Doodsoorzaken

by Ingeborg Bachmann, Paul Beers (transaltor)

Ingeborg Bachmanns Doodsoorzaken bestaat uit drie romans, die hier voor het eerst in één band zijn verzameld, en is een van de hoogtepunten van de naoorlogse Europese literatuur. Malina en de twee onvoltooide romans Het geval Franza en Requiem voor Fanny Goldmann vormen een hechte cyclus waarin op meesterlijke wijze de confrontatie wordt aangegaan met de ziektes die alle menselijke relaties teisteren.

Malina, de enige voltooide roman van Bachmann, is een bezwering, een bekentenis, een passie, maar bovenal een portret van een onmogelijke liefdesdriehoek. Via onder meer droombeschrijvingen en dialogen verschijnt een inktzwart maar onontkoombaar beeld van een wereld waaruit geen ontsnappen mogelijk is.

In Het geval Franza reizen een broer en een zus vanuit het fictieve dorp Galicien naar Egypte. Ondanks het verlangen zich los te maken van een ondraaglijke echtgenoot leidt de reis naar een even tragisch als onafwendbaar einde.

In Requiem voor Fanny Goldmann is het voor Fanny, een Weense actrice, onmogelijk om aan haar geschiedenis te ontsnappen. Bedrog volgt op ontrouw, en het onvermijdelijke verraad komt wanneer ze wordt geportretteerd in een roman, waarmee de mogelijkheid van een eigen toekomst wordt afgesneden.

Doodsoorzaken verschijnt op 17 oktober bij Uitgeverij Koppernik, in de vertaling van Paul Beers.

***
‘De intelligentste en belangrijkste vrouwelijke auteur die ons land deze eeuw heeft voortgebracht.’ Thomas Bernhard

‘Een van de belangrijkste Duitstalige auteurs van de vorige eeuw.’ de Volkskrant

‘Een feministische klassieker.’ The Paris Review

‘Ingeborg Bachmanns Malina is het waarste portret van het vrouwelijke bewustzijn sinds Sappho.’ Rachel Kushner

‘Als ik maar één boek mocht houden zou het Malina zijn. In Malina zit alles.’ Claire-Louise Bennett

Genres: Roman

504 pages, Hardcover

Published October 17, 2023

About the author

“What actually is possible, however, is transformation. And the transformative effect that emanates from new works leads us to new perception, to a new feeling, new consciousness.” This sentence from Ingeborg Bachmann’s Frankfurt Lectures on Poetics (1959-60) can also be applied to her own self-consciousness as an author, and to the history of her reception. Whether in the form of lyric poetry, short prose, radio plays, libretti, lectures and essays or longer fiction, Bachmann’s œuvre had as its goal and effect “to draw people into the experiences of the writers,” into “new experiences of suffering.” (GuI 139-140). But it was especially her penetrating and artistically original representation of female subjectivity within male-dominated society that unleashed a new wave in the reception of her works.

Although Bachmann’s spectacular early fame derived from her lyric poetry (she received the prestigious Prize of the Gruppe 47 in 1954), she turned more and more towards prose during the 1950’s, having experienced severe doubts about the validity of poetic language. The stories in the collection Das dreißigste Jahr (The Thirtieth Year; 1961) typically present a sudden insight into the inadequacy of the world and its “orders” (e.g. of language, law, politics, or gender roles) and reveal a utopian longing for and effort to imagine a new and truer order. The two stories told from an explicitly female perspective, “Ein Schritt nach Gomorrha” (“A Step towards Gomorrah”) and “Undine geht” (“Undine Goes/Leaves”), are among the earliest feminist texts in postwar German-language literature. Undine accuses male humanity of having ruined not only her life as a woman but the world in general: “You monsters named Hans!” In her later prose (Malina 1971; Simultan 1972; and the posthumously published Der Fall Franza und Requiem für Fanny Goldmann) Bachmann was again ahead of her time, often employing experimental forms to portray women as they are damaged or even destroyed by patriarchal society, in this case modern Vienna. Here one sees how intertwined Bachmann’s preoccupation with female identity and patriarchy is with her diagnosis of the sickness of our age: “I’ve reflected about this question already: where does fascism begin? It doesn’t begin with the first bombs that were dropped…. It begins in relationships between people. Fascism lies at the root of the relationship between a man and a woman….”(GuI 144)

As the daughter of a teacher and a mother who hadn’t been allowed to go to university, Bachmann enjoyed the support and encouragement of both parents; after the war she studied philosophy, German literature and psychology in Innsbruck, Graz and Vienna. She wrote her doctoral dissertation (1950) on the critical reception of Heidegger, whose ideas she condemned as “a seduction … to German irrationality of thought” (GuI 137). From 1957 to 1963, the time of her troubled relationship with Swiss author Max Frisch, Bachmann alternated between Zurich and Rome. She rejected marriage as “an impossible institution. Impossible for a woman who works and thinks and wants something herself” (GuI 144).

From the end of 1965 on Bachmann resided in Rome. Despite her precarious health—she was addicted to pills for years following a faulty medical procedure—she traveled to Poland in 1973. She was just planning a move to Vienna when she died of complications following an accidental fire.

Joey Horsley

Reviews

[Laurent De Maertelaer · Rating 5 out of 5]

Binnenkort recensietje voor Humootje…

[Sarah · Rating 5 out of 5]

Eeuwige favoriet - onnavolgbare lectuur.

[Joost Lievens · Rating 3 out of 5]

Malina ****
Het geval Franza ***
Requiem voor Fanny Goldmann ***

[Sini · Rating 4 out of 5]

De romancyclus “Doodsoorzaken” van Ingeborg Bachmann (1926- 1973) is de bundeling van de roemruchte roman “Malina”, de twee onvoltooide (en postuum verschenen) romans “Het geval Franza” en “Requiem voor Fanny Goldmann”, en de korte fragmentarische tekst “Frankfurter Buchmesse”. Volgens sommigen is deze romancyclus een van de hoogtepunten van de naoorlogse wereldliteratuur. Tegelijk zijn er de nodige lezers die hem te sentimenteel vinden, te pijnlijk en extreem, en te warrig of te cryptisch. Ook is het jammer dat drie van de vier teksten postuum en onvoltooid zijn, en dat de cyclus als geheel eveneens onaf is. Intenser proza dan dit vind je naar mijn smaak echter maar zelden. En ik vind de cryptische passages juist heel fascinerend. Voorts ken ik maar weinig proza dat zo doordesemd is van zoveel duistere verdichting, van zoveel bijna ondraaglijke hypergevoeligheid, van zoveel onbevattelijk indringende beelden, en van zoveel passages die zo intrigerend de randen van totale onbegrijpelijkheid verkennen. De vertaling, van de onlangs overleden Paul Beers, is bovendien schitterend. Ook het nawoord, van Bachmann- expert Ingeborg Dusar, verdient volgens mij alle lof: vooral het zo enigmatische “Malina” wordt mooi verhelderd, maar ook de romancyclus als geheel. Al blijft die cyclus ongrijpbaar en raadselachtig, zelfs na twee keer lezen. Maar dat raadsel is wel bijzonder boeiend, en de poëtische kracht ervan is vaak overweldigend. Soms weet Bachmann mij zelfs compleet weg te blazen, zonder dat ik zelfs maar WIL begrijpen hoe en waarom.

Voor de rest van deze vrij lange recensie, zie: https://www.hebban.nl/recensie/nico-v... En de eerste versie van deze recensie staat op: https://bazarow.com/recensie/doodsoor...

[Dominique Heuff · Rating 4 out of 5]

Probably brilliant, but I don’t quite understand what I just read. Will definitely come back to this book when I’m older.

I read it like Ingeborg herself wrote: fast pacing through the sentences, without stopping to understand their meaning

[Marlena Tokarska · Rating 5 out of 5]

🖤🖤🖤

[Filip Wijnings · Rating 4 out of 5]

Zeer cryptisch maar blijft Ingeborg dus minstens 4,5

[Rony · Rating 1 out of 5]

Ben er mee opgehouden na 70 blz omdat er niets maar dan ook niets in gebeurt noch in de realiteit noch in de gedachtenwereld van de hoofdpersonages. Extremely boring……