Kanibale. Sylwetki morderców

by Christopher Berry-Dee, Victoria Redstall, Radosław Madejski (Translator)

Dzięki tej prawdziwej kryminalnej opowieści o kanibalistycznych mordercach zanurzysz się w umysłach potworów w stylu Hannibala Lectera

Ta książka jest czymś więcej niż tylko mrożącymi krew w żyłach historiami. To zbiór dogłębnych portretów psychologicznych najbardziej zdeprawowanych jednostek w historii ludzkości – 14 kanibalistycznych zabójców, m.in.:

ALBERTA FISHA, który spędził dziewięć dni ucztując na szczątkach niewinnej dziewczynki;

JEFFREYA DAHMERA, którego lodówka była wypełniona częściami ciał 17 ofiar;

ANDRIEJA CZIKATIŁO, który brutalnie zamordował i poćwiartował 53 osoby w południowo-wschodniej Rosji;

FRITZA HAARMANNA, który pił krew swoich ofiar i sprzedawał ich mięso na czarnym rynku;

STANLEYA BAKERA, który wyciął serce młodego człowieka i zjadł je, gdy jeszcze biło;

JOACHIMA KROLLA, który gotował gulasz z marchwi, ziemniaków i rączki małego dziecka.

Genres: True Crime, Nonfiction, Crime, Psychology

288 pages, Paperback

First published March 1, 2011

About the author

Chris was a former Royal Marine intelligence officer. He is now a criminologist who has interviewed over 30 serial killers.

Reviews

[Polianna (moze_booka) · Rating 1 out of 5]

Informacje z internetu i cytowanie samego siebie - tak się "pisze" książki true crime....

[Julka Kruczek · Rating 2 out of 5]

Zmarnowany potencjał

[Mark Noonan · Rating 5 out of 5]

First of all....NOT FOR THE SQUEAMISH.
I loved this book. Not surprising. Seeing as how I have an obsession with serial killers. Its not what they did, but what brought them to that state of mind. I like to see what makes them tick, especially when it comes to eating human beings. What would make someone do that? Some of these answers I think you maybfind in this book.

[Edel · Rating 2 out of 5]

Autor nie ma pojęcia czym jest kanibalizm.

[kirasbookk · Rating 1 out of 5]

totalnie się zawiodłam

[raven · Rating 4 out of 5]

4⭐/5

[Asia · Rating 3 out of 5]

DNF na 18%

[Jakprzezokno Jola · Rating 2 out of 5]

Zmęczyłam się tą książką. Odnosiłam wrażenie, że autor mógłby wszystkich morderców podłożyć pod szablon kanibali mimo, że nie było przesłanek. Liczyłam na coś ciekawego, nowego, a dostałam trochę odgrzewanego kotleta i to niezbyt dobrego. Nie mogłam wczuć się w rytm autora, pisał niczym raport policyjny. Każda opowieść miała być trochę fabularyzowana, ale pomijał wiele szczegółów i faktów wiążących jedno wydarzenie z drugim. Miałam wrażenie, jakby opisywał wszystko trochę w pośpiechu, byle tylko napisać książkę i podejść do kolejnej. Kiedyś przeczytałam kilka jego książek i myślałam, że po tych latach coś się zmieniło, ale niestety wciąż jego książki nie są dla mnie. Dodatkowo brak podania źródeł czy przypisów.

[Oskar · Rating 2 out of 5]

Gdybym miał opisać jednym dłuższym zdaniem tę książkę, powiedziałbym "Chaotycznie ułożone fragmenty tekstu z wikipedii wzbogacone o szczątkową fabułę, dotyczące brutalnych morderców, którzy być może byli kanibalami a może nie."
Ale konkretniej: Opisywane postaci i zdarzenia są zatrważające i często odrażające ale mimo to, temat jest niezwykle fascynujący, wręcz porywający (poza tym trzeba być świadomym na co się pisze, wybierając książkę o takim tytule i tematyce). Najchętniej nie odrywał bym wzroku od książki gdyby nie - i tu pojawia się ogromny minus - autor tekstu (gdzieniegdzie także jego tłumaczenie) i jego styl pisania.
- Wprowadzenie do tematu napisane byle jak, bez ładu i składu. Każdy akapit dotyczył innych przypadków mimo, że można to było podzielić na kilka rodzajów (np. Kanibalizm podczas Wojny, Kanibalizm spowodowany skrajnym głodem, etc). Zamiast tego mamy rozsypkę różnych przypadków występujących po sobie, przy czym każdy następny powtarzający się przykład autor zaczyna jakby opisywał taki przypadek pierwszy raz w książce.
- Cytowanie samego siebie jako swoista recenzja książki to hit, ale autor idzie krok dalej i wykorzystuje wspomniane wcześniej cytaty jak własne słowa (przykładowo nawiązując do "pysznej wieprzowej pieczeni", o której wspominał jeden z morderców) i choć mogłoby to wyglądać jak nawiązanie do tematu to wybrzmiewa bardziej jak przywłaszczenie słów.
Co chodzi o cytaty morderców na początku każdego nowego przypadku - był to fajny element książki ale autor zrezygnował z niego w ostatnich rozdziałach.
- Zdecydowanie mocną stroną autora NIE jest również taktowność. Obrzydliwe wypowiedzi satyryczne (a jestem osobą, którą czarny humor bawi do łez), groteskowe i zbyt szczegółowe (albo podkoloryzowane) opisy scen intymnych (tak, w książce o Kanibalach, możecie połączyć sobie fakty i zrozumieć o jakim stopniu absurdu mówię). Generalnie wypowiedzi autora zahaczające o temat seksu lub orientacji wywoływały we mnie obrzydzenie, jakby piszący miał zbyt bujną wyobraźnię, niezdrowe fetysze a nawet miejscami wybrzmiewa na osobę z skłonnościami do homofobii.
- dlaczego nazywam to "zbiorem cytatów z wikipedii"? Bo większość książki to rzucanie datami i nazwiskami zamordowanych bez jakiejkolwiek większej treści. Większość takich akapitów wygląda identycznie. W jednym rozdziale autor wielokrotnie powtarza nawet nazwę rzeki używanej przez mordercę, tak jakby wcześniej nie wspomniał nazwy tej rzeki. Czytając takie opisy ma się wrażenie jakby w kółko czytało się dokładnie to samo.
- Na zakończenie przypomnę, że słabo jest rozdział o brutalnym mordercy, w książce o Kanibalach kończyć zdaniem "Nie ma dowodów na to, że był kanibalem a nawet osobiście myślę, że nim nie był a jedynie szukał uwagi" (nie pamiętam dokładnego cytatu a nie zamierzam cofać się do tej książki tylko po to żeby go znaleźć).
Daje dwie gwiazdki tylko ze względu na ciekawą tematykę. Research, przygotowanie i samo pismo - tragiczne, choć to tylko moja opinia.

[josephine ♱ · Rating 1 out of 5]

I dont think that author knows what " cannibal " means

[majka♱ · Rating 3 out of 5]

trochę się zawiodłam, bo jak na książkę, która ma w nazwie kanibale to jest w niej stosunkowo mało kanibalizmu, w niektórych przedstawionych przypadkach to autor literally "zgaduje" czy był ten kanibalizm czy nie ma... awkward, część morderców według mnie mogłoby zostać usuniętych z książki, jeśli są o nich ledwo 2 strony i to treści, która specjalnie nic nie przekazuje. czasem też te przypadki czytało się tak jak wikipedie.. żałuję, że nie było więcej zagłębienia się w psychikę tych morderców, jak i więcej szczegółów z ich morderstw (niż imię ofiary, data, sposób morderstwa, a czasem nawet nie). personalnie najbardziej podobało mi się opisanie przypadku andrieja czikatiło, wolałabym nawet, żeby bardziej się rozwinąć na jego temat niż zachować te przypadki na 2 czy 3 strony. ciekawy był również wstęp i historia kanibalizmu na początku książki, głównie ze względu na związanie z tematem... ale żałuję, że nie ma np. bibliografii jeśli ktoś jest bardziej tym zainteresowany.

w skrócie: ciekawe przypadki, dużo faktów, ale mało zagłębienia w psychikę czy "sylwetkę mordercy, a jeśli ktoś jest szczególnie zainteresowany kanibalizmem, to raczej sięgnęłabym po inną książkę...

[Adrianna (Erato Czyta) · Rating 3 out of 5]

To jedna z tych książek, po które sięgając, doskonale wiemy, na co się piszemy - brutalność, makabra i opisy, które zostają w głowie na długo. Autor zaczyna od krótkiego wprowadzenia w temat kani*alizmu - zarówno w kontekście historii ludzkości, jak i przypadków przetrwania, rytuałów czy wierzeń. Przywołuje wydarzenia z wypraw krzyżowych, II wojny światowej czy katastrof, gdzie ludzie zmuszeni byli do ostateczności. Nie brakuje też odpowiedzi na pytanie: jak smakuje ludzkie mięso? 😬

Jednak to, co stanowi sedno książki, to rozdziały poświęcone najbardziej znanym mo*dercom-kani*alom, takim jak Albert Fish, Jeffrey Dahmer czy Issei Sagawa. Każdy z nich to osobna, mrożąca krew w żyłach historia - od dzieciństwa, przez zbrodnie, aż po wyroki. Autor nie szczędzi drastycznych szczegółów i dodaje do tego sporo ciekawostek, np. o sektach czy wpływie tych spraw na popkulturę.

Styl jest przystępny, książkę czyta się dobrze, choć momentami miałam wrażenie, że nie obcuję z literaturą true crime, a z thrillerem - i to w pozytywnym sensie. Autor umiejętnie wciąga czytelnika, ale niestety czasem pozwala sobie na własne osądy, co nie każdemu przypadnie do gustu.

Jest jednak coś, co nie do końca mi się podobało - w książce znalazły się przypadki, w których możemy tylko domyślać się, że wystąpił kani*alizm, choć nigdy nie zostało to oficjalnie potwierdzone. Wydaje się, że autor momentami trochę nadinterpretował dostępne informacje, aby rozszerzyć temat i dodać kolejne rozdziały. Co również rzuca się w czytelnicze oczy to fakt, że niektóre historie są opisane szczegółowo, a inne potraktowane pobieżnie, co sprawia, że całość traci na spójności.

Mimo wszystko to jedna z najmocniejszych książek, jakie czytałam. Nie chodzi tylko o brutalność, ale o fakt, że to wszystko wydarzyło się naprawdę. Trudno pojąć, jak człowiek może być zdolny do takich czynów - picie krwi, zjadanie ludzkiego mięsa, robienie ubrań ze skóry ofiar… Szczególnie rozdział o Fishu był dla mnie ciężki, mimo że doskonale znam tę historię, jednak jego ofiarami były dzieci, także ich losy zostają w głowie na długo.

Jeśli interesujecie się tematyką seryjnych mo*derców, to większość tych historii będzie Wam znana. Mimo to książka pozostaje wciągająca, zwłaszcza dzięki solidnemu wprowadzeniu w temat kani*alizmu. Ale uwaga - to lektura tylko dla ludzi o naprawdę mocnych nerwach. Po jej przeczytaniu warto sięgnąć po coś lżejszego, żeby oczyścić umysł 😉

[mommy_and_books · Rating 4 out of 5]

" [...] Kto nie marnuje, temu nie brakuje. [...] "

Na samym początku muszę wam powiedzieć, że najnowsza książka Christophera Berry-Dee i Victorii Redstall pod tytułem "Kanibale. Sylwetki morderców" przeznaczona jest tylko i wyłącznie dla dorosłych czytelników o mocnych nerwach. Tutaj znajdziecie naprawdę drastyczne sceny. Czytając tę książkę, musiałam robić przerwy, ponieważ nie wytrzymywałam psychicznie tego okrucieństwa. Dosłownie robiło mi się niedobrze. Poznałam okrutnych psychopatycznych kanibali — morderców obojga płci. Znalazłam tutaj dokładne opisy morderstw. Dowiedziałam się, które części ciała smakują najlepiej, a które najgorzej. Oczywiście nie mam w planach próbować ludzkiego mięsa. Nie rozumiem kanibalizmu i wampiryzmu. To ohydny proceder. Przeraża mnie, że niektóre potwory sprzedawały ludzkie mięso do lokalnych rzeźników. Niestety ludzie nie wiedzieli, że kupują mięso nie odzwierzęce, a ludzkie. Po lekturze tej książki zastanawiam się, czy w XXI wieku mamy pewność, że kupując cielęcinę, to faktycznie jest cielęcina. Co o tym myślicie?
Niektórzy psychiczni mordercy mordowali tylko dlatego, żeby zjeść ludzkie mięso i wypić ludzką krew. Totalna masakra. Moim zdaniem każdy morderca powinien zginąć w taki sam sposób, w jaki mordował. Morderców nie powinno się utrzymywać w więzieniach, ponieważ istnieje ryzyko, że przez niedopatrzenie i zaniedbanie takie potwory opuszczą więzienia lub zakłady dla psychicznie chorych i będą kolejne ofiary. Niestety ich nie da się zresocjalizować.
Dzięki tej książce poznałam między innymi historie: Stanleya Deana Bakera, Rzeźnika z Plainfield, Petera Kürtena, Tracey Avril Wigginton i Lisę M. Ptaschinski. Są to prawdziwe bestie, które bez skrupułów mordowały swoje ofiary, a potem zjadały ich ciała.
Jest to chyba jedna z najmocniejszych książek Christophera Berry-Dee. Uwielbiam książki True Crime, ale ta dosłownie powaliła mnie na kolana. Nie umiem się po niej pozbierać.
Już sama okładka przyprawia mnie o ciarki. A to dopiero przedsmak tego, co czeka was, gdy zaczniecie czytać tę książkę.
Na koniec zostawiam was z cytatem, który doskonale opisuje tę książkę:

" [...] To jest po prostu zbyt straszne. Zbyt straszne, by dało się opisać słowami. [...]"

[Małgosia · Rating 3 out of 5]

Dobra książka, jednak mam wrażenie że niektórzy zwyrodnialcy są tu wspomniani jako tzw. "zapchajdziura". Rozdziały te są długie na dwie, maks trzy strony i w zasadzie nic z nich nie można się dowiedzieć. Jednakże mordercy, na których bardziej skupia się autor są opisani szczegółowo i rzetelnie, a każda ich ofiara jest wspomniana, co bym dała raczej na plus, bo rozumiem chęć poświęcenia uwagi także ofiarom. Jednak nie widzę sensu poświęcania każdej ofierze oddzielnego paragrafu tylko po to, żeby oprócz imienia napisać też kiedy zostało odnalezione jej ciało i ewentualnie krótkie okoliczności jej śmierci. Nie daje nam to żadnej informacji o ofiarach i prościej już by było wymienić je tylko z imienia i nazwiska, a uważam, że reszta jest zbędna, skoro autor nie ma zamiaru zagłębiać się w ich życiorysy. Odnoszę wrażenie, że było to zrobione bardzo na siłę i wyszło słabo, bo fragmenty te stają się monotonne i nic nie wnoszące. Styl pisania chwilami (szczególnie na początku, potem sobie nie przypominam) zawiera w sobie trochę czarnego humoru, co wydaje mi się nie do końca odpowiednie w tego typu książce, która oparta jest całkowicie na faktach. Poza tym książka warta przeczytania jako taka trochę bardziej "informacyjna" lektura, bo można się dużo dowiedzieć o dzieciństwie kryminalistów i poznać dokładny Modus operandi każdego z nich. Jednak jeśli ktoś szuka tu zgłębiania zagadek ich chorego umysłu i szukania odpowiedzi na pytanie; "Jak to możliwe, że ludzie ludziom robią coś takiego?" tutaj nie znajdzie na to odpowiedzi. Zresztą sam autor raczej tego nie obiecuje. Obiecuje za to, że książka skupiać się będzie na kanibalizmie, i faktycznie na początku jest opisana historia tego zjawiska, która może uświadomić, że nie jest ono wcale tak rzadkie. Również jeśli chodzi o morderców takich jak Jeff Dahmer czy Albert Fischer, kanibalizm jest istotnym elementem ich morderczej "kariery". Jednak jest kilka przypadków (Ed Gein, Andriej Czikatiło, Ed Kemper), w których kanibalizm jest zaledwie wspomniany i raczej nie poświęca mu się tu wiele uwagi. Podsumowując, książkę oceniam na 3, bo jest w niej kilka mankamentów, ale sięgnęłabym po nią jeszcze raz, gdyż i tak jest napisana dobrze i w intrygujący sposób.

[żyrafaczyta · Rating 4 out of 5]

Zanim zanurzyłam się w świecie fantastyki, wróżek, smoków, elfów i innych, głównym gatunkiem, jakim się zaczytywałam, było non-fiction. Prym wiodły wszelkie reportaże, historie i pozycje o mordercach, psychopatach i socjopatach. Wtedy też natknęłam się na Christophera Berry-Dee, który jest brytyjskim kryminologiem, dziennikarzem śledczym oraz autorem książek z serii „Rozmowy z psychopatami” i „Rozmowy z seryjnymi mordercami”. Do tej pory przeczytałam wszystkie pozycje tego autora, jakie zostały wydane na polskim rynku. Mimo że nie każda z nich była dobra, a w kilku autor powtarzał te same tematy, a nawet zdania i akapity, to lubię sposób, w jaki pisze. Christopher nie posługuje się językiem czysto naukowym (jest prosty i bez różnych prawnych zawiłości), jego teksty są zrozumiałe dla każdego czytelnika. Dodatkowo autor robi szeroki research do swoich książek, a wiedzę czerpie nie tylko ze źródeł pisanych, ale również odwiedza morderców w więzieniach albo prowadzi z nimi korespondencję.
Jak tylko zobaczyłam zapowiedzi nowej pozycji Christophera, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. „Kanibale. Sylwetki morderców”, napisana wspólnie z Victorią Redstall, to zbiór 14 dogłębnych portretów psychologicznych zdeprawowanych morderców kanibali m.in. Jeffreya Dahmera, Andrieja Czikatiło czy Joachima Krolla.
Autor przedstawia czytelnikowi morderców, którzy dopuścili się (bądź przypuszcza się, że się dopuścili) kanibalizmu. Czytelnik otrzymuje obszerne wprowadzenie w historię kanibalizmu na przestrzeni wielu lat, w tym różne przykłady z historii. Książka jest bardzo dobrze napisana, czyta się ją płynnie – jak na fakt, że dotyka trudnego i drastycznego tematu. Berry-Dee skupia się na każdym mordercy z osobna, dostajemy jego skróconą historię, przekrój ofiar oraz zakończenie sprawy. Wszystko jest opisane w sposób dokładny i rzetelny; momentami trudno mi było przełknąć ślinę, a moja mina podczas czytania wyrażała więcej niż tysiąc słów, ponieważ dokładność opisów przyprawiała o ciarki i obrzydzenie. Autor nie przedłuża ani nie ubarwia rozdziałów zbędnymi ozdobnikami, prosto, zwięźle i na temat przedstawia historie okrutnych zbrodniarzy. Po dwóch nieudanych książkach Christophera Berry-Dee czuję się usatysfakcjonowana.
Przechodząc do podsumowania, polecam tę pozycję każdemu miłośnikowi zbrodni. Jest wyczerpująca, dobrze napisana i ciekawa – zaspokoi każdego fana historii o mordercach i psychopatach. Zastrzegam jednak, że jest to drastyczna, a momentami wręcz obrzydzająca lektura – jeżeli wasze żołądki są słabe, nie czytajcie jej podczas jedzenia.

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 3 out of 5]

Ależ to była obrzydliwa książka, jak taka kanapka z dżemem co spadnie na ziemie i do dżemu przykład się włos, kocia sierść, piach i trochę żwiru z kuwety, taka kanapka nie jest fajna, a książka jednak jest.

Ta książka będzie polaryzować albo obrzydzi i wciągnie albo obrzydzi i odrzuci. Mnie wciągnęła jak Czikitajło swoje ofiary do lodówki, swoją droga ile on za prąd płacił jak pomieścił w lodówach części 53 ofiar.

Podobało mi się, że autorzy starają się naszkicować na czym polega kanibalizm i dlaczego jest tak fascynujący dla wielu psycholi i za to jak najbardziej pochwała.

Standardowo jak to u Berry-Dee dużo jest jednoznacznych sądów i opinii autora a przestrzeń na interpretacji czy przemyślenia czytelnika jest w osobnym zeszycie po zakończeniu tej książki. Coraz bardziej mi to u autora wadzi bo mnie książka ma bodźcować do przemyśleń a nie jednoznacznie narzucać tok rozumowania autora.
Zabrakło mi też trochę takich „nowości”, książka nie zaskoczyła mnie żadną informacją, która nie była już publikowana czy nie jest na wyciągnięcie reki w internecie. Zazwyczaj autor zarzucał czytelnika jakimś smaczkiem a tu był tylko opis smaku „tyłeczka z piekarnika”, który w liście opisał Albert Fish.

Książka mogła też być okraszona jakimiś przepisami kulinarnymi czy coś to by dodało takiego smaczku. No chyba, że planowane jest jakieś wydanie przepisów w książce z cyklu „Ciała siostry Anastazji”.

Dla mnie fajna, ale poczytajcie same jak umiecie, bo jak nie umiecie to niech wam AI poczyta.

[Karolina · Rating 5 out of 5]

Jesteś osobom o mocnych nerwach? Czy raczej widząc tytuł związany z kanibalizmem omijasz taką książkę/film szerokim łukiem?

O fikcyjnej postaci Hannibala Lectera słyszał chyba każdy. Jednak co ze Stanleyem Bakerem, Joachimem Kroll i innymi kanibalami, którzy istnieli naprawdę? O nich nie jest tak głośno, a reportaż Christophera Berry-Dee „Kanibale. Sylwetki morderców” pozwala nam się im lepiej przyjrzeć.

Sięgając po „Kanibali…” trzeba mieć świadomość, że jest to książka mocna, szokująca i mrożąca krew w żyłach. Na samym początku Berry-Dee przybliża nam pojęcie samego kanibalizmu, a później… Autor pozwala Czytelnikowi zanurzyć się w umysłach prawdziwych potworów, które nie miały skrupułów, aby pić krew swoich ofiar, sprzedawać ich mięso na czarnym rynku, aby gotować sobie gulasz z rączek małych dzieci, czy przygotowywać sobie po prostu uczty z ludzkiego mięsa.

Podczas czytania niejednokrotnie łapałam się na tym, że nie mogłam uwierzyć w to co pisze Autor. Po prostu nie mieści mi się w głowie, że można być tak okrutnym potworem. Celowo nie piszę tutaj człowiekiem, ponieważ mam wrażenie, że bohaterowie książki swoje człowieczeństwo gdzieś po drodze zaprzepaścili i utracili.

„Kanibale…” to książka dla osób o mocnych nerwach, które mają świadomość, że reportaż ten może pozostać w ich umyśle przez bardzo długi czas. Mocna, intrygująca, zaskakująca, szokująca… P O L E C A M !

[Jeannine Morin · Rating 2 out of 5]

I'm not a fan of psychological profiles on cannibals or serial killers for that matter. I believe alot of it is lined with propaganda, serial killers are sexually confused, and disgusting, therefore you shouldn't become one. I don't believe the truth has even been spoken about Jeffery, Ted, Ed, or any other famous serial killer. I know, how strange, when there's video evidence of them apparently confessing to things, but I've always believe that video footage can be changed and altered. Live footage, isn't always live either. Computers, written articles, can all be altered and changed. I don't believe that they ever let them speak. I believe serial killers actually go after those who commit atrocities, kind of like our friendly Dexter Morgan.
This book was filled with things that I didn't find accurate, but I love reading this sort of thing, despite not being a fan. The research was done thoroughly and accurate for the information that is out there and provided.

