What do you think?
Rate this book
Ik heb mijn zusje kwijtgemaakt
Op zoek naar thuis
Thema’s: thuissituaties, familie, schuld, verdwalen, vertrouwen
Kos heeft iets doms gedaan. Hij heeft zijn zusje Soof verstopt. In het park. Onder een struik. Nu kan hij haar nergens meer vinden. En Soof is pas nul. Kos voelt zich heel schuldig. Hij durft niet terug naar huis. Eerst moet hij Soof vinden. Maar zoeken is moeilijk en Kos verdwaalt. In deze dwaaltocht ontmoet hij verschillende mensen. Hij maakt vrienden en leert zichzelf en de wereld om zich heen een beetje beter kennen.
Thema’s: thuissituaties, familie, schuld, verdwalen, vertrouwen
Kos heeft iets doms gedaan. Hij heeft zijn zusje Soof verstopt. In het park. Onder een struik. Nu kan hij haar nergens meer vinden. En Soof is pas nul. Kos voelt zich heel schuldig. Hij durft niet terug naar huis. Eerst moet hij Soof vinden. Maar zoeken is moeilijk en Kos verdwaalt. In deze dwaaltocht ontmoet hij verschillende mensen. Hij maakt vrienden en leert zichzelf en de wereld om zich heen een beetje beter kennen.
150 pages, Hardcover
First published August 25, 2023
3 people are currently reading
26 people want to read
About the author
Mohana van den Kroonenberg
9 books2 followersMohana van den Kroonenberg (1967) is beeldhouwer en schreef verhalen voor o.a. Tirade, Parmentier, Bzzlletin en ELLE. Moorddiner is haar debuut.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
October 7, 2023
Ik herlas een paar dagen geleden enkele passages van Ik heb mijn zusje kwijtgemaakt, het nieuwste kinderboek van Mohana van den Kronenberg waarvoor Nadia Meezen de illustraties maakte. Dat doe ik wel vaker als ik een stukje wil schrijven over een boek, ik probeer weer even de sfeer van het verhaal op te roepen, mezelf even te herinneren wat dit boek zo goed maakte.
Het was moeilijk om het hele boek niet meteen opnieuw te gaan lezen
Lees mijn recensie opwww.booksandmacchiatos.com!
Het was moeilijk om het hele boek niet meteen opnieuw te gaan lezen
Lees mijn recensie opwww.booksandmacchiatos.com!
March 1, 2024
4.2* - Over een jongen, Kos, die zijn zusje kwijtmaakt. Een erg spannende start, en dan moet de rest van het boek nog komen! Hoewel... Waar dit een erg actiegedreven avonturenverhaal vol clichés had kunnen worden, werd dit een verhaal waarin de leef- en gedachtenwereld van een zevenjarige geloofwaardig, met een fraai en subtiel taalgebruik, werd neergepend. Knap! (Geen handleiding om vervelende zussen kwijt te maken, wat wel jammer is. Was handig geweest.)
June 28, 2024
Recensie van:
Ik heb mijn zusje kwijtgemaakt
Auteur:
Mohana van den Kroonenberg
Mohana van den Kroonenberg studeerde biomedische technologie en is afgestudeerd aan het ITB, Institute Technology Bandung op Java. Haar stage volgde ze in kinderziekenhuizen op de Kampongs. Na haar terugkeer naar Nederland schreef zij zich in aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag waar zij schilderen en beeldhouwen volgde. Momenteel werkt zij als beeldhouwer en schrijver. Ze schrijft verhalen voor volwassenen en kinderen, was bestuurslid van de Nederlandse Kafka-kring en redacteur van Literair Nederland. Op dit moment is ze redacteur van BoekieBoekie, een digitaal tijdschrift over kunst en literatuur voor kinderen. Ze woont met haar vrienden en kinderen in Den Haag.
Voor meer informatie kun je kijken op haar website www.mohana.nl
Illustraties
Nadia Meezen
Nadia Meezen werd in 1993 geboren in Den Haag. Dat ze kinderboeken wilde maken wist ze al van kleins af aan. Ze was altijd bezig met het maken van tekeningen bij haar eigen verzonnen verhalen. Ze studeerde aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, waar ze koos voor de richting Animatie. Deze studie bracht extra mogelijkheden om naast verhalen in boekvorm ook verhalen in filmvorm te kunnen vertellen. In 2014 studeerde ze af met de door haar geregisseerde film Beren op de weg, die wereldwijd vertoond werd.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van De Vier Windstreken in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: De Vier Windstreken
Genre: jeugdboek vanaf 8 jaar
Cover en flaptekst:
De cover is mooi met dat frisse groen van struiken en bladeren aan de randen. De gedetailleerde illustraties geven alvast een indruk wat er te verwachten valt in het verhaal.
De flaptekst komt mooi uit tussen het groen. Alsof het zich wil verstoppen zodat de wereld niet weet wat er gebeurd is. De flaptekst is indrukwekkend en informerend.
Quote:
Hoofdstuk 19
Pagina 123/124 en stukje van pagina 125
Sorry
Ik ben een beetje moe, zegt ze. Ik hoor het in gedachten. Het is precies haar stem. Geeft niet mam geeft echt niet... Sorry Kos, Het spijt me heel erg dat ik nooit mee kom naar je trainingen, naar je wedstrijden... Zo erg is dat nou ook weer niet hoor, mama. Ik kan best alleen, ik heb een hele fijne fiets. Volgende keer echt waar. Volgende keer kom ik samen met Soof kijken. Met Soof? Telkens vergeet ik het even en dan schrik ik er weer van. Dan begint het te raden in mijn hoofd. Mama, ik moet je iets vertellen, Het gaat over Soof, maar eerst vertel ik je wat anders: ik ben verhuisd. Sorry dat wilde ik ook liever niet maar het kon niet anders. Ik woon nu bij Vikas, in een vreemd land. Er hangen hier tapijten aan de muur. We smeren slakkenpasta op ons brood. Er staat een plant op de wc, een heel zeldzame want hij bloeit gewoon in het donker. En in de keuken staat een grote mand daar slaapt een... een geheim in. Een gevaarlijke geheim, maar daar ben ik wel aan. En er is hier muziek, zomaar voor de lol. Vikas is heel aardig. We spelen een spelletje. Ik denk dat ik ga winnen Dus je hoeft je geen zorgen te maken of had je het toch al nooit zorgen om mij? Er woont hij trouwens nog iemand. Jubel die lijkt eerlijk gezegd een beetje op jouw. Vind je het erg, mama dat ik nu ergens anders woon, of vind je het ook wel rustig? Ik zelf vind het wel jammer maar ik moet gewoon geduld hebben. Mijn blijdschap komt vanzelf wel weer achter me aan. Die ligt waarschijnlijk ergens op mijn kamer, onder mijn bed. Daar verstopte ik hem soms als jij op de bank lag. Die dure chocola van tante Ben ligt daar trouwens ook. Ik weet niet hoe die daar terecht gekomen is. Die lag daar opeens naast dat mooie glazen beeldje dat Soof van oma kreeg, dat wilde ik haar nog teruggeven. Sorry Kos, zegt mama. Ik wil helemaal niet huilen. Je huilt ook niet! Je huilt bijna nooit hoor, mam! Echt niet daar ben je toch veel te groot voor. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik dat je lacht je lacht keihard.
Het verhaal:
Kos heeft iets doms gedaan. Hij heeft zijn zusje Soof verstopt. In het park. Onder een struik. Nu kan hij haar nergens meer vinden. En Soof is pas nul. Kos voelt zich heel schuldig. Hij durft niet terug naar huis. Eerst moet hij Soof vinden. Maar zoeken is moeilijk en Kos verdwaalt. In deze dwaaltocht ontmoet hij verschillende mensen. Hij maakt vrienden en leert zichzelf en de wereld om zich heen een beetje beter kennen.
Mijn leesbeleving:
Een verhaal waarin je de woorden echt voelt in je lijf. De illustraties versterken dat nog extra. De tekst is beeldend. Gelijk had ik een band met Kos. Ook de mentale en lichamelijke situatie van zijn moeder die net baby zusje Soof heeft is herkenbaar.
