What do you think?
Rate this book
Η Αθήνα που έφυγε
"Η πελώρια, πολυθόρυβη και εκνευριστική σήμερα Αθήνα, δε μοιάζει καθόλου με τη χθεσινή Αθήνα της γαλήνης και της χαράς. Μπορεί, βέβαια, να παρουσιάζει την όψη μιας σύγχρονης μεγαλουπόλεως και, με τα έργα που γίνονται και που ασφαλώς θα γίνουν, δεν θα διαφέρει σε λίγο απ' τις άλλες μεγάλες πόλεις του κόσμου. Μα, αν ομόρφυνε κι' αν μεγάλωσε κι' αν κέρδισε στην εμφάνισή της, έχασε για πάντα εκείνο που τη χαρακτήριζε: το χρώμα της, την αρχοντιά της και τους αμέριμνους κατοίκους της, που είχαν το μειδίαμα στα χείλη.
Αυτές οι σελίδες γράφονται πιο πολύ γι' αυτούς που δεν έζησαν την ξένοιαστη και ρομαντική εκείνη Αθήνα που έφυγε. Όσοι όμως την έζησαν, θα ξανάρθουν, ευχαρίστως, να περάσουν, με τη σκέψη, δρόμους και πλατείες, που σήμερα δυστυχώς έχουν εντελώς αλλάξει"
Αυτές οι σελίδες γράφονται πιο πολύ γι' αυτούς που δεν έζησαν την ξένοιαστη και ρομαντική εκείνη Αθήνα που έφυγε. Όσοι όμως την έζησαν, θα ξανάρθουν, ευχαρίστως, να περάσουν, με τη σκέψη, δρόμους και πλατείες, που σήμερα δυστυχώς έχουν εντελώς αλλάξει"
244 pages, Paperback
First published January 1, 1965
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 10, 2014
Ενδιαφέρουσες ενθύμησες μιας περασμένης εποχής για την Αθήνα που έφυγε, με υπότιτλο "Ομορφιές που χάθηκαν..."
Ο συγγραφέας αναφέρεται σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας, όπως την Ερμού, τις πλατείες Συντάγματος και Ομόνοιας, σε αλλοτινούς τρόπους διασκέδασης (απόκριες, πρωτοχρονιά), για το Δημοτικό θέατρο, που ήταν το ωραιότερο στολίδι της Αθήνας και το οποίο τόσο άδικα κατεδαφίστηκε, για τις αρχόντισσες-θρύλους της Αθήνας, τη Δούκισσα της Πλακεντίας και την κοντέσα Θεοτόκη και πολλά άλλα. Ένα μικρό απόσπασμα από το κεφάλαιο "Παληά κυνήγια στην Αττική": "Στην ωραία λοιπόν εκείνη εποχή, που εχρειάζετο τόσος κόπος για να πάη κανείς στο Σούνιο, η αμοιβή ήταν ανάλογος με τους κόπους. Και, για να καταλάβουν οι νεώτεροι τι εσήμαινε κυνήγι ορτυκιών και τρυγονιών στο Σούνιο, αναφέρω παληές κυνηγετικές σημειώσεις συγγενούς μου, ο οποίος ανέγραφε καθημερινώς τον αριθμό των θηραμάτων. Γράφει λοιπόν: Τρυγόνια 32, ορτύκια 114, τουρλίδες 4, νερόκοτες 4 και ένας λαγός. Και όλ' αυτά σε μία μόνο ημέρα!"
Συστήνεται για όσους πράγματι αγαπούν αυτή την εποχή των αρχών του περασμένου αιώνα, διαφορετικά ίσως βρουν υπερβολική τη νοσταλγικότητα του συγγραφέα.
Ο συγγραφέας αναφέρεται σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας, όπως την Ερμού, τις πλατείες Συντάγματος και Ομόνοιας, σε αλλοτινούς τρόπους διασκέδασης (απόκριες, πρωτοχρονιά), για το Δημοτικό θέατρο, που ήταν το ωραιότερο στολίδι της Αθήνας και το οποίο τόσο άδικα κατεδαφίστηκε, για τις αρχόντισσες-θρύλους της Αθήνας, τη Δούκισσα της Πλακεντίας και την κοντέσα Θεοτόκη και πολλά άλλα. Ένα μικρό απόσπασμα από το κεφάλαιο "Παληά κυνήγια στην Αττική": "Στην ωραία λοιπόν εκείνη εποχή, που εχρειάζετο τόσος κόπος για να πάη κανείς στο Σούνιο, η αμοιβή ήταν ανάλογος με τους κόπους. Και, για να καταλάβουν οι νεώτεροι τι εσήμαινε κυνήγι ορτυκιών και τρυγονιών στο Σούνιο, αναφέρω παληές κυνηγετικές σημειώσεις συγγενούς μου, ο οποίος ανέγραφε καθημερινώς τον αριθμό των θηραμάτων. Γράφει λοιπόν: Τρυγόνια 32, ορτύκια 114, τουρλίδες 4, νερόκοτες 4 και ένας λαγός. Και όλ' αυτά σε μία μόνο ημέρα!"
Συστήνεται για όσους πράγματι αγαπούν αυτή την εποχή των αρχών του περασμένου αιώνα, διαφορετικά ίσως βρουν υπερβολική τη νοσταλγικότητα του συγγραφέα.
Displaying 1 of 1 review