Έχω όλους τους δίσκους τους

by Μπάμπης Αργυρίου

Ο Σίμος Μπάνσης δεν είναι ένας συνηθισμένος μουσικόφιλος και οι γνώσεις του δεν εξαντλούνται σε δισκογραφικά θέματα. Γνωρίζει φερ' ειπείν τι ειπώθηκε στη συνάντηση του Robert Wyatt με τον Vic Chesnutt και πώς χλεύασε η πανκ εμπροσθοφυλακή τον
Neil Young,όταν τους έβαλε ν’ ακούσουν το “Like A Hurricane” που μόλις είχε γράψει. Ο ίδιος βοήθησε την Patti Smith σ’ έναν σημαντικό στίχο της και είναι ικανός να φτιάξει το προφίλ του Morrissey, του Mark E. και του Robert Smith, διαβάζοντας απλώς τους στίχους τους.

Στο παρελθόν είχε την ευχέρεια να απορρίπτει δουλειές που δεν ήταν του γούστου του, όμως ταπράγματα έχουν δυσκολέψει και αναγκάζεται να εργαστεί σαν νυχτερινός συνομιλητής. Η τύχη θα φέρει στο δρόμο του μουσικούς, άξεστους πότες, διευθυντές και ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών, σκηνοθέτες, αλλά και την Μαρίνα Λινάρδου η οποία εργάζεται σαν dj σε μπαρ της πόλης, αγαπάει τους δίσκους και θαυμάζει τους ανθρώπους που διαθέτουν ευφυΐα, χιούμορ και φαντασία. Ο Σίμος βιάστηκε να της αποκαλύψει ότι θα φτιάξει ένα πανκ remake της ταινίας “Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα”.

Όμως η ζωή δεν γεμίζει μόνο με μουσική, σινεμά, εκδρομές και ξενύχτια με φίλους. Έχει χώρο για συμπεριφορές που προκαλούν οργή, διλήμματα, απώλειες, δυσάρεστες καταστάσεις και απρόοπτα που προξενούν μεγάλο πόνο. Και τότε, η μόνη διέξοδος είναι προς τα πάνω.

330 pages, Paperback

First published November 16, 2013

About the author

Ο Μπάμπης Αργυρίου είναι website administrator στο μουσικό πόρταλ mic.gr. Στην ζωή του έχει κάνει τον ξυλουργό, πωλητή, τεχνίτη γύψινων διακοσμήσεων, ηλεκτροσυγκολλητή, εισπράκτορα συνδρομών σε επαρχιακή εφημερίδα, εκδότη φανζίν, ιδιοκτήτη εταιρείας δίσκων και δισκάδικου

Reviews

[Nikos · Rating 3 out of 5]

Ο Μπάμπης Αργυρίου δεν έγραψε ένα βιβλίο για όλους.

Σίγουρα, δεν είναι ένα βιβλίο για τους φίλους της κλασσικής λογοτεχνίας, ούτε καν για λάτρεις των (εφηβικών) ερωτικών ιστοριών. Αυτοί και άλλοι πολλοί γρήγορα θα το εγκαταλείψουν μισάνοιχτο ή θα το ολοκληρώσουν αναρωτώμενοι σε πιο πλανήτη διαδραματίζεται και ποια είναι τα όντα που πρωταγωνιστούν. Θα τους φανεί μονοδιάστατο, υπερβολικό, εμμονικό. Και είναι.

Αν δεν ανήκεις στον κόσμο του Μπάμπη. Σε ένα κόσμο που κινείται, αναπνέει και υπάρχει λόγω της μουσικής.

Μην προσπαθήστε να τον καταλάβετε. Είναι μάταιο. Αν δεν έχεις ξημεροβραδιαστεί στα δισκάδικα, αν δεν έχεις ονειρευτεί τη δισκοθήκη του Γιάννη Πετρίδη στον τοίχο του σαλονιού σου, αν δεν έχεις χιλιοακούσει το κομμένο τραγούδι στην κασσέτα που έγραψες από το ραδιόφωνο ώστε να περιμένεις κάθε φορά που το ακούς σε μπαρ να κοπεί στο ίδιο σημείο (ναι, ρε Μπάμπη!), αν δεν έχεις προβληματιστεί πως θα ταξινομήσεις τα βινύλια αλφαβητικά ή χρονολογικά, αν δεν έχεις ερωτευτεί την indie DJ του μαγαζιού που συχνάζεις, αν δεν έχεις κλάψει σε live γιατί δεν πιστεύεις ότι ακούς ΑΥΤΟ το κομμάτι ζωντανά, αν δεν έχεις ονειρευτεί τη δική σου ραδιοφωνική εκπομπή...

Αφήστε, λοιπόν, το βιβλίο αυτό για εμάς. Μπορεί να μην μας ενθουσίασε, αλλά καταλαβαίνουμε και αισθανόμαστε κάθε λέξη που είναι γραμμένη εκεί μέσα.
Γιατί έχουμε ζήσει τα περισσότερα από αυτά σε παράλληλα σύμπαντα.
Γιατί -και εμείς- ζήσαμε μέσα στη μουσική.
Γιατί -και εμείς- επιζήσαμε χάρη στη μουσική.

Και ας μην έχουμε όλους τους δίσκους των Wipers.



'Χωρίς μουσική, η μέρα θα ήταν βουβή ταινία χωρίς χρώμα. Η ολιγόωρη έκθεση σ'αυτήν μπορεί να σε καθορίσει εσωτερικά, η χρόνια να σε καθορίσει'

[Chumba Tribes · Rating 3 out of 5]

Αν μεγάλωσες στη Θεσσαλονίκη στα 80s κι άκουγες εκείνη τη μουσική θα ψιλοκολλήσεις και θα παραβλέψεις τα πολλά λόγια, τα εύκολα λογοπαίγνια και τις κλισεδιές. Δυνατά σημεία του όταν ο συγγραφέας αφήνεται στα συναισθήματά του και δεν φτιάχνει περικοκλάδες, και η playlist του που παίζει να είναι η καλύτερη που εχω συναντήσει σε μυθιστόρημα. Αλλά το βιβλίο γι αυτό γράφτηκε.

[ΠανωςΚ · Rating 3 out of 5]

Ε, μην τα ξαναλέω... http://trollingstone.gr/?q=node/1533