Τι θα έκανες αν κάποιος που σε είχε απαγάγει σε άφηνε να επιλέξεις ανάμεσα στη δική σου ζωή και αυτή κάποιου αγαπημένου σου; Κι αν αυτός ο άντρας συστηνόταν ως ο Παγιδευτής; Θα τον εμπιστευόσουν ή θα φοβόσουν ότι σου κρύβει ένα μεγαλύτερο κακό; Ένας αδίστακτος δολοφόνος που φοράει μια ανέκφραστη μάσκα. Απανωτά εγκλήματα που οδηγούν την αστυνομία σε απόγνωση. Και οι Ευγενείς Άγριοι ανήμποροι να βοηθήσουν επειδή βρίσκονται αντιμέτωποι με τους δικούς τους δαίμονες. Την ώρα που το κουβάρι της υπόθεσης περιπλέκεται όλο και περισσότερο, το μόνο βέβαιο είναι πως πίσω από τις πιο ανέκφραστες μάσκες κρύβονται τα χειρότερα μυστικά.
Ο Γιώργος Δάμτσιος γεννήθηκε το 1978 και μένει στη Νάουσα Ημαθίας. Είναι ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου Bookstagram. Από τις εκδόσεις BELL κυκλοφορεί η crime fiction σειρά του με τίτλο «Ευγενείς Άγριοι», η οποία βρίσκεται ήδη στο έκτο βιβλίο. Έχει συνεργαστεί επίσημα με συγκροτήματα όπως οι Judas Priest και Nightwish, καθώς και με συγγραφείς όπως οι Adam Nevill και Graham Masterton, για λογαριασμό του λογοτεχνικού/μουσικού project «The Metal Chapters». Παίζει μπάσο στο Heavy Metal συγκρότημα Silent Vortex ενώ αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria στη Θεσσαλονίκη, το οποίο έχει λάβει τη διεθνή πιστοποίηση EFFE που αποτελεί την ευρωπαϊκή σφραγίδα ποιότητας. Πραγματοποιεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Η. Π. Νάουσας, και είναι μέλος της Επιτροπής Ισότητας του ίδιου Δήμου. Έχει κυκλοφορήσει δεκαέξι βιβλία και έχει συμμετάσχει με διήγημά του σε είκοσι συλλογικά έργα ή βιβλία άλλων συγγραφέων, συχνά κατόπιν διακρίσεων σε διαγωνισμούς. Βρείτε τον στον προσωπικό του ιστότοπο: georgedamtsios.com https://linktr.ee/georgedam
Οι κυκλοφορίες του: –Μέχρι την τελευταία του ανάσα (Νοέμβριος 2015, εκδόσεις Momentum μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram). –Το Τρίπτυχο των Ευχών (Απρίλιος 2017, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram). –Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram). –The Metal Chapters Vol. I (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. –Μυστικά στο λυκόφως (Ιούλιος 2018, εκδόσεις Λυκόφως, συλλογή διηγημάτων). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram). –Σκοτεινό πέπλο (Νοέμβριος 2018, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα). –Εξημέρωση (Οκτώβριος 2019, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα). –The Metal Chapters Vol. II (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά. –Κάθε μυστικό σου (Σεπτέμβριος 2020, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα). –Ο κρυφός μας εαυτός (Σεπτέμβριος 2021, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα). –Πρέπει να σώσουμε τον Χάρη! (Νοέμβριος 2021, εκδόσεις Υδροπλάνο, μυθιστόρημα). –Ένα με το σκοτάδι (Σεπτέμβριος 2022, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα). –Από χρυσάφι και φωτιά (Δεκέμβριος 2022, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Βαγγέλη Βουραζάνη). –Το τραγούδι της θύελλας (Μάρτιος 2023, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά). –Φεγγαρόπετρα (Ιούνιος 2023, εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα, μυθιστόρημα). –Πίσω από τις μάσκες (Σεπτέμβριος 2023, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
Έχει συμμετάσχει επίσης και στα εξής έργα: –Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr) –Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο), καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα σε εκατόν τριάντα συμμετέχοντες στον αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων. –Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο, (2017, εκδόσεις iWrite). –Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο). –Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft). –Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite). –Ιστορίες του τόπου μας: Νάουσα, (2018, εκδόσεις iWrite). –Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star). –Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως). –Κόκκινος συναγερμός, (2020, δωρεάν e-book της ομάδας του Facebook «Φίλοι αστυνομικής λογοτεχνίας»). –Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks). –savechristmasgr.blogspot.com (2020, Χριστουγεννιάτικο blog). –Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό). –Once upon a Horror Time, (2021, δωρεάν e-book από το
Διαβάζοντας κάθε φορά ένα νέο βιβλίο του Δάμτσιου διαπιστώνω τα εξής: -Δε γράφει για να γράψει -Γράφει γιατί το γουστάρει και -Γράφει γιατί οι λέξεις ξεχειλίζουν από μέσα του και τον πνίγουν και ψάχνει τον τρόπο να ανακουφιστεί☺️ Κι η ανακούφιση αυτή έρχεται με τη μορφή του κάθε νέου του βιβλίου.
Δε ξέρω πόσες φορές βλαστήμησε ή πόσες φορές έσβησε παραγράφους ολόκληρες, γιατί δεν ήταν εν τέλει αυτό που εκείνος ήθελε. Δε μπορώ καν να φανταστώ πόσους ήρωες «σκότωσε» και πόσους έστειλε από κει που ήρθαν, γιατί απλά δεν «κούμπωναν» στην πλοκή του. Αυτό που ξέρω σίγουρα όμως είναι, ότι για μια ακόμη φορά διάβασα ένα αστυνομικό μυθιστόρημα τόσο άρτιο, που ακόμα και να έψαχνα να του βρω ελάττωμα, δε θα του έβρισκα. Ή μάλλον του βρήκα ένα… τελείωσε. Το χειρότερο ελάττωμα που μπορεί να έχει ένα βιβλίο το οποίο σου άρεσε και αγάπησες είναι αυτό. Να τελειώσει κι εσύ να μείνεις μόνη κι έρημη να κοιτάς το κλειστό εξώφυλλο και να αναρωτιέσαι «τι έγραψε ο άνθρωπος πάλι;».
Κι επειδή long story short που λένε και στο χωριό μου, ΔΙΑ-ΒΑ-ΣΤΕ το!
Α και πριν να κλείσω, σας έχω ένα πάρα πολύ επίκαιρο ερώτημα: «Όταν ένας βασιλιάς διατάζει το στρατό του να αφανίσει τους ανυπάκουους υπηκόους του, ποιος ευθύνεται για το θανατικό; Ο βασιλιάς, ο στρατιώτης ή ο ίδιος ο υπήκοος, ο οποίος προκάλεσε την τύχη του με τη συμπεριφορά;»
Ο Δάμτσιος για άλλη μια φορά απέδειξε ότι οι δυνατότητες του είναι απεριόριστες και η φαντασία του δεν έχει όρια. Μία καθαρόαιμη αστυνομική περιπέτεια που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα - όπως και οι ήρωες του μέχρι την αναπόφευκτη τελική σύγκρουση.
ΘΕΤΙΚΑ
1)Turn page, με μικρά κεφάλαια, γρήγορους ρυθμούς και μόνο τις απαραίτητες πληροφορίες. 2)Ο Δάμτσιος αγαπά τους ήρωες του και αυτό φαίνεται από το πόσο καλά δομημένοι είναι, με τα προτερήματα και μειονέκτηματα τους. Είναι αληθινοί με την ζωή να τους ταλαιπωρεί και δεν συμπεριφέρονται σαν καρικατούρες.
