What do you think?
Rate this book
Jouw vlees en bloed
Esthers wereld eindigt aan haar voordeur. Alles wat ze ooit zou willen, heeft ze binnen de muren van haar appartement: videogames, een warrig manuscript en haar hamster Pim. En wanneer ze zich ‘s avonds eenzaam dreigt te voelen, zoekt ze troost bij het skelet dat onder haar bed slaapt.
Wanneer Pim ziek wordt, moet Esther wel de wereld trotseren die ze al jaren ontvlucht. Dat is hoe ze Ulrike ontmoet, een alleenstaande moeder met drie eigenaardige kinderen die in het appartement tegenover dat van Esther woont. Ulrike wekt in Esther verlangens op die ze niet kan plaatsen. Wanneer Ulrike laat blijken dat ze wel wat hulp kan gebruiken, ziet Esther haar kans schoon.
Overweldigd door verwarrende hartstochten en angsten, wordt het moeilijker voor Esther om waarheid van fictie te onderscheiden. Wanhopig om Ulrike niet te verliezen, toont Esther een kant van zichzelf die ze had willen verbergen.
Trigger warning: Dit boek bevat verontrustende inhoud waaronder maar niet uitsluitend fysiek en psychologisch misbruik, grensoverschrijdend gedrag, moord, consumptie van oneetbare objecten, dierenleed, zelfmoordgedachten, lichaamshorror, gore en kannibalisme.
Wanneer Pim ziek wordt, moet Esther wel de wereld trotseren die ze al jaren ontvlucht. Dat is hoe ze Ulrike ontmoet, een alleenstaande moeder met drie eigenaardige kinderen die in het appartement tegenover dat van Esther woont. Ulrike wekt in Esther verlangens op die ze niet kan plaatsen. Wanneer Ulrike laat blijken dat ze wel wat hulp kan gebruiken, ziet Esther haar kans schoon.
Overweldigd door verwarrende hartstochten en angsten, wordt het moeilijker voor Esther om waarheid van fictie te onderscheiden. Wanhopig om Ulrike niet te verliezen, toont Esther een kant van zichzelf die ze had willen verbergen.
Trigger warning: Dit boek bevat verontrustende inhoud waaronder maar niet uitsluitend fysiek en psychologisch misbruik, grensoverschrijdend gedrag, moord, consumptie van oneetbare objecten, dierenleed, zelfmoordgedachten, lichaamshorror, gore en kannibalisme.
300 pages, Paperback
First published November 17, 2023
1 person is currently reading
23 people want to read
About the author
Anne Resseler
3 books4 followersVlaamse auteur van magisch realistische en psychologische horrorromans met een vreemd en guur kantje.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
November 12, 2023
Mesen die mij kennen, die weten dat ik eigenlijk geen horror lees. Het is nu eenmaal zo dat ik er niet goed tegen kan, dat ik er slecht van slaap en dat het vaak voelt als een invasie in mijn wezen. Maar op elke regel bestaat een uitzondering en het werk van Resseler is dat altijd al geweest. Jouw vlees en bloed is daar geen uitzondering op, integendeel zelfs!
Resseler slaagt erin haar lezer mee te nemen in het hoofd van Esther die door haar mentale instabiliteit steeds meer degradeert tot een hersenschim. Het vat je bij de kraag en dwingt je te denken over de vragen die achter elke pagina verborgen zijn. Wat is echt? Wat is niet echt? Weten we dat zelf eigenlijk wel beter dan Esther?
Het existentialisme spat ervan af en doet je rondkijken en vragen stellen. Het boek is elegant in al zijn details en lijflijk in zijn proza en het is zo verdomd intentioneel. Alles is zo ongelofelijk scherp uitgedacht en dit is zo'n boek waarbij je dat pas achteraf door hebt, zo moeiteloos voelt het aan. Het neemt de regie over je gedachten en beheerst je emoties als je jezelf loslaat.
Resseler speelt met conventies een verhaal zou moeten zijn en daarom alleen al zou ik het iedereen aanraden. Verwacht niks. Dat is de beste manier om hierin te duiken. Laat je overweldigen door de onmacht en de wezenloosheid, door de lust en de vragen, door de horror. Maar doe het. Pak het vast en je zal er geen spijt van krijgen.
Resseler slaagt erin haar lezer mee te nemen in het hoofd van Esther die door haar mentale instabiliteit steeds meer degradeert tot een hersenschim. Het vat je bij de kraag en dwingt je te denken over de vragen die achter elke pagina verborgen zijn. Wat is echt? Wat is niet echt? Weten we dat zelf eigenlijk wel beter dan Esther?
Het existentialisme spat ervan af en doet je rondkijken en vragen stellen. Het boek is elegant in al zijn details en lijflijk in zijn proza en het is zo verdomd intentioneel. Alles is zo ongelofelijk scherp uitgedacht en dit is zo'n boek waarbij je dat pas achteraf door hebt, zo moeiteloos voelt het aan. Het neemt de regie over je gedachten en beheerst je emoties als je jezelf loslaat.
Resseler speelt met conventies een verhaal zou moeten zijn en daarom alleen al zou ik het iedereen aanraden. Verwacht niks. Dat is de beste manier om hierin te duiken. Laat je overweldigen door de onmacht en de wezenloosheid, door de lust en de vragen, door de horror. Maar doe het. Pak het vast en je zal er geen spijt van krijgen.
Read
November 12, 2023Tijd voor de controversiële goodreads-auteursreview ❤️
Maar, even serieus, ik zie dit niet als een review van mijn eigen werk. Ik zie het eerder, zoals wat ik schreef bij de goodreadspagina van mijn novelle 'Stemmen uit de bodemloze diepte', als een nota bij het "genre".
Op de cover van dit boek staat psychologische thriller. Maar net zoals mijn eerder vermelde novelle, is dit een roman die zich niet zo makkelijk in een genredoosje laat steken. Zoals de trigger warnings bij de beschrijving suggereren, is dit meer een psychologische horrorroman dan een thriller. Het is ook een redelijk absurd stukje verhaal. Raar, verwarrend en afschuwelijk.
Vooral verwarrend en afschuwelijk.
Als je 'Jouw vlees en bloed' oppakt en gaat lezen, hoop ik dat je bereid bent die verwarring en afschuwelijkheid niet zomaar te veroordelen, maar ook te aanvaarden voor wat ze zijn. Geen fout, maar een bewust gekozen middel om een welbepaald doel te bereiken.
PS. Er staat nog een belangrijke nota helemaal vooraan het boek.
PPS. Hoewel het boek verwarrend is, staan er wél hints in die je kunnen helpen sleutelpunten beter te begrijpen. Maar als je deze wil ontdekken, is een tweede of misschien derde leesronde nodig én een oog voor detail 👁️
Maar, even serieus, ik zie dit niet als een review van mijn eigen werk. Ik zie het eerder, zoals wat ik schreef bij de goodreadspagina van mijn novelle 'Stemmen uit de bodemloze diepte', als een nota bij het "genre".
Op de cover van dit boek staat psychologische thriller. Maar net zoals mijn eerder vermelde novelle, is dit een roman die zich niet zo makkelijk in een genredoosje laat steken. Zoals de trigger warnings bij de beschrijving suggereren, is dit meer een psychologische horrorroman dan een thriller. Het is ook een redelijk absurd stukje verhaal. Raar, verwarrend en afschuwelijk.
Vooral verwarrend en afschuwelijk.
Als je 'Jouw vlees en bloed' oppakt en gaat lezen, hoop ik dat je bereid bent die verwarring en afschuwelijkheid niet zomaar te veroordelen, maar ook te aanvaarden voor wat ze zijn. Geen fout, maar een bewust gekozen middel om een welbepaald doel te bereiken.
PS. Er staat nog een belangrijke nota helemaal vooraan het boek.
PPS. Hoewel het boek verwarrend is, staan er wél hints in die je kunnen helpen sleutelpunten beter te begrijpen. Maar als je deze wil ontdekken, is een tweede of misschien derde leesronde nodig én een oog voor detail 👁️
November 24, 2023
Je maakt kennis met Esther, wie alleen in haar appartement woont en deze vrijwel nooit verlaat. Of nou ja alleen, alleen met haar hamster Pim en het skelet dat onder haar bed woont. Op een dag maakt ze kennis met haar buurvrouw Ulrike wat de start is van een dodelijke obsessie.