[Malina 2707 · Rating 1 out of 5]

Wyjątkowe rozczarowanie. Reportaż powinien być bezstronny i przedstawiać fakty, tymczasem mamy tu mnóstwo opinii i sądów autora. Na dodatek dwóch z "bohaterów" książki, jak sam autor przyznaje, wcale nie jedli ofiar, a przynajmniej nie ma na to żadnych dowodów. Fatalny wstęp, a dalej tylko gorzej... Część z rozdziałów ogranicza się do litanii dat i nazwisk, które po chwili zlewają się w nużącą wyliczankę. A już wisienką na torcie było to zdanie: "Może z odrobiną przypraw Bernice Worden nie smakowała aż tak źle". Nie jestem pewna czy autor próbował być tu zabawny, ale wyszło co najmniej nie smacznie. Zero analizy psychologicznej, zero pogłębionego zastanowienia nad motywami, zero ciekawostek. Czyta się to trochę jak wpisy na Wikipedii.

[Fishface · Rating 2 out of 5]

This was just okay, thus very disappointing as books from this author go. Only one of these cases was new to me, and in a morass of rehashed tales, some factual details got scrambled up: for instance, a Caucasian Dahmer victim was described as African-American, while a Native American one was listed as white. Far more off-putting was the fact that quite a few of these killers were not serial murderers at all, and at least one of them was pretty much not a cannibal. The punctuation was pretty eccentric too, and the chapter on Ed Gein, while accurate, was very, very purple. Don't seek this one out if you're looking for cases new to you.

[Basia Kaczyńska · Rating 2 out of 5]

Czytając opis ma się zupełnie inne wyobrażenia o książce, zawiodłam się oczekiwałam analizy psychologicznej podanych seryjnych morderców (jak po biografii autora można sobie wyobrazić). Książka to jest zwykłe streszczenie na temat morderców. Co zabawne, autor zapomina nawet, że piszę książkę o kanibalach. Jest napisana tak, że czyta się to lekko i szybko. Co nie zmienia faktu, że jestem zawiedziona spodziewałam się czegoś lepszego niż zwykły zbiór historii.

[Claudia Loureiro · Rating 5 out of 5]

Reading the blow-by-blow accounts of these horrific crimes made my stomach churn. Not only does the author recount every last detail of these crimes, but he tells the story of these peoples' lives, and goes into the psychology of how they have become the way they are. He really understands the workings of these depraved criminals.

[Jackie · Rating 3 out of 5]

Clearly everyone who reviewed this book read a different version than I did.
He mentioned killers that drank blood or were not cannibals at all. What was the point? Adding anyone who is speculation that they were a cannibal without fact is also stupid.
There is no in depth detail.
I'm looking for the gory, gruesome details of cannibalism.

[Andy Smith · Rating 3 out of 5]

Very…Interesting.

[cloud☁️ · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️

[shadowbook.czyta · Rating 2 out of 5]

2,5/5

Nic ciekawego się nie dowiedziałam. Poznałam sylwetki kanibali, których już znałam bądź o których słyszałam z podcastów czy innych książek.

[JEŻyna · Rating 4 out of 5]

Ofiary ginęły czasem w tak podobny sposób że miejscami rozdziały się dłużyły 😅
Poza tym nie mam żadnych uwag 😁

[Ola Kaczmarczyk · Rating 2 out of 5]

Nie przypuszczałam, że książka o tak ciekawej tematyce może być tak nudna i chaotyczna.

[zerocheci · Rating 3 out of 5]

2,5 ⭐️

[tusia · Rating 2 out of 5]

Najgorsza książka o mordercach jaką czytałam 🫤 napisana bez ładu i składu