Η Μάνη στα χρόνια της βεντέτας. Το «Μεγάλο Αλγέρι» στην εποχή της πειρατείας. Ο πόλεμος μεταξύ δύο οικογενειών. Μια νεαρή γυναίκα έχει ορκιστεί να πάρει εκδίκηση, αλλά ερωτεύεται τον άντρα που πρέπει να σκοτώσει. Το άγος της κλειστής κοινωνίας και το άχθος του ανθρώπινου πόνου. Η αμφιταλάντευση ανάμεσα στον έρωτα και στο μίσος, ανάμεσα στην αγάπη και στο χρέος. Η στιγμή του αποχαιρετισμού και η ώρα των αποφάσεων. Ο «γδικιωμός». Το συμβόλαιο αίματος. Στο Μεγάλο Αλγέρι ο αναγνώστης ταξιδεύει στη Μάνη μιας άλλης εποχής. Μεταφέρεται στο λυκόφως του δέκατου ένατου αιώνα και στην αυγή του εικοστού. Περιηγείται στους δρόμους και στα μονοπάτια των θρύλων της και μυείται στους σκληρούς κανόνες του άγραφου εθιμικού δικαίου και στην έννοια της εκδίκησης, σ' ένα μυθιστόρημα που εμπνεύστηκε η συγγραφέας από αληθινά περιστατικά. Σ' ένα βιβλίο που διεισδύει στους κώδικες και στις δομές των παλαιών κοινωνιών, για να αποκαλύψει εντέλει τους διαχρονικούς νόμους που διέπουν τα ανθρώπινα πάθη.
H Kατερίνα Kαριζώνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου φοίτησε στη Γερμανική Σχολή. Σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε επί δεκαπέντε χρόνια στην Εθνική Τράπεζα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιητικά βιβλία, ιστορικά λευκώματα και βιβλία για παιδιά. Μυθιστορήματα: "Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος" (1997), "Βαλς στην ομίχλη" (2001), "Τσάι με τον Καβάφη" (2004), "Mεγάλο Aλγέρι" (2006) και "Ο χάρτης των ονείρων" (2011). Διηγήματα: "Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες" (2009). Ποίηση: "Πρωτοβρόχια" (1969), "Διαστάσεις" (1972), "Πινόκιο" (1975), "Αναπάντεχο καλοκαίρι" (1978), "Τσάι και μυθολογία" (1985), "Πανσέληνος στην οδό Φράγκων" (1990), "Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων" (1992), "Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470" (2001), "Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη" (ανθολογία, 2006), "Ρεσάλτο" (2009). Ιστορικά λευκώματα (συμμετοχή): "Θεσσαλονίκη και Εθνική Τράπεζα" (1989) και "Πειρατεία στη Μάνη και στη Μεσόγειο" (2010). Βιβλία για παιδιά: "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων" (1989), "Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια" (1990), "Η δίκη των παραμυθιών" (1992), "Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο" (1993), "Παραμύθια από τις όπερες" (1997), "Το ταξίδι των παραμυθιών" (1998), "Μια φορά κι έναν καιρό σ' ένα ξέφωτο του δάσους" (2005), "Ο μαγικός αυλός" (2005). Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων". Το 2009 απέσπασε το βραβείο του περιοδικού "Αυλαία" για το σύνολο του έργου της. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκαν από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Εξαιρετικό βιβλίο! Μαζί του ταξιδεύεις στη Μέσα Μάνη των αρχών του 20ου αιώνα και ζεις λεπτό προς λεπτό όλη την όμορφη και τραγική ιστορία των δύο κεντρικών ηρώων του... Τα σκληρά ήθη και έθιμα της περιοχής, ο δυνατός και παραφορος έρωτας που δε χωράει μέσα τους για αυτό και φονεύεται από αυτά, οι μικροί δευτεραγωνιστες, ακόμη και το Μανιάτικο τοπίο και η αύρα του, όλα συνταιριαζονται και περνούν στις σελίδες του μυθιστορηματος με μια γλώσσα προσεγμένη, φροντισμένη και σε κάποια σημεία σχεδόν ποιητική, που τη διανθιζουν όμορφα τα διαλεκτικά στοιχεία που επιλέγει να βάλει η συγγραφεας στο στόμα των ηρώων της. Με λίγα λόγια το βιβλίο αυτό θα άξιζε να αποτυπωθεί στην οθόνη, γιατί είναι άκρως εικονοπλαστικο, δραματικό με την αρχαία έννοια του όρου, μα πάνω απ' όλα σοβαρό, έντιμο, αληθινό και ιδιαίτερο...
Αυτό το βιβλίο με ταξίδεψε πραγματικά στο χώρο και τον χρόνο, με γέμισε νοσταλγία για την ελληνική ύπαιθρο, τις ελληνικές μυρωδιές, τον ήλιο, τη θάλασσα. Διαβάζοντας το σήμερα, σε μια τόσο διαφορετική εποχή, έπρεπε να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι η ιστορία εξελίσσεται στις αρχές του 20ου αιώνα και να δικαιολογώ καταστάσεις και συμπεριφορές. Παρόλα αυτά, η ιστορία με κράτησε μέχρι το τέλος, ήταν νοσταλγική και γεμάτη συναίσθημα.
Υ.Γ. Παραλίγο να μην διαβάσω αυτό το βιβλίο γιατί η μέτριες κριτικές/βαθμολογίες δε με ενθάρρυναν. Απόδειξη του ότι πολλές φορές πρέπει να στηριζόμαστε στο ένστικτο και όχι τόσο στη γνώμη των άλλων ;)
Ίσως το καλύτερο βιβλίο της συγκεκριμένης συγγραφέως. Πάνω απ' όλα ξεχωρίζει ο λόγος της με τις μαγευτικές περιγραφές για τη φύση της Μάνης. Περιέχει αρκετές ιστορικές και λαογραφικές πληροφορίες για τη ζωή σε αυτόν τον ακριτικό τόπο και μία ιστορία αγάπης και βεντέτας που διαβάζεται απνευστί.