Dous irmáns viven co seu pai nunha casa totalmente arredados do mundo exterior. Fóra hai unha ameaza para todos eles que só o seu pai coñece. Un día o seu encerro vese alterado, e o seu pai advírteos: «Maxinade que a vosa sombra se separa de vós e toma vida de seu. Maxinade que a imaxe do espello toma vida propia e actúa pola súa conta. Ha chegar un momento no que teñades dificultades».Narrada en primeira persoa, altérnanse os puntos de vista de un e outro irmán en cada un dos capítulos. Con esta obra Suso de Toro inicia unha nova vía que el define como «unha aventura, unha narración mítica, que comeza lenta pero intrigante e se vai acelerando coma un thriller». A sombra cazadora será levada ó cine. Traducida ó castelán e ó portugués, así como a outras linguas europeas.
Xesús Miguel de Toro Santos, máis coñecido como Suso de Toro, nado en Santiago de Compostela o 10 de xaneiro de 1956, é un escritor galego.
O seu pai é de Formariz (provincia de Zamora) e a súa nai de Falapaso (Camboño, Lousame). Seu irmán, Xelís de Toro, tamén é escritor.
É Licenciado en Arte Moderna e Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela. É guionista para televisión e colaborador habitual na prensa e na radio, publicou en galego máis de vinte libros de narrativa, teatro e ensaio. A súa obra, ademais de ser traducida a varias linguas, foi obxecto de estudo en diversas universidades europeas.
En abril de 2010 anunciou a súa retirada como escritor profesional, retomando a súa carreira de profesor de secundaria.
Nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 concorreu na lista Os Pobos Deciden. En abril de 2014 foille concedida a Creu de Sant Jordi.
Historia básica y sin sorpresa, plana y con muy poco aporte y sorpresas, a estas alturas las novelas juveniles ya son más complejas y atraen más que esto, digamos que es "1984" para adolescentes de 14 o 15 años.
Una distopía juvenil inquietante y disfrutona. Si bien arranca algo lenta, la atmósfera que genera el no conocer el motivo del encierro de los protagonistas a manos de su hosco padre se hace atractiva, resultando la amenaza incómoda y de naturaleza incierta. La estructura del libro seguramente sea lo más cuestionable, ya que no parece haber un punto de giro hasta que las páginas que sujetas con el pulgar derecho para entonces ya son muy pocas. Tras este, todo parece tener algo de prisa, pero sin que eso conlleve ritmo en sí, lo cual debilita las sensaciones. El clímax se hace, de hecho, algo precoz, con cierto olorcillo a deus ex machina que se podía haber evitado con algunos miles de palabras más, sin tener por qué ser demasiados. Pese a ello, la ya comentada atmósfera, el elemento antagónico y la preciosa complicidad de los hermanos y narradores alternados son más que suficientes para un buen libro distópico que no busca una gran complejidad y que transita una crítica social sobre un tema muy de nuestros días, pese a tener ya casi 30 años.
3.5. Se trata de una crítica mordaz a las pantallas y el control cada vez mayor que ejercen sobre nosotros y nuestras vidas. El tema de las gafas que tienen que usar me ha recordado a las nuevas gafas de Apple que estan dejando imagenes propias de esta novela distopica. No le doy mas puntuacion porque en ocasiones me ha parecido complicada de seguir y porque, a mi parecer, podia haberse estirado un poco mas para conseguir unos personajes mas profundos con los que conectar mas.
Un 2.5, sen máis. O inicio gustoume, pero a medida que avanzaba foime perdendo a graza e o final xa non me convenceu. A premisa non estaba mal, pero creo que non envelleceu ben. Dáme algo de mágoa porque levaba moitos anos con este libro pendente e se o lese noutra época probablemente me tería gustado máis :/
Interesante historia que lleva al lector a cuestionarse no sólo lo que probablemente nos depara el futuro como sociedad, sino el mismo presente y la manera en la que utilizamos los recursos tecnológicos en nombre de la “conectividad” y el “entretenimiento”.
Quero pensar que o libro ten diferentes lecturas, algunha delas de interese; porén, a primeira (a que acadei eu) non me puido importar menos. Non conta historia ningunha, nin termina de desenvolver un bo punto de partida.
Sinceramente este libro no me gustó nada. Lo lei por que es voluntario para mi clase de gallego y la sinopsis me pareció muy interesante y con una muy buena idea, pero la historia se fue por otro camino que no me gustó. El libro me aburrió todo el tiempo, no me atrapó y tardé en leerlo 2 semanas.
muy fácil de leer. a mi me sirvió de pausa cuando no me apetecía más fantasía y súper god la verdad, la historia no es nada del otro mundo pero es entretenida