Доўга не хапала сілаў, каб усё ж такі ўзяцца за гэтую кніжку. Але пасля таго як пачаў, адарвацца ўжо было цяжка. Праглынуў амаль за адзін вечар.
Сказаць, што гэта важная кніжка ў наш час - вельмі банальна. Гэта зразумела кожнаму. Што мяне здзівіла і натхніла ў гэтай кнізе - гэта тое як расказваючы пра жудасныя моманты нашай гісторыі з другой паловы дзевяностых, пра плошчу 2010га Алесь не губляе надзеі у светлую будучыню для нашага народу. І прачытаўшы пра жыццёвы шлях Алеся, разумееш, што гэта не наіўны аптымізм. "Загляне сонца і ў наша аконца" не проста лозунг для падтрымання маральнага духу. Гэта глыбокае перакананнье з каранямі з дзяцінства. Перакананне, пранесенае праз гвалт, здекі з боку ўлады. Спачатку савецкай, потым лукашэнкаўскай калькай з савеччыны.
Жадаю кожнаму чалавеку пазнаёміцца бліжэй з Алесем праз гэтую кнігу.