Ondanks dat het bij mij gelukkig nooit zo erg is geweest, herkende ik mijzelf in de situatie van Esther: de angst voor de wereld om je heen en de uiteindelijke vermijding daarvan. Anne Resseler weet deze angst goed te verpakken in haar personage Esther (ook al gaat dat natuurlijk uiteindelijk wel iets verder dan een ‘simpele’ angststoornis)
🩸 ‘Je hebt geen idee, Ulrike, hoe vreselijk eng ik de wereld vind. Je hebt geen idee hoe hard ik me schaam om hoe bang ik ben.’
‘Jouw vlees en bloed’ is literaire horror, wat mooi naar voren komt door verwijzingen naar klassieke literatuur en het feit dat je geacht wordt goed op te letten en dat je uiteindelijk zelf de missende puzzelstukjes moet weten te vinden in de details. Aan de ene kant vind ik dit geweldig, aan de andere kant liet het verhaal me met veel vragen achter. Maar dat geeft weer een mooie reden om het boek opnieuw te lezen 😉
🩸 ‘Het ouderwetse, gele behang doet even lijken alsof de kamer in een ander, stiller en leger tijdperk bestaat. Het ziet eruit als behang waarin iemand zich zou kunnen verstoppen.’
De obsessie en waar dit uiteindelijk toe leidt zorgden zeker voor een ongemakkelijk gevoel (wat ik geweldig vind 😌) Ik denk dat medetreinreizigers het van m’n gezicht konden aflezen wanneer er iets gruwelijks of vreemds gebeurde.
🩸 ‘Het is vlees. Vlees kan je opeten.’
Kortom: ‘Jouw vlees en bloed’ is een enorm veelzijdige literaire horrorroman. Ik wil het zeker nog een keer lezen om te kijken of ik alle puzzelstukjes zo op hun plek kan laten vallen!
Voor nu: 3,5 ⭐️
Ondanks dat het bij mij gelukkig nooit zo erg is geweest, herkende ik mijzelf in de situatie van Esther: de angst voor de wereld om je heen en de uiteindelijke vermijding daarvan. Anne Resseler weet deze angst goed te verpakken in haar personage Esther (ook al gaat dat natuurlijk uiteindelijk wel iets verder dan een ‘simpele’ angststoornis)
🩸 ‘Je hebt geen idee, Ulrike, hoe vreselijk eng ik de wereld vind. Je hebt geen idee hoe hard ik me schaam om hoe bang ik ben.’
‘Jouw vlees en bloed’ is literaire horror, wat mooi naar voren komt door verwijzingen naar klassieke literatuur en het feit dat je geacht wordt goed op te letten en dat je uiteindelijk zelf de missende puzzelstukjes moet weten te vinden in de details. Aan de ene kant vind ik dit geweldig, aan de andere kant liet het verhaal me met veel vragen achter. Maar dat geeft weer een mooie reden om het boek opnieuw te lezen 😉
🩸 ‘Het ouderwetse, gele behang doet even lijken alsof de kamer in een ander, stiller en leger tijdperk bestaat. Het ziet eruit als behang waarin iemand zich zou kunnen verstoppen.’
De obsessie en waar dit uiteindelijk toe leidt zorgden zeker voor een ongemakkelijk gevoel (wat ik geweldig vind 😌) Ik denk dat medetreinreizigers het van m’n gezicht konden aflezen wanneer er iets gruwelijks of vreemds gebeurde.
🩸 ‘Het is vlees. Vlees kan je opeten.’
Kortom: ‘Jouw vlees en bloed’ is een enorm veelzijdige literaire horrorroman. Ik wil het zeker nog een keer lezen om te kijken of ik alle puzzelstukjes zo op hun plek kan laten vallen!
Voor nu: 3,5 ⭐️
February 1, 2024
Het lijkt misschien vreemd om het over kwetsbaarheid te hebben in de bespreking van een boek met horrorelementen, maar toch is die kwetsbaarheid hetgeen me het meest gaat bijblijven aan dit boek. Ik voelde een bijzonder soort verbondenheid met Esther. Haar angst, haar schaamte, haar onbeholpenheid, haar gevoel overbodig te zijn op deze wereld: ik voelde het. Esther kwam op een moment dat ik het nodig had. Ook de andere personages schitterden in hun onvolmaaktheid. Iedereen heeft zijn worstelingen en twijfels, zijn eigenaardige kantjes, dingen waarvan je niet weet of ze nu charmant of afstotelijk zijn.
(Mijn gevoelens ten opzichte van Esther werden wel iets ambivalenter naar het einde toe. Degenen die het boek hebben gelezen, zullen wel begrijpen wat ik bedoel.)
Een tweede ding waarvan ik houd in Annes werken is haar gevoel voor humor. Anne heeft een fijnzinnig gevoel voor het tragikomische in het leven. Galgenhumor kan je het bij momenten ook noemen. Het zijn die kleine observaties, die kleine zinnen tussendoor, die mix van wijsheid en verwarring, die ik het meest kan appreciëren aan Annes werk.
Dit boek zoomt daarnaast in op alledaagse en banale dingen, zoals een huishouden, de vuile vaat, een plak appelcake eten met je kroost - veel alledaagser dan ik van Anne gewend ben. Die alledaagsheid wordt dan weer doorbroken door de meer mysterieuze elementen in het verhaal, zoals het manuscript van Esther en het spel met de De koningin in geel. Het is in die stukken dat Anne ook prachtige stukken proza laat zien, die in een volledig andere sfeer gedompeld zijn dan de alledaagse situaties in de rest van het verhaal. Daarenboven werd het banale en alledaagse ook nog eens doorsneden door het absurde. En naast het alledaagse, het mysterieuze en het absurde heb je tot slot nog het ronduit gore en afschuwelijke. Ik moest bij momenten denken aan American Psycho (misschien ook omdat dat het enige horrorboek is dat ik ooit las, maar bon).
Tot slot ook nog even een eervolle vermelding voor alle andere creatieve dingen in het boek, zoals het feit dat het manuscript van Esther vol typefouten stond. Loved it.
Ik vind het interessant om te zien hoe Anne is geëvolueerd als schrijfster. Ik volg haar nu al bijna tien jaar. Ik zie nog steeds dezelfde kwaliteiten als vroeger, maar tegelijkertijd is dit een werk dat ik haar een paar jaar geleden absoluut niet had zien schrijven. Ik denk dat dat een kwaliteit is van grote schrijvers: dat ze zichzelf steeds blijven vernieuwen, dat ze niet bang zijn om de dingen plots anders te zien.
Ik ben er zeker van dat we binnenkort nog veel meer van Anne te lezen zullen krijgen.
(Mijn gevoelens ten opzichte van Esther werden wel iets ambivalenter naar het einde toe. Degenen die het boek hebben gelezen, zullen wel begrijpen wat ik bedoel.)
Een tweede ding waarvan ik houd in Annes werken is haar gevoel voor humor. Anne heeft een fijnzinnig gevoel voor het tragikomische in het leven. Galgenhumor kan je het bij momenten ook noemen. Het zijn die kleine observaties, die kleine zinnen tussendoor, die mix van wijsheid en verwarring, die ik het meest kan appreciëren aan Annes werk.
Dit boek zoomt daarnaast in op alledaagse en banale dingen, zoals een huishouden, de vuile vaat, een plak appelcake eten met je kroost - veel alledaagser dan ik van Anne gewend ben. Die alledaagsheid wordt dan weer doorbroken door de meer mysterieuze elementen in het verhaal, zoals het manuscript van Esther en het spel met de De koningin in geel. Het is in die stukken dat Anne ook prachtige stukken proza laat zien, die in een volledig andere sfeer gedompeld zijn dan de alledaagse situaties in de rest van het verhaal. Daarenboven werd het banale en alledaagse ook nog eens doorsneden door het absurde. En naast het alledaagse, het mysterieuze en het absurde heb je tot slot nog het ronduit gore en afschuwelijke. Ik moest bij momenten denken aan American Psycho (misschien ook omdat dat het enige horrorboek is dat ik ooit las, maar bon).
Tot slot ook nog even een eervolle vermelding voor alle andere creatieve dingen in het boek, zoals het feit dat het manuscript van Esther vol typefouten stond. Loved it.
Ik vind het interessant om te zien hoe Anne is geëvolueerd als schrijfster. Ik volg haar nu al bijna tien jaar. Ik zie nog steeds dezelfde kwaliteiten als vroeger, maar tegelijkertijd is dit een werk dat ik haar een paar jaar geleden absoluut niet had zien schrijven. Ik denk dat dat een kwaliteit is van grote schrijvers: dat ze zichzelf steeds blijven vernieuwen, dat ze niet bang zijn om de dingen plots anders te zien.
Ik ben er zeker van dat we binnenkort nog veel meer van Anne te lezen zullen krijgen.
November 18, 2023
In Jouw vlees en bloed maken we kennis met Esther Herdt. Zij woont samen met haar hamster Pim en het skelet onder het bed. Uit huis gaat ze niet, alleen als het echt moet. Ze heeft namelijk een doodsangst om naar buiten te gaan. Esther voelt zich geen onderdeel van de buitenwereld, maar overtollig materiaal.
Op een dag wordt haar hamster ziek en voelt Esther zich genoodzaakt om uit huis te gaan met Pim de hamster om hem door een dierenarts te laten behandelen. Dan ontmoet ze Ulrike haar buurvrouw, die bij Esther een emotie oproept die ze niet kan plaatsen. Ulrike roept de hulp in van Esther, die haar angsten beetje bij beetje opzij zet om Ulrike te helpen. Alleen was dit wel de hulp die Ulrike nodig had?
Het boek wordt geclassificeerd als psychologische thriller, ik vond het boek spannende hoofdstukken hebben maar ook zeker verwarrend. Maar soms vond ik het ook ronduit komisch om te lezen hoe Esther de dagen overleefde. Overigens is dit verhaal zeker niet geschikt voor mensen die niet tegen bloed of horrorelementen kunnen. Sommige dingen vond ik best heel verwarrend, maar aan het einde begreep ik het beter. Dat komt omdat Anne ervoor heeft gekozen het verhaal door de ogen van Esther te vertellen en daardoor krijg je als lezer ook geen goed beeld meer van de realiteit. En dat Anne dat voor elkaar heeft gekregen vind ik wel bijzonder, mij als lezer in verwarring achterlaten.
Anne heeft een prettige schrijfstijl en kan daardoor een goed beeldschetsen van de situaties die zich voordoen. Je leeft mee met Esther en Ulrike, en je hoopt dat de karakters bepaalde keuzes maken. Maar ja of ze dat ook doen zoals jij dat graag wil lezen in het boek?
Kortom, het boek is niet geschikt voor mensen met een zwakke maag. Het leest best plezierig, en als lezer ben je aan het einde van het boek net als Esther. Je weet niet meer wat echt is en wat niet.
Op een dag wordt haar hamster ziek en voelt Esther zich genoodzaakt om uit huis te gaan met Pim de hamster om hem door een dierenarts te laten behandelen. Dan ontmoet ze Ulrike haar buurvrouw, die bij Esther een emotie oproept die ze niet kan plaatsen. Ulrike roept de hulp in van Esther, die haar angsten beetje bij beetje opzij zet om Ulrike te helpen. Alleen was dit wel de hulp die Ulrike nodig had?
Het boek wordt geclassificeerd als psychologische thriller, ik vond het boek spannende hoofdstukken hebben maar ook zeker verwarrend. Maar soms vond ik het ook ronduit komisch om te lezen hoe Esther de dagen overleefde. Overigens is dit verhaal zeker niet geschikt voor mensen die niet tegen bloed of horrorelementen kunnen. Sommige dingen vond ik best heel verwarrend, maar aan het einde begreep ik het beter. Dat komt omdat Anne ervoor heeft gekozen het verhaal door de ogen van Esther te vertellen en daardoor krijg je als lezer ook geen goed beeld meer van de realiteit. En dat Anne dat voor elkaar heeft gekregen vind ik wel bijzonder, mij als lezer in verwarring achterlaten.
Anne heeft een prettige schrijfstijl en kan daardoor een goed beeldschetsen van de situaties die zich voordoen. Je leeft mee met Esther en Ulrike, en je hoopt dat de karakters bepaalde keuzes maken. Maar ja of ze dat ook doen zoals jij dat graag wil lezen in het boek?
Kortom, het boek is niet geschikt voor mensen met een zwakke maag. Het leest best plezierig, en als lezer ben je aan het einde van het boek net als Esther. Je weet niet meer wat echt is en wat niet.
May 4, 2024
Ik ben niet Belgisch, maar amai, dit was me toch wat.
Allereerst hou ik er absoluut niet van als aan het einde van een boek (of film) niet alle (of de meest belangrijke) dingen zijn uitgelegd. Open eindes kan ik nog enigszins aan, maar als dingen niet in het verhaal zelf duidelijk worden (gemaakt), of de lezer de kans ontnomen word dit zelf uit te kunnen vogelen, dan voelt dat voor mij altijd alsof de schrijver valsspeelt; dan denk ik altijd in mijn hoofd 'ja uuuhh, iedereen kan van alles in zijn verhaal pleuren om effect te krijgen, lekker makkelijk'.
En ja, ik heb nu, kort na het uitlezen van dit boek enorm veel vragen. En ik wil graag antwoord op deze vragen. En ja, dit vind ik jammer. Het liefst zou ik willen dat de schrijfster me alles even uitlegt.
Maar. Want er is een maar. Ik weet niet wat het is, maar er was iets met dit verhaal; de manier waarop het me raakte (ik heb me begrepen gevoeld, ik heb hardop gelachen, ik wilde niet stoppen met lezen, ik ben nog steeds verbaast over de originaliteit), waardoor ik het desalniettemin geen slechte beoordeling kan geven. Maar wat voor beoordeling geef ik het dan? Hoeveel sterren? Ik denk dat 3 een mooie tussenweg is, maar eigenlijk vond ik het ook 1 of 2, maar ergens ook 4. Sterrenbeoordelingen werken vaak sowieso niet, maar voor dit boek helemaal niet.
Tot slot nog het volgende. Ik heb in deze beoordeling al wel vermeld dat dit verhaal origineel is, want man, de stukken met de videogame waren echt leuk bedacht en ik heb dikwijls gelachen. Ook de soort 'as a matter of fact' manier van het vertellen van absurde dingen kon ik echt waarderen.
Oh ja en kunnen er a.u.b. even (meer) Nederlandse (en Belgische) horrorboeken uit worden gegeven, want boeken zoals deze zijn helaas zeldzaam naar mijn idee.
Allereerst hou ik er absoluut niet van als aan het einde van een boek (of film) niet alle (of de meest belangrijke) dingen zijn uitgelegd. Open eindes kan ik nog enigszins aan, maar als dingen niet in het verhaal zelf duidelijk worden (gemaakt), of de lezer de kans ontnomen word dit zelf uit te kunnen vogelen, dan voelt dat voor mij altijd alsof de schrijver valsspeelt; dan denk ik altijd in mijn hoofd 'ja uuuhh, iedereen kan van alles in zijn verhaal pleuren om effect te krijgen, lekker makkelijk'.
En ja, ik heb nu, kort na het uitlezen van dit boek enorm veel vragen. En ik wil graag antwoord op deze vragen. En ja, dit vind ik jammer. Het liefst zou ik willen dat de schrijfster me alles even uitlegt.
Maar. Want er is een maar. Ik weet niet wat het is, maar er was iets met dit verhaal; de manier waarop het me raakte (ik heb me begrepen gevoeld, ik heb hardop gelachen, ik wilde niet stoppen met lezen, ik ben nog steeds verbaast over de originaliteit), waardoor ik het desalniettemin geen slechte beoordeling kan geven. Maar wat voor beoordeling geef ik het dan? Hoeveel sterren? Ik denk dat 3 een mooie tussenweg is, maar eigenlijk vond ik het ook 1 of 2, maar ergens ook 4. Sterrenbeoordelingen werken vaak sowieso niet, maar voor dit boek helemaal niet.
Tot slot nog het volgende. Ik heb in deze beoordeling al wel vermeld dat dit verhaal origineel is, want man, de stukken met de videogame waren echt leuk bedacht en ik heb dikwijls gelachen. Ook de soort 'as a matter of fact' manier van het vertellen van absurde dingen kon ik echt waarderen.
Oh ja en kunnen er a.u.b. even (meer) Nederlandse (en Belgische) horrorboeken uit worden gegeven, want boeken zoals deze zijn helaas zeldzaam naar mijn idee.
December 1, 2025
7.57/10 on CAWPILE -> 4 stars
Jouw Vlees en Bloed stond al een hele tijd op mijn leeslijstje en wat ben ik blij dat ik er eindelijk toe ben gekomen!
Toen Anne Resseler aankondigde dat dit boek ging uitkomen en dat er kannibalisme in voorkwam, was ik meteen verkocht. Ja, ik weet het, het is best vreemd om kannibalisme als een van je buzzwords te hebben, maar laten we dat nu niet verder onderzoeken.
Dit is echt een goed horrorboek met een tragere opbouw die toch beklijvend is. Enerzijds vond ik Esther en haar angsten herkenbaar, maar anderzijds voel je toch de hele tijd dat er iets niet met haar klopt. Ook de relatie met Ulrike was boeiend om over te lezen. Op het einde komt het allemaal wel samen, maar je moet als lezer wel een beetje tussen de regels lezen. Ik vind dat zelf wel fijn, maar ik kan me voorstellen dat dit soort einde niet voor iedereen is.
Ik wil het ook even hebben over het feit dat dit boek gepubliceerd is als psychologische thriller en niet als horrorboek. Ik snap eerlijk gezegd niet dat er in de Lage Landen geen ruimte is voor horrorliteratuur. 'Het verkoopt niet' krijgen auteurs te horen, maar uiteraard verkoopt het niet als je het niet publiceert.
De foute marketing vind ik zelf erg jammer, want ik vrees dat het boek daardoor misschien niet bij de juiste lezers terechtkomt. Ik wist gelukkig wel dat het een horrorboek was en ben zelf ook meer horror- dan thrillerlezer.
Dus voor alle horrorfans die het jammer vinden dat er bijna geen oorspronkelijk Nederlandstalige horror is: hier is het! Je moet wel tegen kannibalisme en gore kunnen, maar als dat iets is waar je naar op zoek bent, is dit een grote aanrader!
Jouw Vlees en Bloed stond al een hele tijd op mijn leeslijstje en wat ben ik blij dat ik er eindelijk toe ben gekomen!
Toen Anne Resseler aankondigde dat dit boek ging uitkomen en dat er kannibalisme in voorkwam, was ik meteen verkocht. Ja, ik weet het, het is best vreemd om kannibalisme als een van je buzzwords te hebben, maar laten we dat nu niet verder onderzoeken.
Dit is echt een goed horrorboek met een tragere opbouw die toch beklijvend is. Enerzijds vond ik Esther en haar angsten herkenbaar, maar anderzijds voel je toch de hele tijd dat er iets niet met haar klopt. Ook de relatie met Ulrike was boeiend om over te lezen. Op het einde komt het allemaal wel samen, maar je moet als lezer wel een beetje tussen de regels lezen. Ik vind dat zelf wel fijn, maar ik kan me voorstellen dat dit soort einde niet voor iedereen is.
Ik wil het ook even hebben over het feit dat dit boek gepubliceerd is als psychologische thriller en niet als horrorboek. Ik snap eerlijk gezegd niet dat er in de Lage Landen geen ruimte is voor horrorliteratuur. 'Het verkoopt niet' krijgen auteurs te horen, maar uiteraard verkoopt het niet als je het niet publiceert.
De foute marketing vind ik zelf erg jammer, want ik vrees dat het boek daardoor misschien niet bij de juiste lezers terechtkomt. Ik wist gelukkig wel dat het een horrorboek was en ben zelf ook meer horror- dan thrillerlezer.
Dus voor alle horrorfans die het jammer vinden dat er bijna geen oorspronkelijk Nederlandstalige horror is: hier is het! Je moet wel tegen kannibalisme en gore kunnen, maar als dat iets is waar je naar op zoek bent, is dit een grote aanrader!
November 22, 2023
Normaal schrijf ik geen reviews, meestal ben ik te ongeduldig om aan het volgende boek in mijn lijst te beginnen. Na het uitlezen van dit boek heb ik toch een paar uurtjes de tijd genomen om alles te vatten. Hoeveel sterren zou ik dit boek geven? Wat deed dit boek met mij?
