Krąg. Pora karmienia

Krąg #3

by Silencio

Rok 1966. Pora Karmienia przeminęła, lecz jej echa wciąż spędzają wychowankom sen z powiek. Najgorsze jednak dopiero przed nimi.

Koszmary przenikają do rzeczywistości. Plątanina kłamstw zaczyna dusić. Przyjaźń bohaterów zostaje wystawiona na próbę, gdy pozory ustępują miejsca okrutnej prawdzie.

Co zrobić, gdy poczucie bezsilności wygrywa z nadzieją? Ile kosztuje przebaczenie? I co najważniejsze...

Jak skończy się historią Whitewood?

Genres: Fantasy

550 pages, Unknown Binding

Published August 20, 2023

Reviews

[Tala🦈 (mrs.skywalker.reads) · Rating 5 out of 5]

jestem szczęśliwa, że znam już tę historię od początku do końca, ale też chciałabym, aby nigdy się nie kończyła, nie wiem, kiedy przestanę płakać

[Tom The Great · Rating 5 out of 5]

Powiedzieć, że mam ochotę coś rozwalić to za mało

[Liwia · Rating 5 out of 5]

moje życie już nigdy nie będzie takie same

[maki · Rating 5 out of 5]

zabije sie przez tych malych gejow

[Martossa · Rating 5 out of 5]

Już nigdy nie przeczytam książki z wątkiem found family, to nie jest na moje nerwy. Tyle ile ja łez wylałam na zakończeniu to jest jakieś nieporozumienie. Nie pamiętam kiedy ostatni raz zakończenie jakiejś książki mnie tak zmiażdżyło, że to aż fizycznie boli.

[julichka · Rating 5 out of 5]

kolejna traumatyczna seria skończona, wykończyło mnie to, idę płakać

[kam · Rating 5 out of 5]

Wychowankowie sierocińca Whitewood liżą niegojące się rany po poprzedniej porze karmienia, a choć mają mieć zapewnione względne bezpieczeństwo przez kolejny rok — rzeczywistość ma inne plany. Trzeci tom „Kręgu“ od pierwszej do ostatniej strony trzyma w napięciu, które co krok niebezpiecznie skacze, by zaraz wyrównać poziom. Nie ma w nim chwil na odprężenie, bo nawet gdy pojawia się humor, nawet gdy bohaterowie okazują sobie wsparcie i czułość, to groźba końca wciąż wisi nad zdaniami. Opuszczenie sierocińca wiąże się z lękiem przed dorastanie, niedopasowaniem i samotnością. Zostanie w nim jest natomiast śmiertelnie niebezpieczne. Nieważne jednak, czego chłopcy by pragnęli — powoli zbliża się ostatnia pora karmienia i nie ma przed nią ucieczki.

Silencio to jedna z najlepszych polskich osób autorskich, jedna z najlepszych osób autorskich mojego życia w ogóle. Nie ma powieści, którą mnie nie zachwyca, którą nie porusza mojego serca i nie bawi się boleśnie moimi emocjami. Seria „Krąg“ jest natomiast perłą wśród jej twórczości. Kreacja bohaterów, język, klimat czy akcja — wszystko jest na najwyższym poziomie. W trylogii tej nie ma nikogo, kogo bym nie lubiła lub kogo nie mogłabym zrozumieć. Nie ma też bohatera, który zostałby opisany płasko czy nieciekawie. Relacje pomiędzy chłopcami ciągle ewoluują, a ich charaktery stopniowo ulegają zmianom — przez trzy lata dorastają, a kolejne traumy rzutyją na ich funkcjonowanie. Doświadczają wiele i choć czasami dzieje się coś pozytywnego, to zwykle jest mrocznie i niepokojąco. Trudno komuś zaufać, gdy podejrzenia się piętrzą, a „potwory miały wiele twarzy. Niektóre z nich należały nawet do przyjaciół“. Buduje to klimat, który potęguje sceneria. Mroczny las, wypełniony wpatrzonymi w ludzi oczami. Cienie poruszające się bez racjonalnego wyjaśnienia na ścianach. Dźwięki, jakich źródło nie jest znane. Od początku pierwszego tomu do końca ostatniego robi się tylko mrocznej, choć jednocześnie zagrożenie przestaje być czymś tajemniczym, bo razem z bohaterami stawiamy mu czoła. A raczej próbujemy. Groza przechodzi w fantastyczny horror. Klimat ten i bohaterowie to ogromne atuty serii, wystarczające, by ją pokochać i polecać, ale! Przecież to Silencio! Osoba, która nie tylko rewelacyjnie kreuje swoje światy, ale też niesamowicie zgrabnie je opisuje. Która językiem nieustannie do mnie trafia.

Skoro poprzednie tomy odebrały mi słowa, zmiażdżyły serce i na trwałe wryły się w pamięć, to nie wiem, co powinnam napisać teraz. Jak wyrazić całe uznanie dla tej części, opisać jak dobrym była ona podsumowaniem historii z Whitewood. Niech za dowód uznania wystarczy, że gdy objęłam nad powieścią patronat — płakałam; gdy przeczytałam ją pierwszy raz — płakałam; i gdy jeszcze raz do niej wróciłam — znowu czułam wszystko tak samo intensywnie, więc znowu płakałam. Tak wygląda moja relacja z powieściami Silencio w ogóle, ale trylogia „Krąg“ to nawet wśród nich coś wyjątkowego.

[czytajta · Rating 4 out of 5]

Current mood: crying

[Arbuz Dumbledore · Rating 5 out of 5]

Wow.
Po prostu wow.
Może napiszę później coś więcej, na razie nie umiem. Silencio nie zawodzi.

[fuz.le_ma · Rating 5 out of 5]

chwila co jaki koniec (ryczalam przez caly epilog)

[Anna · Rating 5 out of 5]

Przychodzi taki moment, że robisz podejście do fantastyki i coś nie gra, z cieniem zażenowania odkładasz książkę na półkę i niechętnie wracasz do tej tematyki ponownie.

Jakoś zupełnie nie po drodze było mi z kupnem papierowych wydań, ale w momencie gdy pojawił się czytnik myśle sobie „aaa, dobra spróbuję”.
Czy byłam sceptycznie nastawiona? Byłam.
Tematyka queer, przyczyniła się do tego, że mój sceptycyzm pogłębił się bardziej.
Nie obrażając nikogo! Był taki moment, że ta tematyka pojawiał się wszędzie i sprzedawała się świetnie.
Dałam jej jednak szansę, zachęcona dobrymi opiniami. I wiecie co? Świetnie, że dałam jej tą szansę! Ta seria była genialna! Grono chłopców w trzech przedziałach wiekowych, zamkniętych na odludziu w sierocińcu, zmagających się z potworami wychodzącymi z pobliskiego lasu i walczących o własne życie w porę karmienia. Nie brzmi dobrze? Bo dla mnie brzmi wybitnie! Nie mogłam się oderwać, przywiązałam się do bohaterów i ich polubiłam. No może z wyjątkiem jednego, który aż do końca działał mi na nerwy, mimo, że czasem zdarzało mu się objawić jakieś ludzkie zachowania.
To historia z tej kategorii, że czytasz ją i nie możesz przestać o niej myśleć ani na chwilę. A gdy kończysz czytać, masz ochotę minutę później wcisnąć sobie guzik zapominania, aby móc od nowa poznać tą historię.
Jeśli myślicie sobie, że fantastyka nie jest już dla Was, warto spróbować z „kręgiem” myślę, że znów pomyślicie jak fajnie jest czytać fantasy!

[paula · Rating 5 out of 5]

depresja mnie tak nie wykończyła i nie sponiewierała jak tak książka, nie pozdrawiam

[alekmon · Rating 5 out of 5]

nie pozbieram sie po tym, w skrocie jestem zalamane placze i mnie popierdoli

[Sandra · Rating 5 out of 5]

oh.

[ksiazkowe.portale · Rating 5 out of 5]

Po pierwsze: Nie zgadzam się.
Po drugie: Co ja mam teraz ze sobą zrobić?
Po trzecie: Jak ja mam funkcjonować?
Po czwarte: Kocham KRĄG

[amaya · Rating 5 out of 5]

CORNEL WHEN I CATCH YOU CORNEL

[nicole · Rating 5 out of 5]

epilog mnie zabił. każdy z osobna.

nigdy nie przeżyję tego, jak potoczyła się relacja felipe, diany i cornela. ani tristana i yasina. ani byala i kevina.

[OxEyeBlack · Rating 5 out of 5]

Bardzo dobre zakończeniem ❤️

[psusła · Rating 3 out of 5]

3.5
I co ja mam teraz niby robić, skoro Krąg już się skończył? (Pisać fanfiki o Diance)

[emelie · Rating 5 out of 5]

epilog mnie totalnie zmiótł z powierzchni ziemi. co to było. im still crying a little bit.

[Michalina · Rating 4 out of 5]

Skończyłam😔😔

[Livkka · Rating 5 out of 5]

Przeczytałam to tak szybko, że Goodreads nie chciał mi zaliczyć do przeczytanych w 2024..

Na pewno zrobię reread za jakis czas. Krąg dołącza do zacnego grona aftg, carry on oraz raven boys. 🛐🛐

[heroiczna.ciota · Rating 5 out of 5]

ja już nigdy nie będę tym samym czlowiekiem.

[ʟɪᴠ ʼ ୨♡୧ · Rating 5 out of 5]

przez cały epilog płakałam tak mocno, że nie mogłam oddychać

nawet nie wiem, co powiedzieć. nie chciałam tego kończyć. tak bardzo kocham tych chłopców 😭🫶

[Sosia · Rating 5 out of 5]

aha

[Awenaqueen · Rating 4 out of 5]

3,5/5
Ocena tego tomu to przy okazji ocena całej serii, a oceniam ją jako bardzo dobrą z drobnymi kluczowymi wyjątkami. Już pod pierwszym tomem pisałam, że ta seksualizacja to gruba przesada i zabierała mi całą przyjemność z czytania, bo wydawała się nierealistyczna - co może kogoś rozbawić, że szukam realizmu w fantasy. Sam zamysł na trzy książki w zasadzie o tym samym to też dla mnie trochę ciągniecie tematu na siłę, bo spokojnie można było wyciąć z tego 1/3 zbędnej treści, a historia wcale by na tym nie utraciła. Zbędna perspektywa Byala, która zdradzała stanowczo za dużo i także psuła bawienie się w pseudo detektywa i odkrywania prawdy wraz z bohaterami.

Można więc spytać, za co tak wysoka ocena ode mnie? Za pomysł. Za odwagę wydania tego na własną rękę. Jestem w mniejszości, której ta historia nie podbiła serca. Wierzę, że można ją pokochać, niestety u mnie uderzała w sporo triggerów.

Wysoka ocena ode mnie za... finał. Bo to ten rodzaj finału, za który nienawidzę autorki i mam ochotę powiedzieć "gówno", ale jednocześnie wstaję i klaszczę, bo nie jest dobre dla każdego. Jestem potwornie zawiedziona zachowaniem Cornela, zachowaniem Diany na koniec, wyborem miejsca na dom przez Felipe oraz tylko nieco smutna drogą Tristana. Co do Byala? To akurat ciekawy ark postaci, który jak wspominałam, lepiej by mnie uderzył, gdybym nie miała jego perspektyw. Zupełnie jak Yasima. Raz na tom - okej. Ale nie więcej.

Jednak sam fakt, że po skończeniu historii po prostu płakałam, zmusza mnie do tej oceny. Bo jestem wściekła, zraniona i smutna, ale to emocje, które nie skreślają tej historii. Udowadniają, że poruszyła i zniszczyła. Gratuluję.

[ali ✧.* · Rating 5 out of 5]

dlaczego ja myślałam że przeczytanie tej serii to będzie dobry pomysł.

[doma⋆ · Rating 5 out of 5]

currently crying

[౨ৎ elsie ⋆｡˚ · Rating 5 out of 5]

popelnie samobojstwo i to bedxie przez ta ksiazke

[nat · Rating 5 out of 5]

TO MNIE CAŁKOWICIE ZNISZCZYŁO ŻEGNAM