Ötanazi Okulu 4

Ötanazi Okulu #4

by Maral Atmaca, Bilge Nas Arıcan (Editor)

ATILACAK SON ADIM SADECE BANA AİTTİ.

YA YENİ BİR BAŞLANGICA OLACAKTI

BU ADIM YA DA ÖLÜME…

SON ADIM,

SON SAVAŞ

VE SON BİR DİRENİŞ.



Kendi tarihinin en karanlık ve en tehlikeli savaşıyla karşı karşıya olan Ötanazi Okulu’nda saflar belirlenir. Bu bir isyan değil, bir başkaldırıdır; devrim veya darbe değil, bu artık onların hayatıdır. Mahkûmlar yıllardır süregelen otoriteye ilk olmasa da son kez karşı çıktığında birbirlerine güvenmekten başka çareleri yoktur. Artık vazgeçmek için çok geçtir çünkü bundan gerisi sadece ölümdür.



Yıllarını Ötanazi Okulu’nda geçiren Yeşil, kendini olağanüstü bir durumun içinde bulduğunda artık endişelenmesi gereken tek şeyin zayıf kalbi olmadığını fark etmiştir. Başta sevdiği adam olmak üzere serumun etkisi altında olan herkes büyük bir değişimin içine girmiştir. Acımasız, kontrolsüz ve tamamen vahşi duygularla hareket eden yeni düşmanlarla karşı karşıya kalmışlardır. Yeşil ve arkadaşları için zaman daralıyordur, kaybettikleri her saniye onlar için yeni bir yıkımın başlangıcıdır.



Tehlike ve gizemin uğultulu sesini içinde barındıran Ötanazi Okulu, serinin son kitabıyla tüm sırların kapılarını bizler için aralıyor.

400 pages, Hardcover

Published August 1, 2023

Reviews

[Bsrtymz · Rating 4 out of 5]

Marcus Bruce Marshall benim için serinin yıldızı 🤭

[Papirus_ktp · Rating 5 out of 5]

Etrafıma şöyle bir bakıp düşündüğümde, ilgimi en çok çeken şeylerin bende olmayan özellikleri taşıyan insanlar ve nesneler olduğunu fark ettim. İnsan beyni, sürekli gördüğü şeyleri kanıksama ve bir noktadan sonra da görmezden gelmeye başlama modunda çalışıyor çünkü. Bu nedenle de insan, cevresinde bir farklılık gördüğünde hemen ona yöneltiyor ilgisini, dikkatini. Ötanazi Okulu serisinin kahramanları Yeşil ve Drew’u okurken bunları düşündüm. Aralarındaki ilişkinin dinamiğini, ikisinin hem fiziksel hem de kişilikleri arasındaki bu farklılıklar belirliyordu. Soğuk-sıcak, uzun-kısa, narin-sert gibi neredeyse birbirinden her acıdan farklı özellikleri olan, ama birbirlerini herşeyden çok seven çiftimizin öyküsünü, serinin son kitabı olmasının hüznüyle okudum. Yeşil’i narin ve hassas kalbi kırılmasın, incinmesin diye koruyucu kalkanıyla saran, etrafından ve kendisinden bile korumak için ölümüne mücadele eden Drew ile tüm sertliği ve acımasızlığı nedeniyle zaman zaman ondan korksa da, Drew’u kendine zarar vermek pahasına, ölümüne seven Yeşil’in, kitabın satırlarından okuyucuya geçen o sıcak ve tatlı aşkını okumak çok güzeldi. Drew-Yeşil, Emily- Marcus ilişkileri yine komik, romantik ve ateşliydi. Aralarındaki sürekli flört ve duygusal gerilim tam istediğim gibiydi. Kitabın baş kısımlarında aksiyon, son kısımlarında ise alabildiğine romantizm ağırlıktaydı. Zaten, Drew ile Yeşil arasındaki aşk, sevgi kitabın genelinde, her sayfasında yoğun bir şekilde hissediliyordu okurken ve ben bunu çok beğendim. Bazı intikamların alınmasını, aile bağlarının sıkılaşmasını ve sürpriz kavuşmaları güzel duygular hissederek okudum. Marcus Emily diyalogları, hatta Marcus’un olduğu tüm bölümlerde kahkahalar attım. Marcus, kitabın en sinir bozucu, ama aynı zamanda da en komik karakteriydi ki, ben çok sevdim kendisini. En çok hüzünlendigim kısımlar ise, laboratuvardaki minik bebeğin ve Vanessa’nın olduğu bölümlerdi. Vanessa’yı son kısımda biraz daha görmek isterdim. Velhasıl, rahatlama, hüzün ve mutluluk hisleriyle bitirdim kitabı. Romantizm kısmının yoğunluğu kitabın en çok sevdiğim yanıydı. Kısacası, çok sevdigim karakterlere veda etmenin hüznünü yaşasam da, seriyi güzel bir şekilde tam dozunda noktaladık kanımca. Sizler de macera, suç, hafif bir bilimkurgu ve yoğun romantizm içeren kitapları seviyorsanız, bu seriyi beğenerek okuyacağınızı düşünüyor, bol okumalı günler diliyorum.

Kitaplarla kalın.

“Aslında kaderin bizim için çok önceden hazırladığı, tahmin edilemez küçük oyunları vardı. Her şey birbiriyle bağlantılıydı ama o gün gelmeden bunu anlayamıyorduk.”
“Kader, zayıf insanların savaşmadan yenilgiyi kabul etmesidir.”

[Yagmur · Rating 4 out of 5]

Sonu çokta ıstediğim gibi bıtmedı. Mesela venessa nerde napıuo bunu bı küçük demesını ısterdım

[mariska · Rating 4 out of 5]

Öncelikle seri aşırı akıcı ve kendini inanılmaz okutturuyor. Sürekli olay var ve kitapta asla yerimizde duramıyoruz amma velakiiin asıl olaylar sürekli geçiştiriliyor, asla bir gelişme olmuyor ve bu beni sinir krizine soktu. Karakterler arasındaki ilişki zaten hastalıklı ve kız da bunun bilincinde neyyyseki. Beni asıl sinir eden mantık hataları ya!!! Kafayı yedim çünkü hani kız öyle bir şeyi nasıl unutabilir falan filan yani... Kafama oturmayan şeyler oldu, bunun burda ne işi vardı vs. 4. Kitapta bile E HADİ ARTIK diye biraz daha sinir krizi geçirdim yani bol bol sinir krizi geçirdim anlayacağınız aşsjwşdjşskxşskd bazı olaylara da hani bunun açıklaması??? diye bakakaldım. Yazar çok hızlı yazdığı için olayları kendi de unutmuş galiba. Öyle yani ilk üç kitap hakkında yazacak bir şeyler de bulamadım pek dediğim gibi ana olaylar hep geçiştirildi bence, bunu sevmedim. Drew’in benim kızım gibi sahiplenmeleri beni sıktı, hoşuma gitmesi için karakterin bunu daha farklı yansıtması lazımdı ve cringe gelen çok fazla şey oldu maalesef bana. Öyle yani 🧣

[Meryem · Rating 4 out of 5]

KİTAP HARİKAYDI!! Bu seriyi bitirmek benim için zor da olsa son kitabını bitirebildim ve cidden bu seriyi çok seviyorum, bu serinin kalbimde apayrı bi yeri var. Öncelikle, Drewin ve Yeşilin birbirlerine olan aşkı, sevgiyi ve ilgiyi çok seviyorum, özellikle drewin yeşile olan zaafı ve aşkı çok güzel, Marcus’a gelirsek macrusa bayılıyorum! Kesinlikle en sevdiğim karakterlerden biri harika ve muazzam bi karakter yazmış Maral Atamca, Emily’yi de çok seviyorum çok iyi bi arkadaş. Kitapta sevmediğim şeylerden biri Vannesa’nın sonu, bu sonu hiç haketmiyordu:) Vanessa da en sevdiğim karakterlerden biri çok güçlü ve karizmatik bi karakter. Onu kimse anlamaması ve sevdiği adamın evlenmesi çok kırıcıydı.. sonu böyle olmamalıydı en azından korumalarına veda etmeliydi bence. Sofia’ya ve çocuğuna olanlar beni çok etkiledi.. bunun dışında yazarın bazı fikirlerine ve düşüncelerine katılmadım ve biraz rahatsız oldum çünkü yazarın Müslüman ve kapalı olmasına rağmen İslamın bazı konularının tersini savunuyor, yoksa herkesin düşüncelerine tabii ki de saygı duyuyorum. Nedense bence kitabın sonu biraz yetersizdi. Bu seriye üzülerek veda ediyorum. Çok sevdim, güldüm ve bağlandım bu seriye! Maral Atamca harika bi yazar! Dili, düşünceleri ve psikolojik konular hakkında konuşması aşırı iyi ve güzel bi şey! Son olarak kitabı KESİNLİKLE AMA KESİNLİKLE öneriyorum 5 üzerinden 4 veriyorum.

[okudugumusoyluyorum · Rating 4 out of 5]

Serinin final kitabı.

Bu yazarın kitaplarındaki konuları çok beğeniyorum çünkü gerçekten çok yaratıcı konular buluyor. Ve yazım dili de basit betimlemelerden uzak olduğu için kolay okunabilen akıcı kitaplar.

Ama olayları çok fazla uzattığı için dört senelik bir kitaba gerek var mıydı diye düşündürüyor. Kitabın sonundaki bağlama şekli güzeldi ve mantık sınırları içindeydi o yüzden sevdim finali.

Drew evet güzel bir karakterdi ama mükemmel miydi derseniz bana göre mükemmel değildi, çok bayılmadım.

Benim için ortalama bir seriydi, bunun da sebebi bazı kısımların çok fazla uzatılmış olması. iki kitabın içine sığdırılsaydı ya da üç kitabın bence çok çok daha güzel ve daha dolu olurmuş

Genel olarak genç yetişkin türüne hitap ediyor ama olaylarlardan dolayı tetikleyici unsurlar olabilir.

[Ecem Naz · Rating 5 out of 5]

Tam son anda mutsuz son olacak diye ağlayacakken o kadar mutlu oldum ki. Mükemmel bir seriydi. Drew ve Yeşil çok hoş bir çiftti. Kitaptaki tüm karakterlerin bir derinliği, hepsinin ayrı bir hikayesi vardı. Serinin son kitabı olduğuna üzülsem de okuduğum için çok memnunum. Serinin her kitabı birer günde bitti zaten. Kaç aydır bu kitabın çıkmasını bekliyordum. Herkesin hem bu seriyi hem de yazarın diğer kitaplarını okumasını tavsiye ediyorum. Maral atmaca, sana da bu kitap ve diğerleri için çok teşekkür ederim!! 😍❤

(Ayrıca bu kitap için ilk yorumu ve oyu vermek de ayrı bir gurur benim için. 💗💗)

[SEDEF <3 · Rating 5 out of 5]

Yani ne diyebileceğimi bilmiyorum… kitabın sonu biraz garip bitti ama hiç sorun değil 😌
Bir serinin daha sonuna geldik be 😫

SPOİLER!!!!!
Son sayfalara doğru yeşile çok sinir oldum be!
Drewin söyledikleri, Ivan’ın anlattığı hikaye vb. Bir sürü işaret olmamasına rağmen Yeşil nasıl anlamıyor ya!?
O sahneleri okudukça ben kafayı yedim!

[Ecrin Feyiz · Rating 4 out of 5]

Seriye aşığım ama bir puan kırıyorum çünkü yetersiz buldum. Sevdiği kitapların bitmesini istemeyen okurlardan olduğum doğru ama bu öyle birşey değil. Birşeyler yarım, eksik kaldı gibi hissettirdi. Final kitabı okuyomuş gibiydi ama değildide. Bence ne demek istediğimi anladınız..

[Ceren · Rating 4 out of 5]

Sonu daha farklı olabilirdi

[Area38 · Rating 5 out of 5]

Çok tatlı geçiyordu

[Woxlexi · Rating 5 out of 5]

Kitap akıp gidiyor. Bol soluklu aksiyon ve her şeyin çözümlendiği yer bu kitap. Bazı yarım kalmış karakterler olmadı hem iyi hem kötü.

[Roniş · Rating 5 out of 5]

ah keske mutlu oldukları daha uzun olsaydı neyse ki sonra maral özel bölüm attı

[Jane Watson · Rating 5 out of 5]

9/10 - 4,5

[Faye · Rating 2 out of 5]

Drew’a neden şarkı söylettirdin sayın yazar, yaralasar’da da şarkılı bir sahne vardı, onu da sevmemiştim.
Kitap uzadıkça uzadı, fazlasıyla cringeleşti…
Yeşil’in yaşlarını toplasaydık, yeni bir okyanus üretmiş olurduk, şaka gibi. Her şeye de ağlamazsın be kızım 🙄
Seri hakkında düşüncelerim:
Sahneler daha az dramatize edilip melankolik yazılmasaydı, seri çok daha başarılı olurdu.
Karakterlerin (özellikle Drew’ın) dialogları, hareketleri onlara çoğu zaman uyuşmuyordu.
Misal 2.(veya 3.) kitapta Drew’ın Gloria hakkında “sadece ihtiyaçlarımı gideriyorum” “şakası” karakteri ile çelişiyordu. Okuyucu gözünden Drew böyle bir şey söylemezdi.
Ve seri kesinlikle 3 kitaplık olmalıydı; hikaye uzadıkça uzadı ya :(

Spoiler olabilir!!
Yeşil’in IQ kaç acaba? Ameliyathane’ye gelene kadar anlamadı Drew’ın ona kalbini vereceğini. Şaka mıdır?

Bu arada, Vanessa’nın kitabına acil ihtiyacım varrrr

3.5✨