Τελικά μετά από τόσες χαρές και τόσες λύπες, τόσα όμορφα και τόσα άσχημα, τόσα σκαμπανεβάσματα στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τις προτεραιότητες που θέτουμε, τι αφήνουμε πίσω μας; Ποια μικρή αλλαγή μπορεί να φέρει το πέρασμά μας από τον μικροσκοπικό μας πλανήτη, που στεγάζει αδιαμαρτύρητα τις ταραχώδεις ζωές μας; Η Μαρίνα αφηγείται την ιστορία της ένα απομεσήμερο, που μια πρόωρη βροχή έφερε σκοτάδι στην πόλη. Πίσω στο νησί, ένας κύκλος που δε λέει να κλείσει την κρατά δέσμια, ενώ γύρω της χορεύουν ο χώρος και ο χρόνος, γυρίζοντας ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο. Η αμυγδαλιά στον κήπο του πατρικού της που μένει στέρεη, σαν να ’ναι το κέντρο εκείνου του κύκλου, το κέντρο ενός δικού της σύμπαντος, ανθίζει τον χειμώνα και μαραίνεται αντιδραστικά το καλοκαίρι. Από τα παιδικά τραύματα μέχρι τη δύσκολη ενηλικίωση, από τη Χούντα μέχρι την ανατολή της νέας χιλιετίας, από τη Σύμη μέχρι την ελληνική πρωτεύουσα, κάθε σχέση και κάθε συναίσθημα θα δοκιμαστούν υπό αντίξοες συνθήκες. Θα βιώσουν αποστάσεις, απώλειες και βαρυχειμωνιές. Κι ό,τι καταφέρει ν’ ανθίσει τον Γενάρη ξέρεις ότι θ’ ανθίζει πάντα…
Σκόπιμα καθυστερούσα να τελειώσω το βιβλίο με το πιο όμορφο εξώφυλλο. Έκλαιγα καθώς το διάβαζα. Χείμαρρος οι σκέψεις και τα συναισθήματα. Είχα πάρα πολύ καιρό να νιώσω και να σκεφτώ κάποια πράγματα. Είχα, επίσης, πολύ καιρό να διαβάσω μυθιστόρημα που θα με κέρδιζε. Στάθηκε μια γερή αφορμή αυτό το βιβλίο. Βασικά, ήξερα από την αρχή ότι θα εντυπωσίαζε τόσο πολύ αλλά όχι ότι θα με συντάραζε. Δεν ξέρω τι έχει κάνει η αγαπημένη μου Μαρία Στεφάνου αλλά σίγουρα ξέρω ότι θα ήθελα να διαβάσω μια μικρή συνέχεια από τη ζωή της ηρωίδας, της Μαρίνας και όχι μόνο. Και φυσικά το επόμενο. Ακόμα και αν είναι κάποιο πολύ διαφορετικό σε πλοκή. Πέρα από το συναίσθημα και την εξαιρετική πλοκή, η γραφή της συγγραφέως είναι στρωτή και δεν κουράζει τον αναγνώστη με την αναδρομή στο παρελθόν. Αντιθέτως, κατορθώνει να σε κάνει με αυτόν τον τρόπο να κατανοήσεις και να εξηγήσεις για ποιον λόγο διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε ο χαρακτήρας και τα γεγονότα στη ζωή των πρωταγωνιστών του βιβλίου. Ολοκληρώνοντάς το ένιωσα κάτι διδακτικό, ότι κάτι πήρα από το παράδειγμα της Μαρίνας και το κυριότερο ήταν, κόντρα στα εμπόδια, να μην τα παρατάω ποτέ. Να προσπαθώ πάντα για το καλύτερο για μένα και τους ανθρώπους που με αγαπούν και με περιβάλλουν και φυσικά να αγαπώ ανιδιοτελώς και ανυπέρβλητα.
Υπεροχο βιβλιο με το μεγαλύτερο μέρος του να διαδραματίζεται στην πανέμορφη Συμη! Το τελείωσα σε δυο ημέρες. Μου προκάλεσε παραααα πολλά συναισθήματα και δεν ήθελα με τίποτα να τελειώσει. Από την αρχή ως και το τέλος του δεν υπάρχει ούτε ένα σημείο που θα σε κάνει να βαρεθεις!
Όσα κατάφεραν να ανθίσουν Το «Όσα κατάφεραν να ανθίσουν» είναι μια ιστορία για τον έρωτα και τα ανθρώπινα δράματα που ξεκινούν ξαφνικά από συγκυρίες ή προδιαγράφονται από το παρελθόν, τη γεωγραφία και την κοινωνική θέση των ανθρώπων.
Εκτυλίσσεται στο γραφικό ακριτικό νησί της Σύμης της Δωδεκανήσου και είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως Μαρίας Στεφάνου.
Η συγγραφέας περιγράφει τους εφηβικούς έρωτες με την αγνότητα της ηλικίας και των αξιών που επικρατούσαν πριν από μισό αιώνα, πριν η χώρα εξευρωπαϊστεί και τουριστικοποιηθεί. Καθώς οι πρωταγωνιστές ενηλικιώνονται, η πραγματικότητα σφυροκοπεί ανελέητα τον ιδεαλισμό, τον οποίο οι ερωτευμένοι προσπαθούν να περισώσουν, κάποιες φορές με λαβωμένη επιτυχία και κάποιες άλλες με άστοχες πράξεις.
Μη σας ξεγελά ούτε ο τίτλος, ούτε το όμορφο εξώφυλλο με τα νεοκλασσικά αμφιθεατρικά σπίτια. Το βιβλίο είναι βαθιά κοινωνικοπολιτικό. Μιλά ανοιχτά και με ξεκάθαρη θέση για την περίοδο της δικτατορίας και τον αντίκτυπο της στην οικονομία, την αισθητική και την κοινωνική ζωή όχι μόνο στα αστικά κέντρα αλλά και την πιο μικρή κοινότητα στην εσχατιά της Ελλάδας. Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου αμφισβητούν τις αξίες της εποχής και συγκρούονται με τους φορείς τους. Την πατριαρχία, το «καθώς πρέπει», την υπακοής σε οποιανδήποτε πατρική φιγούρα, είτε αυτή είναι κυριολεκτική είτε θεσμική-μεταφορική.
Η Σύμη είναι ένα γραφικό νησί και θα ήταν εύκολο για τη συγγραφέα να κλέψει εντυπώσεις με μια επιφανειακή λυρική παρουσίαση του τόπου. Όμως εκείνη δεν αφήνει να φανεί ίχνος τοπικιστικής υπερηφάνειας ή κοινωνικού εξωραϊσμού Αντίθετα επιλέγει συνειδητά να επικεντρωθεί στις ιστορίες των ηρώων και να εξερευνήσει τους χαρακτήρες μέσα από τις πράξεις τους. Προτιμά να δώσει την αίσθηση της κοινωνικής ζωής ρίχνοντας τους προβολείς στην απλή καθημερινότητα, η οποία όμως χαράζει τις ψυχές των ανθρώπων για πάντα. Κατά τη γνώμη μου αυτό δείχνει ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση και ωριμότητα για μια νέα συγγραφέα.
Παρότι οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται, το ενδιαφέρον δεν χάνεται και κανένας χαρακτήρας δεν μοιάζει επίπεδος, ατσαλάκωτος ή «δαίμονας». Οι δραματικές καταστάσεις που περιγράφονται δεν είναι πρωτότυπες, είναι όμως αυθεντικές, λαϊκές και συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά, είτε τις αντιλαμβανόμαστε είτε όχι. Σε αρκετά σημεία φαίνονται οι γνώσεις και οι προβληματισμοί της συγγραφέως για την ηθική και κοινωνική φιλοσοφία. Όμως αυτό γίνεται με τρόπο που δεν αποσπά από τις διαφορές γραμμές πλοκής που εκτυλίσσονται σε διαφορετικούς χρόνους.
Αν και συνήθως δεν επιλέγω να διαβάσω βιβλία με τέτοια θεματολογία, το συγκεκριμένο με συγκίνησε αρκετές φορές, με εντυπωσίασε με τη γήινη αλλά όχι απλοϊκή γραφή του και τον μη κυνικό ρεαλισμό που περιγράφει τις ανθρώπινες σχέσεις.
Καλογραμμένο βιβλίο ,που περιγράφει και αποτυπώνει την ασβέστη φλόγα του πρώτου έρωτα και πως αυτή παρά τις δυσκολίες της πραγματικότητας επιβιώνει ,δίνοντας μια πραγματολογική σκοπιά στην εξέλιξη της ζωής .
"Ό,τι ανθίζει το Γενάρη ειναι σίγουρο ότι θα ανθίζει για πάντα " Η Μαρίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σύμη. Όνειρο της ήταν να σπουδάσει νομική στην Αθήνα. Έζησε ευτυχισμένα χρόνια στο νησί, έχοντας στο πλευρό της τους γονείς της, την θεία Αντιγόνη, τον αδερφό της, τον Αλέξανδρο και την καλύτερη της φίλη, τη Στέλλα, η οποία μοίραζε τον χρόνο της μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας. Ωστόσο οικογενειακά μυστικά έρχονται στο φως και κινδυνεύουν να γκρεμίσουν τις ισορροπίες των ηρώων. Η παιδική της ηλικία σημαδεύτηκε από την παρουσία του Φιλίππου, του αγοριού στο γειτονικό σπίτι. Του αγοριού που κάποια στιγμή εγκατέλειψε το νησί μαζί με τον μπαμπά του. Η Μαρίνα ποτέ δεν ξέχασε τον παιδικό της φίλο και όταν μετά από χρόνια ο Φίλιππος επιστρέψει στο νησί, η παιδική φιλία θα εξελιχθεί σε έναν δυνατό έρωτα που τίποτα δεν προμήνυε ότι μπορεί να λήξει. Ο Φίλιππος, λόγω σπουδών, έπρεπε να επιστρέψει στην Ιταλία. Και κάποια στιγμή απροσδόκητα αποφασίζει να βάλει τέλος στη σχέση του με την Μαρίνα, η οποία δεν θα τον ξεχάσει ποτέ και όσα χρόνια κι αν περάσουν θα τον έχει στην σκέψη και την καρδιά της. Ο καιρός περνάει και η Μαρίνα τελικά θα γίνει δικηγόρος και θα γνωρίσει τον Πέτρο. Όμως κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί ο λόγος που οδήγησε στο χωρισμό της με τον Φίλιππο. Η αλήθεια θα την συγκλονίσει. Πώς θα αντιδράσει και πώς θα εξελιχθεί η ζωή της; Πρόκειται για ενα υπέροχο βιβλίο, για ένα μαγευτικό ταξίδι στην πανέμορφη Σύμη με τα πολύχρωμα νεοκλασικά σπίτια. Η συγγραφέας θα μας ταξιδέψει σε κάθε γωνιά του νησιού και θα μας κάνει να νιώσουμε την ανάγκη να βρεθούμε εκεί. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου βλέπουμε πόσο σημαντικές είναι οι παιδικές φιλίες και πόσο εξιδανικεύονται οι εφηβικοί έρωτες. Ο Αλέξανδρος και η Στέλλα, η Αντιγόνη και ο Λουκάς, η Μαρίνα και ο Φίλιππος. Απωθημένα, έρωτες, επανασυνδέσεις. Εφηβεία, σπουδές, ενήλικη ζωή. Ένα ωραίο ταξίδι μέσα στο χρόνο.
Ένα βιβλίο που σε συνεπάρει, με δάκρυα και χαρά βυθίζεσαι στην ιστορία του. Ένα βιβλίο που αφορά όχι μόνο έναν αλλά περισσότερους έρωτες, με τον κάθε ένα να έχει την δίκη του εξέλιξη. Κάθε χαρακτήρας του βιβλίου έχει μια δίκη του ιστορία πίσω του και σου δείχνει πως το παρελθόν επηρεάζει το μέλλον με έναν μαγικό τρόπο. Είναι από τα βιβλία που πραγματικά δεν θες να τελειώσουν…
Ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο με ιδιαίτερη φιλοσοφική και καλλιτεχνική οπτική σε θέματα απλής καθημερινότητας, μεταφερόμενη στον αναγνώστη μέσω των λεγόμενων των ηρώων και σκιαγραφόντας την ποικιλία εμπειριών, ανατροπών και συναισθημάτων που μπορεί η ζωή χαρίσει στον οποιονδήποτε!
Υπεροχο και πολυ συγκινητικο! Οδοιπορικο σε πολλα ομορφα μερη! Η πλοκη ρεει γρηγορα και μας μεταφερει σε διαφορες ιστορικες συγκυριες και καταστασεις! Το αγαπησα! Υπεδοχη η πρωτη προσπαθεια της συγγραφεως! 🥰
Ένα καλογραμμένο βιβλίο το οποίο σε ταξιδεύει μέσα από τις σελίδες του στα σοκάκια της Σύμης! Συγκινητικό και πραγματικά δεν ήθελα να τελειώσει με τίποτα!
Είναι κάποια βιβλία που σε ταξιδεύουν. Σε γυρίζουν σε άγνωστα μέρη κι όμως τόσο οικεία. Αγάπησα τη Σύμη, γεύτηκα τα εδέσματα της, χάζεψα τις ομορφιές της, ήπια τον απογευματινό καφέ μου με τη Δούκισσα και την Αντιγόνη, έγινα μέρος του συνόλου. Παρακολούθησα έρωτες να ανθίζουν, να δοκιμάζονται, να εγκαταλείπουν ή και να παλεύουν.
Κυριότερο όλων διδάχτηκα πόσες πλευρές τελικά έχει το νόμισμα. Η αλήθεια διαφέρει κι ας τη ζήσαμε, κι ας πιστεύουμε στην αντικειμενικότητα της. Στη ρίζα της είναι υποκειμενική. Αυτό συνειδητοποίησε μεγαλώνοντας η Μαρίνα καρτερώντας τη παιδική της φίλη να φανεί στο λιμάνι, παρατηρώντας τον αδελφό της να παλεύει με φαντάσματα και τον έρωτα προ πυλών.
