Η μπαλάντα των ανίδεων και καλών

by Γιάννης Ν. Μπασκόζος

Η ιστορία ενηλικίωσης μιας παρέας γύρω από μια ροκ μπάνια στο Παγκράτι. Τα μέλη της μπαινοβγαίνουν με άνεση σε σημαδιακούς τόπους όπως το Άλσος, οι καφετέριες Λέντζος και Pastry Family, το ροκ κλαμπ Κύτταρο, το Galaxy bar στο Hilton. Είναι ασυνείδητα παρόντες και ταυτόχρονα συνειδητά απόντες, αφελείς και ονειροπόλοι. Τρέχουν να προλάβουν την εποχή τη στιγμή που αλλάζει, χωρίς να συνειδητοποιούν ακριβώς πού έγκειται αυτή η αλλαγή. Πωρώνονται σε μια συναυλία του Σαββόπουλου, διασκεδάζουν σε έναν αγώνα κατς, πίνουν βερμούτ σε πάρτι που διαλύει η αστυνομία, ζουν έρωτες αναπάντεχους αλλά στιγμιαίους, ξεφυλλίζουν λευκώματα αλλά συμμετέχουν και σε αντιχουντικές δράσεις.

Οι νεραντζιές στο Παγκράτι
Μοντέρνοι ρυθμοί
Έλενα, το κορίτσι του Μάη
Η εκδρομή
Όσοι ξενυχτούν την πληρώνουν
Μια διαφορετική ροκ βραδιά
Το πάρτι
Ψυχρολουσία
Απανωτές αποτυχίες
Μορφία
Απροσδόκητο ρεβεγιόν
Ντίνα
Η νύχτα που τολμήσαμε
Η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού
Το τρένο
Μια άλλη Ντίνα
Διαφωνίες
Προς το χειρότερο
Λάβντισκ
Τα πράγματα σοβαρεύουν
Η μεγάλη επιχείρηση
Μισή αποκάλυψη
Μελαγχολία στα θερινά σινεμά
Πέφτει ξύλο
Ξαφνικά όλα αλλάζουν
Το καλοκαίρι που δεν θα ξεχάσουμε
Ένα κάποιο χαμόγελο
Αρκετά καλοκαίρια και χειμώνες μετά
Λυπημένη Τριβωνιανού
Αποχαιρετισμός

Genres: Audiobook

165 pages, Paperback

First published May 1, 2023

About the author

O Γιάννης N. Mπασκόζος γεννήθηκε το 1952 στην Aθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και ασχολήθηκε με τη θεωρία πολιτισμού. Eκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στον Tομέα Aνθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Aθηνών με καθηγητή τον M. Γ. Mερακλή. Eργάζεται ως δημοσιογράφος στο Bήμα (Oικονομικός Tαχυδρόμος) και στην οικονομική εφημερίδα Eξπρές και είναι αρχισυντάκτης του αγγλόφωνου περιοδικού Hellenic Quarterly και της τοπικής εφημερίδας Λυκόβρυση. Για χρόνια υπήρξε συνεργάτης στα περιοδικά: Διαβάζω, Ithaca, Aντί, Πολίτης, Iχνευτής, Άλως, Eπιστημονική Σκέψη, Πανδώρα, Γραφή (Λάρισα), Pόπτρον (Bόλος) και άλλα. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Πανδώρα.

Reviews

[Book2chance]

Το βιβλίο του Γιάννη Μπασκοζου μας μεταφέρει στα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά από το Πολυτεχνείο και το πέσιμο της χούντας.
Είμαστε στο Παγκράτι και παρακολουθούμε μία παρέα της εποχής, τις ανησυχίες, τα στέκια και τα όνειρά τους... Όλα γραμμένα με επιγραμματικό τρόπο χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες και εμβάθυνση συναισθημάτων ,θα έλεγα σαν μία δημοσιογραφική παρουσίαση.

Στο βιβλίο αναβλύζει μία νοσταλγική γλυκύτητα, μία αγνότητα, μία ομορφιά μιας και ο χρόνος πλέον έχει απαλύνει τις εντάσεις εξιδανικεύοντας τα γεγονότα.
Αν αλλάξετε το Παγκράτι με τη γειτονιά στην οποία μεγαλώσατε και αλλάξετε τα ονόματα των ηρώων θα δείτε ότι έχετε αναβιώσει τις ίδιες ιστορίες όπου κ αν μεγαλώσατε...

Δώστε το να το διαβάσουν οι γονείς σας ,οι παππούδες και γιαγιάδες σας. Θα βρούνε σίγουρα μέσα τον εαυτό τους και θα το χαρούν ιδιαίτερα όπως ακριβώς έγινε και με τον δικό μου πατέρα...

[Γιώργος Λιαδής]

Ένα πολύ γλυκό βιβλίο με έντονη την ατμόσφαιρα της εποχής. Νομίζω πως θα μου άρεσε οτιδήποτε κι αν έγραφε κανείς για ένα ροκ γκρουπ την εποχή της χούντας.
Δεν είναι ένα μυθιστόρημα βαριάς λογοτεχνίας κι ούτε προσπαθεί να το παίξει κάτι τέτοιο. Μου θυμίζει το "Τέλος Εποχής" που είχα δει στο σινεμά όταν ήμουν μαθητής. Γλυκό, ανάλαφρο, με τις καλές του στιγμές αλλά και τα ελαττώματά του, μοιάζει με αφήγηση μιας αληθινής ιστορίας - εξάλλου τα μέρη, τα μαγαζιά, οι δρόμοι είναι υπαρκτά.

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έχει πάρει υψηλότερη βαθμολογία! Θα το συνιστούσα σε οποιονδήποτε έχει ζήσει εκείνα τα χρόνια με την υποσημείωση πως πρόκειται για κάτι ανάλαφρο και γρήγορο και σε καμία περίπτωση βαρετό...

[D.S.]

Το συγγραφέα δεν τον ήξερα, μέχρι που ένα απόγευμα μου είπε ο αδελφός μου "διαβασέ το, θα σου θυμίσει το χρόνια τα δικά μας".
Μπορεί να μην είναι λογοτεχνία, αλλά είναι τόσο γλυκό, τρυφερό, νοσταλγικό...
Μου θυμίζει αυτοβιογραφία - δεν ξέρω εάν όντως είναι - είναι όμως σίγουρα κατάθεση ψυχής.
Και η σκηνή στο νεκροταφείο στο τέλος τόσο συγκινητική...
Ιστορίες ζωής.
Πάρα πολύ καλό !
4,5/5
Υ. Γ. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχει τόσο χαμηλή βαθμολογία στο Goodreads. Μάλλον πρέπει να αρχίσω να αγνοώ τις βαθμολογίες, πριν αποφασίσω για την αγορά ενός βιβλίου.

[Eirini Kourounioti]

Γλυκόπικρο βιβλίο. Η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος γραφής του δεν παραπέμπει καν τόσο πολύ σε νουβέλα, περισσότερο θυμίζει προσωπικό ημερολόγιο με διάσπαρτες σκέψεις. Ο συγγραφέας αφιερώνεται στην εποχή της εφηβικής ηλικίας του πρωταγωνιστή στο Παγκράτι και, ξαφνικά, σταματά και μεταπηδά στην ενήλικη-φοιτητική ζωή του πολλά χρόνια μετά. Ίσως ήθελε να αφιερώσει χρόνο και αναμνήσεις όχι τόσο για τον ίδιο όσο για όλους τους παλιούς του φίλους που θεώρησε κάποτε οικογένεια και μοναδική σταθερά. Το τέλος ό,τι πιο συγκινητικό υπάρχει. Άνετα μπορώ να το παρομοιάσω με μια σειρά σαν το "Λόγω Τιμής" και άνετα το έβλεπα να λειτουργεί και σαν μυθιστόρημα, με περισσότερες λεπτομέρειες για τους πρωταγωνιστές του. Ως κάτοικος Παγκρατίου, τα γνώριμα στέκια που έβλεπα να ξεδιπλώνονται στις σελίδες του με έκαναν να χαμογελάω ακόμα περισσότερο.

[Anastasia Kay]

Για όποιον ανήκει στην γενιά της ιστορίας ή εκεί κοντά τέλος πάντων, θα νοιώσει περίπου σαν το ήρωα την στιγμή που αποχαιρετά την νιότη του και όχι μόνο.... Τους υπόλοιπους θεωρώ ότι θα τους αφήσει ψιλοαδιάφορους

[Kat]

Το μόνο που μου άρεσε ήταν οι αναφορές της εποχής που επικεντρώενται η ιστορία.

[Charitomeni Giannoutsou]

Πολύ καλή ιστορία. Μου θύμισε τις συζητήσεις που είχα με τους γονείς μου για εκείνες τις εποχές. Απλό βιβλίο, με αρκετές εκφράσεις, νοοτροπίες και συναισθηματισμούς της τότε νεολαίας. Παρόλα αυτά νιώθω πως κάτι έλειπε από την ιστορία και ότι τελείωσε κάπως απότομα. Είναι ένα απλό βιβλίο που εξιστορεί την Χούντα από τα μάτια μιας παρέας νέων που δεν τους πολύ επηρέαζε στην καθημερινότητά τους και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Ήταν μια φρέσκια ιδέα, καθώς όλες οι ιστορίες που διάβασα εξιστορούσαν τις σκληρές, μέχρι και απάνθρωπες, καταστάσεις που έζησαν οι πρωταγωνιστές. Για αυτόν τον λόγο έβαλα αυτή την βαθμολογία. Αλλιώς θα έβαζα 3/5, παρόλο που προσωπικά το έχω βάλει στην προσωπική μου κατάταξη στο 3,8/5.

[Vaso]

Αθήνα, δεκαετία του εβδομήντα.

Μια παρέα νέων, που κάνουν δουλειές του ποδαριού κι αγαπούν τη μουσική, στήνουν ένα συγκρότημα. Χωρίς σαφές προσανατολισμό, να κάμουν την πλάκα τους κάποιοι, άλλοι έχοντας άλλα σχέδια...μέχρι και μάνατζερ έχουν.
Όμως τα όνειρα των παιδιών της παρέας δεν είναι κοινά.
Κάνουν την πλάκα τους, άλλοι επιμένουν, άλλοι δυσανασχετούν....η πολιτική κατάσταση της χώρας, φενάκη των ονείρων τους.

Θα απαγκιστρωθούν?
Θα πολεμήσουν για κάτι καλύτερο?
Ή θα εφησυχαστουν σε αυτά που ξέρουν?

Ορισμένοι θα παλέψουν...αν θα νικήσουν ή όχι είναι άλλο θέμα.

.

Μια ιστορία ενηλικίωσης στα δύσκολα χρόνια της χούντας, όπου τα όνειρα πληρώνονται ακριβά....

[Ισμήνη Σταυρίτη]

Μια γλυκιά νουβέλα που σε ταξιδεύει σε μια εποχή που ακόμα κι αν δεν την έχεις ζήσει μοιάζει τρομακτικά οικεία. Σίγουρα η ιστορία θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη ανάπτυξη και ο συγγραφέας να έχει εμβαθύνει περισσότερο στους χαρακτήρες. Σαν κάτοικος του Παγκρατίου τα τελευταία 30 χρόνια μπορούσα να οπτικοποίηση την αφήγηση και αυτό μου άφησε μια ζεστασιά. Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα.

[Ελισάβετ Σ.]

Μια κακογραμμενη μετριότητα από έναν άνθρωπο που εμφανώς δεν έχει λογοτεχνική αντίληψη και κατέφυγε στη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού "περιοδικού " για να καμωνεται πως επηρεάζει την λογοτεχνική σκηνή. Το Μεταίχμιο τελικά εκδίδει σωρηδόν κακά βιβλία σε όλη τη σειρά της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

[Ελένη Καραχανίδη]

Νοσταλγικό, ταξιδιάρικο, ένα ταξίδι ενηλικίωσης με πολλά απ όσα φαντάζεσαι ότι μπορεί να συμβούν. Έρωτες, αγώνες, αγωνίες, σχέσεις..Κ με πολλή μουσική. Κ φυσικά με τα δύσκολα της ζωής τόσο λόγω χρονικής περιόδου όσο και σε προσωπικό επίπεδο των πρωταγωνιστων. Μικρό, άνετο, όμορφο ανάγνωσμα.

[Elisa S]

Νοσταλγικό. Πιστεύω ότι θα εκτιμηθεί περισσότερο από ανθρώπους που έζησαν την εποχή.

Εκνευριστικά μικρά τα κεφάλαια. Περισσότερο μου φάνηκε σαν σημειώσεις για να γίνει βιβλίο και τελικά με μια σχετική επεξεργασία έγινε το παρόν.

[Tzw WithBooks]

3,8

[Xaritini Apostolou]

Σαν ταινία (της) εποχής, το ζεις έντονα και σε μεγάλο συγκινησιακό βαθμό όσο το διαβάζεις, όταν το κλείσεις όμως κι επιστρέψεις στο παρόν το αφήνεις πίσω σου.

[Vaios]

Μια ιστοριουλα γύρω απ' την περίοδο του Πολυτεχνείου. Ακούγεται χαλαρά σε 2 ωρίτσες σε audiobook

[Maria Bikaki]

Γλυκό και νοσταλγικό. Θα ταιριάξει καλύτερα σε όσους ηλικιακά έζησαν την ατμόσφαιρα και τα γεγονότα εκείνης της εποχής.

[Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ]

2.5*

[Wynterspryng]

Θα μπορούσε να είναι η δική μου παρέα μερικά χρόνια αργότερα. Λιτό, ουσιαστικό, συγκινητικό, γλυκόπικρο, κατευθείαν στον στόχο. Υπέροχο βιβλίο!