Ikzelf had zware post natale depressies. In dit boek wordt dat vanuit het perspectief van het jonge kind Kos en de moeder zelf indringend mooi verwoord. Een stukje educatie voor diegenen die die gelukkig nooit mee maakten en een stukje troostende (h)erkenning voor diegenen die het meemaken. Respect dat Mohana dit zo goed verwoord.
Ook actuele thematiek als mensen die een parkbankje als huis hebben wordt eerlijk en open verteld. Als je daadwerkelijk de tijd neemt om te kijken naar de binnenkant van een mens dan wordt dat gewaardeerd en is vriendschap heus mogelijk. Laat ze niet links liggen door weg te kijken.
Ook vluchtelingen die in een vreemd land komen wonen omdat zij in eigen land bedreigd worden omdat zij een andere geaardheid dan de norm hebben vind ik waanzinnig goed geïntegreerd in het verhaal. En ook vluchten is psychisch en lichamelijk slopend en vermoeiend. Net als een nieuw leven dat groeit in een vrouw haar lichaam. De impact die dat heeft op een vrouw qua fysiek en psyche wordt prima verwoord.
Het einde en de plot vond ik verwarrend. Nadat ik het meerdere keren had gelezen begreep ik de clou niet. Ineens was alles van hopeloos zenuwachtig zoeken en angst voor straf weer gladgestreken. Dat vind ik jammer want het hele verhaal vind ik zeer sterk.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
Goede en duidelijke opbouw. Gevoelens komen duidelijk en voelbaar tot uiting in de gebruikte woorden. Moeilijke actuele thematiek wordt perfect uitgelegd op kind niveau. Daar schuilt ook de kracht in van Mohana van den Kroonenberg. De tekst wordt nog extra versterkt door de prachtige en gedetailleerde illustraties van Nadia Meezen.
In de plot komen de verhaallijnen samen. Het zal aan mij liggen maar het overrompelde mij dat de situatie ineens helemaal recht getrokken was. Ik miste de clou.
Ik heb mijn zusje kwijtgemaakt
Auteur:
Mohana van den Kroonenberg
Mohana van den Kroonenberg studeerde biomedische technologie en is afgestudeerd aan het ITB, Institute Technology Bandung op Java. Haar stage volgde ze in kinderziekenhuizen op de Kampongs. Na haar terugkeer naar Nederland schreef zij zich in aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag waar zij schilderen en beeldhouwen volgde. Momenteel werkt zij als beeldhouwer en schrijver. Ze schrijft verhalen voor volwassenen en kinderen, was bestuurslid van de Nederlandse Kafka-kring en redacteur van Literair Nederland. Op dit moment is ze redacteur van BoekieBoekie, een digitaal tijdschrift over kunst en literatuur voor kinderen. Ze woont met haar vrienden en kinderen in Den Haag.
Voor meer informatie kun je kijken op haar website www.mohana.nl
Illustraties
Nadia Meezen
Nadia Meezen werd in 1993 geboren in Den Haag. Dat ze kinderboeken wilde maken wist ze al van kleins af aan. Ze was altijd bezig met het maken van tekeningen bij haar eigen verzonnen verhalen. Ze studeerde aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, waar ze koos voor de richting Animatie. Deze studie bracht extra mogelijkheden om naast verhalen in boekvorm ook verhalen in filmvorm te kunnen vertellen. In 2014 studeerde ze af met de door haar geregisseerde film Beren op de weg, die wereldwijd vertoond werd.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van De Vier Windstreken in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: De Vier Windstreken
Genre: jeugdboek vanaf 8 jaar
Cover en flaptekst:
De cover is mooi met dat frisse groen van struiken en bladeren aan de randen. De gedetailleerde illustraties geven alvast een indruk wat er te verwachten valt in het verhaal.
De flaptekst komt mooi uit tussen het groen. Alsof het zich wil verstoppen zodat de wereld niet weet wat er gebeurd is. De flaptekst is indrukwekkend en informerend.
Quote:
Hoofdstuk 19
Pagina 123/124 en stukje van pagina 125
Sorry
Ik ben een beetje moe, zegt ze. Ik hoor het in gedachten. Het is precies haar stem. Geeft niet mam geeft echt niet... Sorry Kos, Het spijt me heel erg dat ik nooit mee kom naar je trainingen, naar je wedstrijden... Zo erg is dat nou ook weer niet hoor, mama. Ik kan best alleen, ik heb een hele fijne fiets. Volgende keer echt waar. Volgende keer kom ik samen met Soof kijken. Met Soof? Telkens vergeet ik het even en dan schrik ik er weer van. Dan begint het te raden in mijn hoofd. Mama, ik moet je iets vertellen, Het gaat over Soof, maar eerst vertel ik je wat anders: ik ben verhuisd. Sorry dat wilde ik ook liever niet maar het kon niet anders. Ik woon nu bij Vikas, in een vreemd land. Er hangen hier tapijten aan de muur. We smeren slakkenpasta op ons brood. Er staat een plant op de wc, een heel zeldzame want hij bloeit gewoon in het donker. En in de keuken staat een grote mand daar slaapt een... een geheim in. Een gevaarlijke geheim, maar daar ben ik wel aan. En er is hier muziek, zomaar voor de lol. Vikas is heel aardig. We spelen een spelletje. Ik denk dat ik ga winnen Dus je hoeft je geen zorgen te maken of had je het toch al nooit zorgen om mij? Er woont hij trouwens nog iemand. Jubel die lijkt eerlijk gezegd een beetje op jouw. Vind je het erg, mama dat ik nu ergens anders woon, of vind je het ook wel rustig? Ik zelf vind het wel jammer maar ik moet gewoon geduld hebben. Mijn blijdschap komt vanzelf wel weer achter me aan. Die ligt waarschijnlijk ergens op mijn kamer, onder mijn bed. Daar verstopte ik hem soms als jij op de bank lag. Die dure chocola van tante Ben ligt daar trouwens ook. Ik weet niet hoe die daar terecht gekomen is. Die lag daar opeens naast dat mooie glazen beeldje dat Soof van oma kreeg, dat wilde ik haar nog teruggeven. Sorry Kos, zegt mama. Ik wil helemaal niet huilen. Je huilt ook niet! Je huilt bijna nooit hoor, mam! Echt niet daar ben je toch veel te groot voor. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik dat je lacht je lacht keihard.
Het verhaal:
Kos heeft iets doms gedaan. Hij heeft zijn zusje Soof verstopt. In het park. Onder een struik. Nu kan hij haar nergens meer vinden. En Soof is pas nul. Kos voelt zich heel schuldig. Hij durft niet terug naar huis. Eerst moet hij Soof vinden. Maar zoeken is moeilijk en Kos verdwaalt. In deze dwaaltocht ontmoet hij verschillende mensen. Hij maakt vrienden en leert zichzelf en de wereld om zich heen een beetje beter kennen.
Mijn leesbeleving:
Een verhaal waarin je de woorden echt voelt in je lijf. De illustraties versterken dat nog extra. De tekst is beeldend. Gelijk had ik een band met Kos. Ook de mentale en lichamelijke situatie van zijn moeder die net baby zusje Soof heeft is herkenbaar.
Ikzelf had zware post natale depressies. In dit boek wordt dat vanuit het perspectief van het jonge kind Kos en de moeder zelf indringend mooi verwoord. Een stukje educatie voor diegenen die die gelukkig nooit mee maakten en een stukje troostende (h)erkenning voor diegenen die het meemaken. Respect dat Mohana dit zo goed verwoord.
Ook actuele thematiek als mensen die een parkbankje als huis hebben wordt eerlijk en open verteld. Als je daadwerkelijk de tijd neemt om te kijken naar de binnenkant van een mens dan wordt dat gewaardeerd en is vriendschap heus mogelijk. Laat ze niet links liggen door weg te kijken.
Ook vluchtelingen die in een vreemd land komen wonen omdat zij in eigen land bedreigd worden omdat zij een andere geaardheid dan de norm hebben vind ik waanzinnig goed geïntegreerd in het verhaal. En ook vluchten is psychisch en lichamelijk slopend en vermoeiend. Net als een nieuw leven dat groeit in een vrouw haar lichaam. De impact die dat heeft op een vrouw qua fysiek en psyche wordt prima verwoord.
Het einde en de plot vond ik verwarrend. Nadat ik het meerdere keren had gelezen begreep ik de clou niet. Ineens was alles van hopeloos zenuwachtig zoeken en angst voor straf weer gladgestreken. Dat vind ik jammer want het hele verhaal vind ik zeer sterk.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
Goede en duidelijke opbouw. Gevoelens komen duidelijk en voelbaar tot uiting in de gebruikte woorden. Moeilijke actuele thematiek wordt perfect uitgelegd op kind niveau. Daar schuilt ook de kracht in van Mohana van den Kroonenberg. De tekst wordt nog extra versterkt door de prachtige en gedetailleerde illustraties van Nadia Meezen.
In de plot komen de verhaallijnen samen. Het zal aan mij liggen maar het overrompelde mij dat de situatie ineens helemaal recht getrokken was. Ik miste de clou.
June 25, 2024
De eerste paar hoofdstukken heb ik voorgelezen aan zoonlief van 8, die er erg boos op reageerde en er echt niet uit verder voorgelezen wilde worden. Dit komt niet vaak voor en staat dan ook vrijwel altijd open voor de boeken die ik voorstel, maar dit was echt een strijd.
Er kwam geen duidelijke oorzaak boven water bij hem, maar nadat ik het zelf verder uitlas, moet ik zeggen dat ik het later in het boek lastig had gevonden om bepaalde situaties uit te leggen. Zo schrok ik dat de 7-jarige hoofdpersoon gewoon met een oudere man mee naar huis gaat, waar er vervolgens ook gestoeid en gekieteld wordt. Hopelijk een conclusie die mijn eigen kind ook zelf zou trekken tijdens het lezen, maar context en uitleg door een volwassene is hier op zijn plaats.
En misschien vond zoonlief aan het begin van het boek en door de titel het ook wel heel naar, ernstig en schuldbewust dat een leeftijdsgenootje zijn zusje kwijt raakt.
Ik moest overigens wel denken aan het boek 'Zeg maar tegen de juf dat ik wat later kom' van Bette Westra, waar een jongen ook wegloopt n.a.v zin beleving wat zijn ouders tegen hem zeggen, toch zit daar meer luchtigheid en vooral humor in, dat je de situatie niet te serieus neemt en het zeker niet realistisch opvat.
Nee dit is geen aanrader voor anderen en de schoolbibliotheken.
Jammer want Dodo van Mohana van Kroonenberg vond ik best leuk!
Er kwam geen duidelijke oorzaak boven water bij hem, maar nadat ik het zelf verder uitlas, moet ik zeggen dat ik het later in het boek lastig had gevonden om bepaalde situaties uit te leggen. Zo schrok ik dat de 7-jarige hoofdpersoon gewoon met een oudere man mee naar huis gaat, waar er vervolgens ook gestoeid en gekieteld wordt. Hopelijk een conclusie die mijn eigen kind ook zelf zou trekken tijdens het lezen, maar context en uitleg door een volwassene is hier op zijn plaats.
En misschien vond zoonlief aan het begin van het boek en door de titel het ook wel heel naar, ernstig en schuldbewust dat een leeftijdsgenootje zijn zusje kwijt raakt.
Ik moest overigens wel denken aan het boek 'Zeg maar tegen de juf dat ik wat later kom' van Bette Westra, waar een jongen ook wegloopt n.a.v zin beleving wat zijn ouders tegen hem zeggen, toch zit daar meer luchtigheid en vooral humor in, dat je de situatie niet te serieus neemt en het zeker niet realistisch opvat.
Nee dit is geen aanrader voor anderen en de schoolbibliotheken.
Jammer want Dodo van Mohana van Kroonenberg vond ik best leuk!
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 13, 2024
Leuk boek over een jongetje Kos dat zijn zusje Soof is kwijtgeraakt. Het kwijtraken lijkt de grootste gebeurtenis te zijn, maar eigenlijk gaat het over zijn moeder die altijd moe is en op de bank ligt. Daar heeft O
Los veel last van. Tijdens de zoektocht van Kos naar Soof komt hij een zwerver tegen, een moeder met een bonuskind en twee vluchtelingen. Bij de laatsten mag hij blijven en ziet hij dat het in andere huizen er anders aan toe gaat dan bij hemzelf. Hij baalt ervan dat zijn moeder altijd op de bank ligt en nooit ergens zin in heeft. Ondertussen zijn Kos’ ouders hem ook kwijt, terwijl Soof al is teruggevonden. Gelukkig brengen Yuval en Vikas hem terug naar huis. Iedereen is blij om hem te zien. Kos had zich erg druk gemaakt en heeft als goed voornemen dat hij overal eerlijk over gaat zijn. Op het einde lees je dat Kos vindt dat dit ook nog morgen of volgende week kan :)
Leuk boek voor kinderen vanaf 8 jaar. Leest lekker weg.
Mooie boodschap verwerkt in het verhaal: Kijk om naar je medemens.
Los veel last van. Tijdens de zoektocht van Kos naar Soof komt hij een zwerver tegen, een moeder met een bonuskind en twee vluchtelingen. Bij de laatsten mag hij blijven en ziet hij dat het in andere huizen er anders aan toe gaat dan bij hemzelf. Hij baalt ervan dat zijn moeder altijd op de bank ligt en nooit ergens zin in heeft. Ondertussen zijn Kos’ ouders hem ook kwijt, terwijl Soof al is teruggevonden. Gelukkig brengen Yuval en Vikas hem terug naar huis. Iedereen is blij om hem te zien. Kos had zich erg druk gemaakt en heeft als goed voornemen dat hij overal eerlijk over gaat zijn. Op het einde lees je dat Kos vindt dat dit ook nog morgen of volgende week kan :)
Leuk boek voor kinderen vanaf 8 jaar. Leest lekker weg.
Mooie boodschap verwerkt in het verhaal: Kijk om naar je medemens.
May 20, 2024
Het boek leest wel lekker.
Realiteit en fantasie vind ik soms lastig van elkaar te scheiden. Wanneer Kos wat denkt en daadwerkelijk zegt.
Kos besluit op een middag om zijn zusje mee te nemen naar het park en zich daar te verstoppen.
Hij legt haar onder een stuik maar past er zelf niet meer bij, dan gaat hij op zoek naar een eigen plek, als hij die niet kan vinden, gaat hij terug, maar dan is zijn zusje kwijt. Zijn moeder ligt alleen maar op de bank in haar pyjama, sinds de geboorte van Soof.
Kos durft niet meer terug naar huis en komt allerlei mensen tegen in het park. De jongens van de hut, een zwerver (Chuck), een moeder met een kinderwagen, die ook een bonuskind heeft, een jong stel dat zwanger is en op zoek is naar een huis, een mevrouw met een viool en Vikas en Yuval. De laatsten brengen Kos weer naar huis, wat hij uiteindelijk weer wil.
Aan het einde van het verhaal kunnen ze verstoppertje spelen in de hut onder de trap, die ze gemaakt hebben en lijkt mama ook weer de oude, ze is weer aangekleed is mama weer aangekleed
Realiteit en fantasie vind ik soms lastig van elkaar te scheiden. Wanneer Kos wat denkt en daadwerkelijk zegt.
Kos besluit op een middag om zijn zusje mee te nemen naar het park en zich daar te verstoppen.
Hij legt haar onder een stuik maar past er zelf niet meer bij, dan gaat hij op zoek naar een eigen plek, als hij die niet kan vinden, gaat hij terug, maar dan is zijn zusje kwijt. Zijn moeder ligt alleen maar op de bank in haar pyjama, sinds de geboorte van Soof.
Kos durft niet meer terug naar huis en komt allerlei mensen tegen in het park. De jongens van de hut, een zwerver (Chuck), een moeder met een kinderwagen, die ook een bonuskind heeft, een jong stel dat zwanger is en op zoek is naar een huis, een mevrouw met een viool en Vikas en Yuval. De laatsten brengen Kos weer naar huis, wat hij uiteindelijk weer wil.
Aan het einde van het verhaal kunnen ze verstoppertje spelen in de hut onder de trap, die ze gemaakt hebben en lijkt mama ook weer de oude, ze is weer aangekleed is mama weer aangekleed
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 7, 2024
Als ouder van drie, inmiddels volwassen, zoons rakelt dit boek allerlei herinneringen op. Het gevoel van empathie, ach gut, omdat Kos (7 jaar) natuurlijk helemaal niet van plan was om zijn zusje kwijt te maken. Het gevoel van onrust want welke ouder van ondernemende kinderen is niet weleens een kind 'kwijt' geweest? De angst van diezelfde bezorgde ouder als Kos met vreemden mee naar huis gaat. De schaamte van de volwassen lezer als Kos er helemaal geen probleem in ziet om een zwerver op een bankje te 'adopteren' als nieuwe ouder en huisgenoot... en nog zoveel andere momenten in dit aandoenlijke verhaal waar je in ieder geval met je kind over in gesprek moet gaan. Want heel veel dingen in dit boekje moet je als kind toch echt liever niet doen. Net zomin als dat de volwassenen hun kind met teveel persoonlijke problemen en vooroordelen zouden moeten belasten.
Dus bij voorkeur voorlezen en napraten met kinderen vanaf ca 7 jaar.
Dus bij voorkeur voorlezen en napraten met kinderen vanaf ca 7 jaar.
December 24, 2023
Een bijzonder boek waar ik even in moest komen. Het wordt namelijk continue geschreven vanuit het perspectief van Kos (7 jaar). Hij vindt dat zijn ouders geen tijd hebben voor hem en zijn babyzusje Soof. Daarom gaat hij met haar verstoppertje doen in het park. Dan is Soof ineens zoek en loopt hij zelf weg van huis. Onderweg komt hij allerlei mensen tegen. Wat er in hem omgaat beschrijft hij mooi, maar het is wel veel beschrijvend. De dialogen met o.a. een dakloze man, een vrouw met een kinderwagen en een Buitenlandse man maken het interessant en wordt opgeschreven op een manier die logisch is voor Kos. De illustraties zijn fijn om naar te kijken en verwoorden het verhaal extra. Een interessant boek.
September 23, 2023
Een boek met goede onderwerpen met o.a. rake beschrijvingen vanuit een zevenjarige over bijv. postnatale depressie. Dat zegt hij niet zo, maar tussen de regels door lees je veel. Dat is mooi.
Soms voelde de uitwerking van gedachten iets te slim voor zijn leeftijd, maar de inhoud van zijn gedachten zijn raak en dat zal in ieder geval de volwassen (voor)lezer aan het denken zetten. Een paar onderwerpen bijv. noemen van dementie bij oma of de Epipen hadden voor het verhaal voor mij weinig toevoeging.
Het boek is zeker ook geschikt om voor te lezen en erover in gesprek te gaan.
Soms voelde de uitwerking van gedachten iets te slim voor zijn leeftijd, maar de inhoud van zijn gedachten zijn raak en dat zal in ieder geval de volwassen (voor)lezer aan het denken zetten. Een paar onderwerpen bijv. noemen van dementie bij oma of de Epipen hadden voor het verhaal voor mij weinig toevoeging.
Het boek is zeker ook geschikt om voor te lezen en erover in gesprek te gaan.
March 6, 2024
Helaas geen boek voor A lezers om zelf te lezen. Een jongen die meegaat met onbekenden naar hun huis, handjes vasthoudt met onbekenden, boven op ze springt om te kietelen en stoeien.. bij het voorlezen echt meerdere malen met mijn dochter besproken dat dit echt geen normaal gedrag is. Jammer dat er in dit boek gedaan wordt of dit wel normaal en veilig zou zijn.
Vooral jammer omdat het idee van het boek best goed is, er een mooie diepere laag inzit maar ik het boek dus niet ga opnemen in mijn schoolbibliotheken.
Vooral jammer omdat het idee van het boek best goed is, er een mooie diepere laag inzit maar ik het boek dus niet ga opnemen in mijn schoolbibliotheken.
October 20, 2025
Een boek dat in het begin een beetje ongemakkelijk kan aanvoelen, maar nadat ik het halverwege even had weggelegd en later weer verder las, ontdekte ik meer en meer de mooie betekenis erachter. Wel zou ik het boek samen lezen en bespreken, vooral met de jongere lezers. Het verhaal lijkt mij ook wel geschikt voor de wat oudere kinderen die minder goede lezers zijn. Het leest makkelijk weg, met korte zinnen. Mooie boodschappen in de tekst die aanleiding kunnen geven tot mooie gesprekken over bijvoorbeeld zwervers, bonuskinderen en vluchtelingen.
September 19, 2023
Mohana heeft wederom een prachtig verhaal geschreven met mooie zinnen om bij stil te blijven staan.
Boos kijken is stoer huilen.
Hinkelsoorten; vergeet-hinkelen, tijdrek-hinkelen, ik-ben-doof-hinkelen.
Niet meer mijn thuisland maar het blijft mijn moederland.
Ik had niet op zoveel lieve woorden gerekend.
Nadia maakte er mooie tekeningen bij waarmee een memory spel gemaakt kan worden.
Boos kijken is stoer huilen.
Hinkelsoorten; vergeet-hinkelen, tijdrek-hinkelen, ik-ben-doof-hinkelen.
Niet meer mijn thuisland maar het blijft mijn moederland.
Ik had niet op zoveel lieve woorden gerekend.
Nadia maakte er mooie tekeningen bij waarmee een memory spel gemaakt kan worden.
February 18, 2024
Ik las dit boek heel vlot uit. Het verhaal bleef me verrassen. Het einde had van mij meer ruimte mogen krijgen. En hoe zit het met Chuck? Bezoekt Kos hem nog? De volgende morgen al gelijk? En ze hut van de oudere jongens…durft Kos daar nu gewoon heen?
Kos ontmoet bijzondere mensen op zijn ‘verdwaal’tocht.
Kos ontmoet bijzondere mensen op zijn ‘verdwaal’tocht.
October 27, 2025
het is een boek met een diepere laag, zeker voor een A boek erg fijn. Ik vind het een mooi boek, zitten vele onderwerpen in om te kunnen bespreken.
Zorgen voor en om je ouder, onrustig zijn, luisteren, redelijke of onredelijke angst, zichtbaar zijn of onzichtbaar zijn. Mee gaan met vreemde. Kortom genoeg om te bespreken.
Zorgen voor en om je ouder, onrustig zijn, luisteren, redelijke of onredelijke angst, zichtbaar zijn of onzichtbaar zijn. Mee gaan met vreemde. Kortom genoeg om te bespreken.
July 20, 2024
Je kijkt mee in het hoofd van een druk jongetje. Dat is best interessant. Maar het wordt pas echt interessant als hij andere mensen gaat ontmoeten. Er worden goede onderwerpen aangesneden en op een open en liefdevolle manier naar gekeken.
Het zwerverbestaan, de liefde, imigratie, scheiding.
Het zwerverbestaan, de liefde, imigratie, scheiding.
November 10, 2025
Ik zou dit boek niet snel in de schoolbibliotheek zetten. Het kan niet gelezen worden zonder daarna in gesprek te gaan met de leerling. Er komen mooie thema's aan bod en het neemt je helemaal mee in de beleveningswereld van een kind op die leeftijd.
March 11, 2024
Het mooie aan dit boek is dat het aandacht geeft aan de thema’s diversiteit en depressie (de moeder in dit verhaal).
Beschreven vanuit het perspectief van een kind. De schrijfstijl is druk en wat rommelig, dit reflecteert de gedachtenstroom van de hoofdpersonage.
Beschreven vanuit het perspectief van een kind. De schrijfstijl is druk en wat rommelig, dit reflecteert de gedachtenstroom van de hoofdpersonage.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews