Wałęsa '80

by Lech Wałęsa, Kamil Dziubka, Janusz Schwertner

Polski elektryk, który został jedną z najważniejszych postaci XX wieku

Jest symbolem. Ikoną znaną na całym świecie. Pierwszym prezydentem wolnej Polski. Laureatem Pokojowej Nagrody Nobla. Jednym z tych, którzy poprowadzili Solidarność do zwycięstwa nad władzą ludową i demokratyzacji kraju. Jednocześnie jest też zwykłym człowiekiem, charyzmatycznym, odważnym, bezczelnym i bezkompromisowym, ze swoimi walorami i słabościami, mężem, ojcem, dziadkiem.

Z okazji swoich 80. urodzin Lech Wałęsa jeszcze raz – jak sam mówi, już po raz ostatni – zabiera głos, opowiadając o trudnych czasach walki o nową Polskę w latach 80. i 90., a także o szansach, jakie stoją przed naszym krajem w przyszłości. W niezwykłej rozmowie z wielokrotnie nagradzanymi dziennikarzami, Kamilem Dziubką i Januszem Schwertnerem, pokazuje się od strony, od jakiej go jeszcze nie znamy. Opowiada o swoim życiu prywatnym, o śmierci syna Przemysława, o relacjach z najważniejszymi postaciami ze świata polityki i kulisach władzy. Ujawnia wciąż nieodkryte historie z początków Solidarności, z okresu stanu wojennego i formowania się pierwszego rządu w wolnej i demokratycznej Polsce.

Ta książka pokazuje Lecha Wałęsę, jakiego nie znamy.

400 pages, Hardcover

First published October 1, 2023

About the author

Lech Wałęsa is a Polish politician and a former trade union and human rights activist. He co-founded Solidarity (Solidarność), the Soviet bloc's first independent trade union, won the Nobel Peace Prize in 1983, and served as President of Poland from 1990 to 1995.

Source: Wikipedia.com

Reviews

[Błażej Pakuła]

Po wywiadzie rzecze z Kwaśniewskim miałem niemiłe poczucie, że powstała ładnie wydana laurka bez ciekawych tematów. Tutaj jest bardzo podobnie, ale nawet spod lukru wychodzi upartość bohatera i jego brak szacunku dla ludzi. Zabrakło trudniejszych tematów a przy wywiadach z rodziną bije brak wywiadu z żoną.

[Małgorzata G.]

Autorzy świetni, jak zawsze, poza tym jednym, który jest też bohaterem książki. Ego tak wielkie, że ledwo się z nim mieściłam w jednym pokoju, czytając książkę.
Tak mnie Wałęsa męczył, że o mały włos nie dokończyłam tej książki. Ma zero szacunku do innych ludzi.

Nie polecam. Okropny człowiek.

[Paweł]

Średnio polecam. Wywiad dobrze napisany, ale jednak Wałęsa, to Wałęsa. Ja, ja, ja … i te jego splątane myśli rzutują na jakość całości. Ciekawe są wywiady z synami Bogdanem i Jarosławem. Pokazują jak wyglądało życie rodzinne Wałęsów, potwierdzając wersję żony. Jeszcze raz - średnio polecam.

[Katarzyna]

Już są wywiady i reportaże o nim. Nie wiem czy tam książka wnosi więcej w temat. Jak dla mnie pokazuje brak szacunku dla swojej żony i ogólnie ludzi którzy z nim współpracowali. Przerwałam czytanie.

[mariuszowelektury]

Pamięć ludzka jest ulotna, na wspomnienia i oceny wydarzeń nakładają się późniejsze zdarzenia, animozje lub sympatie. Do tego jeszcze poczucie własnej wyjątkowości, sprawczości, przekonania o tym, że wie, rozumie i widzi się więcej niż inni, w którąkolwiek stronę by nie patrzeć. Również w czasie i w przestrzeni. I trochę taka jest ta książka- ja jestem wyjątkowy, a inni maluczcy, grali ze mną lub przeciwko mnie. Moja koncepcja jest najlepsza, a nawet jeśli była zła, to i tak lepszej nie było.

Nie kwestionuję roli jaką odegrał L. Wałęsa w historii Polski, jednak nie uważam, że jeden człowiek jest sprawcą przemiany. Zmiana była wynikiem wielu czynników - geopolityka, kryzys gospodarczy, wojna w Afganistanie, wybór Polaka na papieża. Pracowało na nią i ryzykowało każdego dnia wiele tysięcy osób. Warto byłoby też ich docenić. A to tutaj raczej nie wybrzmiewa. Choć oczywiście każdy ma prawo do własnej oceny zdarzeń, nawet ikony.

Książka ta ma jeszcze jedną słabość, tak jak wiele książek, które mają formę wywiadu - rzeki. Nie ma tu trudnych pytań, dociskania rozmówcy, wydobywania na światło dzienne czegoś, co nie padło wcześniej.

Wygląda to trochę jak prezent dla rozmówcy z okazji 80 urodzin. Miło, przyjemnie, swobodnie porozmawiać. Pozwolić się swobodnie wypowiedzieć, jak to na urodzinach, powspominać i z grzeczności nie wchodzić jubilatowi w słowo.