What do you think?
Rate this book
The Twenties' ache
28 เรื่องสั้นที่คัดสรรความรู้สึกบางห้วง ความทรงจำบางเสี้ยวที่ ‘ก้อย—อรัชพร โภคินภากร’ นักแสดงและคอนเทนต์ครีเอเตอร์ หนึ่งในเจ้าของช่องยูทูบ ‘GoyNattyDream Channel’ จดบันทึกลงสมุดในทุกๆ เช้าหลังตื่นนอน ก่อนจะใช้จินตนาการแต่งแต้มให้กลายเป็นเรื่องสั้นว่าด้วยความฝัน ความสัมพันธ์กับผู้คน และตัวตนที่หล่นหายในช่วงชีวิตวัยเลขสอง เช่น ความสัมพันธ์ในกองถ่ายละครของนักแสดงมือใหม่กับพระเอกชื่อดัง หญิงสาวที่ลองฝึกงานเป็นแคสติ้งเพื่อหาคำตอบว่าทำยังไงถึงจะแคสติ้งผ่าน ทริปต่างประเทศครั้งแรกที่สัญญาไว้ตั้งแต่เด็กว่าจะพาแม่ไปให้ได้ ไดโนเสาร์ที่พยายามกินพืชแทนกินเนื้อเพื่อเป็นที่รักของกระต่าย ภารกิจที่พาไปเจอตัวเองในวัยเด็กเป็นครั้งสุดท้าย รวบรวมเป็น ‘THE TWENTIES’ ACHE’ ผลงานหนังสือเล่มแรกที่เป็นของขวัญสำหรับ 28 ปีที่ผ่านมาของเธอ
- GenresFiction
240 pages, Paperback
Published August 1, 2023
1 person is currently reading
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
October 15, 2023
บอกก่อนเลยว่าชอบปกและงานอาร์ตในเล่มนี้มาก สีกับลายเส้นโซน่ารัก 🤏🏻 เป็นเรื่องสั้น 28 เรื่อง ตามอายุครบ 28 ปีของผู้เขียน มาจากการนำเอา morning pages ที่เขียนทุกๆ เช้าหลังตื่นนอนมาขัดเกลาและรวมเล่ม เนื่องด้วยช่วงวัยที่ใกล้เคียงกัน เราเลยแอบรู้สึกว่าคงมีความคิดหรือคำถามอะไรที่เราก็คงมีเหมือนๆ กัน เหตุการณ์ที่เคยเจอหรือประสบการณ์ประจำช่วงวัยก็คงไม่ไกลกันมากนัก
แต่พออ่านละรู้เลยว่าไกล 5555555
ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอ่านแล้วถึงไม่ค่อยรีเลทเท่าไหร่ บางคำถามที่ตัวละครสงสัยก็เป็นคำถามที่เราไม่เคยนึกถึง บางคำตอบที่ตัวละครได้มาก็เป็นอะไรที่เราคิดอีกแบบนึงไปซะงั้น ระหว่างอ่านเลยแทบไม่มีจุดสปาร์คจอย (แถมบางตอนแอบ cringe) รู้สึกอยู่เป็นระยะๆ ว่าเค้ายัดประเด็นต่างๆ มาโต้งๆ มาถึงก็พูดๆๆ เข้าเรื่องที่อยากสื่อเลย message มันไม่ค่อยแนบเนียนไปกับเนื้อเรื่อง มีน้ำเสียงของการมาสั่งสอน ให้ข้อคิด เตือนสติ ด้วยอินเนอร์แบบครูระเบียบ (บางทีก็แบบทวิตเตี้ยน) บางคำพูดรู้สึกว่ายัดใส่ปากตัวละครเกินไป อ่านแล้วไม่เชื่อว่าสิ่งนี้ตัวละครพูด คือระหว่างอ่านมันนึกถึงเสียงและหน้าคุณก้อยมากกว่าจะคิดว่ามาจากตัวละครนั้นๆ อะ
แต่ก็ค้นพบว่าแม้จะมีการตั้งคำถามมากมายและตัวละครทั้งหลายกำลังค้นหาบางอย่าง ในขณะเดียวกันตัวละครเหล่านั้นก็ยังมีความย้อนแย้ง สับสน งงๆ กับชีวิต คิดได้อย่างแต่ทำอีกอย่าง ซึ่งเหมาะกับช่วงวัย 20s ดี บางทีเราก็ใช้ชีวิตไปโดยที่ไม่รู้ว่ามันถูกรึเปล่า เลือกทางนี้จะดีจริงไหม แต่ก็เลือกไปแล้วน่ะ
สรุปคือเล่มสวย อ่านง่าย เหมือนเพื่อนมาระบายความในใจให้ฟัง ส่วนเราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง บางอันก็อยากบอกว่าเออชั้นเข้าใจ ส่วนบางอันทำได้ดีที่สุดก็คือแนะนำให้ไปคุยกับคนอื่นเถอะ เค้าอาจจะเข้าใจแกมากกว่านี้ 😅
แต่พออ่านละรู้เลยว่าไกล 5555555
ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอ่านแล้วถึงไม่ค่อยรีเลทเท่าไหร่ บางคำถามที่ตัวละครสงสัยก็เป็นคำถามที่เราไม่เคยนึกถึง บางคำตอบที่ตัวละครได้มาก็เป็นอะไรที่เราคิดอีกแบบนึงไปซะงั้น ระหว่างอ่านเลยแทบไม่มีจุดสปาร์คจอย (แถมบางตอนแอบ cringe) รู้สึกอยู่เป็นระยะๆ ว่าเค้ายัดประเด็นต่างๆ มาโต้งๆ มาถึงก็พูดๆๆ เข้าเรื่องที่อยากสื่อเลย message มันไม่ค่อยแนบเนียนไปกับเนื้อเรื่อง มีน้ำเสียงของการมาสั่งสอน ให้ข้อคิด เตือนสติ ด้วยอินเนอร์แบบครูระเบียบ (บางทีก็แบบทวิตเตี้ยน) บางคำพูดรู้สึกว่ายัดใส่ปากตัวละครเกินไป อ่านแล้วไม่เชื่อว่าสิ่งนี้ตัวละครพูด คือระหว่างอ่านมันนึกถึงเสียงและหน้าคุณก้อยมากกว่าจะคิดว่ามาจากตัวละครนั้นๆ อะ
แต่ก็ค้นพบว่าแม้จะมีการตั้งคำถามมากมายและตัวละครทั้งหลายกำลังค้นหาบางอย่าง ในขณะเดียวกันตัวละครเหล่านั้นก็ยังมีความย้อนแย้ง สับสน งงๆ กับชีวิต คิดได้อย่างแต่ทำอีกอย่าง ซึ่งเหมาะกับช่วงวัย 20s ดี บางทีเราก็ใช้ชีวิตไปโดยที่ไม่รู้ว่ามันถูกรึเปล่า เลือกทางนี้จะดีจริงไหม แต่ก็เลือกไปแล้วน่ะ
สรุปคือเล่มสวย อ่านง่าย เหมือนเพื่อนมาระบายความในใจให้ฟัง ส่วนเราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง บางอันก็อยากบอกว่าเออชั้นเข้าใจ ส่วนบางอันทำได้ดีที่สุดก็คือแนะนำให้ไปคุยกับคนอื่นเถอะ เค้าอาจจะเข้าใจแกมากกว่านี้ 😅
October 13, 2023
รวมเรื่องสั้น 28 เรื่อง ที่ดัดแปลงมาจาก Morning Pages ของนักแสดงสาววัย 28 ปี เล่มนี้จึงเป็นบันทึกที่มีทั้งเรื่องจริงและจินตนาการ อัดแน่นไปด้วยเรื่องราวความเจ็บปวดของคนช่วงวัยเลขสอง
อ่านเพลินมากกกกกกกก ชอบที่อ่านง่าย เดินเรื่องได้น่าติดตาม เป็นเหมือนบันทึกสั้นๆ ที่ใช้สำนวนเล่าเป็นกันเอง ไม่เอื่อย ไม่น่าเบื่อ
พอเป็นเรื่องราวของเด็กช่วงวัยยี่สิบ มันก็มีบางอย่างที่คลิ๊กกับเราทันที เหมือนทุกเหตุการณ์ในเล่มเป็นเหมือนเสี้ยวความทรงจำบางอย่างที่เราล้วนแต่เคยผ่านเคยสัมผัสมาแล้วทั้งนั้น อ่านแล้วอิน อ่านแล้วเข้าถึงได้ในแทบจะทันที เรื่องราวของเด็กวัยรุ่นที่เพิ่งผ่านวัยเรียนและกำลังก้าวเข้าสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัวล้วนแต่สะท้อนความเจ็บปวดบางอย่างในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตแทบทั้งนั้น ทั้งปัญหาเพื่อนเอย ปัญหาครอบครัวเอย ปัญหาคนรักเอย บางครั้งทุกปัญหาก็ถาโถมเข้าหาเราอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วเราที่กำลังพยายามค้นหาตัวเองเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวจะรับมือกับปัญหาพวกนี้ยังไง
ซึ่งเล่มนี้พยายามจะบอกว่า เธอไม่ได้เผชิญปัญหาที่ว่าอยู่เพียงลำพังหรอก ทุกอย่างล้วนแต่เป็นความเจ็บปวดที่คนวัยยี่สิบต่างเผชิญมาแล้ว โอบกอดตัวเข้าไว้ ให้ความรักตัวเองมากๆ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
อ่านเพลินมากกกกกกกก ชอบที่อ่านง่าย เดินเรื่องได้น่าติดตาม เป็นเหมือนบันทึกสั้นๆ ที่ใช้สำนวนเล่าเป็นกันเอง ไม่เอื่อย ไม่น่าเบื่อ
พอเป็นเรื่องราวของเด็กช่วงวัยยี่สิบ มันก็มีบางอย่างที่คลิ๊กกับเราทันที เหมือนทุกเหตุการณ์ในเล่มเป็นเหมือนเสี้ยวความทรงจำบางอย่างที่เราล้วนแต่เคยผ่านเคยสัมผัสมาแล้วทั้งนั้น อ่านแล้วอิน อ่านแล้วเข้าถึงได้ในแทบจะทันที เรื่องราวของเด็กวัยรุ่นที่เพิ่งผ่านวัยเรียนและกำลังก้าวเข้าสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัวล้วนแต่สะท้อนความเจ็บปวดบางอย่างในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตแทบทั้งนั้น ทั้งปัญหาเพื่อนเอย ปัญหาครอบครัวเอย ปัญหาคนรักเอย บางครั้งทุกปัญหาก็ถาโถมเข้าหาเราอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วเราที่กำลังพยายามค้นหาตัวเองเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวจะรับมือกับปัญหาพวกนี้ยังไง
ซึ่งเล่มนี้พยายามจะบอกว่า เธอไม่ได้เผชิญปัญหาที่ว่าอยู่เพียงลำพังหรอก ทุกอย่างล้วนแต่เป็นความเจ็บปวดที่คนวัยยี่สิบต่างเผชิญมาแล้ว โอบกอดตัวเข้าไว้ ให้ความรักตัวเองมากๆ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
April 1, 2024
- อ่านด้วยอคติล้วนๆ เพราะเป็นคนไม่ชอบและไม่คิดจะกดเข้าไปดูคอนเทนต์ยูทูบเบอร์คนไทย(รวมถึงฝรั่งด้วย) อย่างอะไรแบบคำต้องเชื่อม จีบหนูหน่อย สัมภาษณ์เซเลบ บลาๆ และแน่นอนว่าช่องของก้อยก็เป็นหนึ่งนั้น แต่พออ่านจริงๆเราว่ามันดีกว่าที่คาดไว้นิดนึง
- ถ้าจะแบ่งประเภทเรื่องสั้นหยาบๆเล่มนี้คงออกเป็น เรื่องการงาน ครอบครัว ความสัมพันธ์(รักๆใคร่ๆซะมาก) และ cyberbullying ซึ่งเราว่าเราชอบเรื่องสั้นที่มีธีมเป็นที่ทำงานที่สุด คือมันสะท้อนความเป็นตัวก้อยได้ดีมาก เพราะเธอเป็นคนที่อยู่เบื้องหน้าและเบื้องหลังของวงการบันเทิงนี้มาจะสิบปีได้ ผ่านงานแสดงมาทุกประเภท แถมเธอยังเล่าบรรยายออกมาได้ดีมากทั้งในเชิงที่ทำงานและตัวเธอเองในฐานะนักแสดง จากตอนไปแคสติ้งโฆษณา ละครจอแก้ว การท่องบทละครเวที ก็เลยประทับใจที่เหมือนได้อ่านเรื่องแต่งที่มาจากคนในพื้นที่บันเทิงจริงๆ โดยไม่มีการใช้นามสมมติหรืออะไร อคติที่มีต่อก้อยเลยลดลงมาเยอะมาก และเราก็เปิดใจให้เธอมากขึ้น
- แต่ทำไมให้สองดาว ใจจริงอยากให้สี่ดาวมากๆเพราะเรื่องสั้นสิบแรกมันดีมากๆเลย แต่ พอผ่านส่วนนั้นไปเรื่องสั้นมันไปในธีมที่เราไม่อินเลย โดยเฉพาะตอนคสัมพันธ์ เราว่ามันมีความส่วนตัวก้อยเยอะไป รวมถึงเรื่องสั้นพวกcyberbullingที่แบบว่ามีความตัวแม่และเฟียสกีสุดๆคงเพราะโดนมาเยอะ จากดราม่าช่องตัวเองมั้ง จนทำให้ภาพรวมของเล่มนี้มันดูกระจัดกระจายไปมาก เสียดายมากเลย เราว่าถ้าก้อยเขียนเป็นงานสิบเรื่องแรก เราจะปัดให้เป็นสี่ดาวทั้งที แต่ทั้งนี้หนังสือก็อ่านเพลินๆดีนะ
- อยากให้ก้อยลองเอาเรื่องนี้ไปทำหนังสั้นดู คงน่าสนุกดี เพราะตอนอ่านเราก็นึกถึงหนังสั้นเรื่องนึงที่ก้อยเคยเล่น จำชื่อไม่ได้แหละ แต่เราชอบเธอเรื่องนั้นมากๆเลย
- ถ้าจะแบ่งประเภทเรื่องสั้นหยาบๆเล่มนี้คงออกเป็น เรื่องการงาน ครอบครัว ความสัมพันธ์(รักๆใคร่ๆซะมาก) และ cyberbullying ซึ่งเราว่าเราชอบเรื่องสั้นที่มีธีมเป็นที่ทำงานที่สุด คือมันสะท้อนความเป็นตัวก้อยได้ดีมาก เพราะเธอเป็นคนที่อยู่เบื้องหน้าและเบื้องหลังของวงการบันเทิงนี้มาจะสิบปีได้ ผ่านงานแสดงมาทุกประเภท แถมเธอยังเล่าบรรยายออกมาได้ดีมากทั้งในเชิงที่ทำงานและตัวเธอเองในฐานะนักแสดง จากตอนไปแคสติ้งโฆษณา ละครจอแก้ว การท่องบทละครเวที ก็เลยประทับใจที่เหมือนได้อ่านเรื่องแต่งที่มาจากคนในพื้นที่บันเทิงจริงๆ โดยไม่มีการใช้นามสมมติหรืออะไร อคติที่มีต่อก้อยเลยลดลงมาเยอะมาก และเราก็เปิดใจให้เธอมากขึ้น
- แต่ทำไมให้สองดาว ใจจริงอยากให้สี่ดาวมากๆเพราะเรื่องสั้นสิบแรกมันดีมากๆเลย แต่ พอผ่านส่วนนั้นไปเรื่องสั้นมันไปในธีมที่เราไม่อินเลย โดยเฉพาะตอนคสัมพันธ์ เราว่ามันมีความส่วนตัวก้อยเยอะไป รวมถึงเรื่องสั้นพวกcyberbullingที่แบบว่ามีความตัวแม่และเฟียสกีสุดๆคงเพราะโดนมาเยอะ จากดราม่าช่องตัวเองมั้ง จนทำให้ภาพรวมของเล่มนี้มันดูกระจัดกระจายไปมาก เสียดายมากเลย เราว่าถ้าก้อยเขียนเป็นงานสิบเรื่องแรก เราจะปัดให้เป็นสี่ดาวทั้งที แต่ทั้งนี้หนังสือก็อ่านเพลินๆดีนะ
- อยากให้ก้อยลองเอาเรื่องนี้ไปทำหนังสั้นดู คงน่าสนุกดี เพราะตอนอ่านเราก็นึกถึงหนังสั้นเรื่องนึงที่ก้อยเคยเล่น จำชื่อไม่ได้แหละ แต่เราชอบเธอเรื่องนั้นมากๆเลย
January 8, 2024
ห่างหายจากการอ่านหนังสือภาษาไทยมาพักนึง เลยเลือกเรื่องสั้นมาอ่านเบาๆ 28 เรื่องสั้นที่ดัดแปลงมาจาก morning pages ของคุณก้อยในวัย 28 ปี
เพราะรู้ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของคุณก้อยมาตั้งแต่แรก ก็เลยอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคุณก้อยเป็นตัวละครตลอดการอ่าน บทที่แทนจะเป็นบทพูดจากตัวละครอาจจะรู้สึกเหมือนอ่าน script มากกว่า ก็ต้องยอมรับว่าเป็น unconscious bias ที่เรารู้สึก การที่เรื่องราวส่วนมากวนอยู่กับตัวละครนักแสดง/โซเชียลก็ยิ่งย้ำจุดนี้ไปอีก
หลายๆเรื่อง ตัวเมสเสจก็เหมือนจะถูกเขียนแบบ explicit ไปหน่อย แต่พอมาคิดอีกที ถ้าคนมันไม่รู้จริงๆ ก็ต้องบอกตรงๆมั้ยนะ มาเปรียบเทียบอ้อมโลก ใช้คำสวยๆแต่คนไม่เก็ทก็เปล่าประโยชน์ ที่เรารู้สึกว่ามันซ้ำ มันยัดโต้งๆก็เพราะเสพสื่อแนวนี้มาพอสมควรแล้วเหมือนกัน
โอเค เมสเสจหลายๆอย่างอาจจะซ้ำจริง แต่ชีวิตคนเรามันก็มีปัญหาอยู่ไม่กี่อย่าง ครอบครัว เพื่อน งาน ความรัก สังคม มีชีวิตเป็นของตัวเองแต่ประสบการณ์ที่เจอก็ซ้ำกับคนทั้งโลก humans are embarrassingly unoriginal, and that is such a relief. อ่านแล้วรู้สึกตลคทำตัวไม่เมคเซ้น แล้วหลายครั้งเราทำตัวเมคเซ้นเหรอ ก็ไม่55555
ชอบดีไซน์ปกมาก เป็นเล่มที่อ่านง่าย บทสั้นๆ หยิบมาเริ่มต้นการอ่านในปีนี้ได้ดีค่ะ
🌟 : แคสติ้ง, คุณยินดี, ผู้พิทักษ์
เพราะรู้ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของคุณก้อยมาตั้งแต่แรก ก็เลยอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคุณก้อยเป็นตัวละครตลอดการอ่าน บทที่แทนจะเป็นบทพูดจากตัวละครอาจจะรู้สึกเหมือนอ่าน script มากกว่า ก็ต้องยอมรับว่าเป็น unconscious bias ที่เรารู้สึก การที่เรื่องราวส่วนมากวนอยู่กับตัวละครนักแสดง/โซเชียลก็ยิ่งย้ำจุดนี้ไปอีก
หลายๆเรื่อง ตัวเมสเสจก็เหมือนจะถูกเขียนแบบ explicit ไปหน่อย แต่พอมาคิดอีกที ถ้าคนมันไม่รู้จริงๆ ก็ต้องบอกตรงๆมั้ยนะ มาเปรียบเทียบอ้อมโลก ใช้คำสวยๆแต่คนไม่เก็ทก็เปล่าประโยชน์ ที่เรารู้สึกว่ามันซ้ำ มันยัดโต้งๆก็เพราะเสพสื่อแนวนี้มาพอสมควรแล้วเหมือนกัน
โอเค เมสเสจหลายๆอย่างอาจจะซ้ำจริง แต่ชีวิตคนเรามันก็มีปัญหาอยู่ไม่กี่อย่าง ครอบครัว เพื่อน งาน ความรัก สังคม มีชีวิตเป็นของตัวเองแต่ประสบการณ์ที่เจอก็ซ้ำกับคนทั้งโลก humans are embarrassingly unoriginal, and that is such a relief. อ่านแล้วรู้สึกตลคทำตัวไม่เมคเซ้น แล้วหลายครั้งเราทำตัวเมคเซ้นเหรอ ก็ไม่55555
ชอบดีไซน์ปกมาก เป็นเล่มที่อ่านง่าย บทสั้นๆ หยิบมาเริ่มต้นการอ่านในปีนี้ได้ดีค่ะ
🌟 : แคสติ้ง, คุณยินดี, ผู้พิทักษ์
November 2, 2024
รวมเรื่องสั้น 28 เรื่องจากนักเขียนวั��� 28 ปี สะท้อนชีวิต ความคิดวัย 20 ปลาย ที่ต้องทำงาน รับผิดชอบตัวเอง รับผิดชอบครอบครัว เอาจริงเอาจังกับความรัก แต่แน่ล่ะ ชีวิตมันไม่เคยง่ายอยู่แล้ว มันก็ต้องมีบททดสอบมาท้าทายอยู่เสมอแหละ
เรื่องสั้นเหล่านี้ก็สะท้อนชีวิตที่ผู้เขียนเคยเจอไม่ว่าจะเรื่องตัวเองหรือคนอื่น การรับมือกับปัญหาที่ห่าเหว 😂😂 แต่สุดท้ายเธอก็โตขึ้นนะ และต่อจากนี้ยินดีต้อนรับเข้าสู่วัยสามสิบ 🥹🥹
เรื่องสั้นเหล่านี้ก็สะท้อนชีวิตที่ผู้เขียนเคยเจอไม่ว่าจะเรื่องตัวเองหรือคนอื่น การรับมือกับปัญหาที่ห่าเหว 😂😂 แต่สุดท้ายเธอก็โตขึ้นนะ และต่อจากนี้ยินดีต้อนรับเข้าสู่วัยสามสิบ 🥹🥹
March 20, 2024
#THETWENTIESACHE28 เรื่องสั้นที่เกลาเสริมเติมแต่งมาจากบันทึกปนจินตนาการของนักแสดงสาว เกี่ยวกับวัยทำงานในงานนักแสดง การแคสงาน วงการบันเทิง คอมเมนท์เชิงลบ ผลกระทบจากสังคม การรับมือกับปัญหาในชีวิตบนความตลกร้าย+แฟนซี บางตอนก็งง บางตอนก็ตรงใจอ่านจบแล้วแอบลอบยิ้ม ภาพรวมอ่านเพลินดี
.
.
ผลงานหนังสือเล่มแรกของก้อย-อรัชพร นักแสดงวัย28ปี กับรวมเรื่องสั้น 28 เรื่องที่แต่งเติมจากไดอารี่ มีทั้งความตลกร้ายเกี่ยวกับสังคม-วงการบังเทิง ว่าด้วยความฝัน ความสัมพันธ์กับผู้คน รวมถึงเสี้ยวตัวตน เสี้ยวความทรงจำที่เคยผันผ่าน ปูมหลัง บาดแผลในชีวิตที่พบเจอทั้งจากตัวเธอเองหรือเรื่องของคนรอบข้าง
เรื่องราวต่าง ๆ มาจากเซตติ้งช่วงวัยรุ่นจนถึงวัยทำงาน วัยที่กำลังค้นหาตัวเองเพื่อสร้างรากฐาน สะท้อนความรู้สึกที่ต้องเผชิญตอนช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อชีวิตที่มักจะมีปัญหาเรื่องเพื่อน-ครอบครัว ความรัก-คนรัก คือภาพรวมชีวิตที่เธอเติบโตมา แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่สอนใจไม่น้อย หากมีเหตุการณ์คล้ายคลึงคงรีเลทไม่ยาก
ภาษาในเล่มคือง่าย ๆ เหมือนบันทึกสั้น ๆ ที่ใช้สำนวนเล่าเป็นกันเอง อ่านแล้วเห็นภาพ แต่บางเรื่องก็อ่านจบด้วยความงงไม่รู้ที่มาที่ไป เพราะบางตอนพูดถึงประเด็นไหนก็ใส่มาโต้ง ๆ Tell Don't Show เมสเซสที่สื่อเลยดูไม่ได้เบลนไปกับเรื่องราวมากนัก แต่อ่านได้ฟีลเหมือนโฆษณาที่ตบจังหวะโบ๊ะบ๊ะ
ด้วยความที่เราคนอ่านชอบสายงานแสดงเคยอยากเรียนนิเทศเลยเอนจอยกับการอ่านในช่วงแรก ๆ เป็นเรื่องของการตามหาตัวตน-ทำตามฝัน แคสติ้ง การทำงานวงการบังเทิง-นักแสดง การสวมบทบาท-ชีวิตนักแสดงแต่ครึ่งเล่มหลังจะเป็นประสบการณ์ชีวิตของตัวผู้เขียน บางเรื่องอาจเข้าถึงยากหน่อย ออกแนวเหนือจริง
เวลาอ่านก็ติดภาพคนเขียนเล่า ชอบตอน : คุณยินดี ชอบคำว่า ภาวะอีโก้สั่นสะเทือนภายในตัวที่เบาบางลง คือคาร์พัฒนาที่ดีรีเลท ๆ /ตอน : คนขับรถ ตอนนี้คงมาจากเรื่องจริงแบบไม่เติมแต่งเกี่ยวกับประวัติคนขับรถของคุณก้อย เป็นการให้โอกาสคน /ตอน : ความหวัง เกี่ยวกับกลุ่มไลน์ให้เงินผู้สูงอายุ ซึ่งตลกร้ายมาก
ตอนอื่น ๆ ที่ใส่ความเป็นตัวของตัวเอง เช่น ตอน กระต่ายและไดโนเสาร์ที่มาอยู่ด้วยกันทั้งที่ใช้ชีวิตแตกต่างกันคนละขั้ว เป็นเชิงเปรียบเทียบกับประสบการณ์-ความรักที่ผ่านมาในชีวิต/ตอน : ยัยไข่ต้ม(เรื่องแรกของเล่ม)เสียดสีวงการบันเทิงสุด/ตอน : ผู้พิทักษ์ เปิดโอกาสให้เราได้เข้าไปคุยในโครงการค้นหาตัวเอง ปิดจบได้ดี
ได้ฟีลหนังสั้น-โฆษณาตัวละครตบมุกไปมา ทว่ามีความย้อนแย้ง+สับสนกับชีวิต คล้ายกับชีวิตจริงของคนเราที่เรียนรู้+เติบโต ทั้งสุขเศร้าภายใต้ประสบการณ์ความทรงจำ ภาพรวมโทนตลกร้ายที่อ่านได้เพลิน ๆ คล้ายกับการรับฟังเพื่อนระบายความในใจ อ่านเอาจอยได้ แต่อ่านเอาอินคงต้องเป็นบทที่รีเลทเสียหน่อย
วรรคที่ชอบ
- ศิลปะไม่มีถูกผิด มีแค่ตรงจริตเราไหม อย่าตัดสินความชอบคนอื่น หรือตัดสินใครเพียงเพราะเขาไม่เหมือนเรา
- พอโตขึ้นอะไรที่มันเป็นของเราจริง ๆ เราก็คงเอื้อมถึงแหละ
.
.
ผลงานหนังสือเล่มแรกของก้อย-อรัชพร นักแสดงวัย28ปี กับรวมเรื่องสั้น 28 เรื่องที่แต่งเติมจากไดอารี่ มีทั้งความตลกร้ายเกี่ยวกับสังคม-วงการบังเทิง ว่าด้วยความฝัน ความสัมพันธ์กับผู้คน รวมถึงเสี้ยวตัวตน เสี้ยวความทรงจำที่เคยผันผ่าน ปูมหลัง บาดแผลในชีวิตที่พบเจอทั้งจากตัวเธอเองหรือเรื่องของคนรอบข้าง
เรื่องราวต่าง ๆ มาจากเซตติ้งช่วงวัยรุ่นจนถึงวัยทำงาน วัยที่กำลังค้นหาตัวเองเพื่อสร้างรากฐาน สะท้อนความรู้สึกที่ต้องเผชิญตอนช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อชีวิตที่มักจะมีปัญหาเรื่องเพื่อน-ครอบครัว ความรัก-คนรัก คือภาพรวมชีวิตที่เธอเติบโตมา แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่สอนใจไม่น้อย หากมีเหตุการณ์คล้ายคลึงคงรีเลทไม่ยาก
ภาษาในเล่มคือง่าย ๆ เหมือนบันทึกสั้น ๆ ที่ใช้สำนวนเล่าเป็นกันเอง อ่านแล้วเห็นภาพ แต่บางเรื่องก็อ่านจบด้วยความงงไม่รู้ที่มาที่ไป เพราะบางตอนพูดถึงประเด็นไหนก็ใส่มาโต้ง ๆ Tell Don't Show เมสเซสที่สื่อเลยดูไม่ได้เบลนไปกับเรื่องราวมากนัก แต่อ่านได้ฟีลเหมือนโฆษณาที่ตบจังหวะโบ๊ะบ๊ะ
ด้วยความที่เราคนอ่านชอบสายงานแสดงเคยอยากเรียนนิเทศเลยเอนจอยกับการอ่านในช่วงแรก ๆ เป็นเรื่องของการตามหาตัวตน-ทำตามฝัน แคสติ้ง การทำงานวงการบังเทิง-นักแสดง การสวมบทบาท-ชีวิตนักแสดงแต่ครึ่งเล่มหลังจะเป็นประสบการณ์ชีวิตของตัวผู้เขียน บางเรื่องอาจเข้าถึงยากหน่อย ออกแนวเหนือจริง
เวลาอ่านก็ติดภาพคนเขียนเล่า ชอบตอน : คุณยินดี ชอบคำว่า ภาวะอีโก้สั่นสะเทือนภายในตัวที่เบาบางลง คือคาร์พัฒนาที่ดีรีเลท ๆ /ตอน : คนขับรถ ตอนนี้คงมาจากเรื่องจริงแบบไม่เติมแต่งเกี่ยวกับประวัติคนขับรถของคุณก้อย เป็นการให้โอกาสคน /ตอน : ความหวัง เกี่ยวกับกลุ่มไลน์ให้เงินผู้สูงอายุ ซึ่งตลกร้ายมาก
ตอนอื่น ๆ ที่ใส่ความเป็นตัวของตัวเอง เช่น ตอน กระต่ายและไดโนเสาร์ที่มาอยู่ด้วยกันทั้งที่ใช้ชีวิตแตกต่างกันคนละขั้ว เป็นเชิงเปรียบเทียบกับประสบการณ์-ความรักที่ผ่านมาในชีวิต/ตอน : ยัยไข่ต้ม(เรื่องแรกของเล่ม)เสียดสีวงการบันเทิงสุด/ตอน : ผู้พิทักษ์ เปิดโอกาสให้เราได้เข้าไปคุยในโครงการค้นหาตัวเอง ปิดจบได้ดี
ได้ฟีลหนังสั้น-โฆษณาตัวละครตบมุกไปมา ทว่ามีความย้อนแย้ง+สับสนกับชีวิต คล้ายกับชีวิตจริงของคนเราที่เรียนรู้+เติบโต ทั้งสุขเศร้าภายใต้ประสบการณ์ความทรงจำ ภาพรวมโทนตลกร้ายที่อ่านได้เพลิน ๆ คล้ายกับการรับฟังเพื่อนระบายความในใจ อ่านเอาจอยได้ แต่อ่านเอาอินคงต้องเป็นบทที่รีเลทเสียหน่อย
วรรคที่ชอบ
- ศิลปะไม่มีถูกผิด มีแค่ตรงจริตเราไหม อย่าตัดสินความชอบคนอื่น หรือตัดสินใครเพียงเพราะเขาไม่เหมือนเรา
- พอโตขึ้นอะไรที่มันเป็นของเราจริง ๆ เราก็คงเอื้อมถึงแหละ
November 10, 2023
- The Twenties’ Ache -
28 เรื่องสั้นจากปลายปากกาของคุณก้อย อรัชพร เราว่าเล่มนี้เป็นหนังสือที่อ่านรวดเดียวจบแบบเพลินๆ ด้วยเนื้อหาเป็นเรื่องสั้นๆ 2-3 หน้าจบ และด้วยภาษาที่อ่านง่าย เลยทำให้อ่านได้เรื่อยๆ ส่วนใหญ่เนื้อเรื่องสั้นจะสะท้อนคนวัยเลขสองที่ว่าด้วยเรื่องชีวิต ความหวัง ความฝัน ความรัก ความสัมพันธ์ ที่ตัวละครเกือบทุกตอนต้องผ่านการเติบโตเพื่อเปลี่ยนผ่าน เพราะทุกตอนจะมีการตั้งคำถามและมีการค้นหาบางอย่างที่บางตัวละครอาจจะกำลังสบสนงงๆ กับชีวิต แต่ในท้ายที่สุดมันก็ดูสมกับเป็นเรื่องราวของคนในช่วงวัยเลขสองนั่นแหละ ซึ่งสำหรับบางคนอาจจะรีเลทมากๆ อาจจะเคยมีช่วงตบตีกับตัวเองแบบตัวละครบ้าง แต่ของเราเองที่อ่านแล้วอาจจะไม่ได้มีตอนไหนที่รู้สึกชอบเป็นพิเศษ แต่รวมๆ ก็ถือว่าเป็นการเล่าออกมาได้แบบง่ายๆ ดี ถือว่าเหมาะกับใครที่ชอบอ่านแบบเบาๆ
28 เรื่องสั้นจากปลายปากกาของคุณก้อย อรัชพร เราว่าเล่มนี้เป็นหนังสือที่อ่านรวดเดียวจบแบบเพลินๆ ด้วยเนื้อหาเป็นเรื่องสั้นๆ 2-3 หน้าจบ และด้วยภาษาที่อ่านง่าย เลยทำให้อ่านได้เรื่อยๆ ส่วนใหญ่เนื้อเรื่องสั้นจะสะท้อนคนวัยเลขสองที่ว่าด้วยเรื่องชีวิต ความหวัง ความฝัน ความรัก ความสัมพันธ์ ที่ตัวละครเกือบทุกตอนต้องผ่านการเติบโตเพื่อเปลี่ยนผ่าน เพราะทุกตอนจะมีการตั้งคำถามและมีการค้นหาบางอย่างที่บางตัวละครอาจจะกำลังสบสนงงๆ กับชีวิต แต่ในท้ายที่สุดมันก็ดูสมกับเป็นเรื่องราวของคนในช่วงวัยเลขสองนั่นแหละ ซึ่งสำหรับบางคนอาจจะรีเลทมากๆ อาจจะเคยมีช่วงตบตีกับตัวเองแบบตัวละครบ้าง แต่ของเราเองที่อ่านแล้วอาจจะไม่ได้มีตอนไหนที่รู้สึกชอบเป็นพิเศษ แต่รวมๆ ก็ถือว่าเป็นการเล่าออกมาได้แบบง่ายๆ ดี ถือว่าเหมาะกับใครที่ชอบอ่านแบบเบาๆ
October 14, 2023
อ่านแล้วเห็นภาพในบางเรื่อง แต่บางเรื่องก็อ่านจบด้วยความงงๆแบบไม่รู้ที่มาที่ไป อาจจะเพราะเราเข้าใจไปเองในตอนแรกว่าเป็นเรื่องของผู้เขียนซะทั้งหมด แต่ไม่ใช่ เป็นเรื่องของคนอื่นด้วย แต่ก็มีเรื่องที่ชอบที่สุดนะ เรื่องกระต่ายกับไดโนเสาร์ อาจจะเพราะพอเดาได้ถึงตัวตนของเจ้าของเรื่อง เลยรู้สึกว่าจินตนาการตามได้ และชอบในดีเทลของเรื่องด้วย คิดไม่ถึงว่าจะเปนียบเทียบออกมาในลักษณะนี้ แต่เราชอบมาก มันเห็นภาพและเข้าใจทั้งหมดเลย
October 15, 2023
แต่ละเรื่องมันก็สั้นจริงแหละ [อาจจะดีหรือไม่ดีก็ได้ ไม่ได้ว่าอะไรตรงนี้] แต่รู้สึกว่าโทนของเรื่องค่อนไปทางสั่งสอนเยอะหน่อยนึง
รู้สึกเหมือนคุณก้อยหยิบปรัชญาหรือการใช้ชีวิตตัวเองซักอย่างแล้วมาแปลงให้เป็นเรื่องเล่าอะ ถ้าเป็น format อื่นก็คิดว่าน่าจะดูดีแต่พอเป็นเรื่องสั้นแบบนี้รู้สึกไม่สมูทเท่าไหร่ แต่ก็มีหลายประเด็นดี คนอายุช่วง 20 something อาจจะ relate ได้บ้าง
เชื่อว่าพัฒนาต่อได้นะครับ สู้ ๆ เอาใจช่วย
รู้สึกเหมือนคุณก้อยหยิบปรัชญาหรือการใช้ชีวิตตัวเองซักอย่างแล้วมาแปลงให้เป็นเรื่องเล่าอะ ถ้าเป็น format อื่นก็คิดว่าน่าจะดูดีแต่พอเป็นเรื่องสั้นแบบนี้รู้สึกไม่สมูทเท่าไหร่ แต่ก็มีหลายประเด็นดี คนอายุช่วง 20 something อาจจะ relate ได้บ้าง
เชื่อว่าพัฒนาต่อได้นะครับ สู้ ๆ เอาใจช่วย
October 9, 2023
ภาษาธรรมดา อ่านง่าย ไม่ซับซ้อน
สะท้อนความคิดของคนวัยเลข 2
วัยของการตั้งคำถาม วัยแห่งความสงสัย
วัยที่แบกรับความคาดหวัง
วัยที่โลกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
และเราอยากเป็นที่รักของพวกเขาทุกคน
สู้ๆ นะ ทุกคนที่ได้อ่าน
ผ่านวัยเลข 2 กันมาให้ได้
เจ็บปวด เติบโต และเป็นตัวเองให้มีความสุข
ไม่ต้องดีที่สุดก็ได้ แค่เป็นอย่างที่มันเป็น
ปล. เราชอบเรื่อง แคสติ้ง มากที่สุด
สะท้อนความคิดของคนวัยเลข 2
วัยของการตั้งคำถาม วัยแห่งความสงสัย
วัยที่แบกรับความคาดหวัง
วัยที่โลกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
และเราอยากเป็นที่รักของพวกเขาทุกคน
สู้ๆ นะ ทุกคนที่ได้อ่าน
ผ่านวัยเลข 2 กันมาให้ได้
เจ็บปวด เติบโต และเป็นตัวเองให้มีความสุข
ไม่ต้องดีที่สุดก็ได้ แค่เป็นอย่างที่มันเป็น
ปล. เราชอบเรื่อง แคสติ้ง มากที่สุด
September 9, 2023
อ่านง่าย ช่วงแรกจะออก cringe นิดหน่อย ชอบเรื่องหลังๆมากกว่า อ่านเรื่อยๆ ชิวๆ ไม่แย่ บางเรื่องก็แอบน้ำตาซึมนะ
Displaying 1 - 11 of 11 reviews