Aurora

Agla #2

by Radek Rak

Sofja, zesłana na Daleką Północ, pozna prawdę o dramatycznych losach ekspedycji naukowej swojego ojca. W rzeczywistości, w której liczy się po prostu przetrwanie, Sofja musi zachować w sobie iskrę człowieczeństwa. Przede wszystkim będzie musiała zmierzyć się z pragnieniami swego serca. Tymian zaś za wszelką cenę chce udowodnić, że nie jest tchórzem, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Oboje nie są już tymi samymi osobami, co na początku pierwszego tomu (Agla. Alef). Przechodzą złożone wewnętrzne metamorfozy – odmieniają się i zmieniają świat wokół siebie.

Genres: Fantasy, Audiobook, Fiction, Polish Literature, Queer, Favorites, Poland

784 pages, Hardcover

First published December 5, 2023

About the author

Polski pisarz fantastyki oraz lekarz weterynarii. Zdobywca Nagrody Literackiej „Nike” w roku 2020.

Reviews

[Książkowe Bajdurzenie · Rating 5 out of 5]

Na Ozyrysa i na Apisa.
Na Innosa i Adanosa,
Na kabanosa i nabitego bongosa.
Jakie to było wspaniałe, jedna z najlepszych książek 2023.

[Mewa · Rating 5 out of 5]

„To była klatka zupełnie innej natury, taka, która siedzi głęboko w głowie i którą nosi się ze sobą wszędzie, dokąd tylko się pójdzie. Większość ludzi żyje w takich klatkach, ale moment uświadomienia sobie własnego uwięzienia zawsze przynosi cierpienie.“

[zmorowisko · Rating 5 out of 5]

CO?!?!?!?!

[Adam · Rating 3 out of 5]

Nie jestem związany patronatem czy matronatem, nie piszę blogowych recenzji na zamówienie wydawcy na podstawie nadesłanego egzemplarza promocyjnego. Nie muszę robić pozytywnego hałasu wokół książki, która i tak jest bestsellerem. Dlatego ocena będzie góra 3,5; choć przyznać trzeba, że to zjazd z wysokiego poziomu, porównanie do pierwszego tomu - arcydzieła. Niestety, z drugim tomem już tak autorowi dobrze nie poszło.

Trzecia część Agli, z niezbyt interesującym Tymianem w głównej roli, to tylko poprawna powieść fantasy. Zaklęcia, zamki, cechy, mistrzowie itd., ale zupełnie gdzieś wyparowała literacka magia pierwszego tomu, te wszystkie klimaty przywodzące na myśl czy to Kafkę czy Buzzatiego. Zamiast tego miejscami robi się po prostu nudnawo. 

Lepiej jest w części czwartej, ale tu znów nawala dramaturgia. Sofja Kluk to wolność traci, to ją zyskuje, po stronicach szwenda się co raz nijaki Drakow-ojciec. W ogóle pojawia się mnóstwo postaci, wiele miejsc, różne wątki dopracowane lepiej lub gorzej (dziennik goblinki Kupy?). Drahy, owady, gobliny, tajemnicze cienie, tylko w sumie - po co? Może osiąga się krótkotrwały efekt dziwności, ale dla opowieści to niewiele albo nic nie wnosi. Powstaje niezbyt przejrzysta magma scen, ciężkostrawny information overload, i konia z rzędem temu czy tej, która potrafiłaby z głowy wyrecytować, jak właściwie ułożyły się losy Sofji Kluk. 

Apetyty były wielkie, liwońskie i bardziej północne perspektywy także, ale ostatecznie ma się wrażenie, że nawet w polskiej literaturze bywały już lepsze, bardziej spójne eksploracje niby-syberyjskich krain, czy to w postaci Lodu Dukaja, czy nawet Chołodu Twardocha. A propos Lodu - podróż na północny wschód podjęta po to, aby wyjaśnić zniknięcie, a następnie odkryć transformację rodzica - czy nie brzmi to znajomo?

Dam szansę tomowi trzeciemu Agli, ale drugi - mimo wszystko - można było lepiej przemyśleć / skonstruować / napisać. Może trzeba było nie spieszyć się z kontynuacją?  Wydaje się, że zabrakło czasu na wycyzelowanie, dopracowanie spójności i przede wszystkim - usunięcie niepotrzebnego balastu.

[lesneczytanko · Rating 5 out of 5]

Kocham, potrzebuję 3 tomu.

[Kasia · Rating 4 out of 5]

3.7⭐ Były fragmenty, które mnie nużyły. Pewne końcowe rozwiązania przewidziałam, więc też nie było efektu zaskoczenia. Pięknie Pan pisze ❤

[Patrycja · Rating 4 out of 5]

Część trzecia - 3/5
Część czwarta - 5/5

Ale ta końcówka 🤯🤯🤯

[Pulek · Rating 4 out of 5]

Sequel jest faktycznie lepszy i poważniejszy, nadal to niepowtarzalna , oryginalna historia, a językowo to naprawdę majstersztyk, nie można odmówić autorowi niesamowitego warsztatu i pomysłowości. Lubię jego poczucie humoru, nawiązania do innych książek czy tropów literackich, czy celne obserwacje rzeczywistości, idealnie wplecione w dialogi bohaterów. Podobał mi się też przewijający się przez powieść motyw uwolnienia z niewoli własnej rzeczywistości, przemiany , zachowania cząstki siebie nawet w najgorszych warunkach. Jednak do pełni zachwytu brakuje mi emocji, przez większość część książki czułam ciągle zdystansowanie do bohaterów i do tego co ich spotyka , niestety nie zaskoczyły mnie też rozwiązania fabularne na koniec książki. Pojawia się też kilka postaci i wątków , które nie do końca miałam poczucie, że wnoszą coś istotnego.

[the.bookking · Rating 5 out of 5]

Można napisać, że to historia Sofji Kluk, zesłanej do łagru w Niebieskiej Republice, szukającej zaginionego ojca naukowca, przemierzającej rozdroża tajgi i rozstaje ludzkich serc. Można napisać, że to powieść o krainie gdzieś pomiędzy światami, o odkrywaniu siebie, o zmianie, jedynej stałej wszystkich wszechświatów. Ale to nadal nie napisać nic.

Radek Rak dotknął jakiejś muzy, która jest schowana przed większością twórców. Ta muza pozwala mu pisać książki niczym nieskrępowane, dziwaczne i zachwycające jednocześnie. Takie, które zawieszają czytelnika w kokonie przeobrażenia, by po przeczytaniu uczynić ich trochę innymi ludźmi.

Dla takich książek warto żyć.

[shubiektywnie · Rating 4 out of 5]

4, bo:
+ super świat, który całkiem dobrze poznajemy w tym tomie
+ płynne przejścia pomiędzy różnymi narracjami
+ nowe spojrzenie na Tymiana
+ ciekawe pojednania i powroty bohaterów
+ akcja, akcja, akcja, aaaale…

z tą wielką tajemnicą o carze to już trochę za dużo, proszę nie róbmy z Sofii wybrańca 😭

[M S · Rating 5 out of 5]

I need at least 10 business days to digest this book (and a reread in the future to fully process it). Radek Rak, you're insane (in a good way)

[Barbarzynka · Rating 5 out of 5]

Panie Radku, jaką herbatę Pan popija??? Niesamowita książka ❤️

[Dzidronka]

Dnf na ok 90%, ale już za bardzo miałam dość... mam wrażenie, że jestem jedyna osobą której się ta książka nie podobała. Językowo jest oczywiście świetna, nawiązania do różnych tworów kulturowych też są bardo udane, no ale wymęczyło mnie to i wynudzilo przeokrutnie. Nie lubię chyba żadnego bohatera, zniknął urokliwy miejski klimat pierwszego tomu. Dużo w tym było chaosu i dłużyzn a wiele scen mnie po prostu męczyło przez ten specyficzny sposób rozmawiania bohaterów. Zgaduje że to po prostu pozycja wyjątkowo nie dla mnie skoro tak wiele osób chwali, ale jestem rozczarowana bo liczyłam na serię, która co najmniej polubię.

[Aellirenn Czyta · Rating 4 out of 5]

Na pierwszy tom kręciłam nosem, ale drugi był już zacny ☺️ obyło się bez majteczek i paluszków 😅 W końcu dostałam przygodę, tak głośnie zapowiadaną w Alefie, a kompletnie tam niedostarczoną. Świat stał się dużo bardziej spójny, za co należy się aplauz na stojąco.
Niestety bez zaskoczenia na końcu, bo historia była przewidywalna jeśli chodzi o główny wątek, ale i tak przyjemnie się czytało ☺️ Już myślałam, że będę te książki sprzedawać, ale jednak zostały przypieczętowane i wróciły na mój regał.

[Milaii · Rating 3 out of 5]

Książka idealna na zimę. Przez większą część historii hulają zawieje i panuje mroźna aura.

Pan Rak świetnie pisze na poziomie słowa/zdań, ale niestety to nie jest proza, która sama przenika do wyobraźni. W momencie kiedy każde zdanie jest podrasowane błyskotliwym porównaniem, wyszukaną myślą, niestandardowym słowem, gwarą, odniesieniami …na poziomie płynności tekstu fabuła momentami się zacina. Mroczne materie miały jednak ten pierwiastek przygody, która oblepia wyobraźnię i wywołuje entuzjazm.

Doceniam oryginalność, ciekawe pomysły, fakt, że jest skierowana do dorosłego czytelnika. I pan Rak wydaje się być ogólnie fajnym człowiekiem, dobrym obserwatorem rzeczywistości, oczytany i to się czuje w Jego prozie.

[Mateusz]

Tata? Robak.
Mama? Car.
Świat? Łagr.
Herbata? Z cukrem.
Kawa? Też z cukrem.

[Nati Jańczyk · Rating 5 out of 5]

Panie Radku Raku, co Pan ma w głowie?
Owadzi cień?
Nawet lepsza niż Alef

[Marika_reads · Rating 4 out of 5]

4.5
Jak się pisze opinię o drugim tomie serii, żeby nie zaspoilerować tego co wydarzyło się w pierwszym? Nie mam w tym za bardzo doświadczenia, więc co złego to nie ja, a przy kolejnych tomach może wyrobię w sobie tę umiejetność. Bo tak, mam w planach kontynuować i przeczytać kolejne części Agli, jak tylko Radek Rak je napisze i wyda.
Nie czytam na co dzień fantastyki, więc specjalistką nie jestem, ale jeśli historia wciąga mnie tak, że pierwszy tom przesłuchałam w dwa dni, a po drugi sięgnęłam zaraz po otrzymaniu ebooka od wydawnictwa (a inne tytuły, pierwsze w kolejce do czytania musiały przez to iść w odstawkę) to to musi być coś wyjątkowego i nie mogę wam tego nie polecić. Szczególnie jeśli jesteście nowicjuszkami w gatunku, tak jak ja, i chcecie oderwać się od niezbyt pozytywnej rzeczywistości wokół.
W obu tomach dzieje się bardzo dużo, jest sporo bohaterów i przeplatających się wątków, ale mimo mojego braku doświadczenia w uniwersum fantasy, nie miałam poczucia zagubienia i chaosu. No i moi drodzy, jak ten świat jest wykreowany i opisany! Szczególnie, że jedno z miejsc akcji (głównie pierwszego tomu) jest Tybil, miasto mocno wzorowane na Krakowie, więc ja jako Krakuska cieszyłam się z każdej zauważonej aluzji, a jest ich tu sporo! A jak aluzje, to jest też trochę symboliki, której odkrywanie było równie satysfakcjonujące.
Nie mogę też nie zaznaczyć, że główną postacią jest krnąbrna, odważna dziewczyna, a nie jakiś chłop w typie wybrańca, ugh. W „Agli” jest wzruszajaco i na poważnie, żeby zaraz było absurdalnie i zabawnie. Akcja pędzi na łeb na szyję, by zaraz zwolnić i nagle uderzyć z impetem z kolejnym plot twistem. Czytajcie, nie będziecie przez nią spać!

[Maciej Sz. · Rating 4 out of 5]

Erich Auerbach, niemiecko-żydowski filolog, otwiera swoje dzieło pt. “Mimesis. Rzeczywistość przedstawiona w literaturze Zachodu” kanonicznym esejem, w którym zestawia ze sobą dwa odrębne style uprawiania epiki: homerycki i biblijny. Jak sam mówi, Homera się analizuje, Biblię zaś interpretuje. Nie wchodząc w szczegóły i dalsze różnice, “Agla” zdaje się wpisywać w ten pierwszy schemat. Ta opowieść to sensualna przygoda – bogata, bajeczna, wypełniona charakterystycznymi postaciami i ogniskująca uwagę wokół rozmaitych szczegółów: miejsc, ras, struktury świata i jego przeobrażeń. Cieszy mnie, że Radek Rak się na coś takiego porwał, że ten koncept grał mu w duszy, tym bardziej, że trend jest raczej odwrotny. Obiegowa opinia głosi, że z fantastyki się wyrasta. Że autorzy na początku swojej pisarskiej drogi ostrzą swój warsztat na fantastyce, a potem w naturalny sposób opuszczają jej łono. Przykłady? Szczepan Twardoch, Wit Szostak, Łukasz Orbitowski. Rak natomiast śmiało obrał kierunek przeciwny. Zgarnął mainstreamową nagrodę za klechdę (żadną fantastykę przecież…) i zamiast jeszcze bardziej brnąć w tę stronę, obrał kurs przeciwny. Napisał rzecz przygodową, niektórzy powiedzą nawet, że prozę young adult, o dorastającej bohaterce w świecie nieprzebranych fantazji. Można? Można. Co więcej zrobił to w swoim pełnym ukrytych aluzji stylu. Tę prozę się czyta i to czyta z wielką przyjemnością i czystą radością.

[Kevin Elias · Rating 3 out of 5]

Lekkie rozczarowanie po świetnej pierwszej części. W Aurorze zabrakło zaskoczenia i atmosfery niesamowitości, która była obecna przez pierwszy tom. Drugi trzyma poziom, ale jest za długi, trochę chaotyczny, często nudnawy i mam wrażenie, że trochę niedopracowany. Dalej jest oryginalnie, ale jednak często miałem wrażenie, że czytam już trochę sztampowe fantasy. Przeczytam kolejny tom, ale mam nadzieję, że Rak będzie się z nim trochę mniej spieszyć.

[Bartek Żak · Rating 4 out of 5]

Ocena odrobinę zawyżona. Zarzuty mam te same co do pierwszego tomu, choć wydawało mi się że mniej, to potem jednak bardziej. Czyli: ja wiem że chodzi o podróż, nie o cel, ale czy naprawdę ta książka potrzebuje mieć 770 stron?

Oraz syndrom starwarsowy, czyli czy aż do tego stopnia wszystko musi zostawać w rodzinie?

[blok sera szwajcarskiego · Rating 5 out of 5]

Książka jak zawsze fenomenalna, ale ta końcówka – ręka, noga, mózg na ścianie !!

[365_ksiazek · Rating 5 out of 5]

Najważniejszą sprawą jest, by tę serię koniecznie czytać od początku. Te dwa tomy różnią się od siebie. Już to zrobiło na mnie ważnie.
To powieść z gatunku young adult, ale i dla dorosłego uważnego czytelnika jest tam kilka niespodzianek.
To powieść przygodowa fantasy z alternatywną historią. Gnoza zdominowała świat.
Sofja Kluk wyrusza w drogę. W jej trakcie dorasta. Poznaje siebie i świat dookoła.
Czegóż tam nie ma? Jest reżim i system totalitarny, jest sprawnie działający Urząd Bezpieczeństwa, są naukowcy, gobliny, raki, kaci, poczwarki i jakby tego było mało, jest jeszcze widmo srogiego cara. Są łagry i różnice klasowe oraz jest rewolucja.
Trup ściele się gęsto. Naprawdę sporo tam się dzieje. Jest mrok. I nie ma książek 😊
I na sam koniec, to bardzo ładnie napisana powieść. Czytałam z przyjemnością.
Egzemplarz otrzymałam od Wydawnictwa.

[katabaza · Rating 5 out of 5]

tamara

[ellipsonka · Rating 5 out of 5]

4.5/5
Po premierze drugiego tomu wreszcie się okazało, czy Agla była tytułem całej serii czy tylko pierwszego tomu, bo pamiętam, że był problem z ustaleniem tego – różne portale pisały w różnych wersjach. Teraz już jasne, że Agla to tytuł całej serii, pierwszy tom to był „Alef”, a drugi „Aurora”. Oba w dość minimalistycznych okładkach, ale pasujących jak najbardziej klimatach. Szkoda jednak, że nie przyciągną wielu osób, gdy wokół wyścig na najładniejsze wydanie. Z drugiej strony może i dobrze, gdyż tamten trend dotyczy raczej literatury młodzieżowej, a Agli bliżej raczej fantastyce dla dorosłych i starszej młodzieży. Wulgaryzmy, a przede wszystkim makabryczne (może bez przesady z tym słowem) sprawiają, że nie polecam osobom poniżej szesnastu lat.

Ten tom jest jeszcze dłuższy od pierwszego, ma niemal 800 stron. Nie czujcie się jednak przestraszeni, owszem - książkę czyta się długo, ale dzięki temu możemy dłużej poznawać tę historię! Muszę jednak przyznać, że pierwszy tom czytało mi się jednak trochę łatwiej, ale Aurora też całkiem wciąga!

Klimat tej książki jest naprawdę ciekawy, mamy tu do czynienia z Rosją mniej więcej na przełomie XIX i XX wieku. Oczywiście - to fantastyka, więc nie jest to do końca ta prawdziwa historyczna Rosja.

Główna bohaterka jest tutaj dużą siłą tej książki. Z jednej strony jest silna i szlachetna, a z drugiej nie ma się poczucia, że to tzw Mary Sue. Sofia jest rozsądna, ale też nie idealna i czytanie o jej losach jest aż satysfakcjonujące. Naprawdę bardzo ją lubię i z niecierpliwością czekałam, aż pojawi się znowu w tej książce (bo na początku akcja skupiona jest na innych bohaterach).

Przy premierze pierwszego tomu spotkałam się z opiniami, że ta seria to trochę satyra na typową fantastykę młodzieżową, ale ja bym tak tego nie odbierała. Wydaje mi się, że to też może źle zapowiadać, czego można się spodziewać.

Trochę się zgubiłam w końcówce, bo akcja przyspieszyła. Mam nadzieję, że będą kolejne tomy, bo nie znalazłam o tym informacji. W przeciwnym przypadku będę musiała przeczytać zakończenie jeszcze raz xd Ale mam nadzieję, że jeszcze o losach Sofji będzie mi dane przeczytać!

Gratuluję autorowi stworzenia świetnej polskiej fantastyki.
PS Naprawdę się cieszę, że Zorzynek z Rzeżuchowa powrócił <3

[NerwSlowa · Rating 5 out of 5]

Dla tej książki zrobiłam reread poprzedniej części, i dla niej rozważałam wzięcie urlopu na żądanie kolejnego dnia, gdy zarwałam noc - co nie zdarzyło mi się chyba od paru lat. I bardzo dobrze, bo bawiłam się przednio, rzucając się w wir szalonej, ale mrocznej i brutalnej przygody, która mówi o wolności, przemianach i niezgodzie na zastany świat.

Obawiam się, że krytyka znowu (niesłusznie) pominie Radka Raka - za dużo tu przygody i "funu" z lektury, za mało tu nadęcia, napuszenia i przekonania o własnej wyższości, żeby podbić serca krytyków. Trochę jak akademicy, których zresztą Radek punktuje, krytycy mają tendencję do niezajmowania się tym, co arbitralnie uważają za mało ważne (a za takie uważają wszystko, czym się nie zajmują...), na szczęście jednak my - "zwykli" czytelnicy - możemy temu zapobiec i po Raka sięgnąć. A w zamian dostać wspaniałą historię pełną świetnie skonstruowanych bohaterów, przygód, niesamowitą wizję świata przedstawionego i osiemset stron Wielkiej Opowieści.

Nie napiszę tutaj, o czym to jest, bo musiałabym za dużo zdradzić z fabuły; dość napisać, że to jest literatura, dla której w ogóle czytam. Dla wzruszeń, dla smutku, dla drżeń serca (o to, czy bohaterom i tym razem się uda i jaką poniosą za to cenę), dla niesamowitości. Bardzo, bardzo polecam.

[Monika · Rating 4 out of 5]

Drugi tom trylogii jest bardziej dynamiczny niż pierwszy i wydaje mi się że bardziej w nim widać motyw przewodni - tu jest mowa o wolności jednostki, czym jest, dlaczego jest potrzebna. Ale też mowa jest o duszy - czy istnieje, a jeśli tak - to gdzie się mieści i kto ją ma, czy tylko ludzie czy jeszcze inne istoty.
Polecam, bardzo dobra rozrywka, ale może warto poczekać na całą trylogię.

[Nikoletta (nikisjournal) · Rating 4 out of 5]

Tegoroczna szczęśliwa siódemka. Trochę słabsza niż poprzedniczka (nie lubię motywu gułagu), jednakże wciąż zachwycająca świeżością. Chcę więcej! 3.75

[Marta Ko · Rating 5 out of 5]

Kocham 🩷

[Mickey18 · Rating 5 out of 5]

Teraz to chce jechać na syberie