Nado en Ourense en 1963, a Camilo Franco coñécenselle os libros A lúa no cénit e outros textos (1988), Ribadavia (1993), En malos pasos (Xerais 1995), «Chuvia tralos cristais» en Narradores de cine (Xerais 1996), do que foi coordinador; Por conto alleo (2003) e Palabras contadas (Xerais 2006). No espazo electrónico Vieiros publicou as series de narracións: Por conto alleo (1999) e Necesariamente X. A razón máis quente (2001).
Palabras contadas deu pé á exposición homónima da Fundación Luís Seoane, organizada dentro do Proxecto-Edición (2006) en colaboración con Miguel Mosquera, a unha curtametraxe (o primeiro video clip dun relato curto da historia) realizada por Antón Reixa e a un chou co que percorre a xeografía galega en compañía de Magín Blanco. O libro que Camilo Franco publicou en Xerais xoga a transgredir todos os límites dos xéneros e dos soportes. Poemas, relatos, argumentos de novela, literatura, plástica, instalación, audiovisual, música, performance e mesmo gastronomía. O autor convértese en artista multimedia, queima libros, enruga os propios relatos para facer pelotas con eles e poxa exemplares. A pesar de todo e de todos, ata de si mesmo, o oficio co que Camilo Franco paga as contas da luz e máis a educación da súa filla é o de cronista cultural de La Voz de Galicia, xornal no que traballa dende hai xa 25 anos. Exerce, ademais, como crítico teatral no Diario Cultural da Radio Galega dende hai máis dunha década e foi comisario da exposición Paralelo 42, na Casa da Parra.