Twee Luitenanten

by Stefano Keizers

Nederlandse Portrait of the Artist as a Young Man ; het ontstaan van Stefano Keizers

Genres: Humor, Comedy

Paperback

Published March 10, 2020

Reviews

[Marie]

Wil ik dit boek lezen omdat het kwam in de slimste mens? Ja ❤️

[Reinier]

Een poosje was het grappig, toen werd het saai. Ja, weer pagina 33.
Het idee om de draak te steken met het boek, dat is wat me aanspreekt. Eerlijk gezegd vond ik de achterkant van het boek het grappigste. Ik had meer van dat verwacht.
Misschien was het grappiger als Stefano Keizers het had voorgelezen.

[Jesse]

Als je dit boek niet kan of wil begrijpen dan ontbreekt het je aan humor óf je neemt het leven te serieus.

~geluisterd als luisterboek

[Evan Broeren]

Het duurde even om door dit boek heen te komen, want het was te voelen dat Gover het meeste had geschreven toen hij niet lekker in z'n vel zat (wat hij had verteld tijdens het uitdelen van het boek). Ik kan het absurdisme en het spelen met (de verwachtingen van) de lezer wel heel erg waarderen. Soms moest ik ook wel lachen, de paginanummers staan intentioneel verkeerd en sommige hoofdstukken bevatten zeer weinig plot (of geen, dus gespeeld met verwachtingen van een boek). De tekeningen vind ik ook een leuke toevoeging, lekker absurd.

[Nymphadora reads]

Dit boek is eigenlijk een beetje absurd maar om de één of andere reden is het leuk om zo iets absurd te lezen. Ik heb het boek in 1 ochtend uitgelezen. Ik snap niet helemaal wat ik nu precies gelezen heb maar soms mag dat ook eens.. Ideaal om te lezen als je geen zin hebt in een boek met te veel personages en plaatsen die je in de war brengen. Ook leuk dat de pagina's een alternatieve indeling hebben.

[Matthijs Leest]

Genialiteit en gekte kunnen heel dicht bij elkaar liggen, zo bewijst alles-of-nietskunner Gover Meit/Stefano Keizers opnieuw met dit boek dat 'alle regels van de schrijversopleiding aan zijn laars lapt', maar tegelijkertijd een postmodern/dadaïstisch kunstwerk uit dát boekje is.

De twee luitenanten lijken Gover Meit en zijn alterego Stefano Keizers te zijn. In interviews gaf Gover aan dat Stefano ontstaan is in de vijf jaar waarin deze flarden tekst zijn geschreven, vijf jaren uit het leven van een onbegrepen kunstenaar en kluizenaar. Gitzwart, kritisch op zichzelf (overal wondjes, puisten, pukkels) ondanks de hoge dunk van de talenten van de kunstenaar, doodsbang dat hij zijn familie teleurstelt (alle vrouwen huilen in zijn buurt).

Op allerlei manieren beschrijft Gover hoe Stefano hem begint te vergezellen. De vriend die er altijd is, maar nooit productief is, zijn chocolade op komt eten, het varken waar de Chinese draak niets aan had, dat geen viking was.

Wat er allemaal waar is aan dit boek, is niet te zeggen. Een gruwelijke moord op zijn familie, een leven op een eiland met een rots met zijn oma die ook alleen maar bonen wil, een ontmoeting met een rapper die zijn geld 'leent' in de FEBO waar hij al een halfuur op zijn bestelling moet wachten... er is hoe dan ook een hoop (knap en grappig!) verzonnen. Maar onder al deze onzin lijkt de schrijver zich ook verrassend eerlijk bloot te geven, als een Jim Carrey die in de film Man on the moon een heel knappe weergave van de even gekke kunstenaar Andy Kaufman weergeeft.

Twee Luitenanten zal zeker niet voor iedereen geschikt zijn, maar als je Stefano Keizers een boeiend persoon/personage vindt, dan is dit boek een prachtige en hilarische toevoeging aan hem.

[Ayla Colman]

Als dit niet van Gover was had ik minder geduld gehad, maar als het niet van Gover was had ik het nooit gelezen.

[Jasmijn Rowling]

Boek geluisterd op spotify , ingesproken door Stefano zelf, dit voegt toe bij de ervaring van het boek. Het boek is absurdistisch en uniek. Ik heb gelachen en was af en toe verbaasd. De woordspeling is mooi en de poëzie en lol voor schrijven spat er van af. Veel dingen die gebeuren die in het boek gebeuren zijn niet logisch, maar daar hou ik wel van.

[Amber]

Een heel absurd boek :) Geschreven in zijn dagen dat hij als kluizenaar en verdwaalde kunstenaar door het leven ging. Eigenlijk is het boek best grappig maar weet je wel ergens dat hij serieus van het patje is gegaan.
Sommige hoofdstukken hebben geen tekst. :)
Ik heb zijn boek geluisterd op Storytel, super tof want hij heeft het zelf ingesproken!

[Kees M]

Wat heb ik nu eigenlijk gelezen. Is het een biografie van de schrijver? Is het fictie? Wat?
Het is een kijkje in iemands hoofd die een kijkje heeft in zijn eigen hoofd of in een andere dimensie. En is die andere dimensie niet gewoon onze wereld?
Er is wel een les uit te trekken. Blijf van de drugs af. Wie, de Hoofdpersoon of de schrijver?.....

[Maxime Es]

Ik heb dit boek gekregen. Echter is dit niet mijn cup of tea.

Ik denk dat de invulling van het boek erg creatief is, maar de verhalen en de manier waarop spreekt mij gewoon niet zo aan, ik vind het ook niet echt grappig.

Ik kan me wel voorstellen dat andere mensen dit leuk vinden!

[Ceasium]

Als je jezelf niet te serieus neemt, dan is het een boek vol slechte (goede) humor.

[Lenny]

Vaagheid in geschriften

[Anita]

Stefano Keizers

[Inja]

Hoofdstuk 52 is mijn favoriet. Verder: ?!. Luisterboek is aan te raden.

[Martijn Van]

Aan het begin erg grappig maar op een gegeven moment meer opmaak dan inhoud.

[Luna Wetzels]

Ronduit hilarisch

[JW Tjooitink]

Meer een schreeuw om hulp dan een boek. Een boel humor op metaniveau rond het concept 'boek', maar de beste grap is de kostprijs van 19.99.

[Viktor Couton]

Wat een heerlijke hoop waan-/onzin
Vaak hardop gelachen, maar me vooral non stop afgevraagd wat ik ervan moest denken. Gaat echt alle kanten op. Ik zou het niet aanraden maar je mag het wel lezen.

[Tineke]

Lekker weird.