Δίχως τον ήλιο τον γερμένο δάσος τα κατάρτια ξεπροβάλλουν δίχως το μπαμπαδέλι το βρεγμένο τρέχουν οι αιγαιογλάροι για να βάλουν Στ' αμπάρι της μνήμης που κρατά ένα μπουκάλι διάφανο με φελλό του χρόνου όλου λάθη, κρίματα κι αιτιατά της νύχτας συντροφιά σημείωμα με οβελό Στάλες που πέφτουν και γερνάν στου χρόνου το καζάνι φεύγουν οι ώρες και περνάν κι η μοίρα δεν τις φθάνει Η ώρα σήμανε οχτώ το μυριτό της νιότης ώρα να μακραίνει απ' ένα καβούρι σε κοχύλι μαζωχτό γράφονται του θέρους οι πιο ωραίοι αίνοι Η ώρα σήμανε οχτώ ποιες σκέψεις να σ' ορίζουν; Η ώρα σήμανε οχτώ ποια χέρια να σ' αγγίζουν;
Ο Θοδωρής Κουτσοδήμας γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1997 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Πέραν της ελληνικής, ομιλεί την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα. Από νεαρή ηλικία είναι λάτρης της θάλασσας και ασχολείται με την ιστιοπλοΐα.