سینما و فیلم مستند ازعلایق ویژه من است . انواع گوناگونش . گاهی اوقات دید وحسی که تماشای مستندی درمن ایجادکرده برابر بوده با کتابها و آموخته ها مثل مستند " اون شب که بارون اومد " واین شامل انواع مستند های علمی و جنگی ازنوع روایتگر ویا مستندهایی از زندگی مردم با نظرگاه ویژه سازنده میگردد. به نظرم دیدن مستند دقت بیشتری می طلبد زیرا مستند بودن لزوما" به معنای صحت و دقت روایت نیست . پس بهتراست همیشه درصدی شک را درباره آن درذهن داشت .
این کتاب مجموعه نوشته های کوتاه وبلند نویسنده درباره دیدگاهش و فیلمهایش و فیلمهای دیگران است . جدا از جنبه های تکنیکی مستند سازی که من شناختی ازآن ندارم اما می توانم درمورد هرنوشته و فیلم قضاوتی داشته باشم ومثلا" به دقت تفسیرش درباره "همایون صنعتی زاده " وقهرمان دیدن او شک کنم یا برداشت و ستایشش از فیلم مستندی که " احمد میراحسان " ساخته است .
ولی جدای ازچنین نکاتی ، کتاب برای من بسیارخواندنی و حتی آموزنده بود. اشاره به مستند های درخشان " کودکان سرزمین من " که به تصورم دردهه هفتاد ازتلویزیون دربرنامه کودک پخش می شد و ناتمام ماند یا مستند بسیار دیدنی " گفتگو درمه " از محمدرضا مقدسیان و..
"احوال سخت راسخت ترنکردن و مشت درجیب نگه داشتن درهرشرایطی مسئله ام بوده است . خوش هم دارم ازبابت پیوند و هم نشینی این احوال با احوال زندگی مردم این سرزمین ، که اگرقراربود حرص خور، درداندیش یا حسرت خوارزندگی ها و احوال پرفشار گردش امورشان باشند ، زندگی و زایشی درکارنبود وکلاه همه مان پس معرکه بود. راههای دررو را پیداکردن ، دورزدن و مثل اینها ، خصلت ورازماندگاری مردم ، دانش وفهم زندگی با سختی هاست . تاریخ و ماجراها دارد این خصلت "