What do you think?
Rate this book
Afro Samurai #1-2
AFRO SAMURAI
Preparatevi a incontrare il più strano samurai che sia mai esistito: alto, capelli ricci e soprattutto nero. Afro Samurai è il protagonista di una folle e appassionante avventura ambientata in un Giappone feudale e fantastico. Nuova edizione in un unico volume e con cover inedita per il manga cult di Takashi Okazaki.
328 pages, Paperback
Published July 1, 2023
7 people are currently reading
62 people want to read
About the author
Takashi Okazaki
22 books27 followersTakashi Okazaki (岡崎 能士), born in the Kanagawa Prefecture in 1974, is a Japanese comic book artist, animation concept artist and graphic designer.
Okazaki is most notably known for writing and illustrating the manga Afro Samurai (1998-2002), also adapted into an anime series.
Okazaki has been a character designer for animation and video games, most notably the movies Summer Wars (2009), Garo: Vanishing Line (2017) and Batman Ninja (2018).
Since 2020, Takashi Okazaki has worked on a number of Marvel comic book series, as both writer and artist.
Okazaki is most notably known for writing and illustrating the manga Afro Samurai (1998-2002), also adapted into an anime series.
Okazaki has been a character designer for animation and video games, most notably the movies Summer Wars (2009), Garo: Vanishing Line (2017) and Batman Ninja (2018).
Since 2020, Takashi Okazaki has worked on a number of Marvel comic book series, as both writer and artist.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
July 31, 2023
8/10 ⭐⭐⭐⭐
“Se dice que aquel que lleve la cinta del Número 1 dominará el mundo. También se dice que solo aquel que lleve la cinta del Número 2 podrá desafiar al Número 1.
Hace años un espadachín que lucía el número 1 fue asesinado brutalmente por un ambicioso pistolero llamado Justicia. El hijo del espadachín fue testigo de su muerte y ha crecido hasta convertirse en un guerrero de sangre fría: Afro Samurai. Afro ha perfeccionado su técnica con un solo propósito en mente: la venganza.”
Edición integral a tamaño grande (incluso más ancho que el formato de cómic americano) con orden de lectura occidental. Dibujo en blanco y negro, con su escala de grises, donde la sangre tiene color. El rojo aparecerá entre las páginas de este manga, durante los múltiples enfrentamientos, tiñendo acero y carne por igual. Un Japón feudal imaginario con importantes toques cyberpunk será el escenario donde Afro Samurai buscará consumar su venganza. Hay una adaptación a la pantalla, a la altura de la obra original, en la que Samuel L. Jackson pone voz al protagonista. Recomendadísimas las dos versiones.
“Se dice que aquel que lleve la cinta del Número 1 dominará el mundo. También se dice que solo aquel que lleve la cinta del Número 2 podrá desafiar al Número 1.
Hace años un espadachín que lucía el número 1 fue asesinado brutalmente por un ambicioso pistolero llamado Justicia. El hijo del espadachín fue testigo de su muerte y ha crecido hasta convertirse en un guerrero de sangre fría: Afro Samurai. Afro ha perfeccionado su técnica con un solo propósito en mente: la venganza.”
Edición integral a tamaño grande (incluso más ancho que el formato de cómic americano) con orden de lectura occidental. Dibujo en blanco y negro, con su escala de grises, donde la sangre tiene color. El rojo aparecerá entre las páginas de este manga, durante los múltiples enfrentamientos, tiñendo acero y carne por igual. Un Japón feudal imaginario con importantes toques cyberpunk será el escenario donde Afro Samurai buscará consumar su venganza. Hay una adaptación a la pantalla, a la altura de la obra original, en la que Samuel L. Jackson pone voz al protagonista. Recomendadísimas las dos versiones.
October 16, 2022
Benden daha çok beğenenler olacaktır ama ben beklediğim eğlenceyi bulamadım.
Testosteron dolu bir aksiyon, bir intikam hikayesi. İlk sayfalardan itibaren ben buradayım diye bağıran yakışıklı çizimleri var. Onun dışında bir noktadan sonra ben, bitsin artık, diye okudum.
Kesinlikle çok sinematik. Bu anlamda belki animesi daha keyifli olabilir. Bunun dışında çok amerikan. Bunun ise başrolün zenci olması ile alakası yok. Çizim, akış, aksiyon, anlatı tercihlerinin hepsi doğudan/japondan çok Amerikan filmi havasında. Biraz Robert Rodriguez, biraz Tarantino ama daha çok da bir platform oyunu gibi. Git, git, git, kes, biç, öldür, boss fight, tekrar, tekrar, tekrar…
Çizimlere yakışıklı demiştik. Evet. Sadece kanlı sahneler için serpiştirilmiş kırmızılar ve çok kontrastlı siyah beyazlar var. Aksiyon türünü sevmeme rağmen çizgi romanlarda (ve özellikle mangalarda) sık rastladığımız hareketin coştuğu sahnelerde takibin çok güçleşmesi sorunu burada da var. Kavganın, savaşın en ateşli anları belki o hareket hissi ve dinamizmi vermek gayesiyle ama tam bir kaosa dönüyor. Bir çizgi roman sayfası mı karşımdaki yoksa “Rorschach testi” mi anlamaz hale geliyorum.
Bolca klişeyi bazı farklı fantastik dokunuşlarla öyküye doldurmuşlar. Sensei ve çekirgeler, samurayın yolu, ben tek siz hepiniz, inzivada şefkatli ellerde nekahet neler neler… Ve bunlar çok hızlı bir ilerleyişe sahip. Okurken kendime bir taraf seçemeden, kimseyle özdeşleşemeden bitiverdi işler. Daha genç, daha heyecanlı okurun kanaati farklı olabilir ama benim için olmaz olmaz değil duruyor.
Testosteron dolu bir aksiyon, bir intikam hikayesi. İlk sayfalardan itibaren ben buradayım diye bağıran yakışıklı çizimleri var. Onun dışında bir noktadan sonra ben, bitsin artık, diye okudum.
Kesinlikle çok sinematik. Bu anlamda belki animesi daha keyifli olabilir. Bunun dışında çok amerikan. Bunun ise başrolün zenci olması ile alakası yok. Çizim, akış, aksiyon, anlatı tercihlerinin hepsi doğudan/japondan çok Amerikan filmi havasında. Biraz Robert Rodriguez, biraz Tarantino ama daha çok da bir platform oyunu gibi. Git, git, git, kes, biç, öldür, boss fight, tekrar, tekrar, tekrar…
Çizimlere yakışıklı demiştik. Evet. Sadece kanlı sahneler için serpiştirilmiş kırmızılar ve çok kontrastlı siyah beyazlar var. Aksiyon türünü sevmeme rağmen çizgi romanlarda (ve özellikle mangalarda) sık rastladığımız hareketin coştuğu sahnelerde takibin çok güçleşmesi sorunu burada da var. Kavganın, savaşın en ateşli anları belki o hareket hissi ve dinamizmi vermek gayesiyle ama tam bir kaosa dönüyor. Bir çizgi roman sayfası mı karşımdaki yoksa “Rorschach testi” mi anlamaz hale geliyorum.
Bolca klişeyi bazı farklı fantastik dokunuşlarla öyküye doldurmuşlar. Sensei ve çekirgeler, samurayın yolu, ben tek siz hepiniz, inzivada şefkatli ellerde nekahet neler neler… Ve bunlar çok hızlı bir ilerleyişe sahip. Okurken kendime bir taraf seçemeden, kimseyle özdeşleşemeden bitiverdi işler. Daha genç, daha heyecanlı okurun kanaati farklı olabilir ama benim için olmaz olmaz değil duruyor.
October 17, 2022
Gözleri önünde babasının ölümüne tanık olan Afro intikam için yaşamaktadır. Babasının katilini bulmaya çalışan Afro'nun kellesine ödül konmuştur. Haliyle ülkedeki tüm suikastçiler de onun peşinden gelmektedir. Afro yolculuğu boyunca gittiği her yere kan ve göz yaşı götürüyor. Tam bir gri karakter olan Afroyu çok sevdim diyebilirim. İyilik, kötülük, şeref veya ahlak gibi değerler taşımıyor. Onun bir amacı var. Duyguları da olmasına karşın intikamı için onları çiğnemekten geri kalmıyor.