Η πρωτοεμφανιζόμενη Μαρία Στεφάνου πλάθει με δεξιοτεχνία ένα συναισθηματικά πλούσιο κόσμο μέρος του οποίου γίνεται ήδη από το πρώτο κεφάλαιο ο αναγνώστης που λαίμαργα αδημονεί για τη συνέχεια.
Όσα κατάφεραν να ανθίσουν... θα καταλάβετε τι εννοεί η συγγραφέας και θα γοητευτείτε από τον τρόπο που τα συνδυάζει όλα τόσο άρτια. Γιατί όσα άνθισαν το Γενάρη, θα ανθίζουν πάντα.
Τελειώνοντας το ένιωσα ότι ήταν όντως μια πολύ όμορφη ιστορία αλλά δεν είχε τίποτα πρωτότυπο που να την έκανε να ξεχωρίζει από τα άλλα βιβλία του είδους του.Οι περιγραφές και η δημιουργία εικόνων είναι το δυνατό του σημείο. Οντως περιγράφει πολύ γλαφυρά την Σύμη λες και βρίσκεσαι εκεί. Αλλά μόνο αυτό.Οι ανατροπές ήταν ''κενές'', προβλέψιμες. Ενιωσα λες και η συγγραφέας μας έδινε μασημένη τροφή στο πιάτο. Θα ήθελα να μου δώσει την ευκαιρία σαν αναγνώστη να σκεφτώ λίγο παραπάνω.Οι χαρακτήρες συνέχεια έκαναν ένα βήμα μπροστά δύο πίσω. Σε γενικές γραμμές είναι μια καλή πρώτη προσπάθεια, η συγγραφέας ξέρεινα χειρίζεται τον λόγο απλά η ιστορία που επέλεξε δεν την βοηθάει ιδιαίτερα να ξεχωρίσει.
Μου άρεσε πάρα πολύ η χρήση της γλώσσας και τα γλωσσικά σχήματα που χρησιμοποιεί, γιατί δείχνει ένα άτομο που διαθέτει βαθιά γνώση της ελληνικής και μαεστρία στη χρήση της. Ιδίως τα αντιθετικά σχήματα είναι πλεγμενα μοναδικά. Από την άλλη πλευρά θεωρώ ότι δεν είναι εμπορικό βιβλίο, αλλά πιο εσωστρεφές, αφού ολα τα πρόσωπα της ιστορίας φτάνουν στην κάθαρση με έναν ιδιότυπο τρόπο κάπως αργά χρονικά. Δεν με απογείωσε η ανάγνωσή του, αν και πιστεύω πως η συγγραφέας έχει πολλές δυνατότητες, αφού αυτό είναι το πρώτο της πόνημα.
Ένα ψυχογράφημα, μια αποτύπωση της μεταπολίτευσης και της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από τις ιστοριες των ηρώων, φιλοσοφικά ερωτήματα που θα σε ταλανίζουν και μετά την ανάγνωση σε συνδυασμό με το λυρισμό και το συναίσθημα που διαποτίζουν ολόκληρο το βιβλίο Οι ήρωες θα ζήσουν μεσα σας κι εσείς θα ζήσετε μεσα σε αυτούς, θα ταξιδέψετε στο μαγικό νησί της Σύμης και στα μοναδικά καλοκαίρια του που φαντάζουν ιδανικά για να φωλιάσουν οι πιο μεγάλοι έρωτες Μια υπέροχη ιστορία που αξίζει να διαβαστεί!
Ευχάριστο βιβλιο, καλογραμμένο. Έχεις αγωνία τι θα γίνει με τις ιστορίες που περιγράφει. Κι όλα αυτά με φόντο το πανέμορφο νησί της Σύμης. Γραφή φρέσκια, ο λόγος ρέει, ενω παράλληλα δίνεται πολιτική χροιά στα γεγονότα.
Μου άρεσε παρα πολύ! Δεν έκανε καθόλου κοιλιά, κάθε φορά ανυπομονούσα να δω τι θα απογίνει. Μου άρεσαν τα θαλασσινά τοπία, οι εφηβικοί έρωτες, ο τρόπος γραφής και τα γλυκά μηνύματα ζωής. Από το εξώφυλλο και τη γραφική λεπτομέρεια στο πλάι, μέχρι την ανάγνωσή του και το τέλος του σε κερδίζει!
Βιβλίο γεμάτο αγάπη, τρυφερότητα, ομορφιά!! Διαβάζοντας το βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου. Σε ταξιδεύει στο πανέμορφο νησί της Σύμης και νιώθεις μαζί με τους χαρακτήρες όλα τα συναισθήματα.