What do you think?
Rate this book
பூ தொட்ட புயல் 2: தேனு (Poo Thotta Puyal)
Part 2 of 4 (Episodes 11 to 25) :
ஒரு வாரமாக அவன் அருகாமையில் குளிர் காய்ந்ததால்… உறைந்து கிடந்த உள்ளம் உயிர் பெற்று ஓலமிடுகிறதா?... இந்த ஓசைக்கு அர்த்தம் உண்டா?... இவள் ஆசைக்கு ஆயுள் உண்டா?... இவள் காதலுக்கு எதிரொலி உண்டா?... இந்த காதலிக்கு எதிர்காலம் உண்டா?...
அவனிடம் எதிரொலி இருந்தாலும்… அணா பைசாவிற்கு ஒன்று என அத்தனை பெண்களையும் ஒரே தட்டில் வைத்து பார்ப்பவன்… இவளை மட்டும் அணங்கு என்று அள்ளிக் கொள்ள போகிறானா.... என்ன? அப்படியே அள்ளிக் கொண்டால் மட்டும்…. இவளும் தான் அகமகிழ்ந்து அவனுடைய கடந்த கால பெண் சரித்திரத்தை சட்டை செய்யாது விட போகிறாளா? அவனுடைய கொள்கைகளும் வாழ்வியலும் என்றென்றைக்கும் அவளுக்கு நீங்காத நெருஞ்சி தானே?!
நதியின் இரு கரை போல… காதலை தேக்கிக் கொண்டு…. ஒன்றை ஒன்று தொடாமல்…. பிரிந்தே வாழ்வது தான் அவளுக்கு விதித்திருக்கிறதோ?! சகல ரோக வலி நிவாரணி போல... தற்காலிக தீர்வாக… ஒரே ஒரு பெருமூச்சு.
"பார்த்து… பார்த்து… நீ விட்ட பெருமூச்சுல பெரிய கோயிலே ஆடி போச்சாம்!" என்று கனி அக்கா குறுக்கிட்டு அவள் எண்ணத்திற்கு கடிவாளம் போட்டாள்.
இதே யோசனையாக மடித்த புடவையையே மீண்டும் அவள் மடித்துக் கொண்டிருக்க "அடியே!" என்றாள் கனி.
"அப்போ… அம்மணி ஆபீஸ்ல ஐயாவையே தான் கண்காணிச்சிக்கிட்டு இருந்தீங்களாக்கும்?!"
"என்னக்கா?!... அவர் தான் எப்போதும் என்னையே பார்க்கிற மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னா... நீங்க என்னை சொல்றீங்களே?!"
"அவர் 'எப்போதும்' உன்னையே பார்க்கிறத அவரை பார்க்காமல் எப்படி பார்த்தீர்களாம்.. அம்மணி?"
"அச்சோ!!.." என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டாள் மகிளா.
"நான் பார்த்ததை அவரும் பார்த்திருப்பாரா க்கா?"
"நீ சொல்றது போல 'எப்போதும்' உன்னையே பார்த்திருந்தா... இதை மட்டும் பார்க்காம எப்படி இருப்பாராம்? ஆள் எப்படி?.... ஹீரோ போல இருப்பாரா?... எந்த ஹீரோடி?..."
"போக்கா.. ஆளுக்கு என்ன குறைச்சல். அவர் அளவுக்கு எந்த ஹீரோவும் இல்லை….. " என்று தன்னையும் அறியாது கன்னம் கதகதக்க சொல்லி நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள் மகிளா.
"அடேங்கப்பா!... பாராட்டு பத்திரம் எல்லாம் பத்தூருக்கு பறக்குதே... ஹ்ம்ம்.. வேறென்னடி குறைச்சல்?"
"குணம் கொஞ்சம் ஒரு மாதிரி.. க்கா" என்று சொல்லும் போதே அவளுக்குள் ஒரு பெரும் ஏக்கம் ஆழி பேரலையாய் எழுந்து அவளை சுழற்றிக் கொண்டு போனது.
வேறொருத்தியோடு தன்னை பங்கு போட்டுக் கொண்டவனை பக்கத்தில் அனுமதிக்கவும் முடியுமா? அவனை வேறொருத்தியோடு அவளால் பங்கு போட்டுக் கொள்ளவும் முடியுமா? அவன் அந்தப்புரத்தில் ஆயிரம் அழகிகள்.... பத்தோடு ஒன்று, அவள் பதினொன்றா?!
"பதினொன்றில் பட்டமகிஷியே நீ தான்!" என்று அவன் சொன்னாலும்…. அதெல்லாம் ஒரு பதவியா?! இல்லை... "பத்தையும் விட்டு விடுகிறேன். இனி நீ மட்டுமே தான்!" என்று மட்டும் அவன் சொன்னாலும் பழைய கணக்கெல்லாம் பக்கத்தை திருப்புவது போல மறைந்து தான் போகுமா? அதை மறந்து போக அவளால் தான் முடியுமா?!
மகிளாவின் கண்ணில் படர்ந்த நிராசையை கண்ட கனி "ஓஹோ... அப்போ பத்தடி தூரத்திலேயே நிறுத்தி வை." என்றாள் தயவு தாட்சண்யம் இன்றி.
"விருப்பம் இல்லாத பெண்களை வற்புறுத்துவது இல்லை.. க்கா. அதனால் பயமில்லை…. ஆளும் மோசமில்லை…. நாகரீகமா தான் நடந்து கொள்வார்." என்று மென் குரலில் அவனுக்கு சாதகமாக பேசி தன் குற்ற குறுகுறுப்பை குறைத்துக் கொள்ள பார்த்தாள் அவள்.
"சரி தான்... இப்போ என்ன சொல்ல வர? நான் வேண்டுமானால் நீங்க நல்லவரா?... கெட்டவரா?... என்று அந்த 'வேலு நாயக்கரிடமே' கேட்டு வந்து சொல்லவா?"
சயந்திரனின் புது நாமகரணம் மகிளாவிடம் ஒரு புன்னகையை தோற்றுவிக்க கனியை திருப்தி படுத்த அதுவே போதுமானது ஆனது. மென்னகையோடு மகிளாவின் முகம் மலர்ந்த விதம் அவள் கண்ணில் தப்பவில்லை.
அதற்கு மேல் மகிளாவிடம் அவளுக்கு கேட்டறிய வேறெந்த கேள்வியும் இல்லை. ஆனால் சூழலில் சிக்கிக் கொண்டது போல அவனை எண்ணி தனக்குள் உழன்று கொண்டிருக்கும் மகிளாவிற்கு அப்படி இல்லையே!... கேட்க ஆயிரம் இருந்தது....
அவன் நல்லவனா?... கெட்டவனா?...
யாரை கேட்பது என்று தான் தெரியவில்லை. எதற்கு கேட்பது என்றும் பிடிபடவில்லை.
"அவர் நல்லவருக்கு நல்லவர், பாப்பா!" என்ற ரெட்டியின் குரல் மட்டும் அவளுக்குள் இருந்து அசரீரி போல கேட்டது.
ஒரு வாரமாக அவன் அருகாமையில் குளிர் காய்ந்ததால்… உறைந்து கிடந்த உள்ளம் உயிர் பெற்று ஓலமிடுகிறதா?... இந்த ஓசைக்கு அர்த்தம் உண்டா?... இவள் ஆசைக்கு ஆயுள் உண்டா?... இவள் காதலுக்கு எதிரொலி உண்டா?... இந்த காதலிக்கு எதிர்காலம் உண்டா?...
அவனிடம் எதிரொலி இருந்தாலும்… அணா பைசாவிற்கு ஒன்று என அத்தனை பெண்களையும் ஒரே தட்டில் வைத்து பார்ப்பவன்… இவளை மட்டும் அணங்கு என்று அள்ளிக் கொள்ள போகிறானா.... என்ன? அப்படியே அள்ளிக் கொண்டால் மட்டும்…. இவளும் தான் அகமகிழ்ந்து அவனுடைய கடந்த கால பெண் சரித்திரத்தை சட்டை செய்யாது விட போகிறாளா? அவனுடைய கொள்கைகளும் வாழ்வியலும் என்றென்றைக்கும் அவளுக்கு நீங்காத நெருஞ்சி தானே?!
நதியின் இரு கரை போல… காதலை தேக்கிக் கொண்டு…. ஒன்றை ஒன்று தொடாமல்…. பிரிந்தே வாழ்வது தான் அவளுக்கு விதித்திருக்கிறதோ?! சகல ரோக வலி நிவாரணி போல... தற்காலிக தீர்வாக… ஒரே ஒரு பெருமூச்சு.
"பார்த்து… பார்த்து… நீ விட்ட பெருமூச்சுல பெரிய கோயிலே ஆடி போச்சாம்!" என்று கனி அக்கா குறுக்கிட்டு அவள் எண்ணத்திற்கு கடிவாளம் போட்டாள்.
இதே யோசனையாக மடித்த புடவையையே மீண்டும் அவள் மடித்துக் கொண்டிருக்க "அடியே!" என்றாள் கனி.
"அப்போ… அம்மணி ஆபீஸ்ல ஐயாவையே தான் கண்காணிச்சிக்கிட்டு இருந்தீங்களாக்கும்?!"
"என்னக்கா?!... அவர் தான் எப்போதும் என்னையே பார்க்கிற மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னா... நீங்க என்னை சொல்றீங்களே?!"
"அவர் 'எப்போதும்' உன்னையே பார்க்கிறத அவரை பார்க்காமல் எப்படி பார்த்தீர்களாம்.. அம்மணி?"
"அச்சோ!!.." என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டாள் மகிளா.
"நான் பார்த்ததை அவரும் பார்த்திருப்பாரா க்கா?"
"நீ சொல்றது போல 'எப்போதும்' உன்னையே பார்த்திருந்தா... இதை மட்டும் பார்க்காம எப்படி இருப்பாராம்? ஆள் எப்படி?.... ஹீரோ போல இருப்பாரா?... எந்த ஹீரோடி?..."
"போக்கா.. ஆளுக்கு என்ன குறைச்சல். அவர் அளவுக்கு எந்த ஹீரோவும் இல்லை….. " என்று தன்னையும் அறியாது கன்னம் கதகதக்க சொல்லி நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள் மகிளா.
"அடேங்கப்பா!... பாராட்டு பத்திரம் எல்லாம் பத்தூருக்கு பறக்குதே... ஹ்ம்ம்.. வேறென்னடி குறைச்சல்?"
"குணம் கொஞ்சம் ஒரு மாதிரி.. க்கா" என்று சொல்லும் போதே அவளுக்குள் ஒரு பெரும் ஏக்கம் ஆழி பேரலையாய் எழுந்து அவளை சுழற்றிக் கொண்டு போனது.
வேறொருத்தியோடு தன்னை பங்கு போட்டுக் கொண்டவனை பக்கத்தில் அனுமதிக்கவும் முடியுமா? அவனை வேறொருத்தியோடு அவளால் பங்கு போட்டுக் கொள்ளவும் முடியுமா? அவன் அந்தப்புரத்தில் ஆயிரம் அழகிகள்.... பத்தோடு ஒன்று, அவள் பதினொன்றா?!
"பதினொன்றில் பட்டமகிஷியே நீ தான்!" என்று அவன் சொன்னாலும்…. அதெல்லாம் ஒரு பதவியா?! இல்லை... "பத்தையும் விட்டு விடுகிறேன். இனி நீ மட்டுமே தான்!" என்று மட்டும் அவன் சொன்னாலும் பழைய கணக்கெல்லாம் பக்கத்தை திருப்புவது போல மறைந்து தான் போகுமா? அதை மறந்து போக அவளால் தான் முடியுமா?!
மகிளாவின் கண்ணில் படர்ந்த நிராசையை கண்ட கனி "ஓஹோ... அப்போ பத்தடி தூரத்திலேயே நிறுத்தி வை." என்றாள் தயவு தாட்சண்யம் இன்றி.
"விருப்பம் இல்லாத பெண்களை வற்புறுத்துவது இல்லை.. க்கா. அதனால் பயமில்லை…. ஆளும் மோசமில்லை…. நாகரீகமா தான் நடந்து கொள்வார்." என்று மென் குரலில் அவனுக்கு சாதகமாக பேசி தன் குற்ற குறுகுறுப்பை குறைத்துக் கொள்ள பார்த்தாள் அவள்.
"சரி தான்... இப்போ என்ன சொல்ல வர? நான் வேண்டுமானால் நீங்க நல்லவரா?... கெட்டவரா?... என்று அந்த 'வேலு நாயக்கரிடமே' கேட்டு வந்து சொல்லவா?"
சயந்திரனின் புது நாமகரணம் மகிளாவிடம் ஒரு புன்னகையை தோற்றுவிக்க கனியை திருப்தி படுத்த அதுவே போதுமானது ஆனது. மென்னகையோடு மகிளாவின் முகம் மலர்ந்த விதம் அவள் கண்ணில் தப்பவில்லை.
அதற்கு மேல் மகிளாவிடம் அவளுக்கு கேட்டறிய வேறெந்த கேள்வியும் இல்லை. ஆனால் சூழலில் சிக்கிக் கொண்டது போல அவனை எண்ணி தனக்குள் உழன்று கொண்டிருக்கும் மகிளாவிற்கு அப்படி இல்லையே!... கேட்க ஆயிரம் இருந்தது....
அவன் நல்லவனா?... கெட்டவனா?...
யாரை கேட்பது என்று தான் தெரியவில்லை. எதற்கு கேட்பது என்றும் பிடிபடவில்லை.
"அவர் நல்லவருக்கு நல்லவர், பாப்பா!" என்ற ரெட்டியின் குரல் மட்டும் அவளுக்குள் இருந்து அசரீரி போல கேட்டது.
264 pages, Kindle Edition
Published August 9, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.