Atta is een eigenwijs Mengelmeisje. Ze heeft er genoeg van om met de vrouwen en kinderen bessen te verzamelen. Ze wil op jacht! Dus sluipt ze achter de mannen en jongens aan… maar haar avontuur krijgt een andere wending dan ze verwacht als ze oog in oog komt te staan met een woedende mammoet.
Op de vlucht raakt Atta de weg kwijt en belandt bij een Neandervolk. Ze wordt warm ontvangen door de vrouw die de stam leidt. Iets té warm zelfs… het lijkt wel of die haar niet meer wil laten gaan.
Jolien Janzing schrijft fictie voor volwassenen en kinderen. 'Atta', het avontuur van een heerlijk eigenwijs meisje in de prehistorie. 'De Meester', over Charlotte Brontë's liefde voor een Brusselse leraar werd meermaals vertaald. Haar roman 'Audrey & Anne' over de oorlogsjeugd van Audrey Hepburn en Anne Frank werd eveneens vertaald, won de Prix Soroptimist International en werd genomineerd voor de Prix Jean Monnet des Jeunes Européens. 'Het tij hoog, de maan blauw' gaat over de flamboyante Léonie Osterrieth en haar opmerkelijke vriendschap met ontdekkingsreiziger Adrien de Gerlache.
Zo’n drie jaar geleden las ik Het tij hoog, de maan blauw van Jolien Janzing. Een historische roman (voor een volwassen doelgroep) die ik toentertijd beschreef als een verhaal over mensen en hun dromen; en met name een verhaal over de dromen van een enkele vrouw die beperkt werd door de tijd waarin ze geboren werd.
Precies dezelfde kern herken ik - misschien iets luchtiger en avontuurlijker ingepakt - in Jolien Janzing’s uitstapje naar kinderboekenland; Atta.
Wat een onwijs leuk boek is Atta! Een verhaal dat zich afspeelt in de prehistorie. Atta raakt verwijderd van haar clan, de Mengelies. Ze wordt opgenomen door de Neandries, een vriendelijk volk. Alleen ze willen Atta niet meer laten gaan, en zij mist haar familie verschrikkelijk. Atta is een stoer meisje en het is een heerlijk avontuurlijk verhaal! Plus, de illustraties van Linde Faas zijn echt weer prachtig 😍
Atta’nın kendisini gerçekleştirme yolundaki maceralarını okuduğum için çok mutluyum. Büyümenin, sana biçilen rollere karşı koymak, dünyayı keşfetmek, hatta yeniden ve yeniden keşfetmekle çok alakalı olduğunu düşünürüm. Tehlikelere atılmak çok kolaydır, çünkü daha iyi yapabilirim, başka türlü yapabilirim hissi çok kuvvetlidir. Bu nedenle de aslında tehlike yoktur; abartmayın allah aşkına, ne tehlikesi :) altı üstü bir aslan saldırdı! yazar, bir şey yazar ama okur başka bir şey okur. Benim Atta okumam biraz böyle oldu sanırım. Merakını takip etmesi, ona söyleneni değil de kendi istediğini yapmak için yanlışlıkla atıldığı maceralardan geçip gelmesini çok sevdim. okurken içimden sürekli "yapabilirsin Atta!" dedim. evet, yapabilirsiniz çocuklar, hem de başka türlü yazabilirsiniz hikayenizi.
Çizimlerine gelecek olursak, Linde Faas hikayeyle çok uyumlu ve güzel resimlemiş, hikayeyle bütünleşmiş. Atta başka türlü çizilemezdi sanırım.
Ayrıca Türkçesi çok iyi olmamış mı? Hiç aksamayan bir çeviri olmuş. Mengeller ve Neander’lerin dil geçişleri okumayı durdurmamış. İnsanuga, çenega, yafruga gibi tebessüm ettiren kullanımlarla kimin konuştuğu ayırt edilmiş. Çevirmen Ömür Akyüzlü Lüker, Atta’yı Türkçeye şahane çevirmiş.
De tekeningen van Linde Faas zijn prachtig, het verhaal over het stoere meisje Atta is okay, maar de taal die Jolien Janzing inzet komt denigrerend op mij over
Een boek dat zich afspeelt in de prehistorie in toegankelijke taal voor kinderen in de middenbouw is natuurlijk een goede zet. In de groepen 3/4/5 leren leerlingen vaak voor het eerst over dat geschiedenistijdvak, waarbij zo'n boek als Atta heel mooi aansluit. Toch had ik van dit boek meer verwacht. Ik had al zoveel enthousiaste verhalen gehoord, dat ik er hogere verwachtingen van had. Het verhaal is niet heel spannend geschreven, waarbij het verhaal op zich wel spannende elementen in zich heeft. Ideaal voor kinderen waarbij het niet te spannend hoeft te zijn. Wel komt het goed naar voren wat we weten over de prehistorie en daardoor bevat het zeker elementen om het goed in te zetten in de lespraktijk en om de prehistorie met meerdere teksten/bronnen te behandelen.
Atta - Jolien Janzing Jolien Janzing heeft al meerdere historische romans geschreven, maar Atta is haar eerste jeugdboek. Verschenen bij Lemniscaat en geïllustreerd door de geweldige Linde Faas.
Dat Janzing meeslepend kan schrijven merken we direct bij het eerste hoofdstuk. Atta is een sterk en vastberaden meisje dat leeft in de prehistorie. Ze wil niet bij de vrouwen horen die voedsel verzamelen, ze wil jagen bij de mannen. Als ze dat uiteindelijk toch voor elkaar krijgt, raakt ze tijdens een vlucht voor een mammoet verwijderd van de groep. Ze kan de weg naar haar stam niet terugvinden en is intens eenzaam. Maar dan wordt ze gevonden door een andere stam, met mensen die er anders uitzien: de Neanders. Ze verwelkomen Atta hartelijk in hun gemeenschap en zorgen met veel liefde en aandacht voor haar. Iets té hartelijk? Atta vindt het maar ingewikkeld. Ze wil eigenlijk terug naar haar eigen stam, naar haar moeder en haar broer, maar hier is het leven ook goed. Ze leert zichzelf goed kennen en durft te vertrouwen op haar kracht en talenten.
Soms vraag je je tijdens het lezen af of dat wat er gebeurt, wel écht gebeurt. Is het een droom, een visioen? Dat maakt het verhaal bijzonder, want je blijft nieuwsgierig naar wie Atta nou echt is, hoe haar familiebanden zijn en waar ze naar op zoek is. Tot de laatste pagina blijf je geboeid.
Het is een heerlijke vlucht uit de wereld waarin we nu leven, dit verhaal. Janzing stelde zich voor hoe de mensen tijdens de oertijd leefden en dachten. We weten er weinig over, behalve de grotschilderingen die gevonden zijn op verschillende plekken. Die schilderingen komen ook op een hele mooie manier terug in het boek.
Linde Faas voegde er weer een laag aan toe met sferische illustraties die maakt dat je nóg meer mee gaat leven met Atta en de andere personages.
Een prachtig boek om de geschiedenisles over jagers en verzamelaars te introduceren en een heerlijk zelfleesboek voor kinderen vanaf 9 jaar.
Sadly, there is no translation of this children's book, but you can compare it to The Clan of the Cave BearThe Clan of the Cave Bear for 10 to 12 year olds. The story is about Atta. She's a Mengel: part Neander and part Howies. Mengels, Neanders and Howies are the first primeval people during the primeval time. There are also saber tooth tigers, wooly rhino's and mammoths. When going hunting 11 year old Atta gets chased by a mammoth and gets lost. She's saved by the Neander folk, but not with good intentions as it turns out. With help of her tamed wolf Stol and her friend Noz she is able to return to her people. This book is very interested to read, because it focusses on the diferences between Mengels and Neanders: the first group is more evolved, is inventive, when the last group is scared of changes, has a slightly different language than the Mengels, but they also have similarities like roaming, gathering food...It shows also that Atta doesn't want to be in the role of the gathering women. They gather roots, seeds, berries, but she doesn't want to be traditional and wants to go hunting. Another interesting point is that Atta has already a tamed wolf, called Stol. From Noz she gets a saber tooth kitten called Slinkie, but already you can get out of this story that it's way to early to tame wild, big cats. The illustrations are a great addition to this book.
Wat een heerlijk boek om te lezen. Met toch de Aardkinderen boeken van Jean M Auel in mijn achterhoofd. Ik heb dit boek in opdracht van mijn opleiding gelezen en ik moest het lezen met de verzamelaarkaart. Ik heb vooral citaten verzameld. Van 'sprokkelaartje' tot 'Jij mij dogtie'. In de taal kwam ook de weergave van een andere tijd in terug en dat vond ik mooi. 'Ze voelde geen eekhoorntje in haar buik tuimelen als ze naar hem keek' vind ik een mooie zin.
Leuk kinderboek over het prehistorische meisje Atta dat het beu is om bessen te verzamelen met de vrouwen. Ze besluit mee te gaan jagen maar wordt achterna gezeten door een mammoet en raakt de weg kwijt. Moe. Mengels. Keverclan. Wildo. Okon. Omoe. Haran. Neanders. Dottie. Noz. Modderland. Prachtige prenten.
Ik vond het een leerzaam boek. Er kwam veel actie in voor en het blijft altijd leuk om er in te lezen. Want als ik er in lees pakt het verhaal mij. Het is leuk dat het over vroeger gaat want zo leer je veel over vroeger.
Fijn avonturenverhaal. Leest lekker weg bij het voorlezen. Zelf lezen voor een 8 jarige soms wat lastig wanneer de Neandries aan het woord zijn, kromme zinnen die passend zijn in het verhaal maar voor een startende lezer niet logisch om te lezen. Maar bij voorlezen is dit juist grappig. Het verhaal speelt zich af tijdens de prehistorie, leerzaam en orgineel!
Wat een heerlijk boek is dit. Je ziet de beelden voor je. De illustraties van Linde Faas zijn ook zo mooi en passend, ze vatten precies de sfeer van het verhaal samen.
Wat een boek mooi boek. Het verhaal heeft mij vanaf het begin tot het eind zeer geboeid. Met prachtige prenten van Linda Faas. Het verhaal speelt zich af in de prehistorie, waar Atta samen met haar keverclan woont. Zij moet mee sprokkelen naar eten met haar moeder Kiwau en de andere vrouwen. Maar ze is EIGENWIJS en gaat stiekem achter de mannen en jongens aan die gaan jagen. Als ze een mammoet tegenkomen en hun aanval op hem mislukt, raakt Atta alleen verdwaald. Als ze de tweede nacht in een boom slaapt en wordt aangevallen door een holenleeuw, valt ze uit de boom en doet ze haar voet pijn. Ze wordt gevonden door een Neander Noz, de zoon van de cheffie (dottie)van de paardenclan. Zij spreken een andere taal dan de Mengels. Ze wordt goed verzorgd en Dottie ziet haar als haar eigen dochter die is omgekomen door een leeuw. Als ze vertrekken uit de grot waar ze ook grotschilderingen achterlaten, kome ze bij de Otterclan terecht. Daar blijkt haar verdwenen zusje te wonen met haar Man Dirk en baby Eelf. Lapma is niet ontvoerd. Zoals ze dachten, maar haar liefde achterna gegaan. Als ze daar weer vertrekken, wil Atta nog steeds het liefste terug naar haar eigen clan, maar Dottie laat haar niet gaan. Als ze op een nacht haar wolf Stol ziet, vlucht ze. Ze wordt alleen gevolgd door Slinkie haar sabeltandtijger. De twee dieren raken in gevecht. Ook Noz is haar gevolgd en neemt Slinkie mee terug om hem vervolgens vrij te laten en Stol en Atta komen terug bij de clan. Atta wil graag met de vrouwen sprokkelen naar eten. Ze wil alles leren over wat je wel/ niet kan eten, want dat wist ze niet toen ze verdwaald raakte. Of het een droom is of niet, maar als ze 's nachts moet plassen, zie ze de Neanders met Noz voorop en zwaaien ze naar elkaar.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Atta van Jolien Janzing volgt het gelijknamige Mengelmeisje Atta. Ze behoort tot de Keverclan waarbinnen zij deel uitmaakt van de ‘Mengels’: nakomelingen van ‘Neanders’ en ‘Howies’ die samen kinderen hebben voortgebracht. Atta is een stoer meisje van elf dat een hekel heeft aan bessen verzamelen. Op een dag besluit ze stiekem mee op jacht te gaan. Wanneer ze oog in oog komt te staan met een woeste mammoetstier drijft het dier haar naar de Vervloekte Velden, ver weg van haar vertrouwde clan.
Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl. ↖️🦣
Leuk avontuurlijk kinderboek over een stoer meisje in de prehistorie. Geschreven op een makkelijke manier, goed te lezen. Ik denk ook een aanrader voor kinderen die lezen moeilijk of minder leuk vinden. Het verhaal wordt ondersteund door de mooie illustraties van Linde Faas, die het avontuur echt tot leven wekt! Het verhaal is spannend, avontuurlijk en soms ook grappig. Met een fijn feelgood einde.
Er zijn best wat informatieve boeken over het leven in de prehistorie, maar niet veel leesverhalen over deze tijd. Wat een fijn boek om te lezen. Na een hoofdstuk ben je als lezer aangesloten bij de Keverclan van Atta en haar familie. De illustraties van Linde Faas zijn weer betoverend en maken het verhaal nog levendiger. Ik zou een vervolg graag willen lezen!
Een heerlijke kinderverhaal. Een klein meisje dat verloren loopt in het woud en allerlei avonturen beleefd. Maaaaar het speelt zich af in de prehistorie! Een super leuke insteek, als volwassen lezer is dit extra grappig vaak. De simpliciteit van het verhaal maar de details in Janzing haar schrijfstijl, een perfecte combinatie!
Leuk verhaal en erg mooie tekeningen. Het boek lijkt wel erg geinspireerd door De Stam van de Holenbeer, wat tot een wat ouderwets aandoend Neanderthal-beeld leidt (simpel en conservatief). Voor een verhaal in dit genre met een minder stereotyp beeld, gebaseerd op hedendaagse kennis, zou ik Het Lied van de Vreemdeling van Linda Dielemans aanraden!
Heerlijk verhaal over Atta, een Mengel, die terecht komt bij de Neanders. Dit dmv spannende avonturen vol vuur, leeuwen, bizons, honger, gevaar en rituelen. De verschillen tussen de Mengels en de Neanders wordt adhv het verhaal duidelijk gemaakt. Maar ook dat er overlap is en hoe dit komt.
⭐️⭐️⭐️⭐️,5: Ik heb dit boek samen met mijn groep 5/6 gelezen en bijna iedereen was enthousiast. Het boek leest makkelijk weg en het taalgebruik is erg aantrekkelijk voor kinderen. De omgeving waar het zich afspeelt wordt heel mooi beschreven, waardoor het voelt alsof je er echt bent. Het boek bevat de juiste hoeveelheid spanning en gevoelens. Atta is een personage waar kinderen zich goed bij in kunnen leven. Ze wil niet altijd luisteren en wil mee kunnen doen met de stoere jongens. Ze heeft een eigen wil, maar is nog wel kinderlijk genoeg. Want kan je echt zo stoer zijn en toch je familie missen? Natuurlijk waren de wolf en ook de sabeltandtijger een leuke toevoeging. Ik heb veel leesvragen gesteld tijdens het bespreken van dit boek en voor alle vragen is dit boek geschikt. Er kwamen veel verschillende antwoorden, doordat er genoeg personages en gebeurtenissen zijn die interessant zijn om over te praten.
Echt een aanrader voor kinderen die het fijn vinden om een boek over avontuur te lezen, zonder dat het echt heel spannend wordt.
3.5 ⭐️ Het onderwerp van dit boek vond ik heel interessant en ik had hoge verwachtingen van het verhaal. Inhoudelijk vond ik het verhaal ook mooie opvolgende gebeurtenissen hebben.
Tijdens het hele verhaal kreeg ik het gevoel dat er te snel naar een einde toegewerkt werd. Zo snel dat er geen ruimte was om details uit te diepen. En wat meer van Atta’s karakter en ziel bloot te leggen. Want ik zou wel verwachten dat een meisje van 11 complexere gedachten en gevoelens heeft dan die in het boek worden beschreven. Naar mijn idee bleef het verhaal daardoor vlak.
De illustraties van Linde Faas zijn zoals altijd weer magnifiek.