***DIT BOEK HEEFT NIETS MET KINDEREN TE MAKEN!*** Oké, of toch wel. Maar het gaat voor één keer eens expliciet NIET over hen. Al mijn vrienden hebben kinderen... en daardoor lijkt het soms alsof ik ze ook heb. Afspreken doen we plots in de speeltuin, niet meer in een trendy restaurant. Rond 10 uur op zondagochtend, vragen ze? Jakkes. Ik ben een kindvrije dertiger. Ochtenden dienen toch om uit te slapen? Dit boek is een humoristische handleiding voor de vriendschap tussen ouders en niet-ouders. Geen pleidooi voor een kindvrij leven, maar hoe overleef je in een wereld VOL kinderen? Hardop lachen is op een heerlijke manier doorbreekt Nathalie De Graef ongegeneerd clichés. Een feest van herkenning voor wie geen kinderen heeft, en een spiegel voor wie thuis wél koters heeft rondlopen. Het boek barst van de massa's date-ideeën, maar hoe doe je dat, NIET over kinderen praten? Een must-read voor iedereen zónder kinderen én hun vrienden.
Geweldige leeservaring. Ik heb gelachen (veel gelachen), ja geknikt en, ik geef het toe, ook een traan gelaten. Niet alleen voor de kindvrije mensen onder ons. Ouders, dit moeten jullie ook lezen. Want we haten jullie kinderen niet, maar we missen jullie misschien wel.
😭🙃 Dit boek gaf mij duidelijk niet de antwoorden waar ik naar op zoek was. Maar let op, dat is zéker niet de reden voor deze 1 ⭐️ . Lees je mee?
Ik besefte al snel dat dit gewoon … niet dàt soort boek was. Zodra het deeltje rond kinder- en zorgwens voorbij was, was het voor mij ploeteren tot het einde. Zonder te overdrijven: het koste me bijna bloed, zweet en tranen!
Ik ontdekte amper mogelijkheid tot eigen reflectie, voornamelijk omwille van de lage herkenbaarheid in mijn eigen leven en vriendschappen. Misschien hèbben al mijn vrienden wel kinderen, maar begrijp ik als bijna-30’er nog niet wat dat precies betekent? Ofwel… Kan ik mijn vriendschappen niet vergelijken met die van de auteur?
Blijkbaar zijn vriendschappen op het platteland meer bestand tegen kinderen dan city girl friendships?
Ik heb inderdaad meegemaakt dat de intense, avontuurlijke best friend forever vriendschappen overgegaan zijn in iets minder avontuurlijk en iets minder frequent, maar of dat alleen met kinderen te maken heeft? Daar twijfel ik aan.
De 1 ⭐️ ligt voornamelijk ook aan het hoge niveau waarop dezelfde ideeën, dezelfde passages en zelfs dezelfde zinnen (!) terugkomen. Ik heb bijvoorbeeld 5 x gelezen waarom het (juist niet) fijn is om altijd thuis af te spreken bij de vrienden die kinderen hebben?
Het boek loopt over van de clichés, al pretendeert het dat juist nièt te (willen) doen?
EN TROUWENS: al mijn vrienden hebben kinderen, maar ik heb me nog nooit zo hard gestoord aan die kinderen, dan wel aan de verschrikkelijke layout van dit boek. Wie heeft die roze letters goedgekeurd?!
Dit boek had ik eigenlijk niet moeten uitlezen. Ik weet niet waarom ik het toch gedaan heb? Misschien omdat ik dacht dat het einde meer van het begin zou bevatten? Of misschien omdat ik nu mijn eerste (en enige?) non-fictie read van het jaar kan afvinken.
Leest heel vlot. Sommigen vinden de opmaak wat chaotisch, maar ik stoorde me er niet aan. De vele veranderingen in opmaak gaven net veel prikkels aan mijn brein om verder te blijven lezen. Vooral het hoofdstuk over vriendschappen en het begin, over de keuze wel/niet kinderen krijgen, vond ik boeiend en inspirerend. Aan de parent-friends sectie had ik minder omdat ik me er misschien minder in herken. Is wel wat vanuit een dansaertvlamingen-perspectief geschreven; het barst regelmatig van de clichés over zowel ouders als over kinderloze personen. Die clichés worden ook tot in het oneindige herhaald in het boek, en dit durfde wel eens te vervelen op den duur. Daarom geen 4 sterren.
heel veel herkenning in dit boek - als kindvrije persoon tussen allemaal mensen met kinderen zijn vriendschappen drastisch veranderd de voorbije jaren - maar ook veel herhaling, want er is een stuk voor kindvrije mensen over hoe omgaan met hun vrienden-met-kinderen en daarna eenzelfde stuk voor mensen met kinderen over hoe omgaan met vrienden-zonder-kinderen. ook het gebruik van verschillende (en knalroze) lettertypes stoorde mij; het zorgde ervoor dat overzicht & structuur in het boek compleet wegvielen. maar enfin, het gaf me wat nieuwe inzichten, en dat had ik wel nodig.
Hoewel ik de doelgroep (blijkbaar) ben, herkende ik me meestal niet in de tekst. Ik kan ook weinig met een jolige tip als: ‘Maak een T-shirt met elkaars gezicht erop en draag dat telkens als jullie een date hebben.’
En eindredacteur/corrector: echt niet gezien dat er ‘in een sleur belandt’ staat? Film avond? In de eindeloze pandemie van 2019? Of ligt dat aan de (te vroege?) e-bookversie?
Ik vond dit een interessant boek om te lezen als ouder van twee jonge kinderen. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen de (soms schreeuwerige) vormgeving afleidend vinden, ik vond dit echter niet. Bij mij zorgde het ervoor dat het boek niet langdradig werd, al komen sommige aspecten en voorbeelden wel vaker terug. Ik heb wat nieuwe inzichten opgedaan en hier deed ik het voor, dus top.
Momenteel lees ik verschillende boeken over 'kindvrij door het leven gaan' om menig perspectief naast elkaar te leggen. Dit was wel het meest chaotische boek, met de minst duidelijke focus. Die ligt vooral bij de vrienden, maar enkel omwille van de levensfase kom je een al dan niet kinderwens tegen. De keuze om kindvrij verder te gaan wordt niet echt geëxploreerd, behalve dan in de karikaturale versie waarin gesproken wordt over "monstertjes" en pampers vol kaka. 'Ik mis mijn vrienden die met andere dingen bezig zijn dan met mij' vat de kern van het boek wel samen voor mij. Toch drie sterren? Altijd een plus voor wie zijn mond durft open te trekken over een taboepositie in de maatschappij!
Vol humor en leest vlot. Ik heb de eerste twee hoofdstukken met plezier gelezen en hardop gelachen. Daarna vond ik het boek vooral veel herhaling en heel veel clichés. Soms nog steeds grappig, maar ook vol tips zoals "Maak een T-shirt met elkaars gezicht erop en draag dat als jullie een date hebben" wat al snel ging vervelen.
Een boek die zowel kinderloze mensen als mensen met kinderen moeten lezen.
Ik ben de "vrijwillige kinderloze persoon" en op nog geen jaar tijd hebben 3 van mijn beste vriendinnen kinderen gekregen. En eerlijk, ik had er op momenten moeilijk mee. Zo ook bij mijn oudere broers die alle 3 ondertussen 2 kinderen hebben (jup, tante van 6 neefjes en nichtjes).
Zoals het in boek staat, haat ik jullie kinderen niet. In tegendeel. Ik zou de eerste zijn die op de speelplaats staat om de pester van uw kind rammel te geven hahaha. Maar soms is het wel confronterend om te zien hoe jij een opeens "minder" belangrijk wordt. Het is logisch en ik begrijp het ook 100% en gun ze ook de wereld, maar soms zitten er ook moeilijkere dagen tussen.
DNF 30% Ik geraakte er niet door. Misschien heb ik nog te weinig kinderen in mijn omgeving voor dit soort boeken, in ieder geval vond ik het heel negatief geschreven en kwam er na het eerste hoofdstuk weinig nieuws.
Het e-book heeft daarbovenop een vreselijke lay-out die me bleef storen. Jammer!
Topboek. Zowel voor mensen zonder kinderwens, als mensen met kinderwens. Een ode aan de vriendschap, vol interessante tips en ideeën om samen met je vrienden te doen om je vriendschap te verdiepen. Het boek zit vol humor, waardoor het aangenaam en vlot leest.
Ik startte dit boek aan het begin van mijn nachtshift en las het in een ruk binnen dezelfde shift uit.
Ik heb in tijden niet meer zo gegniffeld. Ik zat al een tijdje in de knoop door zelf niet goed te weten of ik überhaupt kinderen wil. Dit boek was exact wat ik momenteel nodig heb.
De opmaak van het boek maakt het aangenaam om het te lezen. De voetnoten vond ik keer op keer geniaal.
📖 Boek (geleend uit de bibliotheek): Al mijn vrienden hebben kinderen (en daarom lijkt het soms alsof ik ze ook heb)
Dit boek was helaas niet voor mij. Er zit zeker humor in, maar soms werd het een beetje te veel van het goede. Bijvoorbeeld de vele voetnoten onderaan de pagina’s — volgens mij leuk en grappig bedoeld, maar ik vond ze vooral afleiden van het verhaal.
Ook de opmaak vond ik niet prettig. De felle roze letters waren wat mij betreft prima voor titels, maar hele paragrafen waren wat schreeuwerig.
Na het eerste hoofdstuk voelde het alsof veel hetzelfde bleef. Ik ben daarom wat sneller door het boek gegaan als ik weer iets herhaald zag. Dus in die zin een DNF, maar volgens mij heb ik de kern wel meegekregen.
Daarnaast zaten er ook wat slordige spelfouten in, zoals “gwoon” in plaats van “gewoon,” wat me uit het verhaal haalde.
Het idee van dit boek vind ik wel echt geweldig. Ondanks dat ik dacht de doelgroep te zijn, is het helaas toch niet mijn ding. Al kan ik me wel voorstellen dat sommige mensen veel aan dit boek kunnen hebben en er snel doorheen gaan vanwege de schrijfstijl.
Heerlijk chaotisch geschreven en super herkenbaar. Zó snel uitgelezen! Leuke afwisseling van eigen verhalen, verhalen van anderen, testjes etc. Veel kleurgebruik (roze tekst!!!) wat het lezen suuuper aangenaam maakt.
Goed boek als je nog niet twijfelde over kinderen en dat graag wel zou willen doen.
Alle gekheid op een stokje, ik zie dit boek ook als een boek over vriendschap. Het is zeker niet uitgebreid genoeg maar het wakkert aan om meer te lezen.
DNF - ik had een leuk, humoristisch boek verwacht. Helaas. Ik vond het een boek met HEEL veel frustratie, kritiek en judgement naar kinderen en ouders. Was niet nodig is? Heel jammer. Gemiste kans.
Eerste twee hoofdstukken echt top, meeega gelachen. De laatste 2 vond ik saaier en moest ik mij wat doorsleuren. Al bij al zeker niet slecht en zeer herkenbare inhoud.
Heerlijk herkenbaar boek. Alles is geschreven met de nodige portie humor en nuance. De boodschap is verbinding en die komt duidelijk aan. Echt een aanrader!