ΑΡΝΗΤΙΚΆ
1) Για πρώτη φορά στην σειρά των "Αγρίων ευγενών" η ιστορία του δολοφόνου δεν μου φάνηκε πλήρως ολοκληρωμένη. Μου άφησε κενά για τον άνθρωπο και για την πορεία του. 2) Ίσως είναι το μοναδικό βιβλίο της σειράς - κατά εμέ - που επειδή εστιάζει αρκετά στις ιστορίες των βασικών χαρακτήρων και στο παρελθόν τους, θα υπάρχουν απορίες αν δεν έχουν διαβαστεί τα υπόλοιπα. (καλη αρχή για να τα διαβάσετε κι αυτά)
ΥΓ1 Αγαπώ την γραφή του Δαμτσιου και ξέρω ότι μπορεί να μην είμαι τόσο αντικειμενική. ΥΓ2 Ο Γιώργος είναι συγγραφέας των χιλιάδων αντιτύπων αλλά "δυστυχώς " γεννήθηκε στην "μικρή" μας Ελλαδα. ΥΓ3 Μία θλίψη την έχω για τα αντίο που πρέπει να πούμε (ξέρεις εσύ Γιώργο)
Θέλω να πιάσω από τον γιακά τον Γιώργο Δάμτσιο να τον ταρακουνήσω και να τον ρωτήσω βρίζοντας, κακές παρέες με τον αστυνόμο Μαρτέλο, πόσα anti stress μπαλάκια πρέπει να έχω στα χέρια μου όταν διαβάζω βιβλίο της σειράς. Δε θα το κάνω, φυσικά. Είμαι πολιτισμένος άνθρωπος. Μάλλον
Δε θα πω τίποτα για τη πλοκή, το οπισθόφυλλο λέει όσα χρειάζεται να ξέρει ο αναγνώστης. Θα μιλήσω για τα συναισθήματα που μου προκάλεσε. Συμπληρώνω με μια βρισιά, την οποία δε θα γράψω γιατί το μισό κείμενο θα ήταν μπιπ μπιπ μπιπ.
Ξεκινά με περιέργεια, αγωνία, συνεχίζει με φοβερή ατμόσφαιρα, φέρνει χαμόγελο, σοκ και τελειώνει με απίστευτη συγκίνηση, ένα μεγάλο ουαου και ακόμα μεγαλύτερη περιέργεια. Όσοι δεν έχετε διαβάσει Δάμτσιο δεν καταλαβαίνετε τι λέω, όσοι όμως έχετε, ξέρετε και καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά. Η γραφή του είναι φοβερή.
Θεωρώ ότι η σειρά έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου μας περιμένουν τα καλύτερα.
Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τον συγγραφέα για όλα αυτά που μου πρόσφερε (τι έγραψες πάλι;;!). Ναι, τον ευχαριστώ. Τι να κάνεις; Βγάζεις άκρη με αυτά; Βγάζεις άκρη με τους αναγνώστες;
Νέο κεφάλαιο για τη σειρά αστυνομικών θρίλερ Ευγενείς Άγριοι της Bell -το έκτο αν δεν με απατά ξαφνικά η μνήμη μου-, και το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στον νου για το νέο πόνημα του Γιώργου Δάμτσιου, είναι η φράση "σταθερή αξία".
Όσοι ακολουθούν το εκδοτικό του έργο, ξέρουν καλά τι να περιμένουν: γρήγορη ροή, κινηματογραφική δράση, αγωνιώδεις στιγμές, απανωτά cliffhangers, κοφτερή γραφή, ανατροπές και εκπλήξεις, με φόντο μια Θεσσαλονίκη που φαντάζει σκοτεινή και οικεία συνάμα. Οι εξελίξεις αυτή τη φορά είναι πιο γρήγορες από ποτέ, τα εγκλήματα περισσότερο ειδεχθή, και τα διλήμματα φέρουν μια ειδική βαρύτητα που σοκάρουν τον αναγνώστη.
Ολοκληρώνοντας το βιβλίο, θα έλεγα πως σιγά σιγά διαμορφώνεται ένα πλαίσιο βάσει του οποίου θα έχουμε -πιθανότατα- αποκαλύψεις για τους χαρακτήρες της σειράς στο εγγύς μέλλον. Καθόλη τη διάρκεια της ανάγνωσης είχα στον νου μου την τηλεοπτική σειρά "24", που κάπου εκεί στις αρχές της χιλιετίας είχε καθηλώσει τους θεατές με το σασπένς της. Έτσι κι εδώ, με κάθε βιβλίο να αποτελεί ουσιαστικά το ρόλο μιας σεζόν, τα συναισθήματα κορυφώνονται, η κεντρική ιστορία αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον, και οι ήρωες γίνονται πιο σημαντικοί, με αποτέλεσμα η συνέχιση της σειράς να αποτελεί μονόδρομο.
Για άλλη μια φορά οι ευγενείς άγριοι θα προσπαθήσουν να λύσουν ενα μυστήριο και να βοηθήσουν την αστυνομία ώστε να βρει τον δολοφόνο.
Ο αυτοκαλούμενος " παγιδευτής" με τη μάσκα είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος. Καθόλου πρωτότυπο ε;
Κι όμως ο συγκεκριμένος αλλάζει τα δεδομένα ζητώντας απ' τα θύματά του να επιλέξουν αν θα θυσιαστούν τα ίδια σώζοντας κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο ή αν θα σώσουν τον εαυτό τους και κάποιος άλλος να πεθάνει στη θέση τους...
Όλα είναι μελετημένα κατά τον παγιδευτή, γι'αυτό και η ομάδα δυσκολεύεται να τον βρει, παράλληλα όμως οι ήρωες μας θα έρθουν αντιμέτωποι με πρωτόγνωρα συναισθήματα. Άλλα τους ενώνουν κι άλλα τους χωρίζουν...
Δεν θέλω να πω περισσότερα , πάντως όσοι το διαβάσετε θα συγκινηθείτε, θα εκνευριστείτε, ω ναι συμβαίνει κι αυτό, θα χαθείτε στις σελίδες του και θα βιάζεστε να διαβάσετε το επόμενο της σειράς...
Δεν χρειάζονται συστάσεις για το Γιώργο Δαμτσιο. Καταιγιστικός για ακόμα μια φορά. Και πλήρως ανατρεπτικός. Το βιβλίο διαβάζετε με κομμένη την ανάσα. Κυριολεκτικά. Το μυστήριο ξεδιπλώνεται με μαεστρία από την πένα του Γιώργου σε μονοπάτια που δεν μπορείς να φανταστείς. Όταν στο τέλος έρχεται η λύτρωση μπορείς να ανασαίνεις ελεύθερα. Συγχαρητήρια.
Ποιος είναι ο Παγιδευτής και γιατί σκοτώνει αθώες γυναίκες; Πώς τις διαλέγει; Τι κοινό χαρακτηριστικό έχουν; Οι φόνοι δείχνουν αλλοπρόσαλλοι και μπερδεμένοι, βυθίζοντας τις αστυνομικές αρχές σε απελπισία. Θα καταφέρουν οι Ευγενείς Άγριοι να βρουν την άκρη σε αυτό το μπερδεμένο κουβάρι παρά τις ρωγμές που αρχίζουν να φαίνονται στη μεταξύ τους σχέση; Τι θα κάνατε αν κάποιος σας άφηνε να επιλέξετε ανάμεσα στη ζωή σας και στον θάνατο δύο προσώπων, εκ των οποίων το ένα το αγαπάτε πολύ; Θα δεχόσασταν την ανταλλαγή;
Το έκτο βιβλίο της σειράς «Ευγενείς άγριοι» είναι άλλο ένα χορταστικό, ανατρεπτικό, πολυεπίπεδο, έξυπνο αστυνομικό μυθιστόρημα που αποκαλύπτει τα καλά κρυμμένα μυστικά στην ψυχοσύνθεση και στον χαρακτήρα των ηρώων που έχουμε αγαπήσει ως τώρα σε αυτήν την πολυθεματική σειρά βιβλίων. Σχεδόν όλοι όσοι γνωρίσαμε είναι και πάλι εδώ, με νέα όμως πετραδάκια που χτίζουν ακόμη περισσότερο τον χαρακτήρα και τον ψυχισμό τους ενώ μια μεγάλη ανατροπή περιμένει τον αναγνώστη στην τελευταία σελίδα. Ο Τζορτζ Ντόρμερ, ιδιωτικός ντετέκτιβ πλέον, κατά καιρούς βυθίζεται σε σκοτεινές σκέψεις, τα μάτια του παίρνουν το αλλόκοτο χρώμα του πάγου και της φωτιάς, δείχνει να κρύβει μέσα του κάτι τελείως επικίνδυνο. Από τη μια είναι χαμογελαστός, ήρεμος, πράος κι από την άλλη σκοτεινός, με κρυφές σκέψεις. Ποιο κομμάτι της προσωπικότητάς του θα υπερισχύσει σε αυτό το βιβλίο και με τι συνέπειες; Ο Λούκα Κοντρέτι, μετά την υπόθεση του Μωυσή στον «Κρυφό μας εαυτό», συνεργάζεται πλέον με τον Ντόρμερ ως ιδιωτικός ερευνητής και μαζί συγκροτούν την ομάδα «Ευγενείς Άγριοι». Τα πάντα έχουν αλλάξει στις ζωές τους, όχι μόνο εξαιτίας του τελευταίου τους αντιπάλου αλλά και μιας νέας ανατροπής που θα μπει οριστικά ανάμεσά τους και είναι στο δικό τους χέρι να επιλέξουν αν θα τινάξουν τη φιλία και τη συνεργασία τους στον αέρα ή όχι. Είναι ολοκληρωμένοι χαρακτήρες που όμως έχουν ακόμη πράγματα να δώσουν, μιας και ο Ντόρμερ κρύβει ένα μυστικό από τον Κοντρέτι που θα του αλλάξει για πάντα τη ζωή. Σε αυτό το βιβλίο οι δύο άντρες βρίσκονται αντιμέτωποι λόγω των εξελίξεων στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς «Ένα με το σκοτάδι» και αποφασίζουν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Η «κοκορομαχία» τους ομολογουμένως έπιασε αρκετές σελίδες του βιβλίου, αυτή η επιλογή όμως ταιριάζει απόλυτα με την πρόθεση του συγγραφέα να γράφει σε κάθε περιπέτεια κι ένα διαφορετικό είδος μυθιστορήματος, οπότε το έκτο βιβλίο θα το χαρακτήριζα σε κάποια σημεία «ρομαντικό», ευτυχώς όμως χωρίς να μειώνεται η δράση ούτε να θυσιάζονται οι συναρπαστικές εξελίξεις.
Η δημοσιογράφος Γεωργία Παππά είναι σύντροφος του Κοντρέτι αλλά παραδέχεται πως είναι μπερδεμένη μεταξύ αυτού και του Ντόρμερ, κάτι που θα ραγίσει τη σχέση μεταξύ των δύο αντρών. Να όμως που μια τυχαία γνωριμία στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς «Ένα με το σκοτάδι» θα της ανοίξει τα μάτια και θα τη βάλει σε σκέψεις ως προς την πραγματική ταυτότητα του Τζορτζ Ντόρμερ, του οποίου η συμπεριφορά και ιδιοσυγκρασία την προβληματίζουν αφάνταστα καιρό τώρα! Ήρθε η στιγμή λοιπόν να του ζητήσει κάτι αναπάντεχο, κάτι φρικτό, που το χρειάζεται ώστε να αλλάξει την πορεία της ζωής της και να σωθεί. Τα πράγματα όμως δε θα πάνε όπως το περιμένανε, αφού η Γεωργία κρύβει ένοχα μυστικά που θα περιπλέξουν την υπόθεση του Παγιδευτή. Κοντά μας και πάλι είναι ο αστυνόμος Δημήτρης Μαρτέλος, διοικητής στην Ειδική Μονάδα Εξιχνίασης Κακουργημάτων, την οποία και ο ίδιος συγκρότησε, μια ομάδα που αποτελείται από ανθρώπους εργασιομανείς, που βάζουν τη δουλειά πάνω απ’ όλα, που δεν έχουν προσωπική ζωή και δεσμεύσεις. Πρόκειται για μια μυστική υπηρεσία-φάντασμα που αναφέρεται απευθείας στον γενικό αστυνομικό διευθυντή της Θεσσαλονίκης και δουλεύει παρασκηνιακά και ακατάπαυστα σε υποθέσεις του Ανθρωποκτονιών ή της Αντιτρομοκρατικής με τις οποίες δεν παύουν να συνεργάζονται, απλώς έχουν τη δική τους μεθοδολογία. Σε αυτό το βιβλίο ο Μαρτέλος προσπαθεί να κρατήσει και αυτός κάτι κρυφό από τους συνεργάτες του. Ο αστυνομικός υποδιευθυντής Συμεών Παπαδόπουλος, που έχει πλέον αλλάξει γνώμη για τους Ευγενείς Αγρίους και δέχεται τη βοήθειά τους στις υποθέσεις της Υποδιεύθυνσης Εγκλημάτων Κατά Ζωής της οποίας είναι διοικητής, η ανθυπαστυνόμος Άννα Μακροπούλου, ο αστυφύλακας Χρήστος Χαριάδης, ένας από τους καλύτερους προγραμματιστές της Ελληνικής Αστυνομίας και άλλοι συμπληρώνουν την ομάδα.
Ναι αλλά τι γίνεται με την υπόθεση του Παγιδευτή, που ξεκινάει όταν ο Ντόρμερ και ο Μαρτέλης καλούνται στην Τριανδρία της Θεσσαλονίκης για να δουν ένα πετσοκομμένο πτώμα γυναίκας που είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι και οι τοίχοι γύρω της στάζουν αίμα ενώ τα προσωπικά της αντικείμενα είναι κυκλωμένα στο πάτωμα από αιμάτινες γραμμές; Ο συγγραφέας μάς χαρίζει και πάλι αξέχαστες στιγμές αγωνίας, κυνηγητού και ανατροπών ενώ τα αινίγματα γίνονται όλο και πιο περίπλοκα ώσπου να κατανοήσουμε τον ψυχισμό του κατά συρροή δολοφόνου και να καταφέρουμε να δούμε τα κίνητρα και τις αφορμές για τις δολοφονίες που διαπράττονται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο. Θεωρώ έξυπνο τον συνεκτικό δεσμό μεταξύ των θυμάτων και ευρηματική τη μεγάλη αποκάλυψη για την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα εγκλήματα ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσα με αμείωτο ενδιαφέρον τους χαρακτήρες να απεκδύονται της ευγένειας και να μετατρέπονται σχεδόν σε αγρίους: «-Όποια περίοδο της ανθρωπότητας και να μελετήσεις σε βάθος, στο τέλος θα καταλήξεις ότι ήταν αιματηρή και άγρια… Είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, ο άνθρωπος δεν κατάφερε ποτέ να χαλιναγωγήσει πλήρως τα ένστικτα που κουβαλούσε τότε που κρυβόταν στις σπηλιές. Αυτοί που μας κρατούν σε υποφερτά πλαίσια τα τελευταία χρόνια είναι οι νόμοι που θεσπίσαμε… Μπορεί πάντα και παντού όλοι να τα βάζουμε με την αστυνομία αλλά διώξ’ την από οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος θέλεις κι έλα καμιά βδομάδα μετά και πες μου κατά πόσο εξευγενιστήκαμε τελικά» (σελ. 14-15). Οι ήρωες του μυθιστορήματος πρέπει να εστιάσουν στα λάθη του δολοφόνου και να μην εντυπωσιάζονται από τα επιτεύγματά του, μόνο έτσι θα καταφέρουν να τον ταυτοποιήσουν και να τον εντοπίσουν. Άλλωστε οι Ευγενείς Άγριοι έχουν την πείρα από τις προηγούμενες υποθέσεις όπου οι κακοί έδειχναν μάγοι ώσπου να βρεθεί κάτι που απλοποιούσε τα πράγματα! Εδώ όμως αφήνονται να παρασυρθούν και να υποκύψουν στις ευτελείς προσωπικές επιδιώξεις και να γίνουν έρμαια του θυμού και του εγωισμού όταν καλούνται να χειριστούν τις προσωπικές τους υποθέσεις, κάτι που τους τυφλώνει, τους αποπροσανατολίζει και δυσχεραίνει την επίλυση της υπόθεσης.
Το μυθιστόρημα «Πίσω από τις μάσκες» είναι ένα πολύ καλό σύνολο περιπετειών και εκπλήξεων που διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη, με χαρακτήρες που αλλάζουν και μεταμορφώνονται από τη μια στιγμή στην άλλη ενώ ταυτόχρονα μέσα από κινηματογραφικούς διαλόγους και σκηνές ξεπηδούν σημαντικά μηνύματα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις (Όταν ένας βασιλιάς διατάζει τον στρατό του να αφανίσει τους ανυπάκουους υπηκόους του, ποιος ευθύνεται για τον θάνατό τους, ο βασιλιάς, ο στρατιώτης ή ο ίδιος ο υπήκοος με τη συμπεριφορά του; ). Κίνητρα και αντικίνητρα, πράξεις και αντίποινα, λογική και ειρμός υπάρχουν σ’ ένα κείμενο που έχει δουλευτεί πολύ για να χαρακτηριστεί απλώς «περιπέτεια» και όλα δείχνουν πως ο συγγραφέας συνεχίζει να ακολουθεί τον δρόμο στον οποίο τον καλούν οι χαρακτήρες του, ο καθένας εκ των οποίων έχει μια ενδιαφέρουσα και μελετημένη προσωπικότητα, είτε πρωταγωνιστές είτε κομπάρσοι. Έχουμε και πάλι ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που ταυτόχρονα ρίχνει άφθονη τροφή για σκέψη στον αναγνώστη χωρίς όμως να μειώνει την ένταση της ιστορίας τη στιγμή που ο συγγραφέας, με σεμνότητα αλλά και αχαλίνωτη φαντασία, ρίχνει στη λογοτεχνική κονίστρα όποιον θέλει από το σύμπαν που έχει πλάσει και ταυτόχρονα αλλάζει αφηγηματικό στυλ και οπτικές γωνίες, με τρόπο που δεν έχω προσέξει ως τώρα σε άλλα μυθιστορήματα. Είστε έτοιμοι λοιπόν να φορέσετε τη δική σας μάσκα, με οποιοδήποτε κόστος αυτό συνεπάγεται;
Άλλο ένα βιβλίο του Γιώργου που δε με απογοήτευσε. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;! Αν αρέσει σε κάποιον το μυστήριο, το σασπένς κι η ίντριγκα, τότε “επιβάλλεται” να το διαβάσει. Η πλοκή του είναι σφικτή κι αριστοτεχνικά δομημένη, ώστε να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα, και ξετυλίγεται με μαεστρία και σε σωστές δόσεις όσο κυλάει η ανάγνωση. Ένα από τα πλεονεκτήματα τού μυθιστορήματος είναι ότι ο Γιώργος χρησιμοποιεί ολιγοσέλιδα κεφάλαια που εναλλάσσουν τις εξελίξεις, ωθώντας τον αναγνώστη να συνεχίσει το διάβασμα και κάνοντάς τον να αισθάνεται μέρος της ερευνητικής ομάδας, ενώ παράλληλα του μεταδίδει την “ένταση” της στιγμής. Η ιστορία αρχικά μοιάζει να απαρτίζεται από ασύνδετα γεγονότα, αλλά όσο αλλάζουν οι σελίδες ξεδιπλώνεται-αναλύεται-κορυφώνεται και στο τέλος δεν αφήνει καμία απορία αναπάντητη. Σε πολλά σημεία η γραφή μού θύμισε έντονα Κινγκ, αλλά είναι τόσο έξυπνα δοσμένη που αποτελεί ταυτόχρονα μέρος και της γνώριμης του Γιώργου -εκείνης που λατρεύω να διαβάζω. Χωρίς να χρησιμοποιεί φιοριτούρες, αφηγείται μια καθαρόαιμη αστυνομική περιπέτεια και μας γνωρίζει τον κόσμο της ελληνικής αστυνομίας με μια αφήγηση που στερείται φορτωμένες έννοιες -κατανοητές μόνο από ειδήμονες. Οι ήρωες αναπτύσσονται κι αποκτούν περισσότερες όψεις από όσες είχαν ήδη στα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Γίνονται πιο στιβαροί κι ανθρώπινοι, με τα πάνω τους και τα κάτω τους. Επίσης, ακόμα κι αν κάποιος δεν έχει έρθει σε επαφή με τις προηγούμενες περιπέτειες των βασικών πρωταγωνιστών, εντάσσεται χωρίς δυσκολία στο κλίμα και στο ύφος αυτής της ιστορίας. Αν ψάχνετε ένα βιβλίο να σας κρατήσει συντροφιά και να το διαβάσετε με μια ανάσα, τότε σίγουρα πρέπει να το αποκτήσετε.
Το έκτο και πλέον βιβλίο της σειράς Ευγενείς Άγριοι του Γιώργου Δάμτσιου είναι εδώ και μπορώ να πω ότι στο συγκεκριμένο έχουμε μια ξεκάθαρη αστυνομική ιστορία. Αυτήν τη φορά η πλοκή είναι τόσο έντονη που η αγωνία χτυπάει κόκκινα και το βιβλίο φεύγει τόσο γρήγορα που δεν καταλαβαίνεις πότε βρέθηκες στη τελευταία σελίδα. Έχω ξαναπεί ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν είναι το φόρτε μου αλλά ο Γιώργος εδώ έχει κάνει φοβερή δουλειά και νομίζω πως είναι αδύνατο να μην ενθουσιαστεί ο οποιοσδήποτε από το βιβλίο.
Το βιβλίο ξεκινάει δυναμικά και ψάχνεις και εσύ ως αναγνώστης να βρεις τη λύση πίσω απο το μυστήριο που πλέκεται, το οποίο μπερδεύεται ολοένα και περισσότερο, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να βγάλεις εύκολα συμπεράσματα αλλά φυσικά ούτε να αφήσεις το βιβλίο απο τα χέρια σου. Το τελείωσα σχεδόν σε δύο μέρες και φτάνοντας στο φινάλε έμεινα με το στόμα ανοιχτό απο τις τόσες ανατροπές και απο τα τόσα διαδοχικά σοκ. Είναι ένα βιβλίο που εκατό τις εκατό αξίζει και μάλιστα θα έπρεπε να γίνει και μίνι αστυνομική σειρά.
Ακόμα ένα εκπληκτικό βιβλίο δωσμένο με τον μοναδικό τρόπο του Γιώργου Δάμτσιου! Μέχρι τη τελευταία σελίδα κυριολεκτικά αποκαλύπτονται μυστικά ή και όχι... Ένα μυστήριο που πλανάται γύρω από τους ήρωες και ο αναγνώστης, όσες προσπάθειες και αν κάνει, αδυνατεί να καταλάβει ή τουλάχιστον να φανταστεί, τι μπορεί να συμβαίνει στ αλήθεια...
Οι ιστορίες των φόνων σε αυτό το βιβλίο νομίζω πάνε περίπατο. Οι παράπλευρες ιστορίες που εξελίσσονται πρωταγωνιστουν. Στεναχωρηθηκα αλλά πιστεύω πως θα καλυφθεί το οποίο κενό στα επόμενα βιβλία.