Emily woont met haar moeder en broers in een Amsterdamse volksbuurt. Ze is liefdeloos opgevoed en door haar vader misbruikt. Haar rijke, excentrieke hartsvriendin Ducky is door haar ouders verwaarloosd en raakt verslaafd aan drank en drugs. Als Emily na een ruzie met haar moeder van huis wegloopt, trekt ze in bij Ducky, op wie ze heimelijk verliefd is. Wanneer de liefde wederzijds blijkt te zijn, besluit Ducky een nieuw leven te beginnen in Zweden. Emily is bang, maar ze gaat mee. Is hun band sterk genoeg om dit avontuur te doorstaan? En zullen hun problemen in het nieuwe leven voorgoed verdwijnen? Een vlucht uit de rauwe werkelijkheid, een zoektocht naar liefde, geluk en geborgenheid. Voor young adults.
Eerder las ik Su-su-superster geschreven door Marcel Vaarmeijer, werd mijn nieuwsgierigheid gewekt naar Voel en Vrij. Vrij was toen net uitgekomen maar ik wilde eerst ‘Voel’ gelezen hebben.
In ‘Voel’ leer je Emily kennen. Zij woont met haar broers en moeder in een Amsterdamse volksbuurt. Emily krijgt ruzie met haar moeder en besluit van huis weg te lopen. Ze gaat bij haar bijzondere hartsvriendin Ducky wonen. En dan blijkt de liefde tussen hen wederzijds. Ducky besluit naar Zweden te vertrekken om daar een nieuw leven op te bouwen. Emily gaat mee. Is hun relatie sterk genoeg om dit avontuur aan te gaan?
Dit verhaal kent twee bijzondere personages. In het begin leer je vooral Emily kennen. Op bijzondere wijze krijg je de ontwikkelingen in het leven en de personage rondom Emily mee en onbewust word je bewust gemaakt van de wereld van Ducky, een zijde die je al lezende weg te weten komt zonder dat je je er eigenlijk van bewust bent.
Twee bijzondere meisjes die samen in Zweden een ontwikkeling door maken in hun leven. Het is prachtig beschreven, de woorden passen bij de personen en je voelt zelf de emoties die de meisjes doormaken.
De ontwikkeling van de meisjes laat nog zoveel ruimte over om over na te denken dat ik direct na ‘Voel’ het vervolg ga lezen. Dat deel heet Vrij.
‘Voel’ is beschikbaar bij Passend lezen in braille en luisterboek. In Braille bestaat het boek uit 10 braillebanden. Ik heb het boek in braille gelezen. Het maakte indruk om vooral de emoties te ‘voelen’ in je hoofd terwijl je leest.
Emily woont met haar jongere broertje Judd, haar oudere broer Michael en haar moeder in een Amsterdamse volksbuurt. Er woonde eerst ook nog een vader die een zogenaamd zeer gelovige dominee was, maar die nam de benen, iets waar Emily niet heel rouwig om is.
‘Mijn vader behandelde zielige mensen… Vooral mijn moeder behandelde hij intensief. Soms hoorden we haar zo hard schreeuwen dat we er bang van werden. De enige die mijn vader nooit heeft behandeld ben ik. Met mij deed hij andere dingen.’
In de nacht voordat haar moeder veertig wordt, verlaat haar vader stiekem het huis. Emily en haar broers zingen ’s ochtends nog voor hun jarige moeder, maar feestelijk wordt het niet. Haar moeder zakt in een depressie waardoor de situatie thuis er niet gezelliger op wordt. Haar oudste broer dealt een beetje en blowt zich te pletter, haar jongste broer heeft een zeldzame spierziekte (waar hij nooit over klaagt) en hij is precies de enige om wie Emily nog geeft. Ook op school vindt ze het waardeloos en heeft ze geen enkele vriendin. Maar ze heeft wel de alles bepalende Ducky die ze een aantal jaar geleden op haar twaalfde in Artis heeft ontmoet. Lees mijn volledige recensie op: https://www.boekenbijlage.nl/prachtig...
Verreweg één van de meest mooie boeken die ik heb gelezen in 2024. De manier waarop de schrijver de wereld van de hoofdpersoon vormgeeft en beschrijft is simpel, maar duidelijk en meeslepend. Met weinig woorden weet hij lading en uiting te geven aan heftige onderwerpen en gevoelens. Dit is een knap staaltje kunst. Zonder twijfel 5 sterren.