Maar het feit dat ik voor een zeldzame keer nog zoveel reflecteer over wat ik net gelezen heb zegt heel wat. Na het lezen van de laatste pagina en het onvermijdelijke dichtklappen van een boek in een genre dat ver buiten mijn comfortzone ligt zindert alles na. Zoveel vragen waar ik zelf nog antwoorden op zoek.
"Jouw vlees en bloed" deed mijn hart meermaals sneller slaan van de spanning. Is het omdat ik dit genre niet gewoon ben? Kan. Of omdat ik me onderbewust zo ben gaan inleven in het karakter dat ik mee oplossingen voor de moeilijke vragen ga bedenken? Kan.
De kans lijkt me groot dat ik het binnenkort nog eens opensla om nog verder op ontdekking te gaan.
Maar het feit dat ik voor een zeldzame keer nog zoveel reflecteer over wat ik net gelezen heb zegt heel wat. Na het lezen van de laatste pagina en het onvermijdelijke dichtklappen van een boek in een genre dat ver buiten mijn comfortzone ligt zindert alles na. Zoveel vragen waar ik zelf nog antwoorden op zoek.
"Jouw vlees en bloed" deed mijn hart meermaals sneller slaan van de spanning. Is het omdat ik dit genre niet gewoon ben? Kan. Of omdat ik me onderbewust zo ben gaan inleven in het karakter dat ik mee oplossingen voor de moeilijke vragen ga bedenken? Kan.
De kans lijkt me groot dat ik het binnenkort nog eens opensla om nog verder op ontdekking te gaan.
November 18, 2023
Ik las dit boek op aanraden. Ze waarschuwde me dat het best wel absurd was soms en soms heel ongemakkelijke scènes bevatte. Uiteraard, er staat ook een hele lijst met triggerwarnings in het boek zelf dus ik keek er wel naar met een gewaarschuwd oog.
Wat betreft de scènes met kannibalisme enzo, dat was echt best nog wel houdbaar en geloof me in ben zo iemand die normaal alleen populaire literatuur of YA leest en geen horror of psychologische thrillers.
Er werd ook wel gespeeld met zinsconstructies en nummering van hoofdstukken en vertelstandpunten etc., dus kan wel gezien worden als literair wat beter uitgewerkt van sommige andere zaken die populair zijn.
Ik kan best begrijpen dat het niet voor iedereen is, maar geef het zeker een kans al is het alleen voor de mega schattige hamster.
Pim for the win!
Wat betreft de scènes met kannibalisme enzo, dat was echt best nog wel houdbaar en geloof me in ben zo iemand die normaal alleen populaire literatuur of YA leest en geen horror of psychologische thrillers.
Er werd ook wel gespeeld met zinsconstructies en nummering van hoofdstukken en vertelstandpunten etc., dus kan wel gezien worden als literair wat beter uitgewerkt van sommige andere zaken die populair zijn.
Ik kan best begrijpen dat het niet voor iedereen is, maar geef het zeker een kans al is het alleen voor de mega schattige hamster.
Pim for the win!
November 10, 2023
Psychologische horror met een literair randje. Vergelijkbaar met werken als Earthlings van Sayaka Murata en Tender is the Flesh van Augustina Bazterrica. Gelaagdheid en diepgang verstopt tussen het absurde en horror-achtige beschrijvingen/situaties. De toevoeging van de game en Esther's eigen verhaal geven het boek een geheel nieuwe, verwarrende, mysterieuze dimensie. En toch, tussen dat allemaal, ligt de waarheid van wat Esther je wil vertellen. Als je je ogen even samenknijpt en met wazige blik goed zoekt.
January 23, 2025
Wtf heb ik zojuist gelezen.
Is zij het skelet?
Is zij in de game?
Hoe wat ik ben echt in de war
Is zij het skelet?
Is zij in de game?
Hoe wat ik ben echt in de war
August 10, 2024
4,5 ster
Indrukwekkend, fascinerend, moeilijk weg te leggen.
Later zal ik proberen meer woorden hiervoor te vinden.
Indrukwekkend, fascinerend, moeilijk weg te leggen.
Later zal ik proberen meer woorden hiervoor te vinden.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews