Na haar studie is Kaat blijven hangen bij haar bijbaan in de beachclub. Als ze bevriend raakt met Oliver, een van de klanten, vertelt hij dat het niet goed gaat tussen hem en zijn vriendin Liv. Hij probeert de relatie te redden met gedichten en liefdesbrieven die bol staan van de clichés. Kaat schiet direct in de actiestand. In het geheim herschrijft ze Olivers liefdesbrieven aan Liv. Met succes: de relatie tussen die twee bloeit weer op. Maar Kaat raakt in de war als ze jaloezie voelt; dit was toch juist wat ze wilde?
Chantal Claassen doet het opnieuw. Met ‘Briefpost’ heeft ze alweer een fijne feelgoodroman gelezen die deze zomer niet misstaat in je koffer of in je strandtas. Door haar beeldende schrijfstijl waan je je samen met Kaat op het strand, waar ze keihard werkt in de strandtent van Benjamin en Jesse en waar de romantiek dit keer op een heel andere manier hoogtij viert.
De auteur heeft aan dit boek oprechte emoties en heftige verhaallijnen toegevoegd die het verhaal naar een hoger niveau tillen – met als groot hoogtepunt één bepaalde scène op het strand waarbij zakdoekjes geen overbodige luxe zijn. Deze heftige onderwerpen – als rouwen, spijt, het dragen van een last van een ander tot bescherming – maken hoofdkarakter Kaat menselijk, begrijpelijk en iemand die je wil beschermen.
Toch moet ik volledig eerlijk zijn: soms voelde de andere verhaallijn iets te langdradig aan om overtuigend te zijn. Maar dat deed weinig af aan mijn plezier. Ik heb – toen ik eenmaal echt in dit verhaal zat – met haar meegeleefd, bijna meegehuild en kon alleen maar smachten op een fijne toekomst voor haar. Op romantisch vlak en daarbuiten.
Na het afronden van haar Engelse studies en een tweejarig verblijf als au-pair in Engeland, is Kaat zoals ze het zelf zegt -tussen banen- aan het werk bij Beachclub Esperanza. Haar ambitie is om weer terug te keren naar het door haar geliefde Engeland, maar een relatiebreuk, problemen in het gezin van haar zus en een persoonlijk drama zorgen ervoor dat ze zich er niet toe kan zitten om daadwerkelijk die stap te nemen. Bovendien heeft ze het goed naar haar zin op het werk en samen met haar goede vriendin kunnen ze de meest vervelende studenten aan. Op een avond treft ze een aantrekkelijke man in de beachclub die zijn verdriet lijkt te verdrinken. Niet lang daarna komt ze erachter dat deze man, genaamd Oliver, relatieproblemen heeft met zijn vriendin Liv en dat hij haar probeert terug te winnen door het schrijven van liefdesgedicht. Het gedicht is echter zo rampzalig slecht dat ze buiten medeweten van Oliver de liefdesbrieven van hem herschrijft en met succes, de relatie tussen Oliver en Liv wordt weer hersteld. En wordt het niet eens tijd dat Kaat voor zich zelf en haar eigen geluk gaat kiezen? Wat wil Kaat?
Een feelgood roman met diepgang. Niet alles is rozengeur en maneschijn. De karakters in het boek zijn als in het echte leven. Heel herkenbaar. Kaat denk aan je zelf, was wat ik vaak dacht terwijl ik las. Je mag best ook eens aan jezelf denken.
Als ik een klein puntje van opbouwende kritiek mag noemen, is dat het voor mijn gevoel wat lang duurde voordat de romantiek zijn toetreden deed, daar had ik nog wel iets langer van willen genieten.
Na het lezen van ‘Flessenpost’ geschreven door Chantal Claassen was ik erg lovend over haar debuut. Mijn enthousiasme was dan ook groot toen het vervolg van de reeks , ‘Briefpost’ , bij mij in de bus viel. De vrolijke, zomerse cover trok meteen mijn aandacht. Dit zorgde ervoor dat ik enkele verwachtingen had van dit boek.
In ‘Briefpost’ volgen we het verhaal van de zorgzame Kaat. Ze is na haar studies terecht gekomen bij de Beachclub en daar is ze nu nog steeds werkzaam. Tijdens haar werk raakt ze bevriend met Oliver die haar meer vertelt over zijn misgelopen relatie met Liv. Tevergeefs probeert hij zijn relatie te redden door het schrijven van gedichten, maar deze missen een vleugje romantiek. Kaat, die erg goed kan schrijven en anderen graag helpt, begint de brieven te herschrijven voor hem. Dit is een enorm succes en de relatie komt terug tot bloei, maar wat Kaat niet had verwacht is dat haar hart zich tegen haar zou keren. Waarom kan ze aan niemand anders meer denken dan aan Oliver?
De focus in dit verhaal ligt op de levens van Kaat en Oliver. De personages die we eerder hebben leren kennen in ‘Flessenpost’ komen kort aan bod, maar de nadruk ligt niet bij hen. Dit zorgt ervoor dat het verhaal perfect losstaand te lezen is. Als lezer zal je dus geen belangrijke details missen, alhoewel het oprecht fijn is om te zien hoe het de anderen is vergaan. De Beachclub voelde even als thuiskomen.
De thema’s die in dit verhaal centraal staan zijn liefde, vriendschap, familie maar ook rouw. Elk aspect komt uitgebreid aan bod en ook delicatere onderwerpen worden besproken. Vooral de focus op rouw komt expliciet naar voren en op deze manier doorbreekt Claassen zeker taboes. Naast deze thema’s is er ook ruimte voor persoonlijke groei. Doorheen het verhaal ondergaat Kaat een grote verandering op mentaal maar ook relationeel vlak.
Romantiek komt ook aan bod, maar oppervlakkiger. Het fundament van de relatie tussen Kaat en Oliver bestaat in het begin voornamelijk uit vriendschap. Deze band is erg sterk en ze kunnen gelijk goed overweg met elkaar. Er is dus niet meteen sprake van liefde op het eerste gezicht en een gespannen sfeer. Dit leidt tot een trage opbouw van de romantische relatie. Persoonlijk vond ik het op een bepaald moment wat langdradig worden omdat ik gelijk aanvoelde waar het naartoe zou gaan. Dit vond ik wat jammer omdat dit ervoor zorgde dat het verhaal voor mij minder interessant werd.
‘Briefpost’ krijgt van mij dan ook 3,5 sterren. Het was een leuk boek en Claassen wist wederom weer erg leuke personages neer te zetten. Helaas verloor ze mijn aandacht halverwege door de trage opbouw van de romantiek tussen de twee hoofdpersonages. Ondanks dat ben ik toch benieuwd naar deel drie.
Briefpost – Chantal Claassen Na het lezen van Chantal haar debuut ‘Flessenpost’ was ik heel benieuwd naar hoe deze serie verder zou gaan. Van Zomer & Keuning mag ik meedoen met de blogtour rondom dit boek. Ben je benieuwd hoe ik dit boek heb ervaren? Lees dan hieronder verder.
Laat ik beginnen met de cover, want wat een plaatje is het weer! Het past perfect bij het eerste deel en straalt echt heerlijk zomers weer uit. Je krijgt van deze cover meteen zin om Beachclub Esperanza te bezoeken, en dat is dan ook precies wat je in dit verhaal gaat doen. Chantal neemt je in ‘Briefpost’ nogmaals mee naar Beachclub Esperanza. In dit verhaal volgen we niet Jesse en Chloe, maar volgen we medewerkster Kaat. Kaat leer Oliver kennen, en besluit hem te helpen met het terugwinnen van zijn ex. Kaat vond ik persoonlijk een heel lief personage, ze heeft al veel gedaan en meegemaakt in haar leven, en dat zorgt ervoor dat je met haar meeleeft. Een echt duidelijk beeld kreeg ik niet echt van haar, dat vond ik erg jammer. Ze bleef voor mij tijdens het lezen iets te veel personage en iets te weinig Kaat. Oliver vond ik wel heel aandoenlijk, maar kwam voor mij zeker niet over als een ‘’Zeus’’. Ik heb vooral genoten van het laatste gedeelte van het verhaal. Hier weet Chantal nog een hele onverwachtse wending in het verhaal te stoppen waardoor je even moet schakelen. Met een beetje spanning las ik het laatste gedeelte van het verhaal. Uiteindelijk weet Chantal dit verhaal met een echt feelgood einde af te sluiten, waardoor je er een fijn gevoel aan overhoudt. ‘Briefpost’ las net zoals ‘Flessenpost’ weer heerlijk door, het boek was dan ook zo uit. Chantal heeft een hele fijne schrijfstijl waardoor het boek prettig en ontspannen leest. ‘Flessenpost’ blijft tot nu toe toch mijn favoriet, maar ik heb ook zeker genoten van ‘Briefpost’. Ik ben heel benieuwd naar het volgende deel in deze serie!
