What do you think?
Rate this book
Galeria koszmarów Feranosa
Galeria koszmarów Feranosa to kompozycja dziewiętnastu różnorodnych tekstów grozy, opatrzonych osobistymi interpretacjami graficznymi dwudziestu artystów.
Dziewięć opowiadań, które prowadzą czytelnika przez upiorne wizje otchłani, demonów, bólu i cierpienia. Dziesięć Dobranocek, których sedno zawsze będzie tuż za horyzontem. Zebrane historie to studium strachu, obnażające ludzkie lęki i słabości.
Dziewięć opowiadań, które prowadzą czytelnika przez upiorne wizje otchłani, demonów, bólu i cierpienia. Dziesięć Dobranocek, których sedno zawsze będzie tuż za horyzontem. Zebrane historie to studium strachu, obnażające ludzkie lęki i słabości.
267 pages, Paperback
Published August 23, 2023
2 people are currently reading
26 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
October 17, 2023
,,Galeria koszmarów Feranosa’’ to antologia opowiadań grozy stworzona w oparciu o kanwę znamienitych motywów tegoż właśnie gatunku. Dziewiętnaście tekstów wraz z kilkunastoma pracami utalentowanych artystów, w istocie składa się na wernisaż kompletnej twórczości literacko – rzemieślniczej. Zarówno pod względem treści, jak i sugestywności wynikającej z portretowania tego, co mroczne, niepokojące oraz nietypowe, całość przedstawia się nadzwyczaj atrakcyjnie; przemówi zaś zwłaszcza do tych, którym szczególnie blisko do równie posępnych klimatów.
Nastrój zebranych dziełek koresponduje bowiem z najróżniejszymi odsłonami horroru – zaprezentowane wizje to wizje nie tylko sensu stricto straszne, lecz po prostu - wzbudzające prawdziwy, żeby nie powiedzieć, wręcz atawistyczny, lęk. Utrzymane w ścisłej konwencji, poza pozornie sensacyjną fabułką, stanowią szeroki przekrój bolączek dręczących duszę niejednego śmiertelnika i – co ważne – będą pretekstem do opowiedzenia właściwych historii: tych, gdzie pierwsze skrzypce grają emocje oraz uczucia.
Sporo więc tutaj przenikliwości i znajomości ludzkiej natury w kontekście samego strachu; strachu nieoswojonego, pierwotnego, stojącego u podstaw gargantuicznej zgrozy; niepewności związanej z sennymi majakami, koszmarami, mamidłami; trwogą przed niezmierzoną potwornością czyhającą w odmętach otchłani; gęstą, oblepiającą psychozą, wymykającą się dalece od obrębu rzeczywistości. To wyjątkowo trafny zabieg, pozwalający w sposób bezpośredni dotknąć głęboko zakorzenionych obaw; tych, które większość z nas ukrywa pod płaszczykiem normalności…
Nastrój zebranych dziełek koresponduje bowiem z najróżniejszymi odsłonami horroru – zaprezentowane wizje to wizje nie tylko sensu stricto straszne, lecz po prostu - wzbudzające prawdziwy, żeby nie powiedzieć, wręcz atawistyczny, lęk. Utrzymane w ścisłej konwencji, poza pozornie sensacyjną fabułką, stanowią szeroki przekrój bolączek dręczących duszę niejednego śmiertelnika i – co ważne – będą pretekstem do opowiedzenia właściwych historii: tych, gdzie pierwsze skrzypce grają emocje oraz uczucia.
Sporo więc tutaj przenikliwości i znajomości ludzkiej natury w kontekście samego strachu; strachu nieoswojonego, pierwotnego, stojącego u podstaw gargantuicznej zgrozy; niepewności związanej z sennymi majakami, koszmarami, mamidłami; trwogą przed niezmierzoną potwornością czyhającą w odmętach otchłani; gęstą, oblepiającą psychozą, wymykającą się dalece od obrębu rzeczywistości. To wyjątkowo trafny zabieg, pozwalający w sposób bezpośredni dotknąć głęboko zakorzenionych obaw; tych, które większość z nas ukrywa pod płaszczykiem normalności…
April 9, 2025
Bardzo ciekawe, mroczne i trochę psychodeliczne wizje. Wiadomo, jak to ze zbiorami bywa kilka jest wybitnych, kilka słabszych ale dla mnie mocne 3.5⭐️
December 31, 2023
„Kiedyś mi tłumaczono, że mężczyźni nie płaczą, ale to nieprawda, nie płaczą tylko martwi. A ja nie chcę być martwy”.
Po bardzo dobrej „Spowiedzi Abysalu” przyszedł czas na kolejną pozycję autorstwa Feranosa, jaką mam okazję przeczytać, a jednocześnie recenzować dla naszej Fantastycznej Karczmy. Przy tej pierwszej zrobił „z buta wjeżdżam” na polską scenę fantastycznych autorów, bezpruderyjnie, miażdżąc konkurencję, byłam wręcz zachwycona debiutancką „Spowiedzią…”, o której oczywiście pisałam w swojej poprzedniej recenzji. Sięgając po nową pozycję od Feranosa, miałam z tyłu głowy, iż nigdy nie byłam fanem książek w formie opowiadań czy antologii, a tym bardziej z gatunku, jakim jest horror i groza. Mimo wszystko, odczuwając sympatię do autora, dzięki unikatowemu debiutowi, schroniłam się pod ciepłym kocykiem z kubkiem gorącej herbaty i ruszyłam w wędrówkę wraz z autorem. „Galeria koszmarów Feranosa” okazała się czymś, co jest niezaprzeczalnie eksperymentalną i mroczną mieszanką pozwalającą spojrzeć w najbardziej mroczne zakamarki ludzkiej jaźni! I to mi się cholernie podoba, w końcu ktoś, kto napisał tak odważną prozę. Woda z mózgu, gnój i szambo, w którym powoli utonęłam! A teraz, zapraszam was do recenzji.
Feranos postanowił w swoich opowiadaniach porwać czytelników w przerażającą wędrówkę po mrocznej otchłani swojej wyobraźni. To niezwykle odważny i oryginalny zbiór nieco dłuższych opowiadań oraz krótszych dobranocek, które wciągają bezpowrotnie czytelnika w surrealistyczną krainę najgorszych majaków i realnego strachu. Podczas czytania kolejnych utworów odkryłam coś znacznie bardziej przerażającego niż zwykły, pospolity horror – koszmary, które okazują się brutalnie ludzkie. To podróż w głąb najmroczniejszych aspektów naszej własnej natury, dotykająca w jakiś inny, niewyjaśniony dla mnie sposób. Muszę przy okazji zwrócić uwagę na opowiadanie „Jelonek”, okazujące się mocno osobistym tekstem, uderzające gdzieś w sam środek mojej wrażliwości, powodując emocjonalne wzruszenie.
Styl Feranosa jest oryginalny, niepowtarzalny – pełny mocnych obrazów (również w formie graficznej, podziwiam każdą ilustrację, wszystkie są cudowne, brawa dla artystów!), języka i atmosfery, które przenosi w nieznane, pełne cierpienia i tortur miejsca. Z każdym kolejnym opowiadaniem budowany jest coraz bardziej mroczny i fascynujący obraz niebanalnej grozy. Feranos posługuje się swoją wyjątkową zdolnością do budowania napięcia, bez pośpiechu rozwija nastrój grozy i strachu.
Autor z pewnością nie trzyma się konwencji i schematów, zaskakując mnie unikalnymi rozwiązaniami, tak jak w opowiadaniu „Miś”. Nieoczekiwane i charakterystyczne (żałujcie, moi drodzy, jeśli jeszcze nie czytaliście!) zakończenie, wywołujące uśmiech na mojej mordce, dość „sympatyczny” ten nasz miś. Klimat, jak i napięcie budowane w samych opowiadaniach można porównać do atmosfery w prozie mistrza Edgara Allana Poe, jednak zmienionej na swój unikalny sposób, powodując mieszankę godną koszmarów Feranosa.
Fani „Spowiedzi Abysalu” i Gorta również znajdą w tym zbiorze smaczek w postaci opowiadania „Dziewczynka i kotek”. Pojawił się tam po raz pierwszy wspomniany na początku bohater. Dla mnie, jako fanki patologicznego kata, fantastyczna rzecz!
Dla tych czytelników, którzy poszukują czegoś oryginalnego z gatunku grozy, niekonwencjonalnego w swojej prostej formule, a czasem nawet zaskakującego, „Galeria Koszmarów Feranosa” będzie idealnie dopasowanym i doskonałym wyborem. To zbiór kilkunastu opowiadań, które nie tylko pozwalają zanurzyć się w najgorsze koszmary autora, ale także skłania nas, czytelników, do refleksji nad działaniem ludzkiego umysłu i tajemnicami, które w nim tkwią, a których tak mocno nie chcemy ujawnić. Dziękuję za tę wspaniałą podróż, wspominałam już, ale powtórzę kolejny raz, woda z mózgu! Dziękuję również za to, że jako Fantastyczna Karczma możemy stać obok i dumnie patronować książce tak wspaniałego autora, jakim jest Feranos.
Egzemplarz recenzencki otrzymany dla Fantastycznej Karczmy oraz we współpracy barterowej z wydawnictwem Magiczne Dlaczemu.
24/45/2023
Po bardzo dobrej „Spowiedzi Abysalu” przyszedł czas na kolejną pozycję autorstwa Feranosa, jaką mam okazję przeczytać, a jednocześnie recenzować dla naszej Fantastycznej Karczmy. Przy tej pierwszej zrobił „z buta wjeżdżam” na polską scenę fantastycznych autorów, bezpruderyjnie, miażdżąc konkurencję, byłam wręcz zachwycona debiutancką „Spowiedzią…”, o której oczywiście pisałam w swojej poprzedniej recenzji. Sięgając po nową pozycję od Feranosa, miałam z tyłu głowy, iż nigdy nie byłam fanem książek w formie opowiadań czy antologii, a tym bardziej z gatunku, jakim jest horror i groza. Mimo wszystko, odczuwając sympatię do autora, dzięki unikatowemu debiutowi, schroniłam się pod ciepłym kocykiem z kubkiem gorącej herbaty i ruszyłam w wędrówkę wraz z autorem. „Galeria koszmarów Feranosa” okazała się czymś, co jest niezaprzeczalnie eksperymentalną i mroczną mieszanką pozwalającą spojrzeć w najbardziej mroczne zakamarki ludzkiej jaźni! I to mi się cholernie podoba, w końcu ktoś, kto napisał tak odważną prozę. Woda z mózgu, gnój i szambo, w którym powoli utonęłam! A teraz, zapraszam was do recenzji.
Feranos postanowił w swoich opowiadaniach porwać czytelników w przerażającą wędrówkę po mrocznej otchłani swojej wyobraźni. To niezwykle odważny i oryginalny zbiór nieco dłuższych opowiadań oraz krótszych dobranocek, które wciągają bezpowrotnie czytelnika w surrealistyczną krainę najgorszych majaków i realnego strachu. Podczas czytania kolejnych utworów odkryłam coś znacznie bardziej przerażającego niż zwykły, pospolity horror – koszmary, które okazują się brutalnie ludzkie. To podróż w głąb najmroczniejszych aspektów naszej własnej natury, dotykająca w jakiś inny, niewyjaśniony dla mnie sposób. Muszę przy okazji zwrócić uwagę na opowiadanie „Jelonek”, okazujące się mocno osobistym tekstem, uderzające gdzieś w sam środek mojej wrażliwości, powodując emocjonalne wzruszenie.
Styl Feranosa jest oryginalny, niepowtarzalny – pełny mocnych obrazów (również w formie graficznej, podziwiam każdą ilustrację, wszystkie są cudowne, brawa dla artystów!), języka i atmosfery, które przenosi w nieznane, pełne cierpienia i tortur miejsca. Z każdym kolejnym opowiadaniem budowany jest coraz bardziej mroczny i fascynujący obraz niebanalnej grozy. Feranos posługuje się swoją wyjątkową zdolnością do budowania napięcia, bez pośpiechu rozwija nastrój grozy i strachu.
Autor z pewnością nie trzyma się konwencji i schematów, zaskakując mnie unikalnymi rozwiązaniami, tak jak w opowiadaniu „Miś”. Nieoczekiwane i charakterystyczne (żałujcie, moi drodzy, jeśli jeszcze nie czytaliście!) zakończenie, wywołujące uśmiech na mojej mordce, dość „sympatyczny” ten nasz miś. Klimat, jak i napięcie budowane w samych opowiadaniach można porównać do atmosfery w prozie mistrza Edgara Allana Poe, jednak zmienionej na swój unikalny sposób, powodując mieszankę godną koszmarów Feranosa.
Fani „Spowiedzi Abysalu” i Gorta również znajdą w tym zbiorze smaczek w postaci opowiadania „Dziewczynka i kotek”. Pojawił się tam po raz pierwszy wspomniany na początku bohater. Dla mnie, jako fanki patologicznego kata, fantastyczna rzecz!
Dla tych czytelników, którzy poszukują czegoś oryginalnego z gatunku grozy, niekonwencjonalnego w swojej prostej formule, a czasem nawet zaskakującego, „Galeria Koszmarów Feranosa” będzie idealnie dopasowanym i doskonałym wyborem. To zbiór kilkunastu opowiadań, które nie tylko pozwalają zanurzyć się w najgorsze koszmary autora, ale także skłania nas, czytelników, do refleksji nad działaniem ludzkiego umysłu i tajemnicami, które w nim tkwią, a których tak mocno nie chcemy ujawnić. Dziękuję za tę wspaniałą podróż, wspominałam już, ale powtórzę kolejny raz, woda z mózgu! Dziękuję również za to, że jako Fantastyczna Karczma możemy stać obok i dumnie patronować książce tak wspaniałego autora, jakim jest Feranos.
Egzemplarz recenzencki otrzymany dla Fantastycznej Karczmy oraz we współpracy barterowej z wydawnictwem Magiczne Dlaczemu.
24/45/2023
September 29, 2023
#współpracabarterowa
Z prawdziwą dumą przedstawiam Wam zbiór niesamowitości, w którym z każdej strony mrok i ciemność oblepia, i tak łatwo nie wypuszcza ze swych plugawych rąk.
Dziesięć dobranocek, dziewięć opowiadań, dzięki którym utkniecie w strefie koszmaru i otrzecie się o krawędź otchłani mroku. Spotkacie się z szaleństwem, które pochłonie wasze umysły i zmierzycie z tym, co się czai w ciemnej otchłani.
"Ciemność w mroku jest niewidoczna."
Dobranocki całkowicie skradły moje serducho. Trafiały w same trzewia. Cechuje je krótka forma, ale za to z mocnym i gęstym klimatem. Proste, krótkie zdania, trafiające w samo sedno bólu bohaterów. Wydobywają z czeluści lęki i koszmary urastające do bezgranicznych rozmiarów. Możemy się w nich przeglądać niczym w lustrze, bo to są także i nasze głęboko skrywane w zakamarkach umysłu. Bardzo charakterystycznym uczuciem, które towarzyszy nam poprzez całą lekturę, jest wrażenie bycia obserwowanym.
"Ofiara zerka w Twoją stronę, ale widzi jedynie czerń."
Osobną kwestią są narratorzy opowiadań. W każdej z historii bohaterom przyszło zmierzyć się z czymś koszmarnym, co na zawsze odmieni ich życia. Sięgając po Galerię Koszmarów Feranosa ujrzycie jednostki, które spotkają na swojej drodze przedziwne rzeczy, mieszczące się poza granicami pojmowania ludzkiego umysłu. Równa pochylnia w dół. Dopada ich szara, beznadziejna egzystencja. Ból i niezrozumienie. Samo życie jest koszmarem. Kruchość życia jest tu mocno odczuwalna. I ta cała marność się zapętla na kolejne pokolenia.
"Ludzie dziedziczą smutek."
Zetknięcie się z czymś plugawym doprowadzającym do obłędu. Ludzie martwi już za życia, są niczym kukły sterowane przez demoniczne ręce. Korzenie mroku zostały w nich zapuszczone już na zawsze. Strach towarzyszy im już po kres życia. Nienasycone plugawe potwory karmiące się ludzkim cierpieniem. Dusze ludzkie są krok po kroku pożerane.
Historie są momentami oniryczne, ale i absurdalne. Rozgrywają się gdzieś na granicy świata nadprzyrodzonego, a może to paranoidalny zwid czy somnambuliczna jazda?
Dodatkowym atutem opowiadań i dobranocek są bogate ilustracje. Feranos wybrał grono uznanych twórców i z ich pomocą sprawił, że galeria jest jeszcze wspanialszym miejscem.
To co? Gotowi śnić? Koszmarnych snów!
Katooola patronuje tylko sztosom!💥
Z prawdziwą dumą przedstawiam Wam zbiór niesamowitości, w którym z każdej strony mrok i ciemność oblepia, i tak łatwo nie wypuszcza ze swych plugawych rąk.
Dziesięć dobranocek, dziewięć opowiadań, dzięki którym utkniecie w strefie koszmaru i otrzecie się o krawędź otchłani mroku. Spotkacie się z szaleństwem, które pochłonie wasze umysły i zmierzycie z tym, co się czai w ciemnej otchłani.
"Ciemność w mroku jest niewidoczna."
Dobranocki całkowicie skradły moje serducho. Trafiały w same trzewia. Cechuje je krótka forma, ale za to z mocnym i gęstym klimatem. Proste, krótkie zdania, trafiające w samo sedno bólu bohaterów. Wydobywają z czeluści lęki i koszmary urastające do bezgranicznych rozmiarów. Możemy się w nich przeglądać niczym w lustrze, bo to są także i nasze głęboko skrywane w zakamarkach umysłu. Bardzo charakterystycznym uczuciem, które towarzyszy nam poprzez całą lekturę, jest wrażenie bycia obserwowanym.
"Ofiara zerka w Twoją stronę, ale widzi jedynie czerń."
Osobną kwestią są narratorzy opowiadań. W każdej z historii bohaterom przyszło zmierzyć się z czymś koszmarnym, co na zawsze odmieni ich życia. Sięgając po Galerię Koszmarów Feranosa ujrzycie jednostki, które spotkają na swojej drodze przedziwne rzeczy, mieszczące się poza granicami pojmowania ludzkiego umysłu. Równa pochylnia w dół. Dopada ich szara, beznadziejna egzystencja. Ból i niezrozumienie. Samo życie jest koszmarem. Kruchość życia jest tu mocno odczuwalna. I ta cała marność się zapętla na kolejne pokolenia.
"Ludzie dziedziczą smutek."
Zetknięcie się z czymś plugawym doprowadzającym do obłędu. Ludzie martwi już za życia, są niczym kukły sterowane przez demoniczne ręce. Korzenie mroku zostały w nich zapuszczone już na zawsze. Strach towarzyszy im już po kres życia. Nienasycone plugawe potwory karmiące się ludzkim cierpieniem. Dusze ludzkie są krok po kroku pożerane.
Historie są momentami oniryczne, ale i absurdalne. Rozgrywają się gdzieś na granicy świata nadprzyrodzonego, a może to paranoidalny zwid czy somnambuliczna jazda?
Dodatkowym atutem opowiadań i dobranocek są bogate ilustracje. Feranos wybrał grono uznanych twórców i z ich pomocą sprawił, że galeria jest jeszcze wspanialszym miejscem.
To co? Gotowi śnić? Koszmarnych snów!
Katooola patronuje tylko sztosom!💥
October 8, 2023
Jak pewnie zauważyliście, lubię czytać horrory. Zawsze zastanawiało mnie to, w jaki sposób czytanie może wywoływać takie same emocje, jak oglądanie filmu grozy. Otóż może, a czasami zdarza się, że lektura przerazi jeszcze mocniej niż ekranizacja. A jeżeli do tej pory nie daliście się przekonać co do tego gatunku literatury, polecam spróbować z krótką formą. Można zacząć, na przykład od „Galerii koszmarów Feranosa”.
„Galeria koszmarów Feranosa” to dziewięć opowiadań grozy i dziesięć, tzw. dobranocek. Jest to zbiór tekstów o różnym charakterze, ale mających jedno zadanie - lekko przestraszyć, jak to na grozę przystało. Tutaj króluje oniryzm. Jawa miesza się ze snem, a raczej z koszmarem. Tutaj nic nie jest pewne po zamknięciu oczu. Autor niejednokrotnie sięga po motyw okultyzmu, który jest tutaj przedstawiony w jakby romantycznym świetle. A to wszystko właśnie w takiej sennej otoczce. Czytelnik zdaje się w tym wszystkim gubić zupełnie jak bohaterowie opowiadań. Oni też nie wiedzą, co się dzieje. Jakby siła wyższa bawiła się nimi niczym marionetkami. Jakby zło czerpało niesamowitą radość i satysfakcję z dezorientacji i bliskości postradania zmysłów przez bohaterów.
Autor sięga po najczarniejsze z ludzkich koszmarów. Wie, że noc i ciemność to idealne warunki do stworzenia przerażających wizji, które męczą człowieka w czasie snu. Czytając opowiadania zawarte w tej książce odczuwa się zarówno strach, jaki towarzyszy bohaterom, ale też smutek wywołany nieuchronnością pewnych wydarzeń. A to wszystko opisane w bardzo ciekawym, wciągającym stylu.
„Galeria koszmarów Feranosa” to bardzo dobry zbiór opowiadań grozy, który polecam osobom chcącym rozpocząć swoją przygodę z pisanym horrorem. Każdy z tekstów jest inny i sięga po inną charakterystyczną cechę gatunku - horror przygodowy, oniryzm, okultyzm, motyw zemsty itp. Przeczytanie tego zbioru było bardzo ciekawym doświadczeniem i zachętą do sięgnięcia po więcej. Dodam jeszcze, ze moim faworytem jest opowiadanie pt. „Miś”.
Na koniec wspomnę, że cała książka jest zbogacona o ilustracje. Autor zaprosił do współpracy artystów, którzy zobrazowali treść według swojej wyobraźni i interpretacji. Muszę przyznać, że niektóre z grafik są jednocześnie przerażające, niepokojące, ale i fascynujące.
Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Dlaczemu
„Galeria koszmarów Feranosa” to dziewięć opowiadań grozy i dziesięć, tzw. dobranocek. Jest to zbiór tekstów o różnym charakterze, ale mających jedno zadanie - lekko przestraszyć, jak to na grozę przystało. Tutaj króluje oniryzm. Jawa miesza się ze snem, a raczej z koszmarem. Tutaj nic nie jest pewne po zamknięciu oczu. Autor niejednokrotnie sięga po motyw okultyzmu, który jest tutaj przedstawiony w jakby romantycznym świetle. A to wszystko właśnie w takiej sennej otoczce. Czytelnik zdaje się w tym wszystkim gubić zupełnie jak bohaterowie opowiadań. Oni też nie wiedzą, co się dzieje. Jakby siła wyższa bawiła się nimi niczym marionetkami. Jakby zło czerpało niesamowitą radość i satysfakcję z dezorientacji i bliskości postradania zmysłów przez bohaterów.
Autor sięga po najczarniejsze z ludzkich koszmarów. Wie, że noc i ciemność to idealne warunki do stworzenia przerażających wizji, które męczą człowieka w czasie snu. Czytając opowiadania zawarte w tej książce odczuwa się zarówno strach, jaki towarzyszy bohaterom, ale też smutek wywołany nieuchronnością pewnych wydarzeń. A to wszystko opisane w bardzo ciekawym, wciągającym stylu.
„Galeria koszmarów Feranosa” to bardzo dobry zbiór opowiadań grozy, który polecam osobom chcącym rozpocząć swoją przygodę z pisanym horrorem. Każdy z tekstów jest inny i sięga po inną charakterystyczną cechę gatunku - horror przygodowy, oniryzm, okultyzm, motyw zemsty itp. Przeczytanie tego zbioru było bardzo ciekawym doświadczeniem i zachętą do sięgnięcia po więcej. Dodam jeszcze, ze moim faworytem jest opowiadanie pt. „Miś”.
Na koniec wspomnę, że cała książka jest zbogacona o ilustracje. Autor zaprosił do współpracy artystów, którzy zobrazowali treść według swojej wyobraźni i interpretacji. Muszę przyznać, że niektóre z grafik są jednocześnie przerażające, niepokojące, ale i fascynujące.
Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Dlaczemu
May 30, 2025
"Galeria koszmarów Feranosa" to fascynująca podróż przez mroczne zakamarki ludzkiej wyobraźni. Książka wciąga od pierwszej strony, oferując czytelnikowi niezapomniane przeżycia pełne napięcia i tajemnic.
Feranos mistrzowsko buduje atmosferę grozy, wprowadzając nas w świat pełen niepokojących obrazów i zaskakujących zwrotów akcji. Jego bohaterowie są niezwykle dobrze wykreowani, a ich losy trzymają w napięciu do samego końca.
"Galeria koszmarów Feranosa" to zbiór opowiadań, swoistych obrazów w galerii, przeplatanych Dobranockami. Każdy obraz w galerii kryje w sobie historię, która wciąga bohaterów w coraz głębsze warstwy koszmarów. Koszmarów, które każdy z nas ma w głowie, koszmarów będącymi punktem zapalnym naszych wewnętrznych horrorów. Natomiast Dobranocki są swoistymi poematami, które wpełzają nam pod powieki, kiedy próbujemy zasnąć.
Książka jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji, a atmosfera grozy i napięcia utrzymuje się przez całą opowieść. To historia o walce z własnymi demonami, odkrywaniu prawdy i próbie przetrwania w świecie, gdzie granica między rzeczywistością a koszmarem jest niezwykle cienka.
To idealna lektura dla miłośników horroru i thrillerów, którzy szukają czegoś więcej niż tylko strachu – "Galeria koszmarów Feranosa" to prawdziwa uczta dla wyobraźni, która pozostawia trwały ślad w pamięci.
Moim ulubionym opowiadaniem jest „Miś”, czyli „Toy Story” w wersji hard. Natomiast opowiadaniem, które kompletnie mnie zaskoczyło oraz tym o którym pomyślałam, że tym razem horrorem, będzie rzeczywistość, to „ Jelonek”.
Gorąco zachęcam do lektury i dajcie znać, które opowiadanie najbardziej zapadło wam w pamięć.
Feranos mistrzowsko buduje atmosferę grozy, wprowadzając nas w świat pełen niepokojących obrazów i zaskakujących zwrotów akcji. Jego bohaterowie są niezwykle dobrze wykreowani, a ich losy trzymają w napięciu do samego końca.
"Galeria koszmarów Feranosa" to zbiór opowiadań, swoistych obrazów w galerii, przeplatanych Dobranockami. Każdy obraz w galerii kryje w sobie historię, która wciąga bohaterów w coraz głębsze warstwy koszmarów. Koszmarów, które każdy z nas ma w głowie, koszmarów będącymi punktem zapalnym naszych wewnętrznych horrorów. Natomiast Dobranocki są swoistymi poematami, które wpełzają nam pod powieki, kiedy próbujemy zasnąć.
Książka jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji, a atmosfera grozy i napięcia utrzymuje się przez całą opowieść. To historia o walce z własnymi demonami, odkrywaniu prawdy i próbie przetrwania w świecie, gdzie granica między rzeczywistością a koszmarem jest niezwykle cienka.
To idealna lektura dla miłośników horroru i thrillerów, którzy szukają czegoś więcej niż tylko strachu – "Galeria koszmarów Feranosa" to prawdziwa uczta dla wyobraźni, która pozostawia trwały ślad w pamięci.
Moim ulubionym opowiadaniem jest „Miś”, czyli „Toy Story” w wersji hard. Natomiast opowiadaniem, które kompletnie mnie zaskoczyło oraz tym o którym pomyślałam, że tym razem horrorem, będzie rzeczywistość, to „ Jelonek”.
Gorąco zachęcam do lektury i dajcie znać, które opowiadanie najbardziej zapadło wam w pamięć.
January 21, 2026
Lubicie czytać opowiadania, czy (podobnie jak ja) lepiej czujecie się w dłuższej formie?
***
To był mój pierwszy booktour, więc emocje i oczekiwania - wiadomo - wywindowane. Lubię się bać, lubię mrok, ale z opowiadaniami mam relację typu: wracam, odchodzę, znowu wracam. Daję im szansę co jakiś czas. Tu też ją dałam.
Jak to w zbiorach bywa - poziom był bardzo nierówny.
Najmniej kupiły mnie Dobranocki - krótkie, mroczne formy stylizowane na bajeczki przed pójściem spać. Za dużo abstrakcji, za dużo psychodelii, nie umiałam się w nie wczuć.
Co do opowiadań - "Światło upadłych" - absolutnie tak. Czułam klimat jak w "Szczelinie" Kariki: gęsto, duszno, niepokojąco. Dokładnie ten rodzaj mroku, który wchodzi pod skórę nie pytając o pozwolenie.
"Królestwo pleśni i kości" - językowo sztos. Wulgarnie, z humorem, z pięknym sarkazmem. Brudne, ale świadome. Takie rzeczy lubię.
"Obrazki", "Jelonek" i "Nie otwierać" miały świetne, bardzo obiecujące początki. Niestety - finał nie dowiózł. Liczyłam na inne rozwiązania, skręt w inna stronę, coś bardziej hm... rzeczywistego? Został lekki niedosyt.
Ogromny plus za ilustracje - naprawdę robią z tej książki małą galerię sztuki. Klimatyczne, niepokojące, idealnie współgrają z treścią.
Sama treść? Bardzo mroczna, momentami jak wpadnięcie w cudzy, pokręcony koszmar. W wirującą czarną dziurę. Dużo obłędu, dużo psychodelii, mrok wylewa się z każdej strony. Dla mnie chwilami aż za bardzo.
Czy warto? Tak, warto poznać.
Czy mnie przekonało do opowiadań? Nadal nie do końca.
Ale próbowałam. I pewnie spróbuję znowu... 😎
***
Booktour u @ksiazkowe_poczynania
***
To był mój pierwszy booktour, więc emocje i oczekiwania - wiadomo - wywindowane. Lubię się bać, lubię mrok, ale z opowiadaniami mam relację typu: wracam, odchodzę, znowu wracam. Daję im szansę co jakiś czas. Tu też ją dałam.
Jak to w zbiorach bywa - poziom był bardzo nierówny.
Najmniej kupiły mnie Dobranocki - krótkie, mroczne formy stylizowane na bajeczki przed pójściem spać. Za dużo abstrakcji, za dużo psychodelii, nie umiałam się w nie wczuć.
Co do opowiadań - "Światło upadłych" - absolutnie tak. Czułam klimat jak w "Szczelinie" Kariki: gęsto, duszno, niepokojąco. Dokładnie ten rodzaj mroku, który wchodzi pod skórę nie pytając o pozwolenie.
"Królestwo pleśni i kości" - językowo sztos. Wulgarnie, z humorem, z pięknym sarkazmem. Brudne, ale świadome. Takie rzeczy lubię.
"Obrazki", "Jelonek" i "Nie otwierać" miały świetne, bardzo obiecujące początki. Niestety - finał nie dowiózł. Liczyłam na inne rozwiązania, skręt w inna stronę, coś bardziej hm... rzeczywistego? Został lekki niedosyt.
Ogromny plus za ilustracje - naprawdę robią z tej książki małą galerię sztuki. Klimatyczne, niepokojące, idealnie współgrają z treścią.
Sama treść? Bardzo mroczna, momentami jak wpadnięcie w cudzy, pokręcony koszmar. W wirującą czarną dziurę. Dużo obłędu, dużo psychodelii, mrok wylewa się z każdej strony. Dla mnie chwilami aż za bardzo.
Czy warto? Tak, warto poznać.
Czy mnie przekonało do opowiadań? Nadal nie do końca.
Ale próbowałam. I pewnie spróbuję znowu... 😎
***
Booktour u @ksiazkowe_poczynania
January 2, 2025
Tego autora poznałam przy powieści „Spowiedź Abysalu”, podobało mi się więc zakupiłam „Galeria Koszmarów Feranosa”.
No i się nie zawiodłam.
Jaka ta książka była rozkosznie pojechana, psychodeliczna, ocierającą o utratę zmysłów.
Oprócz opowiadań, znajdziemy tu również dobranocki. Posępne , dziwne, pełne chaosu, bez logicznego zakończenia.
Całość podszyta jest niepokojem, chorymi wizjami bohaterów, mrocznym klimatem które przyprawiają o ciarki na plecach.
Moje ulubione opowiadanie to „Miś” 😊
Całości dopełniają cudne, creepy ilustracje polskich artystów.
To nie książka dla każdego, a raczej dla prawdziwych koneserów horroru.
No i się nie zawiodłam.
Jaka ta książka była rozkosznie pojechana, psychodeliczna, ocierającą o utratę zmysłów.
Oprócz opowiadań, znajdziemy tu również dobranocki. Posępne , dziwne, pełne chaosu, bez logicznego zakończenia.
Całość podszyta jest niepokojem, chorymi wizjami bohaterów, mrocznym klimatem które przyprawiają o ciarki na plecach.
Moje ulubione opowiadanie to „Miś” 😊
Całości dopełniają cudne, creepy ilustracje polskich artystów.
To nie książka dla każdego, a raczej dla prawdziwych koneserów horroru.
October 28, 2025
Feranos, mrugnij dwa razy jeśli potrzebujesz pomocy.
Po pierwsze uważam, że tytuł jest jak najbardziej adekwatny do zawartości - jest koszmarnie i sennie, a ilustracje dodatkowo oddziałują na wyobraźnię. Nie powiem, że czytało się "przyjemnie" - niektóre opowiadania wywołały we mnie naprawdę silne emocje i raczej te trudne. Lęk, mrok, cierpienie i ludzka niedoskonałość wylewają się ze stron "Galerii". Jest tutaj lekka schematyczność gdzieniegdzie, natomiast dobrze się czyta i polecam dla miłośników onirycznej konsternacji i zdezorientowania, bo to Feranos wykorzystuje fenomenalnie. Smacznej kawusi
Po pierwsze uważam, że tytuł jest jak najbardziej adekwatny do zawartości - jest koszmarnie i sennie, a ilustracje dodatkowo oddziałują na wyobraźnię. Nie powiem, że czytało się "przyjemnie" - niektóre opowiadania wywołały we mnie naprawdę silne emocje i raczej te trudne. Lęk, mrok, cierpienie i ludzka niedoskonałość wylewają się ze stron "Galerii". Jest tutaj lekka schematyczność gdzieniegdzie, natomiast dobrze się czyta i polecam dla miłośników onirycznej konsternacji i zdezorientowania, bo to Feranos wykorzystuje fenomenalnie. Smacznej kawusi
January 14, 2026
"Nie była moją osobą, której chciałem powiedzieć wszystko. Była moim wszystkim, któremu nie musiałem mówić nic."
Często śnią Wam się koszmary?
Czego dotyczą?
Ja najczęściej nie mogę trafić do swojego mieszkania na obskurnym blokowisku. Winda nie zatrzymuje się na moim piętrze, muszę iść schodami gdzie w każdym zakamarku czai się mrok i ktoś kto mnie obserwuje...postanowiam uciec windą zjeżdżając na dół i tutaj zaczyna się drugi koszmar. Winda zjeżdża poniżej poziomu parteru do piwnic...
"Galeria koszmarów Feranosa" to zbiór opowiadań oraz kołysanek. Teksty są bardzo klimatyczne. Wciągają i mącą w głowie. Pokazują psychodeliczny świat jak ze snu, z którego nie zawsze można się wydostać. Początkowe opowiadania nie do końca do mnie przemówiły, ale podczas "Abysalnego poematy" coś kliknęło i już nie mogłam się oderwać.
Ta książka to nie tylko słowa, to także obrazy!
Galeria niesamowitych grafik i rysunków, które odwołanie oddają klimat książki i robią piorunujące wrażenie.
To chyba nie przypadek, że moje spotkanie z twórczością Feranosa zakończyło się nocnym koszmarem?
Gorąco zachęcam do lektury!
Książkę przeczytałam w ramach #booktour zorganizowanego przez @popkulcik 🖤
Dziękuję! 🫶
Często śnią Wam się koszmary?
Czego dotyczą?
Ja najczęściej nie mogę trafić do swojego mieszkania na obskurnym blokowisku. Winda nie zatrzymuje się na moim piętrze, muszę iść schodami gdzie w każdym zakamarku czai się mrok i ktoś kto mnie obserwuje...postanowiam uciec windą zjeżdżając na dół i tutaj zaczyna się drugi koszmar. Winda zjeżdża poniżej poziomu parteru do piwnic...
"Galeria koszmarów Feranosa" to zbiór opowiadań oraz kołysanek. Teksty są bardzo klimatyczne. Wciągają i mącą w głowie. Pokazują psychodeliczny świat jak ze snu, z którego nie zawsze można się wydostać. Początkowe opowiadania nie do końca do mnie przemówiły, ale podczas "Abysalnego poematy" coś kliknęło i już nie mogłam się oderwać.
Ta książka to nie tylko słowa, to także obrazy!
Galeria niesamowitych grafik i rysunków, które odwołanie oddają klimat książki i robią piorunujące wrażenie.
To chyba nie przypadek, że moje spotkanie z twórczością Feranosa zakończyło się nocnym koszmarem?
Gorąco zachęcam do lektury!
Książkę przeczytałam w ramach #booktour zorganizowanego przez @popkulcik 🖤
Dziękuję! 🫶
August 31, 2023
Uwielbiam ten zbiór opowiadań 🩵🩷
Każda z odrębnych historii ma swój wyjątkowy mroczny klimat, jakiego jeszcze nie znałam. Zakochałam się w opowiadaniu dziewczynka i kotek oraz miś, no dobra w sumie to praktycznie we wszystkich nie umiem wymienić jednego 😂
Historie przenoszące w świat rodem z koszmarów sennych, balansujące na granicy obłędu, wykraczające poza sferę wyobraźni i w dziwny sposób wywołujące prawdziwe dreszcze. Koniecznie musicie to przeczytać, ale uważajcie, zachowajcie czujność, nie zamykajcie oczu i pozostańcie ...w świetle 🩷🩵
Każda z odrębnych historii ma swój wyjątkowy mroczny klimat, jakiego jeszcze nie znałam. Zakochałam się w opowiadaniu dziewczynka i kotek oraz miś, no dobra w sumie to praktycznie we wszystkich nie umiem wymienić jednego 😂
Historie przenoszące w świat rodem z koszmarów sennych, balansujące na granicy obłędu, wykraczające poza sferę wyobraźni i w dziwny sposób wywołujące prawdziwe dreszcze. Koniecznie musicie to przeczytać, ale uważajcie, zachowajcie czujność, nie zamykajcie oczu i pozostańcie ...w świetle 🩷🩵
March 16, 2025
Mniej krwawo i niepotrzebnie brutalnie niż spowiedź abysalu, ale zasadniczo nic nie poszło do przodu stylistycznie. Każde opowiadanie opiera się na plot twiście, aby maksymalnie obrzydzić i wykrzywić coś z miłym skojarzeniem. Ot rzeźnia, raczej mało tu zgrabnego horroru a dużo mięsa. Nie mój klimat.
September 6, 2025
Nie podobał mi się styl jakim zostały napisane te opowiadania. Wszystko działo się bardzo szybko, mało opisów, krótkie zdania. Ja nie miałam czasu się wczuć w te historie. To ma potencjał, naprawdę, ale jakby było dłuższe, bardziej opisowe. Szybko przedstawione potwory czy brutalne sceny nie robią na mnie większego wrażenia.
No i lektor w audiobooku nie pomagał niestety.
No i lektor w audiobooku nie pomagał niestety.
April 24, 2024
Opowiadanie o Misiu podbiło moje serce.
Dużo mroku, oniryzmu… Myślę, że dużo osób odnalazłoby się w tych klimatach.
Feranos na żywo jest genialną osobą 🫡
Dużo mroku, oniryzmu… Myślę, że dużo osób odnalazłoby się w tych klimatach.
Feranos na żywo jest genialną osobą 🫡
January 28, 2026
To było naprawdę zacne. Więcej napiszę wkrótce.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews