Zeven jaar voordat Jean-Paul Sartre het existentialisme lanceerde met zijn roman "La nausée", ging Menno ter Braak hem al voor, met de pre-existentialistische ideeënroman "Hampton Court". Zijn held, Andreas Laan, bezoekt de Engelse koninklijke residentie Hampton Court en wordt plots overrompeld door een gevoel van zinloosheid en vervreemding van de realiteit. Hij verbreekt zijn verloving en verlaat de grote stad, wanhopig proberend om zijn leven nieuwe richting te geven. Nachtmerries achtervolgen hem... totdat hij de tien jaar oudere Van Haaften ontmoet. Een vaderfiguur, of is er meer aan de hand? "Hampton Court" is ook wel eens gelezen als een verhulde coming-out van de auteur. Het boek heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven.De titel Hampton Court (1931) is ontleend aan de plaats waar Andreas Laan, de protagonist in Ter Braaks debuutroman Het carnaval der burgers (1930), overrompeld wordt door een gevoel van leegte en vervreemding, in de tuin van de koninklijke residentie Hampton Court Palace. -
Menno ter Braak was a Dutch writer and literary critic, considered the Netherlands’ most important essayist and cultural critic during the Interbellum period. His shrewd intellect and challenging of preciousness in art earned him the title of the ‘conscience of Dutch literature’.
Together with friend and collaborator Edgar du Perron he founded the influential literary magazine “Forum”, which called for a rejection of contemporary aestheticism, as well as the Committee of Vigilance of anti-National Socialist Intellectuals.
In 1937, Ter Braak wrote what today stands as one of the most scathingly perceptive indictments of the Nazi movement, “National Socialism as a Doctrine of Rancour”, in which he expressed his urgent concern for the growing popularity of National Socialism. Upon the German invasion in 1940, he took his own life within hours after the Dutch surrender.
‘Hampton Court’ is de debuutroman van Menno ter Braak. Deze literator is vooral bekend als essayist, maar heeft ook twee romans geschreven; de tweede is ‘Dr. Dumay verliest …’. Hampton Court is een ronduit existentialistische roman, met hoofdpersonen waaruit weinig warmte straalt; cynisme en gelatenheid overheersen de pogingen om iets van het leven te maken. De auteur zelf heeft het ontbreken van aanknopingspunten zoals een realistische en concrete beschrijving van de ruimtelijke context waarin de personages hun weg gaan – zoals het bewust niet vermelden van geografische aanduidingen zoals het Leidse Plein te Amsterdam, waar de auteur wel aan gedacht heeft bij het schrijven – verdedigd door aan te geven dat dit – in mijn woorden – zou afleiden van de bedoeling dat de roman een ideeënroman moest worden. Wat mij betreft, is Ter Braak er in stijl en structuur wel in geslaagd om zijn bedoelingen weer te geven, maar is het verhaal te weinig aansprekend om er als geheel een hoge waardering aan te geven. (3*, eigenlijk 2,5) JM
alienation, doubt, emptiness of existence, choice. All the existential topics are abundant in this short novel of one of the more important Dutch intellectuals from the Interbellum.
The ´shocking´ experience the protagonist has in Hampton Court reminded me of Sartres ´Nausea´.
'Hampton court' is geschreven door Menno ter Braak. Voor het eerst uitgegeven in 1931.
Voor mijn schrijfcursus moest ik een boek lezen van iemand die een belangrijke vertegenwoordiger is van het modernisme. Er wordt gebruik gemaakt van "Stream of consciousness'. Dat wil zeggen dat niet alleen het uiterlijk wordt beschreven, maar ook het innerlijk. Hierdoor is er geen absolute waarheid meer in een boek, maar verschilt de waarheid per persoon.
'Hampton Court' gaat over Andreas Laan die tijdens een wandeling in Hampton court voelt hij zich totaal zinloos. Hij vlucht naar Nederland en verbreekt daar zijn verloving.
Omdat het boek geschreven is in 1931 is de spelling heel anders dan nu. Dat zorgt dat het lezen van dit boek lastiger is. Ook hoe men praat is natuurlijk heel anders. Dat ik het boek lastig vond om te lezen is dus niet zo gek.
'Hampton court' krijgt van mij 2,5 ster, dat is vooral omdat het in de oude spelling staat
Ter Braaks debuut heeft me positief verrast. Niets nieuws onder de zon - het hoofdpersonage wordt geconfronteerd met "de leegte" - maar best wel interessant als Nederlands proto-existentialisme en daarbij nog goed geschreven ook.
Verhaal over een man die moeite heeft met contact met anderen: mannen en vrouwen. Want Bij de fonteinen op Hampton Court was het misgegaan. Maar wat? Mooie impressies, maar welke plot ermee ondersteund wordt, bleef me onduidelijk