Συλλέκτης Μανιταριών

by Κώστας Αρκουδέας

Ο κόσμος αυτός βασίζεται στο ψέμα. Και στην υποκρισία. Όλα όσα τον απαρτίζουν συντελούνται στο σκοτάδι ή στο ημίφως. Όσα φτάνουν στην επιφάνεια είναι διαστρεβλωμένα και παραποιημένα τόσο που ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
Η σοφία της μνήμης, ο χαμαιλέων που λέγεται άνθρωπος, οι δράκοι που κοιμούνται, η ανάγκη για αυτογνωσία, η μετα-αλήθεια και η ανελεύθερη δημοκρατία, η κλεψύδρα του χρόνου, το φως που μένει πάντα αναμμένο, η ζωή χωρίς ελευθερία που γίνεται σώμα χωρίς ψυχή, είναι ορισμένα από τα θέματα που ζητούν απαντήσεις. Μια πανανθρώπινη ιστορία, ένας φιλοσοφικός δυστοπικός μύθος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Genres: Audiobook

120 pages, Hardcover

Published January 1, 2023

About the author

Ο Κώστας Αρκουδέας γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα. Έκανε σύντομες καλοκαιρινές δουλειές στα νησιά και πιο μόνιμες αθηναϊκές. Μετά την επιστροφή του από τη Σαντορίνη, όπου έμεινε τέσσερα χρόνια, εργάστηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού, ενώ παράλληλα ήταν σύμβουλος σε εκπομπή βιβλίου στην κρατική τηλεόραση. Δημοσίευσε για πρώτη φορά το 1986 τη συλλογή διηγημάτων "Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει". Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα "Η πόλη με τα χίλια πρόσωπα" (1987), "Το τραγούδι των τροπικών" (1988), "Το παλιό δέρμα του φιδιού" (1992), "Τα κατά Αιγαίον πάθη" (1994), "Ποτέ τον ίδιο δρόμο" (1999), "Ο πειρατής" (2003), "Ο Μεγαλέξανδρος και η σκιά του" (2004), "Ο αριθμός του Θεού" (2008). Ακόμα έχει εκδώσει τις νουβέλες "Και πρόσεχε να μην πετρώσεις" (1996), "Αναζητώντας την ιδανική γυναίκα" (2002), τη συλλογή διηγημάτων "Όλες οι μέρες Κυριακή" (2000), τη συλλογή μικρών κειμένων "Τα σιγκλάκια" (2010) και το παραμύθι "Η πολύχρωμη σβούρα" (2013). Εξακολουθεί να εργάζεται στο Υπουργείο Πολιτισμού και είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων.

Reviews

[Maria Book_a_boook Tsimpogianni · Rating 3 out of 5]

Η λεπίδα λάμπει για μια στιγμή, το νιώθω να εισχωρεί μέσα και δίπλα μου τα αδέρφια μου κλαίνε. Ένα ένα βρισκόμαστε άψυχα στο καλάθι. Ψίθυροι ακούγονται σε όλο το δάσος. Ήρθε ο συλλέκτης να πάρει το μερίδιο του. Η φύση μιλάει κι εξιστορεί ιστορίες επιβίωσης ενώ οι εποχές αλλάζουν και η μία διαδέχεται την άλλη. Ο λύκος αναπτύσσει τη δική του φιλοσοφία ζωής αλλά δεν την εννοεί. Ο άνθρωπος... Ο άνθρωπος ως το μεγαλύτερο αρπακτικό επεμβαίνει στη φύση με πολλούς τρόπους. Αρχικά απομυζά όλους τους καρπούς της φύσης και στη συνέχεια εισβάλλει στο δάσος χτίζοντας ξενοδοχεία με τεράστιες βεράντες. Η βρώση φυτών ή άλλων ζώων από τα ίδια τα ζώα αποτελεί αιμοσταγές θέαμα το οποίο οι άνθρωποι πληρώνουν αδρά με την "αίσθηση" ότι έρχονται πιο κοντά στη φύση. Η ειρωνία αυτής της στάσης έρχεται να ταράξει τα νερά όταν η φύση αλλάζει και έρχεται η σειρά της να εκδικηθεί.
Το συγκεκριμένο διήγημα αν και στην αρχή νόμιζα ότι αναφέρεται στην παρούσα εποχή εν τέλει αποτελεί υπερρεαλιστικό διήγημα. Τα στοιχεία αυτά τα αντιλαμβάνεσαι από τη μέση του έργου κι έπειτα. Η εικόνα των τεσσάρων εποχών όπου η φύση αλλάζει, το ίδιο και οι ζώντες οργανισμοί παρουσιάζονται με έναν λυρικό τρόπο. Ωστόσο οι φιλοσοφικές έννοιες, η ιστορίες που αναμοχλεύονται και παρουσιάζονται μέσα από το λύκο, έχουν μία συνεχόμενη ροή που γρήγορα αρχίζει ο αναγνώστης να αντιλαμβάνεται ακριβώς συμβαίνει. Το συγκεκριμένο διήγημα διακατέχεται από αλληγορία όπου η σύγχρονη εποχή της κρίσης λόγω τον οικονομικών - υγειονομικών συνθηκών άλλαξε σε μεγάλο βαθμό το ίδιο προμηνύεται στο συγκεκριμένο διήγημα.
Η κοινωνία της άγριας φύσης έχει διαμορφωθεί με διαφορετικό τρόπο από την κοινωνία του ανθρώπου. Η "αυθεντική" κοινωνία είναι η πρωτόγονη ενώ του ανθρώπου είναι εξελιγμένη και γι'αυτό δεν ξέρεις τι μπορεί να περιμένεις από αυτόν.
Ο τρόπος που παρουσιάζει τη σύγχρονη κοινωνία και η οπτική του Κουμανταρέα θα σε βρει σύμφωνο. Ο σύγχρονος άνθρωπος όχι μόνο έχει απομακρυνθεί από τη φύση αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό. Το δάσος από την άλλη, παραμονεύει για να πάρει πάλι την θέση που του ανήκει και απλά περιμένει στην γωνία και η ιδέα αυτή δίνεται στο τέλος του βιβλίου.
Σημαντικό ήταν ότι δεν υπήρχε φλυαρία, με λακωνικό τρόπο και εύστοχα αποτυπώνονται όλες οι νόρμες του συγγραφέα.

[Vanessa · Rating 5 out of 5]

...ο άνθρωπος φτάνει σ' ενα σημείο που δεν αντέχει τον εαυτό του, του πέφτει στενός, τον περιορίζει, δεν του παρέχει την δυνατότητα να μεταμορφωθεί απο σκουλήκι σε πεταλούδα... (...είπε ο παράξενος λύκος στον Συλλέκτη...)

[Η Αλλοπαρμένη · Rating 5 out of 5]

Ένα αλληγορικό, ατμοσφαιρικό και επίκαιρο παραμύθι για μεγάλους που προσγειώνει και ταυτόχρονα ταράζει τον αναγνώστη

[Vaios · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραίο!

[Lia Panagiotidou]

Ιδιαίτερο βιβλίο, ξεχωρίζει η γραφή. Δεν είναι όλα τα βιβλία για όλους, σίγουρα δεν ήταν αυτό το κατάλληλο για εμένα ή έστω για τη στιγμή που το διάβασα.

[Ελένη Καραχανίδη]

Ζώα, μανιτάρια, δάσος που μιλά!!! Κπ ανάμεσα σε μαγικό ρεαλισμό κ δυστοπια με νότες πραγματικότητας κ με μια γραφή που έχει ενδιαφέρον σαν παραμύθι για μεγάλους με μυστικά για όλες τις ηλικίες.