Neden bazı insanlar tüm zamanlarını çevrelerinin fotoğrafını çekerek geçirirler? Fotoğraflar neden bazı ailelerde daha göz önündeyken başka ailelerde ortada görünmez? Fotoğraflar ailemizin bilinçdışıyla ilgili neleri açığa vurur?
Aile fotoğraflarını, otoportreleri, tatil, ev ve manzara fotoğraflarını okumayı öğreten bu güzel denemede Christine Ulivucci, görüntülerin mahrem sırlarımızı ve yaralarımızı nasıl içinde barındırdığını ve bizi nasıl iyileştirebileceğini gösteriyor.
kitabın başları son derece kafa açıcıyken, aralarda yazarın gülseren budayıcıoğlu tavrıyla aktardığı danışan hikayeleri çok keyif kaçırıcıydı ve çoğunlukla gereksizdi hatta anlatının bütünlüğünü sekteye uğratıyordu. Yazarın bazı fotoğraflara dair yorumları (ki hepsinin görseli yok) aşırı yorum yapıldığını düşündürdü. Benjamin, Didi-Huberman gibi bir sürü isim geçiyor kitapta ki yerli yerinde ve bağlamı güzel kurulmuş bir düşünce akışı yaratıyor ancak hangi kitaplarından, hangi sayfalarından alıntı yapıldığı bilgisi yok. Kitabın tamamında çok ciddi bir dipnot eksikliği var. Pek çok görsel sanatçı referansı var ama işlerin isimleri açıklanmamış ve görsel referans da verilmemiş, oturup verili anahtar kelimelerden işleri tek tek arayıp bulmak gerekiyor. Çok fazla fikir tekrarı da var, aynı meramı farklı cümlelerle defaatle tekrar ediyor yazar. Yine bazı yerlerde tırnak içinde alıntılar var ama ne metnin içinde ne de dipnotta alıntı sahibi açıklanmıyor. İçler acısı bir kaynakça var son sayfada ve gördüğüm kadarıyla o bile eksik. Ezcümle kitabın fotoğrafa dair çoğu fikri harikulade bir bütünlük ve mantık içeriyor, yarısından sonrasında aile fotoğrafları üzerinden yapılan psikolojik yorumlar göstergesel anlamda aşırı aşırı yorum içeriyor. Hoş yazarın kendisinin de böyle bir iddiası yok ve fotoğraflar üzerinden bir terapi uyguluyor sanıyorum ama yine de... Bilemiyorum. Editoryal eksiklikler de çok göze batıyor.
Le livre propose de longues réflexions, surtout en dehors de la partie d'analyse photographique. Malheureusement, ces réflexions manquent de véritable valeur esthétique ou littéraire et semblent souvent être de pâles imitations de la critique d'art, remplies de phrases clichées comme "c'est dans l'ombre que se trouve l'inconscient familial." Bien que ces déclarations puissent paraître profondes, leur véritable signification reste floue.
Les sections sur l'étude des photos de famille en groupe et individuelles, ainsi que sur les photos post-mortem, sont intéressantes. Cependant, le livre ne traite pas des différences entre les photographies professionnelles et amateurs, notamment en ce qui concerne l'intention et l'interprétation. Une photo prise par un amateur ne peut pas avoir le même niveau de réflexion intentionnelle que d'autres types de photos. De plus, pour ceux qui pratiquent la photographie, la réflexion avant la prise de la photo ne correspond pas toujours aux interprétations proposées dans le livre.
Le livre manque également de réflexion sur la différence entre la photographie argentique et la photographie numérique. L'autrice semble les considérer comme une continuité, en ignorant les changements importants en termes d'esthétique et de valeur qui les différencient.
De plus, l'inclusion des photos dans le texte perturbe la lecture. Il est dommage que ces images servent uniquement d'illustrations et ne soient pas intégrées de manière significative dans le cadre analytique du livre.
Enfin, les études de cas incluses dans le livre sont mal intégrées. Elles soulèvent des questions sur la véritable histoire des personnes présentées, qui semblent se réduire à une simple liste de noms, comme on pourrait en trouver dans un catalogue de supermarché.
Kendisini asla okutmuyor. İlk birkaç bölümden sonra kendini tekrar etmeye başlıyor. Fotoğraf örnekleriyle bir fotoğrafı yorumlamayı anlatıyor (okuması en keyifli bölüm.) Travmaların tetiklenmesi, geçmişin açılması, fotoğrafı neden ve nasıl çektiğimiz, silik ya da başarısız denilebilecek fotoğraflarda bile bir anlam bulmaya kadar birçok detaya yer vermiş; ilgililerine güzel gelebilir. Benim için farklı bir deneyim olsa da bence kitap okuyucusunu resmen itiyor.