Koeien produceren melk, kippen leggen eieren, een schaap levert wol. Een varken werpt biggen die uitgroeien om als vlees te eindigen. Al deze dieren werken voor de kost. Maar anders dan werkende mensen hebben werkende dieren geen recht op vakantie, mogen ze niet meepraten over hun loon en vallen ze niet onder een cao.
Marjolein de Rooij is oprichter van de eerste Vakbond voor Dieren ter wereld. Zij zet zich in voor arbeidsrechten voor werkende dieren. Want arbeidsrechten beschermen werknemers tegen uitbuiting en onrechtvaardige behandeling door werkgevers. Die rechten zouden ook voor werkende dieren moeten gelden. Dit vlot geschreven en vernieuwende boek legt zes vakbondseisen op tafel.
Verplichte kost voor iedereen die dieren eet of moedermelk van een ander zoogdier drinkt. Het boek maakt mij zowel verdrietig als hoopvol. Verdrietig omdat het zo vanzelfsprekend zou moeten zijn dat dieren levende wezens met individueel karakter zijn. Met emoties en behoeften. Hoopvol omdat dit soort ideeën en bewegingen steeds meer van de grond komen. Ik sluit mij aan bij de vakbond voor dieren.
De schrijfstijl was niet helemaal mijn ding, ik vind het wat slordig. Tegelijkertijd zorgde dat voor een gevoel van nood. En die is er zeker. De inhoud van het boek is fantastisch. Ik raad iedereen aan het te lezen. Ik dacht dat ik veel wist van de dierlijke industrie, ik ben niet voor niets vegetarisch, maar oh my wat is dat erger dan ik dacht. Lezen dus.