What do you think?
Rate this book
Jej wysokość kurtyzana
Złota era paryskiego półświatka. Świadome siebie kobiety bezlitośnie podbijają męskie serca i gromadzą fortuny. Kim jest największa z nich? Ta, która rzuciła wyzwanie mieszczańskiej moralności, uciekła z moskiewskich slumsów i została paryską kurtyzaną, właścicielką trzech pałaców oraz kolekcjonerką biżuterii wartej miliony?
Oto pasjonująca fabularyzowana biografia La Païvy – wielkiej mistyfikatorki, kobiety, nieznającej granic kłamstwa, córki biednego tkacza, który w jej opowieściach stawał się przemysłowcem a nawet bankierem.
Snując marzenia o majątku, sławie i poważaniu, pokonywała kolejne przeszkody, nie mając żadnego wsparcia poza własną dumą i pragnieniem wejścia na szczyt. Swój wiek i pochodzenie osnuła tajemnicą, a niepewność ukryła za fasadą władczości oraz zdecydowania. Jej największymi atutami były: błyskotliwa inteligencja, niezłomna wola, nieograniczona energia i seksapil. Zdobyła majątek i wpływy, a pałac, który zbudowała jest do dziś jednym z najpiękniejszych w Paryżu. Epatowała nadmiarem klejnotów, drogimi powozami, wzbudzającymi zazdrość najlepszymi końmi. Mówiono, że ma piękne ciało bez duszy, że jest chłodna niczym marmur, ale mężczyźni płacili krocie za możliwość spędzenia z nią nocy. Wymagała od nich akceptacji, powagi i zachwytów, bo utwierdzały ją w poczuciu osiągniętego sukcesu.
Żyła z miłości, być może nigdy jej nie doświadczając – oto La Païva!
Oto pasjonująca fabularyzowana biografia La Païvy – wielkiej mistyfikatorki, kobiety, nieznającej granic kłamstwa, córki biednego tkacza, który w jej opowieściach stawał się przemysłowcem a nawet bankierem.
Snując marzenia o majątku, sławie i poważaniu, pokonywała kolejne przeszkody, nie mając żadnego wsparcia poza własną dumą i pragnieniem wejścia na szczyt. Swój wiek i pochodzenie osnuła tajemnicą, a niepewność ukryła za fasadą władczości oraz zdecydowania. Jej największymi atutami były: błyskotliwa inteligencja, niezłomna wola, nieograniczona energia i seksapil. Zdobyła majątek i wpływy, a pałac, który zbudowała jest do dziś jednym z najpiękniejszych w Paryżu. Epatowała nadmiarem klejnotów, drogimi powozami, wzbudzającymi zazdrość najlepszymi końmi. Mówiono, że ma piękne ciało bez duszy, że jest chłodna niczym marmur, ale mężczyźni płacili krocie za możliwość spędzenia z nią nocy. Wymagała od nich akceptacji, powagi i zachwytów, bo utwierdzały ją w poczuciu osiągniętego sukcesu.
Żyła z miłości, być może nigdy jej nie doświadczając – oto La Païva!
594 pages, Paperback
First published October 10, 2023
4 people are currently reading
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
May 5, 2024
"Jej wysokość kurtyzana" to fabularyzowana biografia La Paivy. Historia tej kobiety zaczyna się dosyć niewinnie - Estera zamieszkuje w Rosji razem z matką oraz przybranym ojcem. Pewnego dnia dziewczyna wychodzi za mąż, rodzi syna, ale cały czas nie może zaznać szczęścia. Pakuje swoje rzeczy, opuszcza rodzinę i ucieka do Paryża. Jak sam tytuł książki wskazuje, można odgadnąć czym zajmowała się w nowym miejscu. My jako czytelnicy obserwujemy drogę jaką przeszła, by osiągnąć to co najbardziej pragnęła.
Historia La Paivy od samego początku nie była usłana różami. Już od najmłodszych lat dziewczyna marzyła o zdecydowanie innym życiu jednak rodzice nie popierali jej bujania w obłokach. Estera wychodząc za mąż i rodząc dziecko postąpiła wbrew sobie. Bardzo szybko dała namówić się innej kobiecie, by wykorzystała urok swojego ciała dla osiągnięcia zysku. Już od pierwszych stron powieści czuć, że dziewczynie nie zależy na tym w jaki sposób będzie pracować na swoje szczęście tylko liczył się ten ostateczny efekt. Z biegiem czasu kobieta zatarła wszelkie granice pomiędzy prawdą, a kłamstwem, zręcznie manipulując mężczyznami. Przez cały czas napędzały ją pragnienie majątku i sławy. Nie szukała szczęścia w drugim człowieku tylko we wszelkiego rodzaju błyskotkach i bogactwie. Czytając tę książkę wiele osób może nie polubić głównej bohaterki, ponieważ pozbawiona jest ona jakiegokolwiek kręgosłupa moralnego. Nawet między akapitami nie widać jakiegokolwiek momentu zawahania czy to czym będzie zajmowała się w Paryżu jest w porządku. Myślę, że na tyle wystarczy o głównej bohaterce. Jeśli chodzi o pióro autorki to uważam je za zgrabne - zdarzały się małe dłużyzny, ale potem było wszystko nadrabiane z nawiązką. Mamy mnóstwo małych rozdziałów, więc można przerwać lekturę praktycznie w dowolnym momencie. Pomimo, że tytuł sugeruje co może znajdować się w środku to scen okołoerotycznych jest jak na lekarstwo i więcej autorka próbuje zadziałać na wyobraźnię czytelnika niż dosadnie opisywać co główna bohaterka wyczynia. Natomiast przyznaję, że czegoś mi zabrakło, żeby dać te 4 gwiazdki. Może fabularnie po prostu zbyt mało się dzieje, nawet jeśli jest to zgrabnie napisane i dosyć obszernie, bo na ponad 550 stron.
Także zostawiam mocne 3 gwiazdki.
Historia La Paivy od samego początku nie była usłana różami. Już od najmłodszych lat dziewczyna marzyła o zdecydowanie innym życiu jednak rodzice nie popierali jej bujania w obłokach. Estera wychodząc za mąż i rodząc dziecko postąpiła wbrew sobie. Bardzo szybko dała namówić się innej kobiecie, by wykorzystała urok swojego ciała dla osiągnięcia zysku. Już od pierwszych stron powieści czuć, że dziewczynie nie zależy na tym w jaki sposób będzie pracować na swoje szczęście tylko liczył się ten ostateczny efekt. Z biegiem czasu kobieta zatarła wszelkie granice pomiędzy prawdą, a kłamstwem, zręcznie manipulując mężczyznami. Przez cały czas napędzały ją pragnienie majątku i sławy. Nie szukała szczęścia w drugim człowieku tylko we wszelkiego rodzaju błyskotkach i bogactwie. Czytając tę książkę wiele osób może nie polubić głównej bohaterki, ponieważ pozbawiona jest ona jakiegokolwiek kręgosłupa moralnego. Nawet między akapitami nie widać jakiegokolwiek momentu zawahania czy to czym będzie zajmowała się w Paryżu jest w porządku. Myślę, że na tyle wystarczy o głównej bohaterce. Jeśli chodzi o pióro autorki to uważam je za zgrabne - zdarzały się małe dłużyzny, ale potem było wszystko nadrabiane z nawiązką. Mamy mnóstwo małych rozdziałów, więc można przerwać lekturę praktycznie w dowolnym momencie. Pomimo, że tytuł sugeruje co może znajdować się w środku to scen okołoerotycznych jest jak na lekarstwo i więcej autorka próbuje zadziałać na wyobraźnię czytelnika niż dosadnie opisywać co główna bohaterka wyczynia. Natomiast przyznaję, że czegoś mi zabrakło, żeby dać te 4 gwiazdki. Może fabularnie po prostu zbyt mało się dzieje, nawet jeśli jest to zgrabnie napisane i dosyć obszernie, bo na ponad 550 stron.
Także zostawiam mocne 3 gwiazdki.
December 10, 2025
Bardzo ciekawie opisana historia, lektor przyjemny, nie ma co na narzekac :)
I trzymająca się faktów!
I trzymająca się faktów!
November 21, 2023
Ci, który znają porady Blake’a Snydera na temat pisania, słyszeli pewnie o zabiegu fabularnym „uratuj kotka”. Polega on na tym, że jeśli opowiadamy o postaci, która jest niezbyt sympatyczna lub wątpliwa moralnie, ale opiera się na niej cała opowieść i chcemy, żeby czytelnik jej kibicował, musimy wcześnie w toku historii dać jej okazję do zrobienia malutkiej rzeczy świadczącej, że ma w sobie jakąś iskierkę empatii i przyzwoitości. Uratowanie rzeczonego kotka, zatrzymanie dziecka wbiegającego za piłką na ulicę, zignorowanie wygłodniałego bezdomnego, który podwędza precla ze straganu, oddanie portfela, który komuś wypadł… Możliwości są wielkie.
Dlaczego o tym mówię? Ponieważ gdyby bohaterka „Jej wysokości kurtyzany” uratowała przynajmniej jednego kotka, oceniłabym całą powieść z pewnością wyżej. Dawno jednak nie miałam do czynienia z tak antypatyczną bohaterką. Motywuje ją tylko chęć zdobycia fortuny i udowodnienia swojej wartości tym, którzy nie traktują jej tak, jak by chciała. Dla innych ludzi ma wyłącznie pogardę i brak współczucia – chyba że są to akurat uwielbiający ją i spełniający jej oczekiwania mężczyźni.
Doceniam, że Autorka nie wybiela swojej bohaterki – wszystko wskazuje, że była wysoce niesympatyczną, interesowną osobą – ale przy tym odebrała jej wszystkie ludzkie rysy. Czytając powieść, a zwłaszcza powieść biograficzną, chciałabym móc zrozumieć postać, o której czytam lub przynajmniej znaleźć w niej coś interesującego, a tutaj nie dostałam takiej szansy. Również jej słynny czar i intelekt, które niewątpliwie posiadała, nie są szczególnie pokazane w książce. Słyszymy, że jest oczytana, obyta i zainteresowana sztuką, ale jest to podane wyłącznie w narracji, przez co trochę trudno czytelnikowi w to uwierzyć.
Siłą rzeczy przy lekturze nasuwały mi się skojarzenia z „Ogrodem Afrodyty”, bo losy Zofii Potockiej są całkiem podobne do historii życia Teresy Lachmann. W tamtej książce autorce udało się jednak przedstawić swoją bohaterkę, także bezwzględną i moralnie bardzo szarą, w sposób, który pozwalał uwierzyć, że mogła uwieść pół Europy. Tutaj tego bardzo mi zabrakło.
Nie pomogło też wielokrotne przedstawianie relacji i uczuć w ekspozycji – zdaję sobie sprawę, że przy takiej ilości materiału biograficznego nie da się pokazać czytelnikowi wszystkiego, ale gdy brakowało tego w kluczowych momentach, pozostawiało mnie to tylko bardziej obojętną na losy postaci.
Wielkimi plusami książki, które trzymały mnie przy lekturze, są z pewnością lekki, barwny styl i odmalowane z dbałością o szczegóły tło historyczne. Zwłaszcza to drugie jest wielką zaletą książki – możemy poznać życie codzienne paryskiego półświatka, obserwować przemiany polityczne i społeczne, a na koniec dowiedzieć się czegoś na temat wojny francusko-pruskiej. Doceniam też w pełni trud badawczy, który musiał towarzyszyć tworzeniu tej książki. Niektóre epizody są tak oryginalne (jak starcie z cesarzową Eugenią w operze czy wizyta Napoleona III), że podejrzewam, że zostały wzięte prosto z życia.
Powieść powinna zadowolić miłośników Paryża XIX wieku, jeśli jednak chodzi o samą główną bohaterkę, to z przykrością muszę powiedzieć, że jej życie nie składa się tutaj dla mnie w szczególnie poruszającą czy inspirującą opowieść. A szkoda, bo wydaje mi się, że był taki potencjał.
Dlaczego o tym mówię? Ponieważ gdyby bohaterka „Jej wysokości kurtyzany” uratowała przynajmniej jednego kotka, oceniłabym całą powieść z pewnością wyżej. Dawno jednak nie miałam do czynienia z tak antypatyczną bohaterką. Motywuje ją tylko chęć zdobycia fortuny i udowodnienia swojej wartości tym, którzy nie traktują jej tak, jak by chciała. Dla innych ludzi ma wyłącznie pogardę i brak współczucia – chyba że są to akurat uwielbiający ją i spełniający jej oczekiwania mężczyźni.
Doceniam, że Autorka nie wybiela swojej bohaterki – wszystko wskazuje, że była wysoce niesympatyczną, interesowną osobą – ale przy tym odebrała jej wszystkie ludzkie rysy. Czytając powieść, a zwłaszcza powieść biograficzną, chciałabym móc zrozumieć postać, o której czytam lub przynajmniej znaleźć w niej coś interesującego, a tutaj nie dostałam takiej szansy. Również jej słynny czar i intelekt, które niewątpliwie posiadała, nie są szczególnie pokazane w książce. Słyszymy, że jest oczytana, obyta i zainteresowana sztuką, ale jest to podane wyłącznie w narracji, przez co trochę trudno czytelnikowi w to uwierzyć.
Siłą rzeczy przy lekturze nasuwały mi się skojarzenia z „Ogrodem Afrodyty”, bo losy Zofii Potockiej są całkiem podobne do historii życia Teresy Lachmann. W tamtej książce autorce udało się jednak przedstawić swoją bohaterkę, także bezwzględną i moralnie bardzo szarą, w sposób, który pozwalał uwierzyć, że mogła uwieść pół Europy. Tutaj tego bardzo mi zabrakło.
Nie pomogło też wielokrotne przedstawianie relacji i uczuć w ekspozycji – zdaję sobie sprawę, że przy takiej ilości materiału biograficznego nie da się pokazać czytelnikowi wszystkiego, ale gdy brakowało tego w kluczowych momentach, pozostawiało mnie to tylko bardziej obojętną na losy postaci.
Wielkimi plusami książki, które trzymały mnie przy lekturze, są z pewnością lekki, barwny styl i odmalowane z dbałością o szczegóły tło historyczne. Zwłaszcza to drugie jest wielką zaletą książki – możemy poznać życie codzienne paryskiego półświatka, obserwować przemiany polityczne i społeczne, a na koniec dowiedzieć się czegoś na temat wojny francusko-pruskiej. Doceniam też w pełni trud badawczy, który musiał towarzyszyć tworzeniu tej książki. Niektóre epizody są tak oryginalne (jak starcie z cesarzową Eugenią w operze czy wizyta Napoleona III), że podejrzewam, że zostały wzięte prosto z życia.
Powieść powinna zadowolić miłośników Paryża XIX wieku, jeśli jednak chodzi o samą główną bohaterkę, to z przykrością muszę powiedzieć, że jej życie nie składa się tutaj dla mnie w szczególnie poruszającą czy inspirującą opowieść. A szkoda, bo wydaje mi się, że był taki potencjał.
December 23, 2023
Kiedy Estera skończyła siedemnaście lat jej rodzice, a zwłaszcza przybrany ojciec, wydali ją za mąż za francuskiego krawca Françoisa. Od tego momentu przybrała imię ze chrztu- Teresa. Zajmowanie się domem i dzieckiem, które po niedługim czasie przyszło na świat, nie wychodziło jej najlepiej. Od zawsze pragnęła czegoś więcej. Wiedziała, że nic jej nie trzyma w Moskwie. Bez namysłu spakowała wszystkie nagromadzone cenne rzeczy i pod osłoną nocy wyruszyła w podróż do odległego Paryża, bezpowrotnie zostawiając rodzinę. W Paryżu wiązała ogromne nadzieje. Wiedziała, że tam jest jej przyszłość. Rozpoczęła szkolenie, aby stać się wykwintną, paryską kurtyzaną. Od pierwszych chwil rozkochała sobie całą elitę śmietanki towarzyskiej. Swym wdziękiem sprawiła, że miękły im portfele i nie szczędzili na niej kosztowności. Tym samy piekła się w hierarchii społeczeństwa. Że zwykłej dziewczyny, urosła do rangi markizy, a następnie hrabiny La Paiva.
——
Niesamowicie wciągająca książka, w której aż czuć XIX wieczny klimat Paryża. Bohaterka jest niezwykle inteligentną kobietą, wiedzącą czego chce. Pnie się do celu, nie ma dla niej rzeczy niemożliwych. Swym urokiem sprawiała, że każdy mężczyzna, którego sobie upatrzyła, był na każde jej skinienie. Ze zwykłej damy do towarzystwa, inaczej prostytutki, stała się niezwykle rozchwytywana kobietą. Mówiono o niej niemal bez przerwy. Ona nie chciała zadowalać się byle kim. Wybranków wybierała sobie coraz to z wyższej półki, gromadząc tym samym niewyobrażalnie pokaźną fortunę.
Była niezwykle przebiegła. Nigdy nie wyjawiała swojego biednego pochodzenia. Jej wiek był również dla wszystkich wielką tajemnicą. Aż do śmierci potrafiła wymyślać przeróżne historie dotyczące swojego życia.
Nie bała się również kłamać w urzędowych dokumentach. Chciała, aby wszyscy znali ją taką, jaką siebie wykreowała.
,,Jej wysokość kurtyzana. Prawdziwa historia kobiety, która z nierządu uczyniła sztukę.” to piękna i barwna powieść, która przeniesie nas do XIX- wiecznego Paryża. Autorka niesamowicie urzeczywistniła klimat panujący w książce. Bohaterowie zostali wykreowani z niezwykłą dokładnością.
Czytając książkę czułam sie tak, jakbym była naocznym świadkiem. Widać to, z jakim zaangażowaniem autorka podeszła do tematu książki. Ogromna liczba bibliografii, spora dawka wiedzy historycznej i ciekawostek. Książkę czytało się niezwykle przyjemnie.
Jestem pewna, że książka zachwyci niejednego wielbiciela literatury pięknej.
Bardzo polecam♥️
October 25, 2023
Lubię książki, których akcja osadzona jest w XIX wieku. Mają one swój niepowtarzalny klimat, który kojarzy mi się z jesienią. Z czymś co było czasami kolorowe, z czymś co było szare jak jesienne dni. Z czymś co przysnęło jak spadający liść. W epoce tej oprócz wystawnych bali liczyło się również inne życie. Mniej kolorowe. A wśród obu środowisk były kobiety, które pragnęły czegoś więcej od życia.
Estera miała 17 lat, gdy jej rodzice postanowili wydać ją za mąż. Ich wybrankiem był Francus, który wydawało się, że jest bogaty. Dziewczyna zgodziło się, bo w końcu dzięki niemu będzie mogła uciec od biedy i być może znaleźć się w Paryżu. Przyjęła po ślubie imię Teresa. Urodziła dziecka, ale nigdy nie czuła się w tym małżeństwie szczęśliwa. Uciekła od męża i udała się do Paryża, gdzie stała się kurtyzaną. Tak poznała pianistę Herza, z którym związała się na dłużej. Znowu zaszła w ciążę i znowu miała podobne podejście do dziecka. W końcu stała się markizą de Paiva oraz hrabiną.
Mężczyźni ją kochali i byli w stanie jej dać wszystko. Pałace, biżuterię i miłość. Jej wciąż było mało. Każdy kolejny jej związek, był szczeblem na drabinie do pełni szczęścia. Ale szczęścia płynącego z rzeczy materialnych, nie z miłości. Była chytra, bezwzględna, wyrachowana. Zatajała prawdę o swoich poprzednich związkach, dzieciach i swoim wieku. Dla mnie była zepsutą kobietą, która nie znała granic kłamstwa. Wszystko to mam wrażenie, że doprowadziło ją do obłędu. Z drugiej strony uważam, że ją za silną i konsekwentną ozdobą. Od dzieciństwa miała jeden cel w życiu. Żyć wygodnie i być bogatą. Żyła w czasach, w których kobiety nie miały za dużo do powiedzenia. Jednak ona potrafiła przebić ten mór i wydaje się, że to ona rządziła męskim światem. Dla niej wybudowano pałace i obdarowaną biżuterią wartą miliony. Jeśli chcecie w szczegółowo poznać bliżej życie La Paiva koniecznie sięgnijcie po „Jej wysokość kurtyzana”.
Książka chociaż nie jest cienka czyta się ją bardzo szybko. Gdy zaczęłam czytać tę powieść, nie mogłam przestać. Odkładałam ją i cały czas myślałam o tym co jeszcze wydarzy się w życiu Teresy. Autorka posiada lekkie pióro. Wspaniale ukazała portret psychologiczny La Paiva. Drugoplanowi bohaterowie również zostali świetnie wykreowani. A jeśli do tego dodamy cudownie oddany klimat XIX wiecznego świata, to lektura staje się idealna. Bardzo polecam!
Estera miała 17 lat, gdy jej rodzice postanowili wydać ją za mąż. Ich wybrankiem był Francus, który wydawało się, że jest bogaty. Dziewczyna zgodziło się, bo w końcu dzięki niemu będzie mogła uciec od biedy i być może znaleźć się w Paryżu. Przyjęła po ślubie imię Teresa. Urodziła dziecka, ale nigdy nie czuła się w tym małżeństwie szczęśliwa. Uciekła od męża i udała się do Paryża, gdzie stała się kurtyzaną. Tak poznała pianistę Herza, z którym związała się na dłużej. Znowu zaszła w ciążę i znowu miała podobne podejście do dziecka. W końcu stała się markizą de Paiva oraz hrabiną.
Mężczyźni ją kochali i byli w stanie jej dać wszystko. Pałace, biżuterię i miłość. Jej wciąż było mało. Każdy kolejny jej związek, był szczeblem na drabinie do pełni szczęścia. Ale szczęścia płynącego z rzeczy materialnych, nie z miłości. Była chytra, bezwzględna, wyrachowana. Zatajała prawdę o swoich poprzednich związkach, dzieciach i swoim wieku. Dla mnie była zepsutą kobietą, która nie znała granic kłamstwa. Wszystko to mam wrażenie, że doprowadziło ją do obłędu. Z drugiej strony uważam, że ją za silną i konsekwentną ozdobą. Od dzieciństwa miała jeden cel w życiu. Żyć wygodnie i być bogatą. Żyła w czasach, w których kobiety nie miały za dużo do powiedzenia. Jednak ona potrafiła przebić ten mór i wydaje się, że to ona rządziła męskim światem. Dla niej wybudowano pałace i obdarowaną biżuterią wartą miliony. Jeśli chcecie w szczegółowo poznać bliżej życie La Paiva koniecznie sięgnijcie po „Jej wysokość kurtyzana”.
Książka chociaż nie jest cienka czyta się ją bardzo szybko. Gdy zaczęłam czytać tę powieść, nie mogłam przestać. Odkładałam ją i cały czas myślałam o tym co jeszcze wydarzy się w życiu Teresy. Autorka posiada lekkie pióro. Wspaniale ukazała portret psychologiczny La Paiva. Drugoplanowi bohaterowie również zostali świetnie wykreowani. A jeśli do tego dodamy cudownie oddany klimat XIX wiecznego świata, to lektura staje się idealna. Bardzo polecam!
October 26, 2023
„Jej wysokość kurtyzana” to fascynująca opowieść o kobiecie, która mimo niskiego urodzenia oraz wielu przeciwności losu, wzięła życie w swoje ręce i postanowiła, że to ona ułoży do niego scenariusz. Co ciekawe jest to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami oraz prawdziwą kobietą. Tym bardziej Wam ją polecam! Pochylcie się nad historią kobiety, która z nierządu uczyniła sztukę. Co więcej takiej, która dzięki nierządowi zmieniła diametralnie swoje życie i stała się ważną osobistością. Absolutnie nie interesowało ją to co mówią o niej znajomi czy nawet rodziny jej mężów. Ona po prostu zdecydowała, że będzie bogatą panią na własnych włościach. Wielokrotnie musiała pozostawić wszystko to co zna i wyruszyć w poszukiwaniu czegoś nowego. To się naprawdę dobrze czyta. Główna bohaterka sporo podróżuje, a my razem z nią, przez co poznajemy wiele kultur, miejsc i dzięki temu jest to prawdziwa wycieczka historyczna. Pięknie oddany duch epoki, jej realia, jej wady i zalety, życie codzienne i towarzyskie. Opowieść o kobiecie niezwykłej, barwnej, oryginalnej i absolutnie silnej. Takiej, która nie cofnie się przed niczym aby zrealizować swoje plany. 8⭐️.
La Paiva urodziła się w biednej rodzinie imigrantów pochodzenia polskiego. Miała bujną wyobraźnie. Taką, która pozwoliła jej wykreować zupełnie nową rzeczywistość. Pewnego dnia rzuciła wszystko i wyruszyła na poszukiwanie nowego życia. Porzuciła tych, których powinna kochać i nie oglądała się za siebie. Mówiono o niej, że była kobietą bez duszy. Aby zrealizować swoje marzenia nie cofnęła się przed niczym. Absolutnie wyjątkowa książka!
La Paiva urodziła się w biednej rodzinie imigrantów pochodzenia polskiego. Miała bujną wyobraźnie. Taką, która pozwoliła jej wykreować zupełnie nową rzeczywistość. Pewnego dnia rzuciła wszystko i wyruszyła na poszukiwanie nowego życia. Porzuciła tych, których powinna kochać i nie oglądała się za siebie. Mówiono o niej, że była kobietą bez duszy. Aby zrealizować swoje marzenia nie cofnęła się przed niczym. Absolutnie wyjątkowa książka!
April 28, 2024
Nie czytajcie tego, jeśli naprawdę nie musicie. Albo ok, czytajcie, jeśli należycie do tych szczęśliwców, którym nie przeszkadzają kwiatki w stylu „Zapytała, jaką pozycję najbardziej lubi, i siadła na nim, otulając jego penis swą ciepłą i drżącą pochwą.” I bohaterka, której mentorka daje dobrą radę, więc ta już natychmiast staje się mistrzynią w ars amandi. Oraz w paru innych dziedzinach,
March 11, 2025
"Niestety pieniędzy ubywało, a żaden bogaty adorator nie pojawił się na horyzoncie. Bardzo ją to martwiło. Dawno już nie ponosiła kosztów swego utrzymania! Musiała znaleźć kogoś, kto jej zapewni wygodę, na którą zasługuje."
December 14, 2025
Historia kobiety o przeciętnej urodzie, niemiłej, apodyktycznej, pozbawionej głębszych uczuć, chciwej, której z jakiegoś względu mężczyźni powierzali swoje serca i majątek.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews