What do you think?
Rate this book
Totok Terror Corps
Een schurende moeder-zoonliefde, een onderzoek naar identiteit en de helende kracht van het dansende lichaam In het Gelderse dorpje Huissen poedert Arthurs moeder haar gezicht wit om zo Nederlands mogelijk te lijken. Ze weigert Indisch te koken en verzwijgt haar afkomst, hoewel Arthur snakt naar verhalen over de familiegeschiedenis. Dankzij zijn lievelingsoom hoort hij over hun verleden in voormalig Nederlands-Indië. Met zijn nieuwe vriend Gregory danst Arthur op gabberfeesten de spanning uit zijn lijf. Terwijl de kloof tussen hem en zijn moeder groeit, vraagt hij zich af hoe ze elkaar zijn kwijtgeraakt, maar ook weer kunnen vinden.
224 pages, Paperback
Published September 5, 2023
60 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
December 20, 2023
Kapot hard gehuild. Ik heb mij niet eerder zo herkend in een boek. Alsof ik bij mijn oma aan tafel zat.
April 21, 2024
Bijzondere roman over de negentienjarige Arthur uit het Gelderse Huissen wiens ouders van Indische komaf zijn. Dan weet je haast al wel dat een intergenerationeel trauma een rol zal spelen en dat is ook hier het geval, maar het boek is wel heel erg 'eigen' door de setting en de lotgevallen van Arthur. Die heeft net als de rest van zijn familie problemen, die hij verlicht/verdooft door naar gabberfeesten te gaan. Een groot deel van de roman speelt zich dan ook af op dat soort feesten en Couvreur weet daar heel beeldend en zintuigelijk over te schrijven. Knap, want hoe schrijf je over dansen en extase? Ik vond het extra leuk dat het wel twintig pagina's lang gaat over de Masters of Hardcore in de Brabanthallen, waar mijn eigen broers een paar weken geleden nog heen zijn gegaan. Nu ben ik er toch eens een keer een beetje bij geweest, zonder dat ik een ponypack speed onder mijn ballen heb hoeven verstoppen.
Ik schreeuw mijn longen uit mijn borst 'BAD DREAMS IN THE NIGHT! THEY TOLD ME I WAS GOING TO LOSE THE FIGHT!' en beweeg tussen al die zwetende anonieme lichamen en lach om mezelf maar het is een liefdevolle lach en op de vloer dansen neongroene kraanvogels en zeekwallen en net boven mijn piemel brandt de gloed van een opkomende zon en met mijn vingertoppen voel ik aan mijn kaken, de huid daarboven glad en vet en ik lik het van mijn vingers en zweet loopt tussen mijn schouderbladen naar mijn bilnaad en ik steek mijn handen onder mijn T-shirt omdat de spieren, pfoe de spieren van mijn eigen fucking lijf eindelijk niet meer zo taai, eindelijk als elastiek zo soepel zijn.
Ik schreeuw mijn longen uit mijn borst 'BAD DREAMS IN THE NIGHT! THEY TOLD ME I WAS GOING TO LOSE THE FIGHT!' en beweeg tussen al die zwetende anonieme lichamen en lach om mezelf maar het is een liefdevolle lach en op de vloer dansen neongroene kraanvogels en zeekwallen en net boven mijn piemel brandt de gloed van een opkomende zon en met mijn vingertoppen voel ik aan mijn kaken, de huid daarboven glad en vet en ik lik het van mijn vingers en zweet loopt tussen mijn schouderbladen naar mijn bilnaad en ik steek mijn handen onder mijn T-shirt omdat de spieren, pfoe de spieren van mijn eigen fucking lijf eindelijk niet meer zo taai, eindelijk als elastiek zo soepel zijn.
October 20, 2023
“Het probleem is niet dat we niet praten Arthur, het probleem is dat niemand luistert”
Arthur, een 19 jarige jongen uit Huissen (spreek uit Huussen) worstelt met zijn Indische identiteit en hoe die zich verhoudt tot de moderne tijd waarin zijn moeder haar gezicht wit poedert om witter over te komen. In de weekenden bezoekt Arthur hardcorefeesten om de spanning uit zijn lijf te dansen.
Rauwe debuutroman vol knaldrang - het is bijzonder evocatief geschreven en de schrijfstijl leest lekker weg. Zware thematiek wisselt af met lichtvoetige humor (“Natuurlijk willen ze de goede vrede bewaren. Het Indische equivalent van een bataljon blauwhelmen zijn we. Overal waar confrontaties dreigen komen wij de-escaleren. ‘Joehoeee, spekkoek iemand? Gezellig.”)
Een prachtig verhaal over hoe de Indische cultuur van zwijgen uitwerkt in de 2e/3e generatie. Als indo zijnde vond ik veel herkenbaarheid, het is mooi hoe Couvreur dat “Indische gevoel” op papier kan zetten zonder zwijmeling of dweperige nostalgie. Ga het lezen!
Arthur, een 19 jarige jongen uit Huissen (spreek uit Huussen) worstelt met zijn Indische identiteit en hoe die zich verhoudt tot de moderne tijd waarin zijn moeder haar gezicht wit poedert om witter over te komen. In de weekenden bezoekt Arthur hardcorefeesten om de spanning uit zijn lijf te dansen.
Rauwe debuutroman vol knaldrang - het is bijzonder evocatief geschreven en de schrijfstijl leest lekker weg. Zware thematiek wisselt af met lichtvoetige humor (“Natuurlijk willen ze de goede vrede bewaren. Het Indische equivalent van een bataljon blauwhelmen zijn we. Overal waar confrontaties dreigen komen wij de-escaleren. ‘Joehoeee, spekkoek iemand? Gezellig.”)
Een prachtig verhaal over hoe de Indische cultuur van zwijgen uitwerkt in de 2e/3e generatie. Als indo zijnde vond ik veel herkenbaarheid, het is mooi hoe Couvreur dat “Indische gevoel” op papier kan zetten zonder zwijmeling of dweperige nostalgie. Ga het lezen!
February 12, 2025
MartinLamersPhilipCocu
June 25, 2024
Ik las dit boek voor de Hebban Debuutprijs 2024.
Zou ik dit boek hebben uitgelezen als ik het niet voor deze prijs moest lezen?
Geen idee. Ik voelde me voortdurend schipperen tussen het boek wegleggen en dan toch geboeid geraken door het vervolg.
Wat was dan het probleem?
Het verhaal raakte me niet genoeg. Dat lag dan eerder aan de personages dan aan de schrijfstijl. Zelden las ik zo'n geloofwaardige dance/music-scènes.
Mag ik ook toevoegen dat ik de cover niet zo geslaagd vond? Ik weet het; never judge a book by its cover, maar stiekem doen we dat allemaal, toch? TOCH?
Zou ik dit boek hebben uitgelezen als ik het niet voor deze prijs moest lezen?
Geen idee. Ik voelde me voortdurend schipperen tussen het boek wegleggen en dan toch geboeid geraken door het vervolg.
Wat was dan het probleem?
Het verhaal raakte me niet genoeg. Dat lag dan eerder aan de personages dan aan de schrijfstijl. Zelden las ik zo'n geloofwaardige dance/music-scènes.
Mag ik ook toevoegen dat ik de cover niet zo geslaagd vond? Ik weet het; never judge a book by its cover, maar stiekem doen we dat allemaal, toch? TOCH?
June 26, 2024
Hebban Debuutprijs 2024
October 23, 2023
Hoe het is om de provincie op te groeien (herkenbaar) veels te veel kms moeten reizen om naar de echte feestjes te komen (done that) opgroeien in jaren ‘00 en hoe het is om je eigen plek te moeten vinden tussen je Indische voorouders en Nederlandse omgeving.
Wat een leuk boek, ik had het heel snel uitgelezen. Dat komt ook omdat er in het boek een interessante spanningsboog zit die op twee lagen werkt: aan de ene kant de zoektocht van de hoofdpersonage naar zijn eigen Indische roots en die naar zijn plek in de maatschappij. Coureur omschrijft dat heel eerlijk maar ook warm. En hoewel de afstand tussen moeder en zoon groeit heb je toch ook het gevoel van een bijzondere, verbondenheid tussen twee buitenbeentjes: de moeder die als kind naar Nederland gekomen is en haar leven lang een buitenstaander is gebleven en Arthur die zich steeds minder herkend in zijn dorpse omgeving.
Wat een leuk boek, ik had het heel snel uitgelezen. Dat komt ook omdat er in het boek een interessante spanningsboog zit die op twee lagen werkt: aan de ene kant de zoektocht van de hoofdpersonage naar zijn eigen Indische roots en die naar zijn plek in de maatschappij. Coureur omschrijft dat heel eerlijk maar ook warm. En hoewel de afstand tussen moeder en zoon groeit heb je toch ook het gevoel van een bijzondere, verbondenheid tussen twee buitenbeentjes: de moeder die als kind naar Nederland gekomen is en haar leven lang een buitenstaander is gebleven en Arthur die zich steeds minder herkend in zijn dorpse omgeving.
October 30, 2023
Het boek Totok terror corps geeft een kijk in de ingewikkelde en mooie dynamiek van een jongen opzoek naar antwoorden vanuit zijn familie geschiedenis, een moeder die juist een nieuw leven probeert te scheppen door dit onderwerp niet te delen en een oom die deelt maar vast blijft zitten in dat verleden. Hoe de gedachten iets weg te drukken, mogelijkheid geeft om verdriet en verlies te ontkennen en tegelijkertijd een nieuwe generatie het gevoel geeft een puzzelstuk te missen. Een herkenbaar verhaal, dat aanzet tot actie in mijn geval, op een grappige en kwetsbare manier gebracht met link aan muziek. Een tip voor een ieder die vragen heeft, over wie die is en waar die vandaan komt.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews