หนังสือสารานุกรมดอกไม้พันธุ์แปลก 16 ดอกอันเป็นตัวแทนของอารมณ์และห่วงความรู้สึกต่างๆ ของมนุษย์ แทรกด้วยกวีสั้นๆ เรียบๆ แต่สื่ออย่างจริงใจ
เล่มนี้มีความหวาน หวานแบบนางเอกเจ้าน้ำตา หวานแบบสาวน้อยในสวนดอกไม้ แต่ไม่ได้หวานแบบนั้น มันเศร้าแหละ มันโบยตีตัวเองด้วย มันอ้อนวอน มันรันทด มันโหยหา แต่เป็นในแบบของนางเอกเจ้าน้ำตา
ส่วนตัวรู้สึกว่าไม่ใช่ทาง อาจจะเพราะไม่ใช่คนที่ชอบดอกไม้ อาจจะเพราะ vibe เราไม่ตรงกัน แต่ก็ใช่ว่ามันเป็นหนังสือที่แย่นะ มันมีดีในแบบของมัน ครีเอทีฟในแบบของมัน แค่ไม่ใช่ทางเราเฉยๆ