What do you think?
Rate this book
Czerwoniec
Poznaj historię ostatniego bandyty ZSRR, wychowanego przez zakłady karne. Człowieka, który w całym dorosłym życiu tylko siedemnaście miesięcy spędził na wolności...
Siergiej Madujew nie miał łatwego życia. Jego dzieciństwo to dom dziecka i ulica, gdzie trafiał zawsze, gdy władze ZSRR internowały jego matkę ze względu na pochodzenie. Już od najmłodszych lat musiał nauczyć się kraść, aby wykarmić rodzeństwo. W dorosłym życiu szybko został skazany. Zaraz gdy osiągnął pełnoletność trafił do zakładu karnego. Wyszedł po sześciu latach, by za kilka miesięcy znowu wrócić do więzienia, tym razem z wyrokiem piętnastu lat. W 1988 r. przeniesiono go do otwartego zakładu karnego tzw. kolonii-osady, z której szybko uciekł. Został wpisany na listę poszukiwanych przestępców. Wtedy tak naprawdę rozpoczął się brutalny rajd po ZSRR, a nad Madujewem zawisła kara śmierci. Siergiej Madujew, znany pod pseudonimem Czerwoniec, miał swoje zasady. Taksówkarzom płacił zawsze w dziesięciorublowych banknotach, nie oczekując reszty. W niektórych sytuacjach podczas rabunków "pomagał" ofiarom. Elegancko ubrany, szarmancki dla kobiet, uprzejmy dla rozmówców. Wyrafinowany manipulator czy mężczyzna o gołębim sercu? Morderca czy ofiara systemu?
Siergiej Madujew nie miał łatwego życia. Jego dzieciństwo to dom dziecka i ulica, gdzie trafiał zawsze, gdy władze ZSRR internowały jego matkę ze względu na pochodzenie. Już od najmłodszych lat musiał nauczyć się kraść, aby wykarmić rodzeństwo. W dorosłym życiu szybko został skazany. Zaraz gdy osiągnął pełnoletność trafił do zakładu karnego. Wyszedł po sześciu latach, by za kilka miesięcy znowu wrócić do więzienia, tym razem z wyrokiem piętnastu lat. W 1988 r. przeniesiono go do otwartego zakładu karnego tzw. kolonii-osady, z której szybko uciekł. Został wpisany na listę poszukiwanych przestępców. Wtedy tak naprawdę rozpoczął się brutalny rajd po ZSRR, a nad Madujewem zawisła kara śmierci. Siergiej Madujew, znany pod pseudonimem Czerwoniec, miał swoje zasady. Taksówkarzom płacił zawsze w dziesięciorublowych banknotach, nie oczekując reszty. W niektórych sytuacjach podczas rabunków "pomagał" ofiarom. Elegancko ubrany, szarmancki dla kobiet, uprzejmy dla rozmówców. Wyrafinowany manipulator czy mężczyzna o gołębim sercu? Morderca czy ofiara systemu?
- GenresAudiobook
350 pages, Paperback
First published July 26, 2023
5 people are currently reading
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
December 29, 2023
Intrygująca, przenikliwa, niecodzienna – historia inspirowana życiem wyrafinowanego bandyty. Tytułowy Czerwoniec to pseudonim Siergieja Madujewa – autentycznego radzieckiego skazańca, który w aktach przerażającej manipulacji przestępczej, eksplorował nie tylko oczywistą bezwzględność, ale też przestrzeń niespodziewanej empatii. Tak utrwaliła się potulna kryminalna twarz – pełna wirtuozerii i z pewnością nieobliczalna, a jednak serdeczna, kulturalna i pomocna. To powieść odczuwalnie zaskakująca – scenicznie zatrważająca, niepozbawiona przemocy i tak samo niepozbawiona ofiar.
October 1, 2023
Jest coś, co mnie przyciąga i zaciekawia w opowieściach inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami. Taką lekturą jest właśnie "Czerwoniec" Jacka Piekiełko.
Po lekturze lub w trakcie lubię sobie poszperać i zrobić swój własny osobisty reaserch. Wyszukać zdarzenia, miejsca i postaci, które zostały zmienione, dokarmić ciekawość, wygrzebać odpowiedzi na pytania, które pojawiają się w trakcie czytania.
Przyznam, że nie było łatwo i większość interesujących informacji znalazłam na rosyjskojęzycznych stronach.
"Czerwoniec", Siergiej Madujew ksywę zawdzięcza temu, że płacił dziesięciorublowymi banknotami, które wyróżniały się czerwoną barwą. Sam siebie nazywał "Złodziejem poza prawem".
To jeden z najsłynniejszych sowieckich przestępców i ostatni bandyta epoki ZSRR.
Urodził się w kołchozie w 1956 roku jako syn Czeczena i Koreanki. Wyróżniał się urodą, a z zeznań świadków oprócz aparycji miał też swoje zasady i maniery.
Człowiek, który w całym dorosłym życiu na wolności spędził siedemnaście miesięcy.
Madujew urodził się w takim środowisku i od najmłodszych lat doświadczył takiego zła, że nie dziwię się, że zszedł na przestępczą ścieżkę już jako mały chłopiec.
Wielokrotnie był skazywany na więzienie za kradzieże i rabunki.
Kiedy w 1988 roku ucieka z więzienia trafia na listę osób poszukiwanych.
Wkrótce Czerwoniec zaczyna zabijać i współczucie do złodzieja niestety znika.
Paradoksalnie napady Madujewa charakteryzowały się momentami niezwykle brutalnymi, a innym razem miłosiernymi.
Postawiono mu ponad 60 zarzutów, z czego co najmniej 10 to morderstwa. Ale sprawa nie była taka czysta, bo łatwo dopisywano mu przewiny, a on podpisywał protokoły bez ich czytania.
Ciekawym wątkiem jest historia relacji Madujewa z Natalią Woroncową, prokurator biorącą udział w śledztwie.
3 maja 1991 roku konwój miał zabrać Madujewa do Moskwy. Niespodziewanie Czerwoniec wyciągnął rewolwer, jednak ucieczka się nie powiodła. Dochodzenie w celu ustalenia, w jaki sposób Madujew zdobył broń, która przechowywana była w sejfie w prokuraturze doprowadziło do szokującego rozwiązania. To Natalia ją dostarczyła.
Ten szokujący "romans" stał się inspiracją do nakręcenia filmu.
Madujew został skazany na śmierć, jednak w wyniku z wprowadzenia moratorium, karę śmierci zastąpiono dożywotnim więzieniem.
Wątpliwości wzbudza śmierć Czerwońca, oficjalnie zmarł na niewydolność serca i powikłania cukrzycy. Jednak więzienie Czarny Delfin, do którego trafił ma swoje mroczne i makabryczne tajemnice.
Powieść ma interesującą konstrukcję, ciekawe zwroty w akcji i swoje naprawdę mocne momenty.
Czy Madujew był wyrafinowanym manipulatorem z narcystyczną osobowością, czy złodziejem z sumieniem, który posunął się za daleko?
Zastanawiam się, czy i autor trochę nie uległ charyzmatycznej osobowości swojego bohatera?
Ja skłaniam się ku temu, że był bezwzględnym manipulatorem, choć prawdopodobnie niepozbawionym osobistego uroku, który potrafił wykorzystać.
Dobra lektura, polecam👍.
Po lekturze lub w trakcie lubię sobie poszperać i zrobić swój własny osobisty reaserch. Wyszukać zdarzenia, miejsca i postaci, które zostały zmienione, dokarmić ciekawość, wygrzebać odpowiedzi na pytania, które pojawiają się w trakcie czytania.
Przyznam, że nie było łatwo i większość interesujących informacji znalazłam na rosyjskojęzycznych stronach.
"Czerwoniec", Siergiej Madujew ksywę zawdzięcza temu, że płacił dziesięciorublowymi banknotami, które wyróżniały się czerwoną barwą. Sam siebie nazywał "Złodziejem poza prawem".
To jeden z najsłynniejszych sowieckich przestępców i ostatni bandyta epoki ZSRR.
Urodził się w kołchozie w 1956 roku jako syn Czeczena i Koreanki. Wyróżniał się urodą, a z zeznań świadków oprócz aparycji miał też swoje zasady i maniery.
Człowiek, który w całym dorosłym życiu na wolności spędził siedemnaście miesięcy.
Madujew urodził się w takim środowisku i od najmłodszych lat doświadczył takiego zła, że nie dziwię się, że zszedł na przestępczą ścieżkę już jako mały chłopiec.
Wielokrotnie był skazywany na więzienie za kradzieże i rabunki.
Kiedy w 1988 roku ucieka z więzienia trafia na listę osób poszukiwanych.
Wkrótce Czerwoniec zaczyna zabijać i współczucie do złodzieja niestety znika.
Paradoksalnie napady Madujewa charakteryzowały się momentami niezwykle brutalnymi, a innym razem miłosiernymi.
Postawiono mu ponad 60 zarzutów, z czego co najmniej 10 to morderstwa. Ale sprawa nie była taka czysta, bo łatwo dopisywano mu przewiny, a on podpisywał protokoły bez ich czytania.
Ciekawym wątkiem jest historia relacji Madujewa z Natalią Woroncową, prokurator biorącą udział w śledztwie.
3 maja 1991 roku konwój miał zabrać Madujewa do Moskwy. Niespodziewanie Czerwoniec wyciągnął rewolwer, jednak ucieczka się nie powiodła. Dochodzenie w celu ustalenia, w jaki sposób Madujew zdobył broń, która przechowywana była w sejfie w prokuraturze doprowadziło do szokującego rozwiązania. To Natalia ją dostarczyła.
Ten szokujący "romans" stał się inspiracją do nakręcenia filmu.
Madujew został skazany na śmierć, jednak w wyniku z wprowadzenia moratorium, karę śmierci zastąpiono dożywotnim więzieniem.
Wątpliwości wzbudza śmierć Czerwońca, oficjalnie zmarł na niewydolność serca i powikłania cukrzycy. Jednak więzienie Czarny Delfin, do którego trafił ma swoje mroczne i makabryczne tajemnice.
Powieść ma interesującą konstrukcję, ciekawe zwroty w akcji i swoje naprawdę mocne momenty.
Czy Madujew był wyrafinowanym manipulatorem z narcystyczną osobowością, czy złodziejem z sumieniem, który posunął się za daleko?
Zastanawiam się, czy i autor trochę nie uległ charyzmatycznej osobowości swojego bohatera?
Ja skłaniam się ku temu, że był bezwzględnym manipulatorem, choć prawdopodobnie niepozbawionym osobistego uroku, który potrafił wykorzystać.
Dobra lektura, polecam👍.
August 31, 2023
ocena: 3,55/5 🌻
forma: 🎧
Bardzo przejmująca pozycja, niestety ciężko mi określić ile w niej faktu a ile fikcji literackiej ale całość obrazu jaką maluje przed nami Piekiełko jest po prostu beznadziejna i niezwykle poruszająca.
W moim odczuciu to bardzo udany obraz ZSRR oraz funkcjonowania ustroju, piękny portret psychologiczny głównego bohatera.
Jedyna wada dla mnie osobiście było to, że przy wersji audio dość mocno zacierały się granice między liniami czasowymi i ciężko było się połapać co po czym i kiedy się działo, plus dość wysoki próg wejścia.
kryteria oceny]
1,2/1,5 fabuła
0,9/1 logiczność i ciągłość wydarzeń
0,25/0,5 płynność i przyjemność w odbiorze
0,35/0,5 kreacja bohaterów
0,25/0,5 styl pisania autora
0,5/0,5 „sedno”/ cel/ morał/ rozwiązanie
0,1/0,25 pozytywny odbiór całości
0/0,25 ✨ to coś ✨
forma: 🎧
Bardzo przejmująca pozycja, niestety ciężko mi określić ile w niej faktu a ile fikcji literackiej ale całość obrazu jaką maluje przed nami Piekiełko jest po prostu beznadziejna i niezwykle poruszająca.
W moim odczuciu to bardzo udany obraz ZSRR oraz funkcjonowania ustroju, piękny portret psychologiczny głównego bohatera.
Jedyna wada dla mnie osobiście było to, że przy wersji audio dość mocno zacierały się granice między liniami czasowymi i ciężko było się połapać co po czym i kiedy się działo, plus dość wysoki próg wejścia.
kryteria oceny]
1,2/1,5 fabuła
0,9/1 logiczność i ciągłość wydarzeń
0,25/0,5 płynność i przyjemność w odbiorze
0,35/0,5 kreacja bohaterów
0,25/0,5 styl pisania autora
0,5/0,5 „sedno”/ cel/ morał/ rozwiązanie
0,1/0,25 pozytywny odbiór całości
0/0,25 ✨ to coś ✨
August 7, 2023
Przerażające i brutalne spojrzenie bandyty na ZSRR, zakłady karne i wolność, która jawi się jako największy skarb.
June 22, 2024
3,5⭐️
August 7, 2023
„Czerwoniec” to powieść niezwykle intrygujący, która została oparta na faktach autentycznych i opowiada losy jednego z najbardziej znanych bandytów Związku Radzieckiego - Siergieja Madujewa.
Na przykładzie głównego bohatera widzimy, że zło może przybierać różne twarze. Jacek Piekiełko snuje nam historię Madujewa ze swego rodzaju łagodnością i wyłania przed nami obraz niezwykle barwnej postaci. Z jednej strony osoby szarmanckiej, honorowej, czy nawet miłej. Natomiast z drugiej obraz bezwzględnego i wyrafinowanego recydywisty, przebiegłego manipulatora, przestępcy, który nie cofnie się przed niczym. Bandziora, który jest bezwzględny w swoich działaniach i posiada niezwykłą wyobraźnię, która niejednokrotnie pozwala mu osiągnąć swój cel, a i pozwala wymyślać coraz to ciekawsze sposoby ucieczki z więzienia.
To właśnie ta miła twarz Madujewa i subtelny charakter najbardziej szokują i wprawiają w osłupienie – nie tylko osoby podające jego grabieżą, ale i czytelnika. Jego umiejętność przekonywania do siebie ludzi była niesamowita i można nawet powiedzieć, że niesamowita. Jednak nie umiejętność ta nie pomogła mu cieszyć się wolnością, bo zdeterminowanie w przebiegu grabieży spowodowała, że mężczyzna przebywał na wolności jedynie 17 miesięcy swojego dorosłego życia.
Stąd też w książce autor przybliża nam rzeczywistość więzienną, z którą musieli się mierzyć bandyci i nasz główny bohater, który śmiało można powiedzieć, że został wychowany przez zakłady karne i bezdusznych strażników więziennych.
„Czerwoniec” to idealne odwzorowanie realiów Związku Radzieckiego z przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Autor w sposób niezwykle intrygujący i przenikliwy przedstawia nam historię autentycznego radzieckiego skazańca. Maluje on portret człowieka o dwóch twarzach – wizjonera pełnego serdeczności, a z drugiej strony bezwzględnego kryminalisty. Książkę czytało mi się naprawdę bardzo przyjemnie i jestem pewna, że przypadnie ona do gustu fanom powieści w stylu true crime. Zdecydowanie polecam!
Na przykładzie głównego bohatera widzimy, że zło może przybierać różne twarze. Jacek Piekiełko snuje nam historię Madujewa ze swego rodzaju łagodnością i wyłania przed nami obraz niezwykle barwnej postaci. Z jednej strony osoby szarmanckiej, honorowej, czy nawet miłej. Natomiast z drugiej obraz bezwzględnego i wyrafinowanego recydywisty, przebiegłego manipulatora, przestępcy, który nie cofnie się przed niczym. Bandziora, który jest bezwzględny w swoich działaniach i posiada niezwykłą wyobraźnię, która niejednokrotnie pozwala mu osiągnąć swój cel, a i pozwala wymyślać coraz to ciekawsze sposoby ucieczki z więzienia.
To właśnie ta miła twarz Madujewa i subtelny charakter najbardziej szokują i wprawiają w osłupienie – nie tylko osoby podające jego grabieżą, ale i czytelnika. Jego umiejętność przekonywania do siebie ludzi była niesamowita i można nawet powiedzieć, że niesamowita. Jednak nie umiejętność ta nie pomogła mu cieszyć się wolnością, bo zdeterminowanie w przebiegu grabieży spowodowała, że mężczyzna przebywał na wolności jedynie 17 miesięcy swojego dorosłego życia.
Stąd też w książce autor przybliża nam rzeczywistość więzienną, z którą musieli się mierzyć bandyci i nasz główny bohater, który śmiało można powiedzieć, że został wychowany przez zakłady karne i bezdusznych strażników więziennych.
„Czerwoniec” to idealne odwzorowanie realiów Związku Radzieckiego z przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Autor w sposób niezwykle intrygujący i przenikliwy przedstawia nam historię autentycznego radzieckiego skazańca. Maluje on portret człowieka o dwóch twarzach – wizjonera pełnego serdeczności, a z drugiej strony bezwzględnego kryminalisty. Książkę czytało mi się naprawdę bardzo przyjemnie i jestem pewna, że przypadnie ona do gustu fanom powieści w stylu true crime. Zdecydowanie polecam!
August 4, 2023
Muszę przyznać, że bardzo ciężko jest mi ocenić tę książkę. I ciężko jest mi też o niej coś napisać.
Bardzo lubię historię, które inspirowane są prawdziwymi wydarzeniami. Dlatego chętnie sięgnęłam po tę książkę.
Na początku czułam się naprawdę mocno zaciekawiona. Mocny wstęp, w których znajdują się informację o zakładach karnych w Rosji. A następnie od razu wejście z przytupem w historię Madujewa.
Jednak jakoś w połowie, gdy zamiast nadal skupiać się na tytułowym Czerwońcu, autor skręca w kierunku życia innych bohaterów, zaczęłam się nudzić. Jak dla mnie była to forma przeciągnięcia fabuły.
Książka na dobry mroczny klimat i był to doskonały pomysł na książkę. Gdyby pominąć fakt szukania przez resztę kartek winnego, który pomógł uciec mu z więzienia, to na pewno lepiej spędziłabym z nią czas. Tym bardziej, że autor ma ciekawe pióro, więc książkę czytało się szybko.
Bardzo lubię historię, które inspirowane są prawdziwymi wydarzeniami. Dlatego chętnie sięgnęłam po tę książkę.
Na początku czułam się naprawdę mocno zaciekawiona. Mocny wstęp, w których znajdują się informację o zakładach karnych w Rosji. A następnie od razu wejście z przytupem w historię Madujewa.
Jednak jakoś w połowie, gdy zamiast nadal skupiać się na tytułowym Czerwońcu, autor skręca w kierunku życia innych bohaterów, zaczęłam się nudzić. Jak dla mnie była to forma przeciągnięcia fabuły.
Książka na dobry mroczny klimat i był to doskonały pomysł na książkę. Gdyby pominąć fakt szukania przez resztę kartek winnego, który pomógł uciec mu z więzienia, to na pewno lepiej spędziłabym z nią czas. Tym bardziej, że autor ma ciekawe pióro, więc książkę czytało się szybko.
August 5, 2023
Fabularyzowana historia Siergieja Madujewa, znanego pod pseudonimem Czerwoniec, który zapisał się w annałach jako ostatni bandyta ZSRR. Madujew od najmłodszych lat miał problemy z prawem, jego głównym źródłem zarobkowania były włamania do domów i mieszkań. Zwykle przeprowadzał dokładne rozpoznanie potencjalnych ofiar, jednak pod koniec lat osiemdziesiątych przytrafiły mu się wpadki, które spowodowały, że stał się najbardziej poszukiwanym bandytą ZSRR. Aresztowanie, później nieudana próba ucieczki z więzienia przy użyciu broni, która powinna znajdować się zabezpieczona w prokuratorskim depozycie.
Ciekawa historia włamywacza-dżentelmena, który zawdzięczał życie Borisowi Jelcynowi.
Ciekawa historia włamywacza-dżentelmena, który zawdzięczał życie Borisowi Jelcynowi.
July 7, 2024
⭐️3.5⭐️
January 18, 2025
Osobiście książka nie w moim stylu (bardziej chodzi o styl pisania). Mimo wszystko warto było się dowiedzieć kim był Czerwoniec.
August 18, 2023
Świetna książka i ta końcówka?? Niby się spodziewałam, ale jednak wkradł się spory element zaskoczenia 🙈
January 1, 2024
Nie porywa.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews