ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 6

ลูบคมองครักษ์สวมรอย #6

by Jiu Yue Liu Huo, 九月流火, จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว

ลู่เหิงได้รับภารกิจให้สืบคดีเกี่ยวกับพวกโจรวอโค่ว
ซึ่งแต่เดิมราชสำนักก็มองเป็นพวกโจรน่ารำคาญที่ปราบปรามไม่สิ้นเสียที
...ทว่าเมื่อสืบลึกลงไปกลับพบความเน่าเฟะของเหล่าขุนนาง
นี่หาใช่ภัยร้ายจากนอกแคว้น
แต่เป็นขุนนางภายในที่สมคบกับภายนอก กอบโกยผลประโยชน์ให้ตนเอง!
และคนพวกนี้ยังฝังรากลึกอยู่ในเมือง คอยสูบเลือดสูบเนื้อราษฎร
ถึงกับมีพวกกินดีหมีหัวใจเสือ วางแผนเล่นงานภรรยารักของเขา
เฮอะ เจ้าพวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา
ครานี้พญายมในแดนมนุษย์เช่นเขาจะกวาดล้างพวกชั่วช้าเหล่านั้นเอง!

Genres: China, Romance, Novels

368 pages, Paperback

Published September 21, 2023

About the author

Associated Names:
* Jiu Yue Liu Huo / September Flowing Fire (English)
* 九月流火 (Chinese)
* Cửu Nguyệt Lưu Hỏa (Vietnamese)
* จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว / จิ่วเยว่หลิวหั่ว (Thai)

Reviews

[M · Rating 5 out of 5]

4.8

อ่านได้เพลินเหมือนเดิม
ยังมีคดีให้สืบ แต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อ
เล่มนี้การเมืองก็ค่อยๆ ดำเนินต่อไป เหมือนจะเข้มข้นแต่ก็ไม่ได้ลึกซึ้งจนอ่านไม่เข้าใจ ไม่ได้มีปมอะไรมาก

ฟู่สิงโจวก็ยังโผล่มาเป็นระยะๆ แต่ไม่ได้สร้างคลื่นลมอะไรมาก เล่มนี้ก็เริ่มขมวดปมละ ตัวละครส่วนใหญ่ก็มีจุดจบให้เห็นบ้างแหละ แต่เพราะว่าทั้งเรื่องเน้นตัวละครแค่ไม่กี่ตัว พระเอก นางเอก พี่รองฟู่ แล้วก็ฮ่องเต้ มันก็เลยไม่ได้มีจุดจบที่หลากหลายอะไรขนาดนั้น ตัวละครไม่เยอะมันก็เลยไม่ต้องจำเยอะ เลยไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรคาใจ 😂

ตอนท้ายจะเป็นตอนพิเศษของการพบกันในหลากหลายรูปแบบระหว่างพระเอกกับนางเอก
ไม่ว่าจะการที่นางเอกถูกบ้านพระเอกรับมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมหนึ่งกรุบ หรือการเจอกันแบบที่นางเอกไม่ได้สูญเสียความทรงจำหนึ่งกรุบ ไม่ว่าจะทางไหน ฟู่สิงโจวก็ไม่มีทาง ส่วนพี่ลู่ก็คือพี่ลู่ เลวยังไงก็คือเลวอย่างนั้นเหมือนเดิมอยู่ดี 😂😂

เรื่องนี้ถือว่าสนุกแล้วก็จอยมากกก
รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สนุกที่สุดของคนแต่งคนนี้ เท่าที่อ่านมา ก็ต้องลุ้นต่อไปว่าเรื่องถัดๆ ไปของนางจะเป็นยังไง

[Makmild · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวมๆ : น่ารัก สนุกดี อ่านเรื่อยๆ เป็นนิยายจีนโบราณที่จะว่าเน้นโรแมนซ์มั้ยก็ไม่ขนาดนั้น แล้วก็เพิ่งนึกได้ว่า เอ้ยนี่ไม่ใช่แนวย้อนยุคนี่หว่า (ตบเข่าฉาด) ปกติอ่านแต่กลับชาติมาเกิดใหม่ 55555555 เลยอ่านไปแล้วก็แบบเอ้อ แบบนี้มันดีแบบนี่เอง อ่านแล้วก็ได้รู้ตัว ถึงจะด่าแนวกลับชาติมาเกิดเพื่อล้างแค้นหรือไรก็ตาม สรุปก็ชอบกลับชาติมาเกิดมากกว่า ฮ่า อ้อ ไม่เกี่ยวกะหนังสือเรื่องนี้

พระเอกเรื่องนี้ถ้าไปอยู่เรื่องอื่นก็ลาสต์บอสดีๆ นี่เอง พอมาอยู่เรื่องนี้ก็ลาสต์บอสอยู่ดี เป็นแนวที่อ่านแล้วก็ไม่เห็นใจสักนิดเดียวแต่ถามว่าเข้าใจมั้ยว่าทำไมถึงทำกลับพบว่าเข้าใจมากๆ เลยรู้สึกว่าเขาเขียนตัวละครได้ดีนะ พัฒนาความสัมพันธ์ก็ดี มันเลยเป็นโรแมนซ์ที่ดี แต่เวลาสืบสวนแม้คดีจะดูหวือหวาแต่ช่วงคลี่คลายก็ง่ายเหลือเชื่อเพราะพระเอกแกก็จะเก่งเกิ้น ช่วงท้ายๆ ที่เป็นการขับเคี่ยวกันในราชสำนักจะว่าสรุปง่ายก็ง่าย การหาทางลงให้ตัวละครรองอื่นๆ ก็ดูไม่ใส่ใจไปหน่อย แต่ก็นั่นแหละ จากนิยายจีนสามเรื่องที่อ่านมาช่วงนี้ เล่มนี้นับว่าแปลกใหม่สุดเพราะเน้นฝั่งพระเอกมากกว่า มีความชายเป็นใหญ่แบบจีนแทร่ อ่านแล้วมีหงุดหงิดบางจุด แต่โดยรวมก็ดีตามท้องเรื่องนิยายจีนแล

[mandu man · Rating 5 out of 5]

ยกให้เป็นนิยายที่สุดของปีนี้เลย สนุกมากกก สนุกแบบไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ทั้งๆ ที่ตอนต้นแอบจับๆ วางๆ หลายรอบ
ทั้งพล็อตเอย การดำเนินเรื่องเอย ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเอย ทุกอย่างกลมกล่อมครบรสมาก

ตัวละครลู่เหิงเป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่สุดในพระเอกที่เคยอ่านมาเลย ร้ายลึก ทำทุกอย่างไปอย่างมีแบบแผนเพื่อให้ตัวเองได้สิ่งที่ตัวเองต้องมาตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีหลุดธีมเลย

สนุกมากๆ และเสียดายมากๆ ที่อ่านจนจบ

[JooSuShin · Rating 5 out of 5]

ชีวิตดีดีที่ลงตัวของลู่ตูตู

ด้านหน้าที่การงาน: พรั่งพร้อมไปด้วยอำนาจวาสนา เลื่อนตำแหน่งจนขั้นตัน ไม่มีให้เลื่อนต่อแล้ว ได้แต่ตั้งตำแหน่งเพิ่ม ควบนู่นควบนี่ยาวเป็นหางว่าว ศัตรูคู่แข่งทางการเมืองถ้าไม่แพ้ภัยตนเอง ก็โดนพี่เขาตลบหลังเหยียบจนจมดินทุกราย จนไม่มีใครกล้ามาท้าทายอีก ใช้ชีวิตสูงส่งจวบจนบั้นปลาย

ด้านครอบครัว: มีศรีภรรยาผู้งดงาม มีเหตุมีผล เข้าอกเข้าใจ เวลามีภัยก็ดูแลตัวเองได้ จัดการเรือนหลังอย่างยอดเยี่ยม ดูแลสั่งสอนบุตรธิดาอย่างดี แถมอยู่ข้างนอกยังช่วยเหลือหน้าที่การงานของสามีอีก

เป็นเมียที่หล่นลงมาจากฟ้า สวรรค์ประทานมาให้อย่างแท้จริง
🥰🥰🥰🥰🥰

ลูกชายหนึ่ง ลูกสาวสอง สมบูรณ์พูนสุข น่าอิจฉาเหลือก้ำเหลือเกิน

แต่...มองย้อนกลับไป
จริงๆชีวิตพี่เขาก็ไม่ง่าย ต่อสู้ฟาดฟันในวงการมาตั้งแต่อายุสิบสอง บ่มเพาะความสามารถไปพร้อมๆกับความระแวดระวังในการใช้ชีวิต ต้องกลัวคนปองร้าย กลัวคนวางยา กินอาหารก็ต้องรสจืดเพราะถ้ามียาพิษจะได้สังเกตง่าย ไม่กินเห็ดทุกชนิดเพียงเพราะเห็ดบางชนิดมีพิษ ไม่แต่งภรรยาเพราะไม่ไว้ใจให้ใครมาอยู่ข้างๆในเวลาที่การระวังตัวต่ำ (a.k.a ตอนนอน ☺️)

เรียกได้ว่าเป็น โรคหวาดระแวง แล้ว

เวลาทำงานก็เหมือนเดินอยู่บนปากเหว ต้องคอยมองสีหน้า คอยเดาใจฮ่องเต้ (แม้อิพี่จะฉลาดแสนรู้ เดิมพันถูกทุกครั้งก็ตาม 😏) ในราชสำนักก็ต้องขับเคี่ยวกับเหล่าจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ กำจัดไปได้คน เดี๋ยวก็มีอีกคนขึ้นมาแทนที่ ไม่ได้พักได้ผ่อน

ใช้ชีวิตเหนื่อยแบบที่ชิงชิงเป็นห่วงจริงๆ นั่นแหละ 😮‍💨

และถึงแม้ว่าตูตูจะย้ำอยู่เสมอว่าตนเองไม่ใช่คนดี ไม่มีคุณธรรม แต่ปณิธานที่ตั้งไว้มีเพียงความสุขสงบของใต้หล้า ดังนั้น สิ่งที่พี่เขาได้รับก็สมควรสมเหตุสมผลแล้ว 👏


➡️ ตอนพิเศษหนึ่ง
AU: หากชิงชิงไม่ได้เป็นน้องสาวบุญธรรมของฟู่ถิงโจว
แต่มาเป็นลูกสาวบุญธรรมของสกุลลู่แทน

ดีมาก ชอบตอนนี้มาก ดีใจที่ได้เห็นชิงชิงเติบโตมาแบบได้รับความรัก เป็นสาวน้อยสดใส ร่าเริงสมวัย มีท่านพ่อ พี่ใหญ่ มีท่านแม่ที่เอ็นดูและดูแลดีมาก มีอิพี่รองที่จองน้องมาตั้งแต่เจ็ดขวบ เลี้ยงดูฟูมฟักน้องมาบนตักตัวเองตั้งแต่เล็กจนโต 🥰

➡️ ตอนพิเศษสอง
AU: หากชิงชิงไม่ได้ไปวัดต้าเจวี๋ย
ไม่ได้ตกหน้าผา ไม่ได้สูญเสียความทรงจำ แต่เลือกที่จะหนีออกจากนครหลวงตามความตั้งใจเดิม

คนเขียนคงอยากให้คนที่เผลอไปเห็นใจ ไปสงสาร กับชะตากรรมในบั้นปลาย และจุดจบของฟู่ถิงโจว ได้เห็นสัจธรรมว่า อิตานี่เป็นผู้ชายเฮงซวย ตั้งแต่ต้นจนจบแค่ไหน

ปากบอกว่ารัก แต่ตลอดมาไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยเห็นค่า พอวันหนึ่งเสียไป พร่ำเพ้อทุรนทุรายทำเป็นเหมือนจะตาย แต่กลับไม่ยอมเสียสละอะไรสักอย่าง จะจับปลาสองมืออยู่นั่น คนเขาไม่ยอมก็บังคับฝืนใจ [แตกต่างจากพี่เหิงที่ยึดถือความเต็มใจของชิงชิงเป็นหลักโดยสิ้นเชิง]

ในตอนหลักก็ไม่ชอบมากแล้ว แต่ตอนพิเศษนี้คือ ไม่รู้จะด่ายังไง โคตรเกลียดผู้ชายแบบนี้ 😤🤬😡😠💢💣🖕

=========================

โดยรวมเรื่องนี้คือสนุก สมการรอคอย (เล่นออกเดือนละสองเล่ม ลากไปสามเดือนกว่าจะครบ ต้องทนดูรีวิว ดูสปอยอยู่สามเดือนกว่าจะได้อ่านเอง)

เหมาะกับ: นักอ่านสายชิลล์ สายยูนิคอร์นบนทุ่งลาเวนเดอร์ ที่ชอบให้ตัวละครใช้ชีวิตดีดี ไม่ระหกระเหิน ไม่ต้องผจญวิบากกรรม เอาชนะทุกอุปสรรคแบบไม่ต้องเสียเลือดเสียเนื้อ

พระเอก คลั่งรัก หื่นทุกที่ทุกสถานการณ์ [ไปชันสูตรศพสืบคดีก็ยังหาเหตุเต๊าะเมีย] แต่ก็ห่วงใย จริงใจ รักใคร่ ดูแลเมียดีมากเช่นกัน
นางเอก รู้ความไม่งี่เง่าเข้าอกเข้าใจ งดงาม อ่อนหวานแต่เข้มแข็ง

อ่านสบาย ย่อยง่าย ไม่เปลืองตับไตไส้พุง ❤️

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

ใจหวิวๆ แหะ
เว้นช่วงไปอ่านโน่นนี่มานาน
ตอนแรกคิดน่าจะต่อไม่ติด สุดท้ายก็ยังได้อยู่
ก็สนุกดีนะ จบแล้วเคว้งเลย แต่คิดว่ามันรวบรัดเกินนน
แล้วก็ห้วนๆแปลกๆ แล้วตระกูลฟู่นี่ไงต่อ
ตอนที่อ่านกุถึงกับห๊ะ อ้าาว เอ๋าาา เห้ย
อีหยังนึ่ ไปแบบนี้เลย? แล้วก็สงสัยแต่ไม่มีพูดถึงแล้ว
กับอีลู่ก็ซึ้งๆ ดี แต่พออ่านจบแล้วก็หื้อ? จบแล้ว?
ไปลุ้นเอง คิดเองเด้อ
ตอนพิเศษก็สนุก แต่ห๊ะ แป๊บๆจบ
อีกตอนก็อีหยัง ลองพลิกสถานการณ์ดูเหรอ
มึงสรุปนะ ว่ามันสนุก แต่มันรวบตึงมาก
จบแล้วกุไม่อิ่มใจแต่เคว้งคว้าง มันไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ
แต่มันเหมือนเพื่อนที่คบมาแล้วเลิกกันแบบเออกุไปละนะ
อ๋าววว กุยืนเหม่อในดงกล้วย

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ลูบคมองครักษ์สวมรอย 1-6 (锦衣杀 1-6)
ผู้แต่ง – จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว (九月流火) เขียน เม่นน้อย แปล


ตัวละคร
หวังเหยียนชิง (ชิงชิง) อายุ 17 ปี (อยู่มาตั้งแต่อายุ 10 ขวบ)
ลู่เหิง อายุ 22 ปี
ฟู่ถิงโจว อายุ 20 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าลู่เหิงนั้นเป็นพระเอกที่ไม่สามารถเรียกเขาว่าเป็นพระเอกได้เต็มปากอะ 555+ เป็นคนที่แบบว่าหน้าไม่อาย เจ้าแผนการ ฉลาดมาก แล้วก็เล่ห์เหลี่ยมเยอะ เรื่องหน้าไม่อายก็เยอะแยะไปหมดเลย พอได้อ่านจริงก็คือเป็นตามนั้นแหละ อ่านไปมองบนไปเกือบจะตลอดเวลา

อ่านแล้วก็จะแบบว่าชิงชิง หนีไปลูก หนีไป อย่าได้หลงกลลู่เหิงการละครเป็นอันขาด แต่สุดท้ายถึงจะรู้ว่าเขาหลอก แต่ก็เต็มใจให้หลอก 555+ จริงๆ ก็คงเห็นถึงความจริงใจที่มีให้แหละมั้งนะ คิดว่าแบบนั้นแหละ

ตัวละครที่น่าสงสารมากก็คือฟู่ถิงโจว พี่รองของหวังเหยียนชิงนี่แหละ เหตุเพราะเขาเองนั้นเป็นคนที่ไม่ได้ช่างสังเกตหญิงสาวที่ตัวเองชอบมาตลอด คิดว่าไม่เป็นอะไรหรอก ส่วนชิงชิงก็อดทนมามากจนเกินพอ เมื่อมีทางให้โบกมือลา ก็จะไม่หวนกลับไปเป็นอันขาด จริงๆ น่าสงสารตรงที่ไม่เคยรู้อะไรเลย มารู้ก็เมื่อสายไปแล้ว และน่าเสียดายสุดๆ

นอกจากนี้ฟู่ถิงโจวยังโดนลู่เหิงปั่นหัวบ่อยๆ เจอกันทีไรเหมือนลิ้นกับฟัน กัดกันทุกที แต่บางทีเราก็งงๆ นะว่าทำไมถึงได้ต้องฟาดกันแรงขนาดนี้ ไม่เข้าใจจริงๆ แหละ แล้วบอกตามตรงนะลู่เหิงกวนประสาทอะ แบบที่หลายครั้งแระพูดจาแบบหน้าไม่อาย แล้วแถมทำให้ฟู่ถิงโจวโมโหแบบลมออกหูได้บ่อยๆ อะ แล้วชีวิตของฟู่ถิงโจวเมื่อเลือกหงหว่านฉิงแล้ว ยิ่งแบบว่าเฮ่ออออ เป็นพระรองที่น่าสงสารจริงๆ

แต่ถามว่าชอบฟู่ถิงโจวไหม ก็ไม่ได้ชอบนะ แต่ก็ไม่คิดว่าคนเขียนจะใจร้ายกับฟู่ถิงโจวขนาดนี้ ความผิดของเขาก็คือไม่รู้จักตัวตนจริงๆ ของหญิงสาวที่อยู่ด้วยกันมาสิบปี รู้เมื่อสายและได้แต่เสียดายแล้ว แต่เหตุการณ์รอบตัวของเขาที่เกิดขึ้นก็เรียกได้ว่าโคตรซวยของโคตรซวยอะ

วกกลับมาที่หวังเหยียนชิงกับลู่เหิง ก็คือพอลู่เหิงรู้ว่าหวังเหยียนชิงนั้นสามารถอ่านสีหน้าคนอื่นออก ก็เลยเอาความสามารถนี้แหละมาให้ช่วยงาน ทั้งงานสืบคดีของเขาเอง และงานสืบคดีให้กับฮ่องเต้ วิ่งเข้าวิ่งออกในวังกันเป็นว่าเล่น ความสามารถของชิงชิงก็คือโดดเด่นจริงๆ โดดเด่นจนแบบว่าช่วยให้งานของลู่เหิงทำได้ง่ายกว่าเดิม

อ่านๆ ไปจะไม่มองบนได้ยังไง นอกจากหน้าด้านๆ หลอกว่าเป็นพี่รองแล้ว แต่พอตัวเองชอบอีกฝ่าย แล้วได้ยินคำว่าพี่รองบ่อยๆ ก็ทนไม่ไหวเอง อะไรว้าาาาาา นอกจากนี้อยู่ไปเรื่อยๆ ก็ตำแหน่งโตขึ้นเรื่อยๆ จนไม่มีใครสามารถเอาลงได้เลย และฮ่องเต้ก็ไว้ใจแบบสุดๆ นี่ปิดท้ายเรื่องได้แบบชวนให้สงสัยต่อว่า สุดท้ายจะเป็นยังไงในรุ่นลูกนะ

เราว่าช่วงสืบคดีอะสนุกนะ แต่ก็ไม่ค่อยสุด บางทีเฉลยแล้วก็จบกันไป ไม่ได้บอกว่ายังไงต่อ บางเรื่องก็เหมือนเฉลยว่าเป็นคนในทำ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร เออ อ่านจนจบก็ยังไม่รู้ว่าใคร ก็ได้แต่งงต่อไป 555+ หรือเขาเฉลยแล้ว แต่เราอ่านข้ามไปเองก็ไม่รู้ ก็ช่างเหอะ

แต่ช่วงเล่ม 6 อะ เราว่ามันเกินความจำเป็นไปมาก เรื่องราวเหมือนอ่านเรื่องสรุป แล้วปิดท้ายที่ว่าถ้าหากในอดีตนั้นหวังเหยียนชิงเป็นบุตรสาวบุญธรรมสกุลลู่ล่ะ แล้วถ้าหากหวังเหยียนชิงหนีจากฟู่ถิงโจวในวันนั้นได้ล่ะ ไรงี้ แล้วพออยู่ดีๆ บทจะจบก็จบไปเลย เราก็อ้าววววว ตั้งนานเรื่องอย่างยาว พอจบก็จบไปเฉย แล้วก็เล่าเรื่องย้อนไทม์ไลน์ไปมาจนเราแอบงงๆ แหละ

ส่วนช่วงเล่ม 5 เป็นเล่มที่ขนลุกมากแม่ จำเป็นต้องเล่าถึงทัณฑ์หลิงฉืออย่างละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ ทีคนอื่นถูกลงโทษยังไม่ละเอียดเท่าเฟยคนหนึ่งของฮ่องเต้ อ่านไปก็แบบว่าโอ๊ยยยย ฉันขนลุกไปหมด นึกภาพตามยิ่งหลอนและขนลุกมาก มากแบบที่ว่าอ่านตอนตี 1 กว่า ถึงขั้นเอาไปฝันอะ แล้วก็เผลอนึกภาพตามอยู่ตลอดเวลา

สรุปแล้วก็เป็นเรื่องที่อ่านเพลินดี ทั้งในแง่ของพระเอกหน้าไม่อาย นางเอกที่ฉลาดและเก่งกาจ เรื่องราวการเมืองและฮ่องเต้ รวมถึงเรื่องราวขององครักษ์เสื้อแพร ที่ค่อนข้างจะละเอียด และทำให้รู้สึกว่าเขียนออกมาได้ดีทีเดียว ถึงจะไม่ถูกใจนิสัยของลู่เหิง ไม่ค่อยชอบใจที่เฉลยเรื่องราวแบบสรุปสั้นๆ

แต่สุดท้ายโดยรวมก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง ที่อยากให้ได้ลองอ่านกัน แล้วจะพบว่าไม่เคยเจอพระเอกเรื่องไหนหน้าไม่อายเท่าพระเอกเรื่องนี้อีกแล้ว จะเรียกพระเอกที ยังเรียกได้ไม่เต็มปากเลยจ้าาาาา 5555+

จริงๆ เรื่องนี้ตั้งใจจะอ่านให้จบตั้งแต่ปลายปีที่แล้วนะ เพราะเล่ม 1 อ่านจบเดือนธันวาปีที่แล้ว แต่มีเหตุคือเพราะเราจะรีบปั่นดูซีรีส์ที่จะหลุดจาก NetFlix 555+ ก็เลยยาวๆ มาเลย ทำให้เดือนมกราคมไม่ได้อ่านเลย ส่วนเดือนกุมภาพันธ์ก็ปั่นจบแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวแบบฉิวเฉียดมาก เลยได้รีวิวในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ที่ 4 ปีมีครั้งนี่แหละ

Start 20.16 น. Tue 27 Feb 2024
End 1.58 น. Thu 29 Feb 2024
Review Date (All) 13.48 น. Thu 28 Feb 2024

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

-ประสบความสำเร็จตั้งแต่เยาว์วัย ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน ชีวิตนี้เคยช่วยชีวิตฮ่องเต้ไว้ถึงสองหน เป็นแขนซ้ายและแขนขวาที่แท้จริงของฮ่องเต้...ลู่เหิง
--บันทึกการอ่าน(มีสปอยล์)--
#ลูบคมองครักษ์สวมรอยเล่ม6
#จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว-เขียน
#เม่นน้อย-แปล
---ให้4.5ปัดเป็น5ดาว อ่านกันมายาวนานตั้งแต่กรกฎาคม2023อ่านจบ30กันยายน 3เดือนที่อ่านไปด่าไปหมั่นไส้ไปและรอคอยจุดจบของคนแหลๆเชิ่ดๆอย่างพี่ลู่(ซึ่งมันไม่มี5555) พออ่านจบก็คิดถึงอยู่หน่อยๆก็เลยปัดให้5ดาว^^ กับความบันเทิงที่มีให้ตลอด3เดือนที่ผ่านมา ได้รู้ว่าผู้เขียน เขียนเรื่องนี้ตอนเรียนป.โทอยู่เยอรมัน ลู่เหิง มาจากลู่ปิงองครักษ์เสื้อแพรที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์และเป็นคนที่มีชีวิตในบั้นปลายสุขสงบ ส่วนชิงชิงนข.ได้แรงบันดาลใจจากซีร��ส์ Lie To Me แล้วเติมแต่งจินตนาการร้อยเรียงมาเป็นเรื่องราวที่สนุกสนานอ่านเพลินได้แบบนี้ -เซี่ยเซี่ย-ขอบคุณค่าาา-


1.ลู่เหิงได้เลื่อนขั้นทุกครึ่งเล่ม ลูกรักเง็กเซียนสุด!
"นักล่าที่เหนือชั้นอย่างแท้จริงไม่เคยลงสนาม พวกเขาต่างอาศัยการยุให้สัตว์ตัวอื่นๆห้ำหั่นกันเองบรรลุเป้าหมายได้โดยไม่ต้องสูญเสียทหารแม้แต่นายเดียว"
เล่มนี้ไปสืบคดีกบฎกับชิงชิงที่เมืองทางใต้(คล้ายๆไปฮันนีมูนอยู่หน่อยๆ) คดีสำเร็จลุล่วงกลับมาเมืองหลวงก็ได้เลื่อนเป็นตูตู--พี่ลู่ดวงดีไม่มีสะดุด มองการณ์ไกลกว่าใครไปหลายๆลี้ จากเล่ม1ถึงเล่มจบดวงดีดวงปังไม่เคยแผ่ว ใครที่อยากเห็นพี่ลู่ซึมๆ หงอๆคอตก ไม่มีซีนนั้นเลยจ้ะ หล่อ เริ่ด เชิ่ดจ้าเชิ่ด 5555555555 แต่ก็นะมีข้อดีข้อหนึ่งที่เหมาะสมกับความเป็นพระเอกนิยายคือพี่แกไม่มีอนุ ไม่ชายตาแลหญิงคนไหนเลย รักและอ่อนโยนและหื่นกับชิงชิงคนเดียวเสมอมา

"พวกนางงามสู้เจ้าไม่ได้ ขาวสู้เจ้าไม่ได้ นุ่มนิ่มสู้เจ้าไม่ได้ หากพอมีเวลาใยข้าจึงไม่กลับจวนไปทาบทับชิงชิงเล่า"

"องครักษ์เสื้อแพรจะคุกเข่าคำนับเบื้องพระพักตร์ฮ่องเต้เท่านั้น ทว่าเวลานี้เขากลับคุกเข่าลงข้างหนึ่งเบื้องหน้านางโดยไม่ถือสาแม้แต่น้อยเพื่อสวมรองเท้าให้นาง"

.


2."ขอแสดงความยินดีกับลู่ตูตูด้วย ฮูหยินมีชีพจรลื่น น่าจะมีเรื่องมงคลขอรับ"
ความหื่นของลู่เหิงคือไม่เกินจริง เพราะในที่สุดชิงชิงก็ท้องจ้าาาา
มีลูกชายคนโต--ลู่เซวี่ยน จับพลัดจับผลูได้เป็นพระสหายองค์รัชทายาท(ความโชคช่วยของสกุลลู่น่ะนะ)
ลูกสาวคนกลางสวยเหมือนแม่แต่ซุกซนแก่นเซี้ยวชื่อ--ลู่ถัง
ลูกสาวคนเล็กฉลาดปราดเปรื่องช่างสังเกตได้พ่อได้แม่มาเต็มๆชื่อ--ลู่จือ
ได้เห็นพี่ลู่ตอนเป็นพ่อสั่งสอนลูกก็นับว่าไม่เลวเลย

"ข้าหวังว่าสักวันเจ้าจะสามารถอาศัยความคิดของตนเองหาข้อสรุปให้เรื่องราวต่างๆได้มิใช่ฟังคำผู้อื่นมา หวังว่าวันนั้นจะอยู่ไม่ไกล"

...พี่ลู่สอนบุตรชายคนโต

3.จุดจบของพี่รองตัวจริง...ฟู่ถิงโจว...
เอาจริงๆพี่รองและฮูหยินของเค้าน่าสงสารมากนะ
ต้นๆเล่มคือช่วยลู่เหิงปราบกบฎ ได้รับความดีความชอบ อยู่ในช่วงขาขึ้น แต่ในราชสำนักจะอาศัยความเก่งกาจสามารถทางการทหารอย่างเดียวไม่ได้ต้องใช้ไหวพริบ รู้ทิศทางลม รู้ทันเล่ห์กลการเมืองของพวกจิ้งจอกเฒ่าทั้งหลายด้วยซึ่งฟู่ถิงโจวไม่มีทักษะด้านนี้ เมื่อกัวซวิน(ลุงของคุณหนูหง)ติดคุกข้อหาสมคบกับศัตรู ฟู่ถิงโจวก็โดนหางเลขถอดยศไปด้วยสกุลฟู่ถึงคราวตกต่ำ ฮูหยินของเขาต้องลดศักดิ์ศรีไปคุกเข่าต่อหน้าจวนสกุลลู่เพื่อขอให้ช่วย(ซึ่งก็ไม่สำเร็จ) และต่อมาเมือกัวซวินตาย ถึงฟู่ถิงโจวจะได้รับพระราชทานอภัยโทษเพื่อนำทัพไปรบแต่บาดแผลเก่าจากธนูนั้น้ายแรงเกินเยียวยาและไม่ได้รับการรักษาปล่อยไว้เรื้อรัง สุดท้ายก็ตายอย่างอนาถเพราะแผลนั้นระหว่างการเดินทางไปสนามรบ
สรุปสั้นๆคือ...ไม่มีใครได้ดิบได้ดีเท่าลู่เหิงอีกแล้วในเรื่องนี้😅

4.ฟางฮองเฮาตาย
โดนไฟคลอกตายในตำหนัก...ซึ่งผู้อยู่เบื้องหลังก็ฮ่องเต้นั่นเองที่แก้แค้นเอาคืนให้กับการตายของเฉาตวนเฟยมารดาขององค์หญิงใหญ่

5.มีเพียงลู่เหิงที่กุมชัยชนะตั้งแต่ต้นจนจบ
"ประวัติชีวิตเจิดจรัสจนไม่เหมือนคนที่มีตัวตนอยู่จริงๆ"
ตามนี้เลย...เฮ้อ ลูกรักเง็กเซียนไม่มีใครเกิน5555555

6.ท้ายๆเล่ม
มีเรื่องราวในเวอร์ชั่นต่างๆ(สั้นๆ)คล้ายๆอีกมัลติเวอร์ส เหมือนว่าถ้าพล็อตเรื่องฉีกมาอีกทางเรื่องราวระหว่างลู่เหิงกับชิงชิงจะเป็นเช่นไร...
♧ลู่เหิงกลายเป็นพี่รองตัวจริงของชิงชิง อันนี้เราชอบนะน่ารักดี แล้วก็จบดีมากๆฟีลพี่ชายหวงน้องจองน้องตั้งแต่เด็ก แล้วนางฟานซื่อ(มารดาพี่ลู่)ก็สนับสนุน ส่วนภาคนี้ฟู่ถิงโจวก็มานะมาเป็นคนที่แอบมองคู่หมั้นของชาวบ้านแต่ไม่ได้แอ้มเพราะสาวเจ้ามีเจ้าของแล้ว หวงมากด้วย55555
♧เป็นอีกเวอร์ชั่นที่ลู่เหิงไม่ได้สวมรอยหลอกลวงว่าเป็นพี่รอง ชิงชิงไม่ได้ความจำเสื่อม แต่ชิงชิงถือโอกาสหนีไปจากฟู่ถิงโจว ตอนที่เดินทางไปไหว้พระ แล้วลู่เหิงก็มาเสนอดีลลับที่จะช่วยให้ชิงชิงหนีฟู่ถิงโจวพ้น แต่ทำไปทำมาพอได้ใกล้ชิดก็ชอบชิงชิง และเผยความในใจอยากอยู่ด้วยไปนานๆอยากชวนมาเป็นฮูหยินสกุลลู่~ เวอร์ชั่นนี้ก็เพลินไปอีกแบบ😊

ข้อคิดที่ชอบ:
-*-การวางหมากต้องดูทั้งกระดาน การเป็นคนก็มิอาจวัดแพ้ชนะในช่วงเวลาสั้นๆได้
--หนทางย่อมมีมากกว่าปัญหาอยู่แล้ว
--มนุษย์เราแค่เวลาไม่กี่สิบปี ยังใช้ชีวิตได้ไม่กระจ่างแจ้งแล้วจะสนใจชื่อเสียงหลังตายไปใยเล่า
--การคิดถึงอดีตไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย อนาคตต่างหากที่อยู่ในกำมือของตนเอง

[Purinpurin · Rating 5 out of 5]

ขอรีวิว 1-6 อย่างรวบรัดเลย

สิ่งที่เป็นจุดแข็งของเรื่องนี้อยู่ที่การวางคาแรคเตอร์พระเอกอย่าง 'ลู่เหิง' และนางเอกอย่าง 'หวังเหยียนชิง'

จริงๆ หากตัดเรื่องเลิฟไลน์ออกไป แทบจะเป็นชีวประวัติของลู่เหิงเลย เล่าตั้งแต่ลู่เหิงเข้ามาเป็นองครักษ์เสื้อแพรตั้งแต่อายุ 12 จนขึ้นไปยืนอยู่ในตำแหน่งสูงสุด เป็นรองแค่ฮ่องเต้คนเดียว และพอได้อ่าน ที่นักเขียนเล่าท้ายเล่ม ก็จะได้รู้ว่า นักเขียนใช้ต้นแบบขององครักษ์เสื้อแพรที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ 'ลู่ปิง' มาเป็นต้นแบบของลู่เหิง ส่วนนางเอก 'หวังเหยียนชิง' ได้รับแรงบันดาลใจมาจากซีรีส์อเมริกันเรื่อง 'Lie to me' ที่ตัวเอกสามารถอ่านสีหน้าของคนอื่นเพื่อสืบสวนคดี

ด้วยความที่ต้นแบบของพระเอกมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เรื่องก็จะเดินอิงตามกระแสประวัติศาสตร์ ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นคือสิ่งที่ได้รับการบันทึกไว้ แต่กระบวนการระหว่างทางต่างหาก ที่นักเขียนหยิบยกเอามาเล่นได้น่าสนใจ

นางเอกความจำเสื่อม คราแรกพระเอกเก็บนางเอกมาเพื่อหวังจะเอาไปใช้แลกเปลี่ยนกับ 'ฟู่ถิงโจว' ตัวเอกชายลำดับ 2 (ขอเรียกแบบนี้เพราะตำแหน่งพระรองมันอยู่สูงเกินกว่าที่จะใช้กับตานี่) ไปๆ มาๆ เจอความฉลาดเฉลี่ยว ความสุขุม เยือกเย็น อ่อนโยน ไม่อ่อนแอ และความน่าสงสารของนางเอก ต่อให้พระเอกเก่งมาจากไหนก็แพ้ความบริสุทธิ์ของนางเอก

ลู่เหิงไม่ใช่พระเอกที่มีคุณธรรม อ่อนโยน ออกจะทำเรื่องชั่วช้า ทั้งหลอกนางเอก แถมจ้องจะเอาเปรียบนางเอกตลอด แต่นักเขียนสร้างคาแรคเตอร์ของลู่เหิงมาได้เป็นเหตุเป็นผลมาก ทุกการแสดงออก ทุกทางเลือก บ่งบอกว่านี่แหละ ถึงจะเป็นบุรุษที่มีอำนาจมากที่สุด ภายใต้ดวงตาที่เหมือนจะยิ้มตลอด ลู่เหิงมีความทะเยอทะยาน โหดเหี้ยม ไร้เมตตา ใช้ทุกวิธีที่ทำให้งานสำเร็จ ร้ายชนิดที่ไม่ว่าจะทำสิ่งนั้นจริงหรือไม่ ตัวละครในเรื่องจะสงสัยลู่เหิงไว้ก่อน แบกหม้อดำแทนคนอื่นประจำ แม้จะร้ายขนาดนั้นแต่เป็นตัวละครที่ฉลาดสมฐานะ ทำให้คนอ่านรู้สึกว่าเขาฉลาดจริงๆ รู้จักรุกร���้จักถอย ระมัดระวังตัวจนเข้าขั้นหวาดระแวง แต่ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นคาแรคเตอร์ที่ซู เพราะทุกการคิด การตัดสินใจ การกระทำ มีที่มามีเหตุผลรองรับแน่นมาก ถ้าจะบอกว่าเรื่องนี้เดินได้เพราะพระเอกเป็นส่วนใหญ่ก็ไม่เกินจริง

ส่วนนางเอกเองก็เป็นคนมีความสามารถ ชอบความเยือกเย็นในการรับมือกับปัญหา เป็นคู่ชีวิต คู่คิดที่ดีของพระเอก

บทเลิฟไลน์มีเยอะนะ สลับๆ กับบทการเมือง และคดีต่างๆ พระเอกตอดได้ตอด แต่ไม่ได้ทำให้เนื้อเรื่องน่าสนใจน้อยลง เคมีพระนางดีตั้งแต่ต้นจนจบ ดราม่าไม่มาก อ่านได้สบายๆ

อีกตัวละครหนึ่งที่ชอบมากคือ 'ฮ่องเต้' มีไม่กี่เรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกว่าสมกับเป็นฮ่องเต้ เรื่องนี้คือหนึ่งในนั้น ใช้คนเป็น ไม่ได้สนใจเรื่องคุณธรรมมากกว่าประโยชน์ที่ตัวเองได้รับ

หลังจากเนื้อเรื่องหลักจบ จะมีตอนพิเศษซึ่งเป็น what if ถ้านางเอกมาเป็นน้องของลู่เหิง และถ้านางเอกไม่ตกผาความจำเสื่อม ส่วนตัวไม่ค่อยชอบแนวเลี้ยงมาเพื่อแต่งตอนท้ายอยู่แล้ว เลยรู้สึกว่าดีแล้วล่ะที่ตอนพิเศษแรกเป็นแค่ตอนพิเศษ แต่ไม่ว่าตอนพิเศษไหน ก็เป็นการยืนยันจริงๆ ว่าไม่มีเวิร์สไหนที่นางเอกจะอยู่กับฟู่ถิงโจวได้

สุดท้ายถึงแม้จะมีสิ่งที่ชอบมาก แต่กลับรู้สึกว่าเนื้อเรื่องช่วงหลังรวบรัดไปสักหน่อย อยากรู้เกี่ยวกับบทบาทของพ่อและแม่ที่พระนางมีต่อลูกมากกว่านี้ แต่โดยรวมเป็นนิยายเล่มยาว ที่สนุกมาก คุ้มค่าแก่การอ่าน แปลดี กลมกล่อม ไม่ได้ทับศัพท์จนฟุ่มเฟือย

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 6 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นน้องสาวบุญธรรมของเจิ้นหย่วนโหว ได้รับอุบัติเหตุตกหน้าผาศีรษะกระแทกทำให้ความจำเสื่อม ลู่เหิงเป็นองครักษ์เสื้อแพรที่เป็นคู่อริของเจิ้นหย่วนโหว และถือโอกาสนำตัวนางเอกกลับมาดูแลเอง โดยหลอกว่าตัวเองคือพี่ชายบุญธรรมของนาง ตอนแรกก็คิดว่าจะใช้นางเอกให้เป็นประโยชน์ในการต่อรองกับคู่อริ แต่ยิ่งนานวัน ความเฉลียวฉลาด งดงาม และน่าเอ็นดูของนางเอก ก็ทำให้ลู่เหิงไม่อยากจะปล่อยตัวนางเอกออกไปซะแล้ว แต่ที่โกหกไปแล้วมากมาย ต้องทำยังไง แล้วหากวันหนึ่งนางได้รับความจำคืนมา จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

จุดเด่นของนางเอกคือความสามารถในการอ่านใจคน ซึ่งก็กลายเป็นจุดเด่นของเรื่องในการใช้ความสามารถนางเอกเพื่อช่วยพระเอกคลี่คลายคดีต่าง ๆ ในเรื่องได้หลายคดี แต่จุดเด่นกว่าความสามารถนางเอก ก็ต้องเป็นความหน้าไม่อายและไร้คุณธรรมของพระเอกนี่แหละค่ะ เริ่มตั้งแต่หน้าซื่อตาใสหลอกให้สาวเรียกตัวเองว่าพี่รอง แอ็คท่าเป็นพี่ชายเขาไม่พอ ยังหน้าไม่อายหลอกจับหลอกแตะสาวไปอีกหลายที แต่ยังดีที่นักเขียนยังยอมให้ท่านลู่มีคุณธรรมบางอย่างเหลืออยู่ในใจบ้าง จึงยอมรอจนนางเอกยินยอมพร้อมใจแบบมีสติเต็มร้อยก่อน ถึงค่อยจับนางเอกกิน (เรื่องนี้พระเอกเขากินดุด้วยนะคะ เล่าเรื่องไม่โป๊ค่ะ แต่รู้แหละว่าเขาทำอะไรกัน คือไม่ตัดเข้าโคมนะ) และที่ต้องยอมคุณพี่เขาอีกเรื่อง ก็คือความเอาใจใส่ดูแลที่ท่านลู่เขามอบให้กับนางเอก คือเต็มที่จริง ๆ ยิ่งถ้าได้เปรียบเทียบกับพี่รองตัวจริงของนางเอกแล้ว คือยิ่งชนะแบบใส ๆ ไม่มีฉิวเฉียดใด ๆ เลยล่ะค่ะ เก็บเข้ากรุเป็นหนุ่มคลั่งรักได้อีกหนึ่ง

คาแร็คเตอร์พระนางโดดเด่นทั้งในแง่ความหล่อความสวย และยังในแง่ของความเฉลียวฉลาดสามารถ พล็อตการทำคดีต่าง ๆ ในเรื่องก็เล่าได้เพลินดี ถึงจะไม่ได้มีอะไรหวือหวา แต่ก็ไม่มีอะไรสะดุด แต่นักเขียนน่าจะเป็นสายแฟชั่น เพราะบรรยายการแต่งตัวพระนางได้แบบละเอียดยิบ ตั้งแต่ลวดลายยันเฉดสี ตั้งแต่เสื้อตัวในยันเสื้อตัวนอก ยังมีพวกเครื่องประดับต่าง ๆ ที่รวม ๆ แล้วบรรยายทีกินไปหลายย่อหน้า มองในแง่ช่วยจินตนาการก็ได้ แต่มองในแง่เยิ่นเย้อมันก็ไม่ผิด แล้วแต่ว่าคนอ่านชอบจินตนาการกันขนาดไหนค่ะ

นักเขียนตบท้ายว่าได้แรงบันดาลใจตัวพระเอกมาจากองครักษ์เสื้อแพรตัวจริงนามลู่ปิ่ง ส่วนเอกลักษณ์ของนางเอกนั้นได้มาจากซีรี่ส์อเมริกันเรื่อง Lie to Me โดยรวมถือเป็น 6 เล่มที่ความสนุกเสมอต้นเสมอปลาย (และความหน้าไม่อายของพระเอก) สม่ำเสมอใช้ได้อยู่ค่ะ

[4e3a · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม6

ลู่ตูตู คลั่งรักและหื่นมากจ้า ชอบบบบ เพื่อเพิ่มความเร้าใจพี่จัดเต็มมาก บทบาทสมมติเอย เปลี่ยนสถานที่เอย ทำในสถานการณ์หมิ่นแหม่เอยมาหมดจ้า แล้วฮีศึกษาทฤษฎีภาพวังวสันต์มาอย่างดีมาสอนน้องชิงชิงให้ทำตามทุกท่วงท่า 🤫 น้องก็เป็นนร.ที่ดีของพี่มาก เขินอายก็ส่วนเขินอาย แต่ๆๆๆก็ยอมๆไป อ่ะก็ด้ายยย ตลอดๆ🤣

ตอนแรกๆนี่ก็เกลียดขี้หน้าอิพี่รองฟู่นะที่เห็นแก่ตัวจะเก็บน้องไว้เป็นอนุ พอมาเล่มนี้ชั้นสงสารฮีมากอ่ะ เอาดีๆฮีก็เป็นขุนนางที่ดีนะ เป็นแม่ทัพที่ตั้งใจทำงานอยู่นะไม่เคยคิดทรยศใดๆ ต้องมาพบจุดจบอเนจอนาถเกิ๊น เพราะความไม่ทันเกมส์การเมือง

อิเต้เรื่องนี้ใจหินเอาเรื่องอ่ะ หมดประโยชน์ปุ๊บเขี่ยทิ้งฆ่าทิ้งแบบไม่ใยดีเลยอ่ะ ตั้งแต่เมียยันขุนนาง ถ้ามีประโยชน์ถึงชั่วก็ไม่เป็นไร ทำไมอ่ะ กรูชอบบบบ😓🙄 แล้วฉลาดเกิ๊น หลอกใช้เก่งวางแผนเก่ง ใครกล้าทำอะไรนอกคำสั่ง ตอนมีประโยชน์ยังเฉยๆได้ แต่เก็บข้อมูลรัวๆนะ สักพักจัดการเช็คบิลย้อนหลังรัวๆจ้า น่ากลัวเกิ๊น

เอาจริงๆตอนพิเศษไม่มีก็ได้นะ หรือเป็นตอนพิเศษของลูกๆน่าจะดีกว่าอ่ะ เพราะเรื่องของพอ.และนอ.มันจบสมบูรณ์ดีมากๆอยู่แล้ว ไม่ต้องมีตอนพิเศษภาคคู่ขนานก็ได้อ่ะ

ชอบตอนท้ายเรื่องที่นข.เขียนไว้ รู้เลยว่านข.ตั้งใจเขียนเรื่องนี้ขนาดไหน จากที่ชอบเรื่องนี้มากๆอยู่แล้ว ยิ่งทำให้รักมากๆๆๆๆขึ้นไปอีกอ่ะ ยอมรับเลยว่านข.เก่งมากๆ โยงปวศ. ทั้งตัวบุคคลและเหตุการณ์ในปวศ.ที่มีอยู่จริงๆมาใส่เรื่องเยอะมากแถมยังทำได้ดีได้สนุกมากด้วย ปรบมือรัวๆๆๆๆ👏

[Rintea W · Rating 4 out of 5]

จบลงอย่างที่ลู่เหิงชื่นมื่นเป็นที่สุด ได้สมหวังทุกอย่างทั้งตำแหน่ง อำนาจ ความรัก ส่วนชื่อเสียงแม้จะมีชื่อเหม็นไปหน่อยแต่ก็ไม่ถือสา พระเอกเรื่องนี้ไม่สนใจกับการเป็นคนดีอยู่แล้ว🙄
ก็แหงล่ะ ทั้งรับสินบน อู้งาน ทรมานนักโทษ กลั่นแกล้งศัตรู ลู่เหิงยอมรับว่าทำอย่างไม่รู้สึกผิด แถมฮ่องเต้เรื่องนี้ยังเป็นคนแบบเดียวกันด้วย ไม่ออกว่าราชการ ขุนนางโกงกินก็ไม่ว่า จับขุนนางมาคานอำนาจกันเพื่อให้บัลลังก์มั่นคง ปล่อยให้ลูกชายเป็นเครื่องมือทางการเมืองฯลฯ 😖
อิหยังหว่า เรื่องนี้นับว่าไม่ใช่นิยายสอนคุณธรรมจริงๆ☹️ แต่ทุกอย่างก็ยังอยู่บนรากฐานที่รับได้ คือราษฎรต้���งมีความเป็นอยู่ดี👍 บ้านเมืองมั่นคง⭐️
🤪คนอย่างเราก็ยังอ่านจนจบและคิดว่ามันก็สนุกดี👏 ชีวิตจริงมันก็ไม่ได้สีชมพูอยู่แล้ว การที่นักเขียนจะตีแผ่ก็ไม่ว่าไร
ติดอยู่นิดคือ อยากให้ฟู่ถิงโจวได้มีความสุข พี่รองจริงๆเป็นคนดีและรักเดียวใจเดียวมากกกก ทำไมใจร้ายกับฟู่ถิงโจวจัง😭

ตอนท้ายเล่มที่สลับบทบาทให้ลู่เหิงเป็นพี่รองตัวจริงตั้งแต่ต้น อันนี้ทำออกมาได้อย่างน่าสนใจ คือถ้าลู่เหิงเป็นพี่รองตัวจริงก็คงร้ายแบบนั้นแหละ มีหรือที่ชายอื่นจะได้มีโอกาสกับน้อง

[Dancha Sugar · Rating 5 out of 5]

มาจนเล่ม 6 แล้ว ความเข้มข้นก็จะแผ่วลงหน่อย เตรียม landing อ่ะนะ
ช่วงต้นปิดคดีที่ต่อเนื่องจากเล่ม 5 ต่อด้วยชีวิตครอบครัวนางเอก จุดจบฮองเฮา เออสมน้ำหน้าเคยทำร้ายคนอื่นซะขนาดนั้น กับครอบครัวฟูถิงโจว….
สุดท้ายเฮียฟูก็แสดงให้เห็นว่า…ในใจเค้ามีชิงชิงเป็นภรรยาเพียงหนึ่งเดียวจริง ๆ ถึงจะไม่มีวาสนาได้ครอบครองก็เถอะ 😢

ถึงจะเล่มจบ soft ลง แต่ยังให้ 5⭐️
เพราะตอนพิเศษด้านหลัง เหตุการณ์สมมติ 2 แบบ
แบบที่ชิงชิงเข้าสกุลลู่แต่เด็ก แทนที่จะไปสกุลฟู่ กับอีกแบบคือนางเอกตกผาแต่ไม่ได้สูญเสียความจำ
คือชอบแบบที่นางเอกเข้าสกุลลู่แต่เด็กชอบมากกกก เฮียลู่รุกหนักทันที ไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนมามีโอกาส I Love มาก 🤣🤣🤣

เป็นเรื่องที่ทั้ง 6 เล่ม รู้สึกดีต่อใจมาก ไม่มีความหงุดหงิด ลำไยตัวละครไหนเลย ระหว่างทางมีคดีนู่นนี่มีอะไรให้น่าติดตาม
เป็นเรื่องที่หยิบเอามาอ่านซ้ำ ๆ ได้ตลอดไม่มีเบื่อ
หวานแบบหว๊านนนนน ❤️ พระเอกมือปลาหมึกแต่กับนางเอกคนเดียวนะ เดี๋ยวจุ๊บเดี๋ยวกอด ถูกใจสายหวานขั้นสุดแน่นอน

[Q_Tee Ling · Rating 4 out of 5]

เรื่องการแปล คุณเม่นน้อยเลิศอยู่แล้วค่ะ เห็นผลงานในร้านหนังสือมาตั้งแต่เรายังอยู่ในรั้วโรงเรียน

ส่วนเนื้อเรื่อง...
เล่ม 5 ว่าอ่านจบยากแล้ว เล่ม 6 เข็นได้ยากกว่าอีก เราชอบตอนชิงชิงยังความจำเสื่อมมากกว่า เล่มหลังๆ มายัดการเมืองและตัวละครที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์เยอะเกินไปสำหรับเรา ฟีลจู่ๆ ก็โผล่มา cameo แวบๆ และหายไป คงเพื่อบอกอิทธิพล+อำนาจของฮ่องเต้? อาจเพราะเราไม่รู้ปวศ.จีนเลยไม่อินและปวดหัวกับตัวละครที่ผุดขึ้นมาพวกนี้ คหสต.อยากให้พัฒนาตัวละครอื่นมากกว่า เช่น กัวเทา

เราเข้าใจว่านังลู่ลู่เป็นตัวเอกของเรื่องและชิงชิงแทบจะเป็นตัวรองแต่ก็ไม่คิดว่าจะรองขนาดนี้ 🤣 นังลู่ เธอแย่งซีนน้องชิงชิงของฉันมากเกินไปแล้วนะ!! คนแซ่ฟู่กับลู่ลู่อยู่ด้วยกันแล้วกัดกันตลอดจนเราเผลอรู้สึกว่าเคมีพวกนางเข้ากันดีกว่าตอนอยู่กับชิงชิงอีก55555 เราแอบอยากให้ชิงชิงได้โชว์ความสามารถมากกว่านี้หน่อย ให้น้องได้ฝึกวรยุทธ์จนบู๊หรือสืบสวนได้เลย อยากให้สถานการณ์มันอันตรายและน่าติดตามมากขึ้น ในเรื่องคือชิงชิงได้รับการปกป้องตลอด มีบู๊นิดนึง

ยังมีชีวิตครอบครัวที่ล้มเหลวของคนแซ่ฟู่ 😮‍💨 ที่ทำให้สงสารหงหว่านฉิงมากๆๆ ตอนจบอยากเห็นนางหย่าหรือบทสรุปของนาง ส่วนตอนพิเศษอ่านเพลินดีค่ะ

เรื่องลูบคมฯ เป็นนิยายเรื่องแรกของคุณจิ่วเยวี่ยหลิวหั่วที่เราอ่าน และกำลังจะไปอ่านเรื่องที่ได้แปลไทยเรื่องอื่นๆ ต่อ~

[ueiiyui · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก ชอบตอนพิเศษเสียดายน้อยไปหน่อย ไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนเขียนเดียวกับ ยอดสามีของกุลสตรีอันดับ1 เพราะเรื่องลูบคมสนุกกว่ามากเลยล่ะ

[Ning · Rating 4 out of 5]

เล่ม 1 -2 อ่านได้เอื่อยมาก อ่านสลับไปมา ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว

พอพ้นกลางเล่ม 3 เริ่มอ่านสนุก น่าติดตามดี
สรุปที่อ่านได้เพลิน ๆ ดีค่ะ

[Anida · Rating 4 out of 5]

ตกใจฟู่ถิงโจวตาย คือถึงนางจะเป็นตัวเกือบร้าย แต่ก็ไม่ได้อยากให้ชีวิตนางพังขนาดนั้น สงสาร

[CrazyVanilla · Rating 5 out of 5]

สนุกดี พระเอกร้ายกว่าตัวร้ายจริงๆอีก555