Vassarv

by Inger Bråtveit

Ei mor køyrer med dottera fastspent i baksetet frå Oslo til staden ho kjem ifrå, ei bygd på Vestlandet. For dottera er det ein biltur gjennom timar og landskap, men for mora vert ei reise inn og ut av ulike tider, tilbake til heimstaden og oppveksten på eit lite gardsbruk. «Vassarv» er ein roman om å vera fire år, om å ynskja seg eit kjæledyr, om å oppdaga verda på eiga hand, om mora si sorg og glede over å sjå barnet sitt veksa opp. Det handlar om overgangane i livet, om brota som fylgjer med i den naudsynte lausrivinga på veg til eit eige liv, i dotterskapen og morskapen. "Vassarv" er ein rik roman, om minne, slektskap, tap og tilhøyrsle. Det er ei gripande og medrivande forteljing, full av subtile og kraftfulle rørsler mellom det kvardagslege og det storslegne, som aldri mistar av syne korleis livet brutalt går sin gang.

219 pages, Hardcover

Published January 1, 2023

About the author

Inger Bråtveit (f. 1978) er frå Suldal. Ho debuterte i 2002 med romanen Munn mot ein frosen fjord. For den fekk ho Nynorsk litteraturpris, og ho vart kåra til "Årets debutant" på Forfatterne.net. Boka er også blitt omsett til svensk. Ho har vore medredaktør av litteraturtidsskriftetet Vagant, og arbeider no som omsetjar for Det Norske Bibelselskap sitt prosjekt «Bibel 2010», ein fullstendig revisjon av nynorsk -og bokmålsutgåva av Bibelen.

Bråtveit har sidan 2008 arbeidd saman med den norske musikaren og skribenten Jenny Hval a k a Rockettothesky, og saman har dei m. a skrive og framført dei performative førestillingane Frå Mummy Big til Medea og Take My Voice.

Hausten 2008 kom Bråtveits andre roman Siss og Unn, ein roman om mødrer og døtrer, om å klara seg og å gå til grunne.

Inger Bråtveit fekk sølvmedaljen i Dag og Tid si kåring av Årets Beste Nynorskbok 2008 for Siss og Unn, utan å vera nominert. Ho vart også nominert til Kritikerprisen.

I 2009 fekk Bråtveit Bjørnsonstipendet, Bokhandlerforeningens forfatterstipend. I 2010 mottok hun Suldal Mållags målpris.

Reviews

[Isak🌸 · Rating 3 out of 5]

Tar blant annet faget nordisk samtidslitteratur på Blindern i år (det andre faget er kalkulus). Denne boka var i pensum. Jeg hadde gledet meg til å møte opp på universitetet for å snakke med andre om det vi leser. Men har jo en fulltidsjobb! Så jeg har ikke fått tatt turen til en forelesning enda. Lurer på hva de andre i klassen syntes om boka...

[Merete Bratsberg Aae · Rating 5 out of 5]

Kort sagt handlar romanen om ei reise, som er både fysisk og symbolsk. Ei mor og dottera på 4,5 år drar frå Oslo, der dei bur, til Vestlandet, der mora kjem frå. Reisa tur-retur er full av minner, små tidsreiser og kjensler i tillegg til vanlege praktiske detaljar.
Vi møter tre generasjonar av kvinner. Jenta som veks opp i Oslo, eg-personen, mor til jenta, og mor hennar, som er ei eldre kvinne buande på Vestlandet. Boka handlar mykje om det å vere dotter, mor og begge delar. Eg-personen snakkar til seg sjølv, i form av eit «du». Stiller spørsmål.
Generasjonar. Ein kan ikkje føre vidare barndomen sin til neste generasjon. Dei har sine eigne opplevingar, sitt språk og sin måte å sjå verda på. Når dottera snakkar, er det på bokmål. Det viser litt av kontrasten mellom generasjonane. Dei har faktisk ulike språk.
Vatn er ein raud tråd gjennom boka. Bygda på Vestlandet er full av vatn på mange måtar. Regn, elv, straum, bølgjer, sjøsprøyt, sveitte, is, undervatn, farvatn, havhestar. Til og med bølgeblekk får ein smak av hav. Språket er poetisk og noko oppramsande. Det er lange, fine lister av observasjonar og tilbakeblikktankar. Slik er teksten som vatnet. Det renn hit og dit, og drar med seg ting i farta. Ein annan ting er at vatn gir energi. Som gjer at straumkablar svevar over historia og lagar kobling mellom dei vi ser og ikkje ser. Mellom det konkrete og det abstrakta.
Barndomsminne, gamle historier, som fysiske ting og som leiker – dei dukkar opp og er mystiske. Som til dømes hesten. Hesten som sank og ligg under isen. Hesten som fekk eit føll, som faren solgte. Hesten som var ei leike, ei avstøyping.
Eg likte særleg godt skrivemåten i boka. Nokre avsnitt er som korte essay. Som tankestraumar, poetiske og spørrande.
Omtalen her er ikkje eigentleg heilt ferdig. Men eg er liksom ikkje ferdig med boka. Eg må lese igjen, og så får eg lyst til å skrive sjølv. Om turar som går motsatt veg; frå vest til aust. Til barndom og mystikk, avstand, detaljar og dragninga eg kjenner kvar dag, i retning Skien, staden eg kjem frå.

Boka er ei av dei beste eg har lese på lang tid!

[Rebecca Elisabeth · Rating 5 out of 5]

Vassarv er en roman stappet med symboler, allegorier og metaforer skildret med et poetisk språk jeg ikke kan annet enn å elske. På overflaten er motivet en mor som tar med datteren til dalen på Vestlandet hun vokste opp i, men på et dypere plan skildrer boka den reisen som foregår inni hodet på hovedkarakteren. En reise hvor bevisstheten vandrer ut og inn av livet slik det utfolder seg i sanntid og stadig dras tilbake til minner fra nær og fjern fortid. Denne boka er et vakkert, men sårt bilde på hvordan vi prosesserer vår egen historie og navigerer hindringinger i livet med alle tidligere varseltrekanter i bagasjerommet. Jeg sitter med en opplevelse at jeg ikke helt har klart å vende hver stein i Vassarv, og at jeg må lese den en gang til - minst.

[Tora · Rating 2 out of 5]

Kanskje mest feil bok til feil tid? Litt for pretensiøs i sin stream of conciousness? Syns ikke jeg fikk komme på innsiden, selv om hele handlingen utspiller seg inne i hodet. Kanskje det sim var problemet, for mye hode og for lite kropp. For intellektuelt og dermed litt lite troverdig? Ga meg litt før halvveis.

[Els · Rating 5 out of 5]

Nydelig bok.