İntikamdan kör olmuş bir karakterin içinde bulunduğu nefret döngüsünü anlatan bu kitap güzel bir hikaye sunsa da çizimler gerçekten zorluyor. Uzun dövüş sahnelerinde ve karakterlerin yakın plan çizimlerinde gördüğünü seçmek oldukça zor. Bu tamamen sanat tasarımı ile alakalı bir konu. Halbuki kitapta renk olarak siyah, beyaz ve bunların ara tonları dışında kırmızı da mevcut. Ne yazık ki etkili kullanılamamış. Kırmızı hep aynı şekilde karşımıza çıkıyor.
Samuray filmlerini andıran sahnelere bayıldım diyebilirim. Konuşmanın olmadığı, sadece karakterin hareketlerine ve genel plana odaklı paneller çok başarılıydı. Kitabın başlarından sonra görememek üzücü oldu.
İntikamdan kör olmuş bir karakterin içinde bulunduğu nefret döngüsünü anlatan bu kitap güzel bir hikaye sunsa da çizimler gerçekten zorluyor. Uzun dövüş sahnelerinde ve karakterlerin yakın plan çizimlerinde gördüğünü seçmek oldukça zor. Bu tamamen sanat tasarımı ile alakalı bir konu. Halbuki kitapta renk olarak siyah, beyaz ve bunların ara tonları dışında kırmızı da mevcut. Ne yazık ki etkili kullanılamamış. Kırmızı hep aynı şekilde karşımıza çıkıyor.
Samuray filmlerini andıran sahnelere bayıldım diyebilirim. Konuşmanın olmadığı, sadece karakterin hareketlerine ve genel plana odaklı paneller çok başarılıydı. Kitabın başlarından sonra görememek üzücü oldu.
December 22, 2024
Hace algunos años vi el anime de este cómic, titulado del mismo modo, y me había gustado bastante, si bien mucho más por su espectacularidad y dinamismo que por su sencillo guion. Así que un buen día me dije que quizá el cómic estaría mejor, por aquello de que «el libro siempre es mejor que la peli», ya sabéis. Pueeessss.... No. Porque este cómic tiene tanto potencial como evidentes carencias.
Empezando por el guion, centrado en una simplona historia de venganza. No sé si es que a los personajes les duele la lengua al hablar, pero no es que se explayen demasiado en sus conversaciones. Eso sin entrar en que la pretendida profundidad de algunas de ellas se queda más bien en filosofía de barra de bar, donde hay cuñados con conversaciones más interesantes, ni en que no se termina de comprender del todo el sentido de la historia, que pretende ser más compleja de lo que logra transmitir. Y un guion que deja tantos interrogantes inevitablemente flojea de proa a popa.
Pero entonces puedes pensar que eso no es tan importante si lo que se busca es contar una historia de forma muy visual. Vale, podría comprar ese argumento... pero tampoco es el caso. El dibujo sí es espectacular, mezclando elementos del Japón feudal, del cyberpunk y del hip hop, y tan caótico que resulta muy llamativo. Pero ese caos te obliga con demasiada frecuencia a estrujarte las neuronas (que a mí ya no me sobran) durante un par de minutos para comprender muchas de sus viñetas. «¿Eso es un brazo? ¿La parte de abajo del kimono? ¿La hoja de una espada? No sé, ¡qué lío! ¿Por dónde iba?» Y esto frena la lectura muchas más veces de las que debería.
Y si el guion no es una joya, ya os podéis imaginar que los personajes tampoco son para tirar cohetes. El prota es plano como como una servilleta de papel por encima de la cual haya pasado una apisonadora... varias veces, y con el resto se olvidaron de aquello de la profundidad. Y eso sin tener en cuenta que con algunos de ellos no terminas de entender muy bien cuál es su papel en la historia ni qué pintan en realidad. Otro caos.
En definitiva, que no me ha gustado especialmente. Me parece un cómic con muchas posibilidades que se quedó en un quiero pero no puedo. Demasiado caos visual, guion de andar por casa, escasa profundidad de personajes y demasiadas lagunas en su historia. Una pena.
Empezando por el guion, centrado en una simplona historia de venganza. No sé si es que a los personajes les duele la lengua al hablar, pero no es que se explayen demasiado en sus conversaciones. Eso sin entrar en que la pretendida profundidad de algunas de ellas se queda más bien en filosofía de barra de bar, donde hay cuñados con conversaciones más interesantes, ni en que no se termina de comprender del todo el sentido de la historia, que pretende ser más compleja de lo que logra transmitir. Y un guion que deja tantos interrogantes inevitablemente flojea de proa a popa.
Pero entonces puedes pensar que eso no es tan importante si lo que se busca es contar una historia de forma muy visual. Vale, podría comprar ese argumento... pero tampoco es el caso. El dibujo sí es espectacular, mezclando elementos del Japón feudal, del cyberpunk y del hip hop, y tan caótico que resulta muy llamativo. Pero ese caos te obliga con demasiada frecuencia a estrujarte las neuronas (que a mí ya no me sobran) durante un par de minutos para comprender muchas de sus viñetas. «¿Eso es un brazo? ¿La parte de abajo del kimono? ¿La hoja de una espada? No sé, ¡qué lío! ¿Por dónde iba?» Y esto frena la lectura muchas más veces de las que debería.
Y si el guion no es una joya, ya os podéis imaginar que los personajes tampoco son para tirar cohetes. El prota es plano como como una servilleta de papel por encima de la cual haya pasado una apisonadora... varias veces, y con el resto se olvidaron de aquello de la profundidad. Y eso sin tener en cuenta que con algunos de ellos no terminas de entender muy bien cuál es su papel en la historia ni qué pintan en realidad. Otro caos.
En definitiva, que no me ha gustado especialmente. Me parece un cómic con muchas posibilidades que se quedó en un quiero pero no puedo. Demasiado caos visual, guion de andar por casa, escasa profundidad de personajes y demasiadas lagunas en su historia. Una pena.
August 17, 2024
[5.5/10]
Creo que pocas veces me he topado con un ejemplo más claro de "estilo sobre sustancia". No es una expresión que me encante, pues es propensa a ser reduccionista, pero aquí se aplica como anillo al dedo.
Se nos presenta un manga con un dibujo abrumadoramente detallado, con una mezcla de estéticas muy interesante (japón feudal + hip hop) y con un uso muy particular del lenguaje cinematográfico. Todo esto está genial, hasta que te das cuenta que parece una distracción para disimular lo malo que es el guion.
La historia es más simple que el asa a un cubo; un hombre que hará lo que sea para vengar a su padre. Luego, sí, se nota que el creador se esfuerza por hacer algo medio original, pero todo está bañado con una densa capa del peor castigo hacia el lector ejercido por una narración: la sobre exposición.
Los personajes no son, bueno, personas, sino robots al servicio del autor para que le expliquen al lector todo lo que está pasando en todo momento con todo lujo de detalles. La gente no habla así, diciendo cosas obvias ("no sea que el lector no se entere, pues es tontico") o mencionando el nombre del personaje al que se dirigen todo el rato ("no sea que el lector no recuerde los nombres"). Llega a niveles ridículos en los que se vuelve el equivalente a estar leyendo un guion.
Y lo más gracioso de todo esto es que ni siquiera la estética se salva siempre, pues tanto detallismo merma la legibilidad de las imágenes en más ocasiones de las que uno creería, siendo el lector quien tiene que deducir más o menos de qué se trata ese dibujo en particular.
En definitiva, Afro Samurai es un cómic con buenas ideas pero que falla terriblemente en el momento de transmitirlas. Se salva mínimamente por los momentos de inspiración del autor y el ya mencionado dibujo, que es genial (cuando se entiende).
Creo que pocas veces me he topado con un ejemplo más claro de "estilo sobre sustancia". No es una expresión que me encante, pues es propensa a ser reduccionista, pero aquí se aplica como anillo al dedo.
Se nos presenta un manga con un dibujo abrumadoramente detallado, con una mezcla de estéticas muy interesante (japón feudal + hip hop) y con un uso muy particular del lenguaje cinematográfico. Todo esto está genial, hasta que te das cuenta que parece una distracción para disimular lo malo que es el guion.
La historia es más simple que el asa a un cubo; un hombre que hará lo que sea para vengar a su padre. Luego, sí, se nota que el creador se esfuerza por hacer algo medio original, pero todo está bañado con una densa capa del peor castigo hacia el lector ejercido por una narración: la sobre exposición.
Los personajes no son, bueno, personas, sino robots al servicio del autor para que le expliquen al lector todo lo que está pasando en todo momento con todo lujo de detalles. La gente no habla así, diciendo cosas obvias ("no sea que el lector no se entere, pues es tontico") o mencionando el nombre del personaje al que se dirigen todo el rato ("no sea que el lector no recuerde los nombres"). Llega a niveles ridículos en los que se vuelve el equivalente a estar leyendo un guion.
Y lo más gracioso de todo esto es que ni siquiera la estética se salva siempre, pues tanto detallismo merma la legibilidad de las imágenes en más ocasiones de las que uno creería, siendo el lector quien tiene que deducir más o menos de qué se trata ese dibujo en particular.
En definitiva, Afro Samurai es un cómic con buenas ideas pero que falla terriblemente en el momento de transmitirlas. Se salva mínimamente por los momentos de inspiración del autor y el ya mencionado dibujo, que es genial (cuando se entiende).
March 18, 2023
Maalesef bende çalışmadı. Şu sıralar tam gaz Lone wolf and cub okumaya devam ederken beğenebileceğimi umuyordum ama ne hikaye ne de çizimler beni hiç içine çekmedi.
Çok tanıdık klasik bir intikam hikayesi. Karakterimiz Lone Wolf serisindeki Itto gibi sevdiği kişinin intikamı için iblisin yolunu seçen ve karşısına kim çıkarsa çıksın bu yoldan dönmeyen biri.
Kitap hikayenin ortalarından itibaren klişelerle boğuşmaya başlamasıyla ve çizimlerden beklediğimi bulamamamla beni kaybetmeye başladı. Ayrıca finale doğru bir acele var ve aklımda son sayfalar boşluklar bıraktı.
Gelelim en sıkıntılı yer olan çizimlere. Stilize çizimleri hoş duruyor ama aksiyon sahneleri benim için kabustu, ne nerde teşhis etmekte çok zorlandım. Aslında hem Komikşeyler'in kuşe baskısı hem renklendirmesi özellikle kırmızı kan detayları çok güzel gözükse de dediğim gibi Afro her eli kılıca gittiğinde benim için anlamsız panellere dönüştü.
Bu arada Afro Samuray'da asıl olay animesinde sanırım, popülaritesine bakarak bunu söyleyebilirim. hem Sam L. Jackson seslendirmesi hem RZA soundtrackleri için belki ileride izleyebilirim.
Çok tanıdık klasik bir intikam hikayesi. Karakterimiz Lone Wolf serisindeki Itto gibi sevdiği kişinin intikamı için iblisin yolunu seçen ve karşısına kim çıkarsa çıksın bu yoldan dönmeyen biri.
Kitap hikayenin ortalarından itibaren klişelerle boğuşmaya başlamasıyla ve çizimlerden beklediğimi bulamamamla beni kaybetmeye başladı. Ayrıca finale doğru bir acele var ve aklımda son sayfalar boşluklar bıraktı.
Gelelim en sıkıntılı yer olan çizimlere. Stilize çizimleri hoş duruyor ama aksiyon sahneleri benim için kabustu, ne nerde teşhis etmekte çok zorlandım. Aslında hem Komikşeyler'in kuşe baskısı hem renklendirmesi özellikle kırmızı kan detayları çok güzel gözükse de dediğim gibi Afro her eli kılıca gittiğinde benim için anlamsız panellere dönüştü.
Bu arada Afro Samuray'da asıl olay animesinde sanırım, popülaritesine bakarak bunu söyleyebilirim. hem Sam L. Jackson seslendirmesi hem RZA soundtrackleri için belki ileride izleyebilirim.
February 4, 2025
Puh, schwieriges Ding.
Einerseits ist's optisch schon ganz cool gemacht, vor allem mit den roten Akzenten, der Zeichenstil selbst ist aber dann doch recht gewöhnungsbedürftig. Der Plot ist etwas wirr aufgebaut, weil es zeitlich zwischendurch ganz schön hin- und herspringt und man das nicht immer direkt merkt. Ein wenig musste ich mich schon durch quälen, aber interessant fand ich's dann gleichzeitig auch wieder irgendwie. Der Schluss kam dann auch nochmal unerwartet.
Man kann's tatsächlich ganz gut mit Pulp Fiction vergleichen würd ich sagen - denn selbst PF fand ich teilweise etwas wirr/belanglos. Aber eben auch irgendwie ganz cool.
Daher: entweder man mags, oder eben nicht. Man muss sich definitiv drauf einlassen und dafür offen sein.
Einerseits ist's optisch schon ganz cool gemacht, vor allem mit den roten Akzenten, der Zeichenstil selbst ist aber dann doch recht gewöhnungsbedürftig. Der Plot ist etwas wirr aufgebaut, weil es zeitlich zwischendurch ganz schön hin- und herspringt und man das nicht immer direkt merkt. Ein wenig musste ich mich schon durch quälen, aber interessant fand ich's dann gleichzeitig auch wieder irgendwie. Der Schluss kam dann auch nochmal unerwartet.
Man kann's tatsächlich ganz gut mit Pulp Fiction vergleichen würd ich sagen - denn selbst PF fand ich teilweise etwas wirr/belanglos. Aber eben auch irgendwie ganz cool.
Daher: entweder man mags, oder eben nicht. Man muss sich definitiv drauf einlassen und dafür offen sein.
October 7, 2024
Japon mangası ve amerikan çizgi romanının ilginç bir hibriti olmuş. Geleneksel samuray kültürü ile hip-hop unsurlarını harmanlayan çizgi roman, çizim tarzı ve sanat seçimleriyle ilgi çekse de konu işleyişi, hikaye ilerledikçe alınmış ucuz kararlar ve karakter gelişimi denen bir şeyden kimsenin haberinin olmaması kitabın puanını gittikçe düşürdü. Bir yerden sonra neden okumaya devam ettiğimle ilgili ciddi sorgulamalar yaşadım.
December 4, 2025
A striking edition to anyone's collection.
Like most, I first introduced the Takashi Okazaki's Afro Samurai via the perfect original limited TV show and follow up movie staring the perfectly cast Samuel L Jackson. I actually believe this is a rare case of the film adaptation being superior (for me). However this is worth it's price in art and character alone.
Side note; Best smelling book in my entire collection.
Like most, I first introduced the Takashi Okazaki's Afro Samurai via the perfect original limited TV show and follow up movie staring the perfectly cast Samuel L Jackson. I actually believe this is a rare case of the film adaptation being superior (for me). However this is worth it's price in art and character alone.
Side note; Best smelling book in my entire collection.
December 6, 2025
Puanım 4/5 (%77/100)
Mükemmel diyemeyeceğim ama kesinlikle beğendim. Bunun en büyük sebebi de gerçekten özgün bir eser olması. Manga ve animede zenci karakter görmek çok zor, özellikle de ana karakter olarak. Çizimler kan hariç tamamen siyah beyaz ve oldukça gerçekçi bir stili var mangakanın. Tabii hikayesi de ilgi çekiciydi. 2 cilt bana biraz kısa geldi açıkçası ama yine de intikam teması güzel işlenmiş.
Mükemmel diyemeyeceğim ama kesinlikle beğendim. Bunun en büyük sebebi de gerçekten özgün bir eser olması. Manga ve animede zenci karakter görmek çok zor, özellikle de ana karakter olarak. Çizimler kan hariç tamamen siyah beyaz ve oldukça gerçekçi bir stili var mangakanın. Tabii hikayesi de ilgi çekiciydi. 2 cilt bana biraz kısa geldi açıkçası ama yine de intikam teması güzel işlenmiş.
February 4, 2024
Was a huge fan of the TV adaptation and the game as a kid. Had a massive impact on my interest in animation. Finally got the chance to read it as an adult and it's nothing crazy but definitely a fun little revenge story. Still can't help but use Samuel L Jackson's voice in my head whenever Afro talks lol.
January 22, 2023
Davvero molto strano, ma anche avvincente.
March 29, 2023
Tutto sommato una persona tranquilla
December 31, 2025
There is something so passionate about the art style and the flow of the paneling that grips you tight.
April 18, 2024
Ilustraciones de gran calidad, la edición completa de todos los tomos en uno, la historia buenísima tal cual el anime. Recomendado leer con la banda sonora del anime de fondo.
February 16, 2024
Score: 72
Art: 16/20
Story: 17/20
Characters: 14/20
World-building: 13/20
Writing: 12/20
Art: 16/20
Story: 17/20
Characters: 14/20
World-building: 13/20
Writing: 12/20
Displaying 1 - 18 of 18 reviews