ในที่สุดน้องอวี้ก็หาทางถอนหมั้นสำเร็จจนได้ ชื่อเสียงเหม็นโฉ่ก็โยนไปให้ฝ่ายหญิงร้ายชายชั่วทั้งหมด แสบได้ใจมากนางเอกเรื่องนี้ สู้ยิบตาดี 👍
แต่แอบสงสาร...โตมาอย่างโดดเดี่ยว ต้องพึ่งพาตนเองมาตลอด ถึงได้เจ้าเล่ห์มีแผนการและลงมือเด็ดขาดขนาดนี้ ทั้งๆที่เป็นเพียงเด็กสาวอายุสิบห้าเท่านั้นเอง
จริงๆน้องมีพ่อที่รักลูก (เรื่องท่านแม่ต้องมีเงื่อนงำอะไรแน่ๆ) มีครอบครัวป้าที่ห่วงใยมาก แต่นางปิดกั้นตัวเองไม่รับความช่วยเหลือจากใคร ไม่ปรึกษาใคร วางแผนเอง จัดการชีวิตตัวเองคนเดียว แล้วยังคอยปกป้องคนอื่นอยู่เสมออีก เหนื่อยแทน 😮💨
เนื้อเรื่องดำเนินไปช้าพอสมควร เล่มนี้ก็ยังคงอีรุงตุงนังกับปีศาจเสื้อทองคำและมารผีดิบที่ลากยาวกันมาตั้งแต่เล่มก่อน ปราบไม่ได้เสียที แอบรู้สึกว่าเก่งสู้รุ่นพ่อแม่ไม่ได้ 🤭
พระนางยังคงเขม่นกัน เกลียดขี้หน้าไม่ไว้ใจกัน แต่มีเหตุให้ต้องมาร่วมมือกันปราบปีศาจ แกล้งกันไปมา ผลัดกันสวนคนละหมัด ช่วยกันคนละที ทันกันตลอด ตลกดี
ปล. กระบี่เสี่ยวหยาไม่เจ๋งเท่ากระบี่ชื่อเซียวของเหวยจิ่นนะ ใครเคยอ่านภาคก่อนอย่าคาดหวัง
ปล.อีกที ใครเป็นคนยืมดวงชะตาให้น้องอวี้มาเกิดใหม่ 🤔