เล่ม 5 แล้ว มู้ด&โทนของเรื่องยังคงเหมือนสี่เล่มที่ผ่านมา แต่ละเคสจะเป็นเคสสั้นๆ ไม่ได้ยาก ตึงมือ เลยไม่ได้มีอะไรให้ลุ้น เรียบๆแต่ก็อ่านเพลิน
ในเล่มนี้มีปมเรื่องแม่ของกู้เย่(ศิษย์พี่)ด้วย บอกตรงๆว่าตอนที่เฉียวเฉียวบอกกู้เย่ว่าเห็นคนที่หน้าเหมือนกู้เย่อยู่ที่หลุมศพ ตอนนั้นคิดว่าดีร้ายยังไง แม่กู้เย่ก็คงไม่ได้แย่จนเกินไปหรอกมั้ง พออ่านถึงเท่านั้นแหละ โอ้ย มันแย่มากกว่าที่คิด เป็นแม่ที่แย่มากๆ ไม่ควรเป็นแม่ใครอีก จุดจบของแม่ค่อนข้างจะ... อืม ไม่น่าเห็นใจเลยสักนิด 🧏🏻♀️🤷🏻♀️
ในขณะที่คุณนายกู้ แม่เลี้ยงกู้เย่(ศิษย์น้อง) ตอนเล่มแรกไม่ชอบไม่เกลียด แค่คิดว่าตลค.นี้คงไม่มีพัฒนาการไปมากกว่านี้ละมั้ง อาจจะมีบทไว้แซะกู้เย่เฉยๆ แต่เดินทางมาถึงเล่มห้า ยกคุณแม่ให้เป็นหนึ่งในตัวละครที่ชอบสุดๆเลย เห็นแก่เงิน เคยลำเอียงบ้างนิดหน่อย แต่ก็ยังอยู่ในหน้าที่แม่เสมอ ตัวเองดุได้ตีได้แต่คนอื่นมาแตะลูกๆตัวเองคือกางแขนปกป้องเต็มที่ เป็นตลค.ที่ช่วยฮีลใจกู้เย่ได้ดีเลย 🫶🏻
ส่วนพระเอกนั้น... 55555555 ต้องบอกก่อนว่ากู้เย่นี่ซนมาก รั้นมาก ชาติก่อนมันอึดอัดใจหรือยังไงไม่รู้ ชาตินี้เลยสุดโต่งมันทุกทางเลย เพื่อนๆคือเหนื่อยใจไม่ไหวแล้ว ไปฟ้องอวี้เจ๋อให้คุมประพฤติแฟนตัวเองที แต่สิ่งที่พี่อวี้ทำคือไม่ห้ามก็แล้วไปเถอะ นี่ดันหลังแฟนเต็มที่ด้วยสิ ตามใจแฟนสุด โธ่5555