Πραγματικά αριστουργηματικό βιβλίο, που δυστυχώς δεν είναι τόσο γνωστό όσο έπρεπε να είναι. Όχι ακριβώς βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, όχι ακριβώς κατασκοπευτικό, αλλά κάτι ανάμεσα. Μου θύμισε λίγο Τζον Λε Καρέ και λίγο Φίλιπ Ντικ.
Η όλη ιστορία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της παράνοιας του ψυχρού πολέμου, με τους Συμμάχους και τους Σοβιετικούς να φοβούνται για κατασκόπους που θα έστελναν ο ένας στον άλλο. Ο Λούκας Μαρτίνο, είναι ένας επιστήμονας που εργάζεται πάνω σε ένα πρόγραμμα της Συμμαχίας, το Κ-88. Τι είναι ακριβώς, δεν λέγεται. Το εργαστήριό του είναι κάπου στα σύνορα με την Σοβιετική Ένωση, φανερά μια επιλογή ενός Αμερικανού που δούλευε για τους Σοβιετικούς. Γίνεται μια έκρηξη, οι Σοβιετικοί παραλαμβάνουν το σώμα του Μαρτίνο, ο οποίος ήταν σε πάρα πολύ άσχημη κατάσταση. Μετά από μήνες, είναι έτοιμος να γυρίσει στους Συμμάχους, που πίεζαν πολύ τους Σοβιετικούς για να τον επιστρέψουν πίσω γρήγορα. Δεν είναι ίδιος με πριν όμως. Ένα ρομποτικό χέρι αντικατέστησε το κανονικό, και μια μεταλλική μάσκα με ηλεκτρονικούς μηχανισμούς, το κρανίο του. Και μπήκαν ψύλλοι ��τα αυτιά των Συμμάχων, και τους Ρότζερς, του υπεύθυνου. Είναι ο Μαρτίνο ή ένας κατάσκοπος; Πρέπει να τον αφήσουμε να δουλέψει πάλι το Κ-88; Κουβαλάει καμιά βόμβα για να ανατινάξει κάνα κυβερνητικό κτίριο; Τι είναι τέλος πάντων; Και έτσι περνάνε τα χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν, παρακολουθώντας τον και ελέγχοντας τα πάντα, μήπως και ανακαλύψουν κάτι εκτός σχεδίου, κάτι που δεν θα έκανε ο παλιός Μαρτίνο...
Καταπληκτικό βιβλίο. Πιστευτοί διάλογοι, καταπληκτικά σκιαγραφημένοι χαρακτήρες, εξαιρετική γραφή, και πολλά flashbacks από τη ζωή του Μαρτίνο. Σαν μικρό παιδί, σαν φοιτητής, σαν επιστήμονας. Πως μεγάλωσε, ποιες ήταν οι σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους, γιατί έκανε ό,τι έκανε. Καταπληκτικές περιγραφές των πόλεων και των τοπίων που διαδραματίστηκε η όλη ιστορία, της ζωής του Μαρτίνο, των κινήσεων και των παρακολουθήσεων των πρακτόρων, και πολλοί προβληματισμοί για την ταυτότητα του ανθρώπου, την παράνοια του ψυχρού πολέμου... Και το τέλος πολύ δυνατό. Λίγο πριν το τέλος ο Ρότζερς μιλάει στον Μαρτίνο, στο αγρόκτημα του Μαρτίνο. Και τον ρωτάει αν είναι ο Μαρτίνο ή όχι. Και έρχεται η απάντηση. Και στο τέλος, βλέπεις τις εμπειρίες του Μαρτίνο στο Σοβιετικό νοσοκομείο και τις συζητήσεις με τον Άζαριν, τον Σοβιετικό αντίπαλο του Ρότζερς. Και σε κάνει να σκέφτεσαι τι έγινε τελικά...