobia" to niewymagające skupienia czytadło, które jednak daje chwilę relaksu.
October 11, 2025
Not the best outing by Graham Masterton, writing under the pen name of Thomas Luke. Maybe Masterton was just slumming here, writing a novelization of the film Phobia early in his writing career (this came out in 1980). In any case, pretty lackluster from start to finish.
Our lead, Dr. Peter Ross, pioneered a 'cure' for phobia, and starts the novel working in a Cleveland clinic. His 'volunteers' for the project are five people convicted on murder, murders they committed due to their various phobias. The deal Ross worked with the Cleveland authorities is that if he does manage to cure them of their phobias, they will receive parole, else they will finish out their sentences. Ross developed what is deemed the 'implosion' method to cure them. Utilizing various grants, he constructed 'the box' at the clinic, where the patients enter and are shown their fears in vivid color. Bubba, for example, has a snake phobia, so the walls in the box come alive with snakes. The thought behind the 'treatment' is that if the patients are repeated exposed to their fears, they will overcome them. Well, things start coming unglued when the patients start dying one by one...
Why was this so mediocre? Dr. Ross was really an unsufferable protagonist-- arrogant to a fault. The lead cop who starts investigating the killings (murders?) is a walking trope and the other characters not much better. Very little suspense and I almost had to drag myself through to the end, even though Phobia only weighs in at a little over 200 pages. No desire to see the mediocre film either. ⭐⭐
Our lead, Dr. Peter Ross, pioneered a 'cure' for phobia, and starts the novel working in a Cleveland clinic. His 'volunteers' for the project are five people convicted on murder, murders they committed due to their various phobias. The deal Ross worked with the Cleveland authorities is that if he does manage to cure them of their phobias, they will receive parole, else they will finish out their sentences. Ross developed what is deemed the 'implosion' method to cure them. Utilizing various grants, he constructed 'the box' at the clinic, where the patients enter and are shown their fears in vivid color. Bubba, for example, has a snake phobia, so the walls in the box come alive with snakes. The thought behind the 'treatment' is that if the patients are repeated exposed to their fears, they will overcome them. Well, things start coming unglued when the patients start dying one by one...
Why was this so mediocre? Dr. Ross was really an unsufferable protagonist-- arrogant to a fault. The lead cop who starts investigating the killings (murders?) is a walking trope and the other characters not much better. Very little suspense and I almost had to drag myself through to the end, even though Phobia only weighs in at a little over 200 pages. No desire to see the mediocre film either. ⭐⭐
March 18, 2025
„Fobia” (Phobia) po raz pierwszy została wydana w oryginale w roku 1980 pod pseudonimem Thomas Luke. Tajemniczym autorem okazał się być znany i szanowany w grozowych kręgach Graham Masterton, którego dzieła w obecnych czasach zostały wydane w Polsce w ogromnych nakładach, niejednokrotnie wznawiane i uwielbiane wśród czytelników. Choć autor zasłynął z licznych tytułów, „Fobia” wciąż pozostawała nieprzetłumaczona na język polski, co zostało zmienione dopiero za sprawą Wydawnictwa Lingua Mortis.
Zatrzymajmy się tutaj na moment przy samej oprawie wizualnej, gdyż książka ta została potraktowana z niebywałą dbałością o detale, wydana z wyraźnie wyczuwalną pasją i okraszona mrocznymi grafikami naszego bookstagramowego kolegi @w_witrynach_horroru. Zamknięta w czarnej twardej oprawie naprawdę robi wrażenie!
„Trudno mu uwierzyć, że w ogóle istnieje coś takiego jak fobie, nie wspominając już o tym, że na przykład mogłyby one odpowiadać za całą przestępczą aktywność tych ludzi.”
Czytając „Fobię” warto mieć z tyłu głowy fakt, iż jest to czterdziestopięcioletni dreszczowiec, pisany w zupełnie innych realiach. Podchodząc do niego z odpowiednim nastawieniem wyciągniesz z niego kwintesencję mrocznej literatury ubiegłego wieku i z pewnością będziesz czerpać ogrom przyjemności z lektury. Książkę tę przeczytałam w mgnieniu oka, jest ona angażująca, całość fabularna rozgrywa się praktycznie na jednej linii czasowej, pomijając bardzo solidny epilog, zawierający haczyk emocjonalny. Scena rodzeństwa przy basenie od samego początku łapie za gardło i wierci dziurę w brzuchu, w poszukiwaniu odpowiedzi na kłębiące w głowie pytania.
„Może i uważają pana za złotego chłopczyka w psychologii kryminalnej wśród pańskiej prywatnej grupy psychoanalityków, (…) ale w szerszym gronie porządnych przedstawicieli społeczeństwa, gdzie oczekuje się, że kryminaliści i zbrodniarze zostaną ukarani za swoje przewinienia i zostaną za kratami, jeśli tam się ich wsadzi, pana imię odpowiada za wszystko, co mogło pójść nie tak, jeśli chodzi o system więziennictwa, odkąd wynaleziono zwolnienia warunkowe”.
Całość opowieści bazuje na postaci doktora Rossa, który w swoim życiu obrał sobie za cel leczenie fobii niekonwencjonalnymi metodami, co niekoniecznie jest akceptowane w środowisku medycznym. Nie posiadając większego wsparcia, zaczął testować swoje sposoby terapii na więźniach skazanych za najcięższe zbrodnie, tym samym dając im szansę na życie poza kratami. Nie jest to bardzo brutalna historia, choć mamy w niej wyliczankę denatów i kilka szokujących scen, zahaczających o kino akcji, oraz takich grających na ludzkich emocjach, ściśle powiązanych z ich własnymi fobiami. Masterton nie szczędził również wątku romantyczno-erotycznego, który idealnie dopełnia kreację głównego bohatera.
Analiza jednostki, zagłębianie zakamarków szalonego umysłu i nostalgiczny powrót do produkcji z lat osiemdziesiątych – to najbardziej chwyciło mnie za serducho w tej książce i mam nadzieję, że Ciebie również rozczuli i być może sprawi, że podniesie Ci się ciśnienie nawet w tym zaczytanym bezruchu.
-----------------------------------------------------
Oldschool pełną gębą!! Thriller/horror typowy dla tych wydawanych w latach osiemdziesiątych. Takie cuda podglądało się za dzieciaka na nielegalu w tv. Świetny powrót do przeszłości, klasyczna struktura, ale niesamowicie wciągająca i nostalgiczna w swoim wydźwięku. Niby trąci myszką, ale każdy fan gatunku doceni, niczym kultowe ambery sprzed lat.
O fabule w kilku słowach:
- eksperymentalne terapie przeprowadzane na przestępcach,
- leczenie traum w bardzo niekonwencjonalny sposób,
- dziwne zbiegi okoliczności 👀💀
- węże, segzy, bomby i wiele innych.
Pełna recenzja wkrótce, z ogromną przyjemnością będę patronować tej pozycji 👌
www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books
Zatrzymajmy się tutaj na moment przy samej oprawie wizualnej, gdyż książka ta została potraktowana z niebywałą dbałością o detale, wydana z wyraźnie wyczuwalną pasją i okraszona mrocznymi grafikami naszego bookstagramowego kolegi @w_witrynach_horroru. Zamknięta w czarnej twardej oprawie naprawdę robi wrażenie!
„Trudno mu uwierzyć, że w ogóle istnieje coś takiego jak fobie, nie wspominając już o tym, że na przykład mogłyby one odpowiadać za całą przestępczą aktywność tych ludzi.”
Czytając „Fobię” warto mieć z tyłu głowy fakt, iż jest to czterdziestopięcioletni dreszczowiec, pisany w zupełnie innych realiach. Podchodząc do niego z odpowiednim nastawieniem wyciągniesz z niego kwintesencję mrocznej literatury ubiegłego wieku i z pewnością będziesz czerpać ogrom przyjemności z lektury. Książkę tę przeczytałam w mgnieniu oka, jest ona angażująca, całość fabularna rozgrywa się praktycznie na jednej linii czasowej, pomijając bardzo solidny epilog, zawierający haczyk emocjonalny. Scena rodzeństwa przy basenie od samego początku łapie za gardło i wierci dziurę w brzuchu, w poszukiwaniu odpowiedzi na kłębiące w głowie pytania.