‘‘Briefpost’ las net zoals ‘Flessenpost’ weer heerlijk door, het boek was dan ook zo uit. Chantal heeft een hele fijne schrijfstijl waardoor het boek prettig en ontspannen leest.’ - ⭐⭐⭐
Bryan las ‘Briefpost’, het tweede deel in de Beachclub Esperanza-serie, geschreven door Chantal Claassen. Zijn mening lees je hieronder. ⬇️
Ook al komt de regen met bakken uit de hemel, ik neem jullie toch graag mee naar Beachclub Esperanza waar Kaat, na haar dienst, een USB-stick vind. Deze blijkt van Oliver te zijn. Een klant die vandaag de Beachclub binnen wandelde. Als ze het niet kan laten om te kijken naar de bestanden op de stick ontdekt ze een stuntelig liefdesgedicht voor ene Liv. Kaat is zo geraakt dat ze besluit de relatie tussen Oliver en Liv te redden en ze zet haar schrijfkunsten in om het hart van Liv te veroveren. Maar wie is Liv eigenlijk? En doet ze dit om de relatie tussen deze twee te lijmen? Of spelen er onbewust nog andere gevoelens mee?
Een tijd geleden las ik ‘Flessenpost’, het eerste deel in deze serie en ik was erg enthousiast over dat verhaal. De Beachclub speelt, in dit tweede deel, natuurlijk ook een rol in het verhaal, echter merkte ik dat de scènes zich steeds meer buiten de beachclub afspeelde. Dit vond ik toch wel een gemis. Want dit was net de kracht van het eerste deel.
Heb ik mij dan niet geamuseerd tijdens het lezen? Natuurlijk wel! Claassen weet de personages op een goede manier uit te werken en ik voelde al snel een klik met ze.
Het derde deel ga ik dan ook zeker, op korte termijn, lezen. Want ik wil natuurlijk lezen hoe het verder gaat tussen de personeelsleden van deze leuke beachclub.
Dit boek had ik eerder dit jaar met de Z&K Book Bingo 2022 gewonnen samen met het 1e deel: Flessenpost, dat eerste boek las ik al als e-book maar dat deert niet. Ook dit was weer een leuk verhaal. Hoofdpersoon is Kaat en zij helpt Oliver met het herschrijven van zijn liefdesbrieven naar Liv nadat ze een usb-stick in Beachclub Esperanza had gevonden waarop een tenenkrommend gedicht stond. Ze kan het goed vinden met Oliver en ook Liv vindt ze een leuke meid, maar wat zijn dan die kriebels die ze voelt? Erg leuk verhaal met ook wat zwaardere onderwerpen erin, extra leuk is de epiloog die zeventien maanden later speelt, die maakte het verhaal helemaal af.
Het eerste deel van de Esperanza serie is me uitermate goed bevallen. Ik kan dan ook niet wachten om met het tweede deel te beginnen. De cover is weer net zo uitnodigend als dat met deel 1 het geval was. Het past perfect bij een beach-feelgood-verhaal. En zeker nu het koud en donker weer is dat ik dit boek lees, is deze cover met het zomergevoel enorm uitnodigend. Het sluit qua design en gevoel ook prachtig aan bij het eerdere deel Flessenpost.
Kaat is inmiddels al klaar met studeren, maar twee jaar later werkt ze nog altijd in de bekende beachclub. Daar komt op een avond Oliver binnen, waarmee ze bevriend raakt. Oliver is open en eerlijk tegen Kaat dat zijn relatie met Liv niet goed loopt. Hij probeert hopeloos zijn relatie te redden met gedichten en liefdesbrieven. Kaat staat zoals altijd direct in de actiestand om een ander te helpen. Ze herschrijft de liefdesbrieven van Oliver aan Liv, in de hoop hun relatie te kunnen redden. Haar plan lijkt te lukken en de liefde tussen de twee bloeit op, al raakt Kaat in de war van haar eigen jaloezie. Kaat is altijd maar anderen aan het helpen, maar wat wil ze zelf?
Het verhaal heeft mijn hoge verwachtingen na het succes van Flessenpost weten te overtreffen. Chantal heeft de verschillende karakters waaronder een aantal oude bekende enorm goed weer weten te zetten. Ik vind het knap hoe dat ze de karakters echt een eigen kracht en een eigen persoonlijkheid weet te geven. In het eerste deel kon ik enorm goed mee voelen met Cloë en haar verdriet (waarschijnlijk doordat ik iets vergelijkbaars heb meegemaakt). In dit verhaal weet het personage Oliver echt de show te stelen en mijn favoriete karakter te worden.
De schrijfstijl van Chantal Claassen is heerlijk vlot en krachtig. Ze weet het verhaal zo neer te zetten dat je je helemaal in beachclub Esperanza waant en laat dat nu (vooral met het koude en donkere weer dat het nu is) echt genieten is. Het enige nadeel was, ik had het boek echt veel te snel uit.
Briefpost is echt een op en top feelgood-verhaal. De hele rollercoaster aan emoties heeft Chantal weer in het verhaal op me los weten te laten. Ook aan humor is er in de verhalen van Chantal geen gebrek, waardoor dat ik buiten een traan ook vaak hardop heb moeten lachen om de gebeurtenissen.
Het plot had ik wel enigszins verwacht, maar stelde me alles behalve teleur. Zeker bij dit soort boeken hoort gewoon een heerlijk hartverwarmend einde en dat hier zeker in zit.
Om tot een conclusie te komen, Flessenpost was een feest, maar met Briefpost heeft Chantal zich weten te overtreffen. Ik heb gesmuld van dit heerlijke verhaal. Hopelijk volgen er nog meer delen van deze geweldige Esperanza serie. Ik duim voor een verhaal Benjamin.
Chantal deed het weer! Een heerlijk, zomerse feelgood met de bekende beachclub Esperanza op de achtergrond. Ik heb genoten van dit verhaal. Chantal weet je direct in het verhaal te trekken en laat je vervolgens niet meer los tot het laatste woord. Alle ingredienten voor een geweldige feelgood: humor, liefde, vriendschappen, serieuze onderwerpen, maar bovenal een verhaal dat je in een vloek en zucht uitleest. Genoten!
Cover ‘Briefpost’, is het tweede deel in de Beachclub Esperanza serie en heeft ook een heerlijke zomerse cover. Ik hou van het strand, de zee en de zon. Wanneer ik er naar kijk word ik er vrolijk van en geeft me een goed gevoel.
Het verhaal Haar studie zit erop maar haar bijbaan bij de Beachclub Esperanza heeft Kaat niet opgegeven. Ze mag er graag werken, haar collega’s en bazen zijn leuke en fijne mensen om mee om te gaan. Oliver is een nieuwe klant die op de eerste avond te diep in het glaasje kijkt. Kaat zorgt er voor dat hij met een taxi naar huis wordt gebracht, het begin van hun vriendschap is gelegd. Hij vertelt aan Kaat dat zijn relatie met Liv op losse schroeven staat. Oliver probeert door haar gedichten en liefdesbrieven te sturen haar op andere gedachten te brengen. Kaat ziet dat zijn brief vol met clichés staat en onderneemt gelijk actie.
Door haar ex Ruben is Kaat op een vreselijke wijze aan de kant gezet maar die van Oliver en Liv is nog wel te redden. Kaat bedenkt zich geen seconde wanneer bij haar het idee naar boven borrelt om de liefdesbrieven herschrijven, wat ze dan ook doet. En het werpt vruchten af, Liv en Oliver groeien weer naar elkaar toe. Wanneer Kaat het stel regelmatig ontmoet merkt ze dat dit wat met haar gevoel doet. Is ze misschien jaloers?
Mijn mening ‘Briefpost’ had ik eigenlijk veel te snel uit. Chantal Claassen heeft een vlotte en meelevende schrijfstijl waardoor ik me heel goed in de situaties van de verschillende personages kan verplaatsen.
Hoofdpersonage Kaat vind ik een lieverd. Ze wil iedereen wel helpen, ook vreemden die ze eigenlijk nog maar net heeft ontmoet. Zo helpt ze Oliver nadat ze hem een keer heeft ontmoet. Haar zorgkant is enorm ontwikkeld kan ik wel stellen. Haar zus Danielle hoeft maar te piepen en Kaat staat bij haar op de stoep om haar te helpen met haar twee kleine handenbindertjes Bram en Sofie. Kaat vergeet alleen vaak zichzelf. Ze worstelt diep van binnen met haar emoties maar onderdrukt dit totdat de emmer vol is en het niet meer gaat.
In ‘Briefpost’ heeft de auteur onderwerpen zoals rouw, verdriet, geheimen, liefde en wederzijdse acceptatie verwerkt. Hoe zwaar sommige van de onderwerpen ook zijn die in ‘Briefpost’ aan de orde komen, door de humor van Chantal Claassen worden ze zeker luchtiger.
O en wat heb ik me zitten ergeren aan die ex vriend van Kaat, ik kreeg er gewoon pukkeltjes van in mijn nek. Wat een bret heeft die vent voor z’n kop zeg! Ook zeer realistisch beschreven, volgens mij een herkenbaar type.
De gebeurtenissen in ‘Briefpost’ wisselen zich in een hoog tempo af, mijn aandacht is dan ook geen moment verslapt. Verschillende keren heeft Chantal Claassen me kunnen ontroeren waarbij ik het net droog heb kunnen houden, tot het einde. Toen biggelden de tranen over mijn wangen.
‘Briefpost’ deel twee in de Beachclub Esperanza serie, krijgt van mij 4,5 sterren.
We lezen dit tweede deel van de Esparanza club vanuit Kaat. Zij werkt in de beachclub. Op een avond vindt ze een USB-stick op een tafeltje. Uiteraard zo nieuwsgierig als ze is kijkt ze wat er op deze stick staat. Op de stick staan foto´s van Oliver en een heel slecht liefdesgedicht voor ene Liv. Ze besluit om Oliver te gaan helpen. Maar of dit precies is wat ze wil?
Ik merk vanaf de eerste bladzijde dat de schrijfstijl van Claassen me meteen weer weet te pakken. Ze schrijft op een hele toegankelijke manier waardoor het voor mij als lezer heel prettig is. De humor tussen Oliver en Kaat vindt ik erg prettig. De schrijfster weet de karakter zo neer te zetten dat je meteen verknocht aan ze bent. Sowieso drenkt er door het verhaal een bepaalde humor. Hierdoor is het een boek dat ervoor zorgt dat je er helemaal in kunt verdwijnen.
In het begin is het wat akward tussen Oliver en Kaat, maar gaandeweg bloeit er een leuke vriendschap tussen de twee op die voor beide heel anders is. Want zijn er ook niet bepaalde andere gevoelens die om de hoek komen kijken? En wat doen ze daar mee?
Een verhaal met veel humor, vriendschap maar vooral vol met liefde. Dit tweede deel van de serie laat zich weer even fijn lezen als het eerste. Ik kan je verklappen dat ik niet kan wachten totdat deel drie in deze serie aan ons gegeven word.
Briefpost is deel twee van de Beachclub Esperanza-serie. Deze verhalen zijn los van elkaar te lezen en gaan over verschillende karakters. Al is het natuurlijk het leukst om alles te volgen. Na haar studie is Kaat blijven hangen bij haar baan op de Beach club. Op een dag vindt Kaat na haar werk een USB-stick. Ze is haar nieuwsgierigheid niet meer de baas en vind een slecht liefdesgedicht aan ene Liv. Ze helpt Oliver haar terug te winnen en in de tussentijd raken ze erg close. Kaat is regisseur in allerlei levens, maar waar komt zij?
Briefpost heb ik geluisterd in plaats van gelezen. De verteller, Liss Walravens, is prettig om naar te luisteren. Tijdens dit verhaal heb ik meermaals een hand voor mijn mond geslagen, willen ingrijpen en enorm gelachen. Ik leefde erg mee met Kaat, soms vond ik haar bijvoorbeeld té nieuwsgierig of wilde ik dat ze meer zou uitspreken wat ze zelf wil. De diverse karakters zijn goed neergezet en de sfeer is prettig. Een gemakkelijk en fijn verhaal, zonder moeilijke woorden en levendig geschreven.
Het verhaal is heel gelijkaardig met Flessenpost, maar een tikkeltje beter. Er is meer diepgang in de gebeurtenissen, de dingen die gebeuren zijn sporadischer en vergelijkbaar met het dagelijks leven. Er komen zwaardere thema's aan bod, die bepaalde gevoelens achterlaten. De karakters zijn leuker dan in het eerste boek. Ook zij hebben meer diepgang, naar mijn gevoel. Er waren dit keer ook karakters die ik niet fijn vond, wat ik miste in het vorige boek. Ik vond het leuk om wat evolutie te zien in de karakters van het vorige boek. Ik merk bij het lezen van het boek dat Chantal Claassen nog nieuw is als auteur. Haar schrijfstijl is liefjes, maar ze durfde wel uit een andere hoek te komen in dit boek. Naar mijn gevoel schrijft ze nog wat kinderlijk, er mag soms wat meer pit inzitten. De algemene leeservaring was positief. Het boek las zeer vlot en de hoofdstukken waren aan de kortere kant, wat ik apprecieer. Ik ben benieuwd naar eventuele volgende boeken in deze reeks.
Eerste kennismaking met verhalen van deze schrijfster. Ondanks dat dit deel 2 moet zijn, heb ik noet het idee dat ik gemist heb. Kaat worstelt met haar verleden dat ze niet kan veranderen en haar altijd bij zou blijven. Voor het oog een happy single. Maar ondertussen vooral oog voor de behoeften van anderen. Zo wil ze haar nieuwe vriend graag helpen met het hernieuwen van zijn relatie. Ondanks alles wat ze meemaakt en je bij de start een beetje lang leve de lol-idee hebt, heeft dit verhaal goede diepgang. Vooral personage van Kaat is goed uitgewerkt. Uit dit verhaal kan ik zelf ook een levensles halen, ondanks dat er sprake is van hele ander leven.
De hoofdpersoon Kaat (Kate) is werkzaam in een beachclub. Oliver is een klant en de twee krijgen een bijzondere vriendschap. Oliver en zijn vriendin Liv hebben wat relatieproblemen. Kaat zorgt voor hem en doet haar best de twee weer bij elkaar te brengen. Ook de zus van Kaat, Danielle, heeft zo haar strubbelingen in het leven waar Kaat haar in steunt. Maar wanneer durft Kaat eens naar haar eigen gevoelens en behoeftes te luisteren?
Briefpost is een vervolg op Flessenpost, maar makkelijk zonder het eerste boek te lezen (ik had deze ook niet gelezen). De schrijfster zet de personen in het boek sterk neer waardoor je met iedere persoon meeleeft. Oliver wordt ook heerlijk beschreven waardoor je als lezer wel een beetje verliefd op hem wordt. 😉 Dit boek verdient zeker een ranking van 5 uit 5!
Het verhaal kwam wat langzaam op gang. Ik moest ook wennen aan de personages, ik kende ze niet uit het vorige deel of ik herinner ze me niet meer?
Kaat vond ik overdreven met haar drang om cupido te spelen. Emotioneel verhaal ook wel met wat Kaat heeft meegemaakt en waar haar zus nu doorheen gaat. Oliver vond ik een aparte gast. 😅
Het verhaal kwam in een betere flow toen de ex in beeld kwam. Vanaf toen wilde ik blijven lezen om de afloop te weten.
Ik ben vanaf boek 1 vooral benieuwd naar Benjamin! Fijn dat het derde deel over hem gaat en dat Luchtpost inmiddels ook uit is.
na deel 1, ligt de lat wel erg hoor voor deel 2. en dan merk je dat je de hoofdpersonages niet kent, oei oei heb ik nu geen te hoge verwachtingen?
Maar dan begin je te lezen en word je meegesleept in een verhaal. oprecht, echt en met momenten ook heel rauw of moet ik zeggen rouw. wat is dit alweer een pareltje, en wat kijk ik uit naar een deel3
ps: geen nood je leest in dit boek ook nog een beetje kort over de gekende personages
Een vlotte feelgood met een paar diepere verhaallijnen. Er had alleen ietsje meer pit in gemogen. En van mij hadden de laatste hoofdstukken langer mogen duren. Maar verder weer een heerlijk boek van Chantal.
Dit boek was een stuk leuker en voor mijn gevoel meer diepgaand dan het eerste deel. Leuk ook om af en toe de personages terug te zien uit 1 en hoe hun leven verder is gegaan. Het was emotioneel, liefdevol en spannend tot het eind wat er zou gebeuren.