„Może i uważają pana za złotego chłopczyka w psychologii kryminalnej wśród pańskiej prywatnej grupy psychoanalityków, (…) ale w szerszym gronie porządnych przedstawicieli społeczeństwa, gdzie oczekuje się, że kryminaliści i zbrodniarze zostaną ukarani za swoje przewinienia i zostaną za kratami, jeśli tam się ich wsadzi, pana imię odpowiada za wszystko, co mogło pójść nie tak, jeśli chodzi o system więziennictwa, odkąd wynaleziono zwolnienia warunkowe”.
Całość opowieści bazuje na postaci doktora Rossa, który w swoim życiu obrał sobie za cel leczenie fobii niekonwencjonalnymi metodami, co niekoniecznie jest akceptowane w środowisku medycznym. Nie posiadając większego wsparcia, zaczął testować swoje sposoby terapii na więźniach skazanych za najcięższe zbrodnie, tym samym dając im szansę na życie poza kratami. Nie jest to bardzo brutalna historia, choć mamy w niej wyliczankę denatów i kilka szokujących scen, zahaczających o kino akcji, oraz takich grających na ludzkich emocjach, ściśle powiązanych z ich własnymi fobiami. Masterton nie szczędził również wątku romantyczno-erotycznego, który idealnie dopełnia kreację głównego bohatera.
Analiza jednostki, zagłębianie zakamarków szalonego umysłu i nostalgiczny powrót do produkcji z lat osiemdziesiątych – to najbardziej chwyciło mnie za serducho w tej książce i mam nadzieję, że Ciebie również rozczuli i być może sprawi, że podniesie Ci się ciśnienie nawet w tym zaczytanym bezruchu.
-----------------------------------------------------
Oldschool pełną gębą!! Thriller/horror typowy dla tych wydawanych w latach osiemdziesiątych. Takie cuda podglądało się za dzieciaka na nielegalu w tv. Świetny powrót do przeszłości, klasyczna struktura, ale niesamowicie wciągająca i nostalgiczna w swoim wydźwięku. Niby trąci myszką, ale każdy fan gatunku doceni, niczym kultowe ambery sprzed lat.
O fabule w kilku słowach:
- eksperymentalne terapie przeprowadzane na przestępcach,
- leczenie traum w bardzo niekonwencjonalny sposób,
- dziwne zbiegi okoliczności 👀💀
- węże, segzy, bomby i wiele innych.
Pełna recenzja wkrótce, z ogromną przyjemnością będę patronować tej pozycji 👌
www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books
February 28, 2025
That was one of the mist nonsensical books I have read. It was hardly believable and hard to read. It was impossible to like any of the characters. Like an overblown short story made into a novel. A bad one.
September 4, 2025
nie było to jakoś złe, ale po prostu nijakie. tożsamość sprawcy od poczatku byla dla mnie oczywista, więc nic mnie tutaj nie zaskoczyło. takie czytadło gdzie nie jesteśmy nawet w stanie polubic żadnego bohatera, bo wszystko to było jakies takie bezosobowe
September 20, 2024
Phobia, his experiments were to take his patients right into the raw centre of their deepest fears, make them come face to face with their fears. These unreasonable and irrational fears could turn these patients into a frenzy or regrettably a killer. A man's fear of snakes made him commit a murder that he otherwise wouldn't have. Five convicted killers going through an experimental therapy program. The author mentions one of his others books, cheeky. One of the patients will be blown up, her ragged gory body hurled across the room, slapped against the wall looking like somebody had poured a gallon of red paint over the blown apart limbs. Another falls 25 stories. The sound like a sack of potatoes hitting gravel, the body burst apart on impact. More death and not a cured patient.
June 20, 2013
I love Graham Masterton and devour everything i can by him, however i feel compelled to write a review about this book because i found it so poorly written.
I can see why he pen-named it as Thomas Luke because its nowhere near the fantastic novels we all know he can write.
The main issue is Dr Ross! Dr Ross said this, Dr Ross did that, Dr Ross was happy Dr Ross was sad etc etc on and on....for Gods sake we know hes a doctor!
Even during a love scene his partner murmured Dr Ross!
Not enough variance and it soon became annoying, why not say `he said` or `he did this or that`....nope, Dr Ross did it again and again maybe 6/7 times repeated on one page.
Poor novel, im sorry to say
I can see why he pen-named it as Thomas Luke because its nowhere near the fantastic novels we all know he can write.
The main issue is Dr Ross! Dr Ross said this, Dr Ross did that, Dr Ross was happy Dr Ross was sad etc etc on and on....for Gods sake we know hes a doctor!
Even during a love scene his partner murmured Dr Ross!
Not enough variance and it soon became annoying, why not say `he said` or `he did this or that`....nope, Dr Ross did it again and again maybe 6/7 times repeated on one page.
Poor novel, im sorry to say
October 25, 2025
When Peter Ross was seven, his little sister died in a swimming pool accident. He developed a crushing fear of swimming. Some years later, Peter’s father threw him into the deep end of the pool, and in his struggles to get out, the boy found that he could swim, and overcame his fear. Dr. Peter Ross grew up to become a brilliant research psychologist, specializing in the study of phobias. And that’s why he’s in Cleveland.
Dr. Ross is exploring the use of “implosion therapy”, overwhelming a phobic person with exposure to what they’re afraid of in a “safe” environment to desensitize them to their fears. He’s been allowed to remodel the Titus E. Frobisher wing of Lakeshore Hospital into a special ward for his experimental volunteers. It contains “The Box”, a room with special projectors that create a 360-degree surround sound film experience of what a person fears most.
His first five patients are all convicted murderers whose phobias led them to kill. Bubba, a West Indian burglar with a fear of snakes. Johnny, a juvenile delinquent with claustrophobia. Barbara, a young woman with agoraphobia. Henry, an aging thief with acrophobia. And Laura, a rape survivor who fears men, and especially the touch of them. Each of them has been offered early parole if they undergo treatment and come out of it cured.
There are a lot of people who are opposed to this project. Other psychologists who think Dr. Ross’ methods are too extreme or counter to good practice. Relatives and friends of the patients’ victims who want punishment, not treatment. Politicians who want to be seen as tough on crime. And of course, the police, especially the very vocal Captain Barnes.
But Dr. Ross seems to be making some progress. Indeed, Barbara is nearing the end of the course of treatment, so she’s allowed a field trip to an open-air park. It doesn’t quite work out, so she heads to Dr. Ross’ apartment as a fallback…only to be killed by a bomb someone planted there.
Captain Barnes investigates, his primary suspects being people connected to Dr. Ross, especially his killer patients. He’s especially interested in Henry, a war veteran with explosives experience…and a cop killer. But despite the police and doctors’ best efforts, the patients die one by one in ways seeming connected to their fears.
This book is a novelization of an early script of Phobia (1980), a poorly received horror movie directed by John Huston and starring Paul Michael Glaser of Starsky fame. It’s easy to tell this was adapted from a movie as several scenes are very cinematic in effect, like the slow pan that reveals the bomb in Dr. Ross’ apartment a few scenes before it explodes.
On the other hand, the literary version allows the writer to get more into information that can’t normally be revealed without tedious infodumps or silly-sounding telepathy.
Dr. Ross is our protagonist through most of the story. He’s a very competitive fellow, determined to win at ice hockey, romance, and curing patients. This can make him come off as arrogant or cold at inopportune moments. He’s currently dating a pretty sculptor, but his co-worker at the hospital he dated for a while still seems to carry a torch for him.
Captain Barnes is an antagonistic force for most of the movie, crude, prone to stereotyping people, and willing to use outdated and possibly illegal methods to interrogate prisoners. He and his main toady are referred to as the “Archie Bunker squad” by the other police at the precinct, who seem anxious for him to screw up, and it’s notable that the cops end up not only not preventing any deaths, but directly contributing to them.
The prisoner patients are surprisingly sympathetic for murderers, and a couple of them are genuinely not criminals outside that killing thing.
I note that one of the reasons the movie performed poorly was that the film poster gave away the big twist, but the movie and the book are trying to conceal the real identity of the killer. As I had not seen this, and the book blurb doesn’t spoil, I was able to enjoy the twist normally.
Content notice: Murder, suicide, death of a child. Disturbing imagery, especially if you have the same phobias as one of the characters. Extramarital sex, including an on-page sex scene. Rape in the backstory. Outdated terms around mental illness, ranging from deliberate bigotry to “just joking” and casual slips. Police brutality. Some strong language.
It’s an okay book with some interesting imagery and a couple of good kills if you’re into that sort of thing. But I can see why it hasn’t been reprinted. Most recommended to horror fans looking for a curiosity.
Dr. Ross is exploring the use of “implosion therapy”, overwhelming a phobic person with exposure to what they’re afraid of in a “safe” environment to desensitize them to their fears. He’s been allowed to remodel the Titus E. Frobisher wing of Lakeshore Hospital into a special ward for his experimental volunteers. It contains “The Box”, a room with special projectors that create a 360-degree surround sound film experience of what a person fears most.
His first five patients are all convicted murderers whose phobias led them to kill. Bubba, a West Indian burglar with a fear of snakes. Johnny, a juvenile delinquent with claustrophobia. Barbara, a young woman with agoraphobia. Henry, an aging thief with acrophobia. And Laura, a rape survivor who fears men, and especially the touch of them. Each of them has been offered early parole if they undergo treatment and come out of it cured.
There are a lot of people who are opposed to this project. Other psychologists who think Dr. Ross’ methods are too extreme or counter to good practice. Relatives and friends of the patients’ victims who want punishment, not treatment. Politicians who want to be seen as tough on crime. And of course, the police, especially the very vocal Captain Barnes.
But Dr. Ross seems to be making some progress. Indeed, Barbara is nearing the end of the course of treatment, so she’s allowed a field trip to an open-air park. It doesn’t quite work out, so she heads to Dr. Ross’ apartment as a fallback…only to be killed by a bomb someone planted there.
Captain Barnes investigates, his primary suspects being people connected to Dr. Ross, especially his killer patients. He’s especially interested in Henry, a war veteran with explosives experience…and a cop killer. But despite the police and doctors’ best efforts, the patients die one by one in ways seeming connected to their fears.
This book is a novelization of an early script of Phobia (1980), a poorly received horror movie directed by John Huston and starring Paul Michael Glaser of Starsky fame. It’s easy to tell this was adapted from a movie as several scenes are very cinematic in effect, like the slow pan that reveals the bomb in Dr. Ross’ apartment a few scenes before it explodes.
On the other hand, the literary version allows the writer to get more into information that can’t normally be revealed without tedious infodumps or silly-sounding telepathy.
Dr. Ross is our protagonist through most of the story. He’s a very competitive fellow, determined to win at ice hockey, romance, and curing patients. This can make him come off as arrogant or cold at inopportune moments. He’s currently dating a pretty sculptor, but his co-worker at the hospital he dated for a while still seems to carry a torch for him.
Captain Barnes is an antagonistic force for most of the movie, crude, prone to stereotyping people, and willing to use outdated and possibly illegal methods to interrogate prisoners. He and his main toady are referred to as the “Archie Bunker squad” by the other police at the precinct, who seem anxious for him to screw up, and it’s notable that the cops end up not only not preventing any deaths, but directly contributing to them.
The prisoner patients are surprisingly sympathetic for murderers, and a couple of them are genuinely not criminals outside that killing thing.
I note that one of the reasons the movie performed poorly was that the film poster gave away the big twist, but the movie and the book are trying to conceal the real identity of the killer. As I had not seen this, and the book blurb doesn’t spoil, I was able to enjoy the twist normally.
Content notice: Murder, suicide, death of a child. Disturbing imagery, especially if you have the same phobias as one of the characters. Extramarital sex, including an on-page sex scene. Rape in the backstory. Outdated terms around mental illness, ranging from deliberate bigotry to “just joking” and casual slips. Police brutality. Some strong language.
It’s an okay book with some interesting imagery and a couple of good kills if you’re into that sort of thing. But I can see why it hasn’t been reprinted. Most recommended to horror fans looking for a curiosity.
October 3, 2023
I bought Phobia simply based on the cover. I'm a huge fan of the 80s/90s horror covers and books. Phobia looked right up my alley. Without reading to much into the the reviews or summary I was going in blind. I had all sorts of ideas based on the cover and couldn't wait to read this one.
The book arrived in the mail, and the first thing I see at the top, "A shocking new thriller from Paramount Pictures" and then a note about the screenplay. "Ok," I thought, "They had plans to make this a movie, at one point." I usually tread lightly when I come across books like these, simply because they tend to read more like a script than anything else (Dr. Death) and it can be chore to read.
Luckily for this book, it is not a chore, BUT it does read EXACTLY as if you were watching a made for TV movie. Think Saturday/Sunday night movie, made for tv, in the late 80's early 90's. So if you are looking for graphic, gory, action and horror, that the cover leads you to believe you are getting, you won't.
This book has me perplexed in reviewing it. I didn't love the book. I wasn't dying to read more. No chapter ever had me turning the page in suspense, or wondering what would happen next. However; I found it extremely easy to read/finish. The book flew by.
When I tell you I felt like I watched a movie rather than read a book, it's no exaggeration. The writing is amazing in how it paints the picture of a bad made for tv movie. The book isn't that clever, and it's easy to see how it will end, but still had me hooked enough to finish.
There is one chapter that really sticks out with me, and it managed to give you a real feel of heights. Once you read the chapter, you will get what I'm referencing. I was disappointed by the lack horror/suspense/action/thrills this book offered, but at the same time I couldn't stop reading it. I hammered this out in two days, but over the course of maybe three hours, so you can knock this one out quick.
The negative points in my review are not the fault of the book, but my own assumptions and expectations going into the book based off the cover. Overall I liked the book, and give it a high 4 stars.
The book arrived in the mail, and the first thing I see at the top, "A shocking new thriller from Paramount Pictures" and then a note about the screenplay. "Ok," I thought, "They had plans to make this a movie, at one point." I usually tread lightly when I come across books like these, simply because they tend to read more like a script than anything else (Dr. Death) and it can be chore to read.
Luckily for this book, it is not a chore, BUT it does read EXACTLY as if you were watching a made for TV movie. Think Saturday/Sunday night movie, made for tv, in the late 80's early 90's. So if you are looking for graphic, gory, action and horror, that the cover leads you to believe you are getting, you won't.
This book has me perplexed in reviewing it. I didn't love the book. I wasn't dying to read more. No chapter ever had me turning the page in suspense, or wondering what would happen next. However; I found it extremely easy to read/finish. The book flew by.
When I tell you I felt like I watched a movie rather than read a book, it's no exaggeration. The writing is amazing in how it paints the picture of a bad made for tv movie. The book isn't that clever, and it's easy to see how it will end, but still had me hooked enough to finish.
There is one chapter that really sticks out with me, and it managed to give you a real feel of heights. Once you read the chapter, you will get what I'm referencing. I was disappointed by the lack horror/suspense/action/thrills this book offered, but at the same time I couldn't stop reading it. I hammered this out in two days, but over the course of maybe three hours, so you can knock this one out quick.
The negative points in my review are not the fault of the book, but my own assumptions and expectations going into the book based off the cover. Overall I liked the book, and give it a high 4 stars.
April 26, 2025
Więcej opinii znajdziesz na www.jakeczyta.blogspot.com
Doktor Peter Ross, gwiazda psychologii z Cleveland i pionier w dziedzinie leczenia fobii, jest przekonany, że znalazł metodę na wyleczenie każdego lęku. Przeprowadzając terapię na piątce skazańców, potrzebuje sukcesu, by udowodnić skuteczność swojej metody.
Kiedy jego najbardziej obiecująca pacjentka nie przechodzi ostatecznego testu, dochodzi do tragicznego wypadku, w którym kobieta ginie. W ciągu kolejnych dni pozostali pacjenci również umierają w okolicznościach, które z pozoru nie są ze sobą powiązane. Policja zaczyna podejrzewać, że to rodziny ofiar morderców mogą próbować zamknąć program leczenia fobii.
Kiedyś zaczytywałem się w Mastertonie i nie wyobrażałem sobie, że przestanę czytać jego książki. To było jednak dawno. Od dłuższego czasu nie trafiłem na żadną jego powieść, która zostałaby ze mną na dłużej.
Fobia to książka, która powinna idealnie wpisywać się w okres, gdy lubiłem twórczość autora, bo została wydana w latach 80. Jednak nie jest to horror, do jakiego Masterton nas przez lata przyzwyczaił.
Nie można mu zarzucić braku warsztatu — dobrze opisane postaci, każda z własną historią, i ciekawa koncepcja pracy nad fobiami zasługują na uznanie. To, co jest tutaj prawdziwym plusem, to sposób przedstawienia głównego bohatera. Masterton świetnie pokazuje lęk doktora przed porażką, co paradoksalnie stawia przed czytelnikiem pytanie: kto tak naprawdę powinien przejść terapię?
Drobne wątki splatają się w spójny finał, ale właśnie zakończenie było dla mnie największym rozczarowaniem. Chociaż zamyka historię, to nie daje poczucia pełnego domknięcia.
Dodatkowo, kilka „głupotek” fabularnych może irytować, ale całościowo Fobia to niezła książka.
Chociaż już dawno wyrosłem z Grahama Mastertona, od czasu do czasu lubię sięgnąć po jego powieść. Raz jest lepiej, raz jest gorzej — tutaj było raczej to drugie. Jutro pewnie już nie będę pamiętał o Fobii.
Doktor Peter Ross, gwiazda psychologii z Cleveland i pionier w dziedzinie leczenia fobii, jest przekonany, że znalazł metodę na wyleczenie każdego lęku. Przeprowadzając terapię na piątce skazańców, potrzebuje sukcesu, by udowodnić skuteczność swojej metody.
Kiedy jego najbardziej obiecująca pacjentka nie przechodzi ostatecznego testu, dochodzi do tragicznego wypadku, w którym kobieta ginie. W ciągu kolejnych dni pozostali pacjenci również umierają w okolicznościach, które z pozoru nie są ze sobą powiązane. Policja zaczyna podejrzewać, że to rodziny ofiar morderców mogą próbować zamknąć program leczenia fobii.
Kiedyś zaczytywałem się w Mastertonie i nie wyobrażałem sobie, że przestanę czytać jego książki. To było jednak dawno. Od dłuższego czasu nie trafiłem na żadną jego powieść, która zostałaby ze mną na dłużej.
Fobia to książka, która powinna idealnie wpisywać się w okres, gdy lubiłem twórczość autora, bo została wydana w latach 80. Jednak nie jest to horror, do jakiego Masterton nas przez lata przyzwyczaił.
Nie można mu zarzucić braku warsztatu — dobrze opisane postaci, każda z własną historią, i ciekawa koncepcja pracy nad fobiami zasługują na uznanie. To, co jest tutaj prawdziwym plusem, to sposób przedstawienia głównego bohatera. Masterton świetnie pokazuje lęk doktora przed porażką, co paradoksalnie stawia przed czytelnikiem pytanie: kto tak naprawdę powinien przejść terapię?
Drobne wątki splatają się w spójny finał, ale właśnie zakończenie było dla mnie największym rozczarowaniem. Chociaż zamyka historię, to nie daje poczucia pełnego domknięcia.
Dodatkowo, kilka „głupotek” fabularnych może irytować, ale całościowo Fobia to niezła książka.
Chociaż już dawno wyrosłem z Grahama Mastertona, od czasu do czasu lubię sięgnąć po jego powieść. Raz jest lepiej, raz jest gorzej — tutaj było raczej to drugie. Jutro pewnie już nie będę pamiętał o Fobii.
May 20, 2025
Poprawnie rozpisany thriller, aczkolwiek każdy kto oglądał jakiś losowy film w telewizji, tak z łatwością obstawi, kto tu jest mordercą. Niemniej nawet z tą wiedzą śledzenie historii okazało się ciekawym doświadczeniem, bowiem przez krótszy format całość jest zwyczajnie przystępniejsza w lekturze.
Cleveland. Ośrodek badawczy zaburzeń psychicznych. Doktor Peter Ross opracowuje tu metodę zwalczania fobii, które nieraz uprzykrzają życie zwykłym ludziom. Badania są jednak na tyle kontrowersyjne, że władze zgadzają się tylko na jeden typ ochotników. Więźniów. Do projektu zgłasza się więc piątka "wolontariuszy".
W czasie terapii ochotnicy są konfrontowani ze swoimi lękami, ale badania nie zawsze dają pożądane efekty. Szybko okazuje się wspomniana piątka w niezłym tempie zaczyna się uszczuplać, a zgony bywają naprawdę efektownie nakreślone. Kto jest sprawcą, a może to tylko wygodne zbiegi okoliczności?
Jak wspomniałem na wstępie, sprawcę można już sobie nakreślić po kwadransie obcowania z książką. Fabuła jest tu zwyczajnie prosta, choć trzeba wziąć poprawkę na to, że jeszcze kilka lat i książka będzie święciła swoje... półwiecze, więc jest to już w swoim gatunku "klasyk". Mógłbym dodać, że jednak z kategorii tych, co szybko weszły i jeszcze szybciej wyszły.
Cleveland. Ośrodek badawczy zaburzeń psychicznych. Doktor Peter Ross opracowuje tu metodę zwalczania fobii, które nieraz uprzykrzają życie zwykłym ludziom. Badania są jednak na tyle kontrowersyjne, że władze zgadzają się tylko na jeden typ ochotników. Więźniów. Do projektu zgłasza się więc piątka "wolontariuszy".
W czasie terapii ochotnicy są konfrontowani ze swoimi lękami, ale badania nie zawsze dają pożądane efekty. Szybko okazuje się wspomniana piątka w niezłym tempie zaczyna się uszczuplać, a zgony bywają naprawdę efektownie nakreślone. Kto jest sprawcą, a może to tylko wygodne zbiegi okoliczności?
Jak wspomniałem na wstępie, sprawcę można już sobie nakreślić po kwadransie obcowania z książką. Fabuła jest tu zwyczajnie prosta, choć trzeba wziąć poprawkę na to, że jeszcze kilka lat i książka będzie święciła swoje... półwiecze, więc jest to już w swoim gatunku "klasyk". Mógłbym dodać, że jednak z kategorii tych, co szybko weszły i jeszcze szybciej wyszły.
February 25, 2025
A nawet 3.5
February 25, 2025
Takie... Nijakie ?
Nie było mroczne ani mrożące krew w żyłach. Na pewno było mi przykro z powodu pacjentów.
Nie było mroczne ani mrożące krew w żyłach. Na pewno było mi przykro z powodu pacjentów.
February 27, 2025
3,75/5⭐️
Zgadłam plot twist na 20 stronie, ale i tak był fun
Zgadłam plot twist na 20 stronie, ale i tak był fun
March 25, 2025
Nie wiem. Lepiej nie czytać, nic nowego ale z drugiej strony nie moge powiedzieć że było to złe. Po porstu nijakie
March 28, 2019
This is a mystery thriller story of 5 patients undergoing therapy for their phobias, when suddenly they start dieing one by one.
I really enjoyed this story. It was a fun and different mystery.
I really enjoyed this story. It was a fun and different mystery.
March 14, 2015
Πρόκειται για ένα βιβλίο γραμμένο από τον Γκράχαμ Μάστερτον, με το ψευδώνυμο Τόμας Λουκ. Το βιβλίο είναι βασισμένο στην ομότιτλη ταινία του John Huston, η οποία απ'όσο βλέπω παίρνει εξαιρετικά μέτριες έως κακές κριτικές, και ας έχει ενδιαφέρον θέμα, και ας είναι σκηνοθετημένη από τον John Huston, αλλά συμβαίνουν κι'αυτά καμιά φορά, τι να κάνουμε. Στα του βιβλίου τώρα. Δεν ήταν ακριβώς τρόμου, γιατί δεν τρόμαξα και τόσο, περισσότερο ήταν ένα ψυχολογικό θρίλερ, με κάποιες καλές σκηνές και αρκετά καλή ατμόσφαιρα, αλλά η γραφή δεν είχε κάτι το εξαιρετικό, δεν ήταν κακή αλλά μάλλον απλή, η γενική ιδέα του βιβλίου ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα, η υπόθεση είχε αρκετό ενδιαφέρον και αυτή, αλλά ήταν κάπως επίπεδη και όχι τόσο αγχώδης όσο θα έπρεπε να είναι για ένα θρίλερ βιβλίο, οι χαρακτήρες όχι τόσο καλά σκιαγραφημένοι και λίγο-πολύ αδιάφοροι, αλλά εντάξει, βιβλίο που βασίζεται σε σενάριο ταινίας είναι και τίποτα παραπάνω. Γενικά ένα σχετικά καλό θρίλερ με τέλος που το είχα φανταστεί μέσες-άκρες αρκετές σελίδες πριν φτάσω έως εκεί, αλλά δεν είχα και ιδιαίτερες προσδοκίες.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews